Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

Zwerversvallei

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 671
in pril priemend licht van de opkomende zon omdat alle zondaars zwijgen in het tegenlicht ik heb de hik zeg je en je vraagt me een broek te leen voor de komende dagen ik draag niet al mijn broeken iedere dag dus ik stem toe en schenk je koffie je neemt afscheid van jouw oude kloffie het heeft niet veel meer om het lijf ik geef je de ruimte…

De streling van de piano

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 465
En wanneer het laatste akkoord vervaagt in de ruimte, blijft even alleen adem, hartslag, aanwezigheid. De stilte herkent me, omhelst me zonder iets te willen — een thuis dat niets verklaart, enkel ontvangt.…
CB31 mei 2025Lees meer >

Vertel mij wie ik vroeger was

netgedicht
1.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 597
Ik werd klein om ruimte te laten voor wat luider was, verborg mezelf uit liefde, of was het angst, zocht mijn gezicht in de spiegel van andermans blik, en verloor onderweg iets wat nog steeds naar mij roept.…
CB25 juni 2025Lees meer >

Ze waren me vergeten.

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 277
te beschermen tegen interspectrale hagelstormen; maangeuren druppelden van wanden, waardoor vlammende sporen van ijzertanden der wachter dezer krachten langzaam verzachtten; onder de vurigste ster der kwadrantenreizigers, en de warmte die ik daarbij ervoer; kroelend door de vacht van de gigantosaurusachtige die knus mijn ruimte…
S. Struyke28 augustus 2025Lees meer >

Tussen het fietspad en het verleden

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 208
Hij antwoordt, zonder haperen, en opeens is er ruimte tussen schuld en stilte, tussen fietspad en verleden. De teckel plast. Het leven gaat gewoon verder. Maar iets in haar ademt weer.…

Ridders van duizend-en-één

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 478
Duizend-en-één moeten het zijn geweest op het feest van de satan hun duizelingwekkende duivelgedachten laten geen ruimte voor twijfels en afleiding voor bijzaak en beuzelarij Voordien waren dromen in nachten gewijd aan epische helden verhalen gedichten 't is de dwang die hen leidt tot noodzakelijkheid hun vroegste stemmen…

Tussen ons

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 423
Ik leef in de ruimte waar liefde rafelt, waar leegte fluistert dat ik moet loslaten— maar mijn hart weigert. Zij is de zee: onvoorspelbaar, soms een haven, vaker een golf die me meesleurt. Ik blijf staan, handen open, regen op mijn schouders Is een gewoonte geworden. Ik draag haar stormen alsof ze voor mij bedoeld zijn.…

Na de scheuir

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 385
Wat uiteen viel werd geen gemis maar ruimte. Delen die samen helderder spreken dan het geheel ooit deed. Chaos blijkt richting, problemen blijken ingangen. In elke scheur wacht een mogelijkheid die wil worden opgemerkt. Zo leert het kijken zichzelf opnieuw.…

Visuele schrijfstijl

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
Ik schilder gezichten met lijnen van klank, leg landschappen neer in een zachte cadans, waar ritme en ruimte elkaar aanraken. Een metafoor ademt, een stilte beweegt, ik bouw herinneringen op wat woorden weigeren te zingen, en laat beelden spreken waar taal tekortschiet.…
Nathan22 januari 2026Lees meer >

Neergelegd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 248
Je stem vult de ruimte die minuten achterlieten. Jij bent het enige dat de stilte tegenhoudt wanneer ik loslaat. Kijk me aan— In mijn ogen beweegt jouw verdriet. In mijn glimlach zit iets van jou. De oude lagen zijn weg. Afgepeld. Wat overblijft lijkt verdacht veel op jou.…
Nathan12 april 2026Lees meer >

De boven- en ondergrens

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 254
De wet bewaakt de bodem van ons leven, het geloof opent de ruimte voor ons gedicht.…

Groter dan stilte

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
En terwijl buiten alles haast had, groeide binnenin een ruimte die niet meer terug wilde krimpen: een nieuw begin dat zich uitvouwde als een hand die eindelijk open durft te liggen.…

het onthoofde gezag

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 255
ja, het blijft ergens toch druk met veel legen banken het lijkt wel of ze schreeuwen om de ruimte te willen vullen; uit de preekstoel is een ruïne ontstaan, uit de biechtstoel verspreiden zich zure en verrotte stanken . zo schets ik het mensbeeld en de aarde er omheen met een alom uitgekleed gezag, decadent en verblind .…

Functionele ziekte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
Het nestelde zich langzaam in mij, alsof mijn lichaam ruimte had vrijgemaakt voor iets dat mij zou vervangen. Bewegen voelt als onderhandelen. Ademen als arbeid. Opnieuw wakker worden om toestemming te geven aan een dag die mij niet wil dragen. Het lichaam reageert alsof ik een indringer ben in iets dat ooit van mij was.…

De winter in mijn vader

hartenkreet
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 311
De adem wordt ijl in de ruimte waar zijn gedachten lichter lijken. Ik volg de zachte verschuiving in zijn aanwezigheid, hoe zijn kracht zich terugtrekt tot iets dat bijna transparant wordt.…
CB13 juni 2026Lees meer >

