2935 resultaten.
De mystiek van de mist
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
563 Grijze nevel vouwt
wacht stil op een kale tak
de wereld verdwijnt
Verre vogelgeluiden sterven langzaam
weg in grijze verte waar kale takken als donkere
lijnen ongekende geheimen schrijven tegen verbleekte hemel.
Het in stilte gehulde landschap wacht onder de mantel van rustende nevel.…
De oude vader
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
175 De stad om hem heen mag dan sterven in steen,
Hij draagt de lofzang van de schepping alleen.
Want ach, wat is het leven zacht,
Een spel van zonlicht en van schaduwnacht.
De dood is geen duistere, bittere heer,
Hij brengt ons slechts naar de bloemenvelden weer.…
de leegte zonder jou
hartenkreet
4.4 met 42 stemmen
4.591 is zo moeilijk te verwerken
het doet nog zoveel pijn
te moeten leven met de gedachte
dat jij nooit meer bij me zult zijn
Jouw sterven is zo moeilijk te begrijpen
afscheid nemen ging niet meer
te weten dat ik jou voorgoed moet missen
dat doet zo verschrikkelijk veel zeer
Ik had je nog zoveel te zeggen
nog zoveel dingen uit te leggen
maar…
Zeemansgraf
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
2.023 miste schip en maat
Altijd trekt het water
gekrijs van meeuwen Jan van Gent
gure wind ruisen der golven
dat hij zo goed kent
Zijn leven lang op zee gezworven
avonturen de wilde vaart
zij was zijn grote liefde
geen vrouw die het evenaart
De zee met haar herinneringen
die hij altijd bij zich draagt
graag had hij op haar willen sterven…
Volk en mensheid
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.345 Knapen met bebloemde helmen
Reizen lachend naar de grenzen,
Sterven zalig voor de leuzen
Die zij van hun ouders leerden.
Dat is oorlog! In hun harten
Openden zich diepe sluizen
En de donkre dammen braken.
Vloeden van gemeenzaam voelen
Overstromen de genoten.
Met een kinderlijk vertrouwen
Scharen zij zich om hun leiders.…
De Mens schiep god
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.005 als de mens weer zijn god zou scheppen
zo hier en nu in deze wereld en deze tijd
dan zou hij vragen wat hebben wij nu nodig
menselijk hersengeknars zou tranen deppen
hij zou geen god met achterkamers wensen
geen god die juichend sprak over politiek
en niet zo’n god die Arabieren krijgshaftig verliet
niet een die Afrikanen verdroogd liet sterven…
Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.694 Wie overwint zal deze dingen erven;
maar wie in zonden leeft en niet gelooft-
zijn deel is 't vuur dat nimmer wordt gedoofd;
dit is de tweede dood, die z' eeuwig sterven.…
AAN GUIDO GEZELLE
poëzie
3.8 met 43 stemmen
5.357 Wanneer te sterven ging de zon,
De schemering heur webbe spon,
Wanneer de smart mij overwon
En ik die smart niet dragen kon;
Dan heb ik vaak me neergezet
Dicht bij dat oud-verkleurd portret...
Daar toeven was een schoon gebed,
Gezelle... m'n heilige Gezelle.…
Lucella
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.168 Liefdes hof braveert het al:
Laat het haag'len, laat het waaien,
Laat de hemel bliksems zwaaien,
Met een zware donderval;
Laat de gure winter beven,
Dat al 't geurig groen bederft;
Liefdes bloemen blijven leven,
Laat het sterven, wat er sterft!
-----------------------------------------
uit: Duytse Lier (1671)…
HET LIJK
poëzie
3.7 met 27 stemmen
10.963 zeg dan niet;
Wat is dat sterven een verdriet!
Mocht ik maar altoos leven!
Wanneer ge God bemint en dient,
Dan voert de dood u, als een vriend,
In ’t eeuwig zalig leven.
En komt dan eens de jongste dag,
Dan zal het lichaam, dat daar lag,
Zich levend weer vertonen.…
WEEMOED
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.445 En uit alle de gewesten
Rijst een zang van droefenis
Omdat ginds in 't rode Westen
't Zonnelicht aan 't sterven is...
'k Zit naar 't sparrenbos te staren,
Waar die stralen stervend zijn;
'k Wou zo geern' wat glans vergaren
Voor mijn droevig zielekijn.…
Mijn zoon, mijn eersteling heeft zich een lid beleden
poëzie
3.8 met 9 stemmen
3.641 Hij leve een lid dier Kerk, die steeds u de eer zal geven,
veroverd op den dood door ’t sterven van haar Heer!”…
Zomerblonde
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
745 hoe ik verlang naar jou, mijn zomerblonde,
ik moest mijn gevoelens diep verbergen,
ik moest mijn verlangens diep begraven,
ik moest zwijgen, zwijgen en niets zeggen,
ik moet mijn hart, ziel en lichaam doden,
want wat ik voelde, deugt niet, zeggen ze,
wat ik voor jou voel, zomerblonde,
is veel te gevaarlijk,
dat ik voor jou zou willen sterven…
Te Jebaloega
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
410 In de greep van mooie woorden kon haar leven niet anders
dan droeviger worden, er lag verdriet in iedere klank
en iedere klank maakte dat haar ziel verkilde, waar
mannen nooit een blijvende warmte, nooit een redding
waren, was de droom die haar al schrijvend op de been
hield nooit te oud om voor te sterven.…
Wat is bovenal zonder volledig
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
557 Tijden sterven zonder mokerslagen
weken geven vreedzaam de geest
eeuwig tijd, klaar bewustzijn
oude zielen hebben levens zat.