Handenkracht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 157
om de wind te breken voor onze kinderen geen blauw schermlicht meer op hun gezichten maar het warme goud van de ochtend die wij samen overeind houden we bouwen geen muren we vormen een kring een dichte haag van vlees en bloed waarbinnen hun dromen veilig kunnen vallen en weer opstaan kijk hoe onze jongens en meiden rennen in de ruimte…

De wet van de schaduw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 258
Een teder spel van pure dominantie, dat heel de ruimte zachtjes deed beven. Geen vuist was nodig voor jouw overwicht, slechts één aanraking, dicht op de huid. Jouw schoonheid bracht het duister in het licht, en wiste elk brutaal weerwoord direct uit.…

De zon is fel

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 199
brengt de bla’ren van de struik de schaduwen vormen mijn blik op deze wereld welbewust verengt en ik diepere gevoelens deel met de aanwezige wormen Om hun normen in de omgang met elkaar en overigen te leren het perspectief van een natuurlijke ander aan te nemen alle dualistische gedachten binnenstebuiten te keren geen ondeelbare ruimte…
Stoker19 juni 2026Lees meer >

Samen in de luwte

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 159
Er is een fluisterend begrip in de ruimte, een zachte bedding van herkenning, waar niets vreemd hoeft te zijn. We delen het haperen van de benen en de mist in het hoofd, de onzekere blik op wat de toekomst ons brengt. Maar juist in die kwetsbaarheid ontstaat onze kracht, omdat hier de eenzaamheid met warmte wordt getemd.…

Zij wordt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 155
Ik word de ruimte ertussen. Ik was in wat voorbijging. Ik ben in wat blijft. Ik word in wat nog niet bestaat. Ik was een mogelijkheid. Ik werd een gevolg. Ik ben een tussenruimte. Ik word zonder einde. Ik zal nooit zijn wie ik dacht dat ik was. Want wie ik was, werd wie ik ben. En wie ik ben, wordt wie ik was. Wordt vervolgd..…

Mijn Bieb

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 175
Zoekend en enigszins vertwijfeld de openbare ruimte breed toegankelijk, zoals vastgelegd ter bevordering van het collectieve geheugen van een stad die zichzelf dreigt te vergeten.…

Zijn

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 254
Misschien ligt daar iets wat wij vergeten: dat niet elke beweging ons hoeft mee te nemen, dat stilte geen leegte hoeft te zijn, maar een open ruimte waarin we onszelf weer horen.…
CB16 augustus 2026Lees meer >

Onderdeel van een groter geheel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 686
Terwijl wij het vertrouwde achter ons laten, slaan deuren open in de ruimte, vol vreugd.…

De kleur die blijft

netgedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 122
Geen stem verbreekt de ruimte, toch spreekt ze zonder woorden. Ze draagt meer dan kleur tegen het grijs van deze dag, meer dan schoonheid die een vluchtige blik raakt. In elke plooi worden herinneringen bewaard die verder leven na het loslaten. Verlies eindigt niet bij het afscheid, maar verweeft zich met alles wat daarachter nog komt.…
CB19 september 2026Lees meer >

De prachtige nazomer

hartenkreet
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 77
Late nazomer warmte blijft in stille lucht één blad laat zich gaan In de zachte warmte die nog licht op mijn huid rust, ontvouwt zich een ruimte tussen licht en stilte, waar een oude spanning wegvloeit in de adem van de dag.…
CB23 september 2026Lees meer >

Wat een boom mij leert

netgedicht
3.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 80
Oude wijze boom wind trekt door de brede kruin niets blijft hetzelfde Ze staat in het licht als iets dat niets wil bereiken en toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting.…
CB23 september 2026Lees meer >

Verdwaalde olifant

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 107
De rebelse kolos heeft zijn eigen pad gekozen, ontsnapt aan de kooien van Artis, vrij in de ruimte van de oude stad.…
mobar1 oktober 2026Lees meer >

Herfstlicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 149
En als je straks weer verder wandelt, neem je iets van deze morgen mee: een gouden glans langs je gedachten, een beetje ruimte, wat meer rust.…

Inundatie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 706
Het kraaien van de haan waarschuwt voor ongenade. Hoe de schop de grond ingaat, er kracht gezet wordt op de spade! Emmers worden neergelaten en vullen zich met zand. Het graafwerk door soldaten is nog geen ogenblik gestrand. Er is koortsachtig overleg dat vast en zeker ons betreft. Vinden zij hier net als wij de weg? Is er ook van ons…

Je hoeft het niet alleen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 154
Je hoeft niet sterk te zijn vandaag. Kom zitten, met je jas nog aan. Je mag de woorden laten rusten, ik zal niet zomaar gaan. Een kind hoeft niet de wereld op zijn schouders mee te dragen. Het mag een toren bouwen, huilen, spelen, vragen. Soms begint ‘veerkracht’ klein: een stoel, een warme boterham, iemand die naar je luistert en blijft…