II
Hoe juist vandaag, vandaag ogen flonkeren.…
Sinds jouw dood
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.053 draaierig door
in een droomgebonden wereld
geheimzinnig gevoel van vrede
in fantasie geschapen
droomtuinen
met harten van goud
en de wilde manen los
wij wilde paarden van de dromenweide
van alles wat ons inhield
alles wat ons onthield
samen te gaan
het navelstaren voorbij
toekomst gereed
maar een ziekte moest jou neerslaan
een sterven…
Wij zijn zielen.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 We zullen sterven naar lichaam.
En de maan schijnt over ons elke werkdag.
En de zon wordt ook een haren zak.
En we eten jam op brood.
Daar houdt onze lieve Jezus ook van.
We moeten niet morsen met zoetigheid.
Want we zijn eeuwige dienaressen van God.
Net als de stomme dieren,
DIE LIEF EN LEED MET ONS DELEN EN GOD begrijpen.…
Innigste wens
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
810 Op aarde zullen wij beiden eens sterven.
Ooit zal de dood onze liefde bederven.
Voor ons stervensuur ons tot zich neemt,
en het ons de adem beneemt,
laat ons wensen elkander weer te zien na dit tijd`lijk uiteengaan,
elkander weer te zien in die mooiste hof, na ons heengaan.…
Nijptang
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
718 Je tijd van sterven naderde
en ik was op drift en verward,
het sleuteltje van mijn fietsslot
brak af en ik belde aan bij een
wildvreemde vrouw voor een nijptang,
die ze me graag gaf.
Toch lukte het me niet om in korte tijd
de staaldraden door te knijpen.…
De stad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
860 Maar landelijk lijkt hier sterven, rustiger en beters.
En steden zorgen soms voor stress, met hun parking meters.…
Stiller dan stil
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 Er is veel meer leegte dan ik ooit had gedacht, stilte, vragen en verdriet die jouw sterven bij mij achter laat.
De klok die slaat zijn uren, niet meer voor jou maar wel voor mij.
De dagen blijven komen, met jou in mijn hart gaan ze voorbij.
Xxx Ria…
(Ont)Haast!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 Kan een man,
die alles kan,
muzikaal, inventief, geniaal,
de baas allemaal,
geveld en sterven aan iets zachts,
een paar dagen blauw koud,
voordat gevonden,
oorzaak een stukje koek?
Nooit!, dat was hem te banaal!
Zich dat bewust,
sprong 't uit zijn keel,
kreeg hij lucht weer,
slaakte heel diep een zucht weer.…
De Bedelaars
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
778 opvang staan bedden gereed
en dronken liggen ze soms te huilen
Ze vinden er kompanen van hun soort
al zijn ze niet vriendelijk voor elkaar
komt de morgen gaan ze weer voort
zonder wasbeurt of kam door ‘t haar
elk heeft zijn plekje waar ze bedelen
en van de bakker krijgen ze wat brood
die soms nog ’n toemaatje gaat geven
dat ze niet sterven…
Winst van het verlies
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
691 maar alleen nog van binnen
in mijn lichaam, in mijn lijf
heel veel winst, zelfs overwinst
alhoewel het pijn blijft doen
zijn plotselinge ziekte, zijn sterven, zijn dood
dat verlies voelde als verlaten, verloren
emmers tranen, emmers vol
flessen leeg, volle flessen heel leeg
hij zag mij dan en dan toonde hij z’n lach
als mijn voorbestemde…
De dood van een jaar
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.880 Jaar, wat zijt ge een vreemd oud-jaar:
Heet dát gaan sterven?
Met bruine kransen in uw haar,
Als een jong man, voor een feestmaal klaar,
Zorg'loos, zie ik u zwerven...
O vreemd oud -jaar!
Hoé gaat gij dood, oud-jaar?…
Lethe
poëzie
3.6 met 10 stemmen
4.965 Voor wie als ik van kind tot knaap,
Van man tot grijsaard derven,
Voor die is dood en sterven
Maar verontruste slaap...
De zoete macht tot lach of traan
Gaf mij en nam mij 't leven.
Alleen mijn ogen bleven
Kijken, mijn voeten gaan.…
Het liefhebbende
gedicht
3.0 met 23 stemmen
12.404 Beloonde zijn niet-willen-sterven met ruimte en mest,
verwijderde hier en daar een witte ziekte,
ging met hem in het zonlicht staan en
voelde de dunne scheidingslijn tussen mijn handelen en
de het-zich-voltrekken-processen in mijn lichaam,
in- en uitvoer van zuurstof en stikstof,
de chemie van het voelen,
het kunnen…
Lichtwezens
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
995 de dieptes en de hoogtes,
wij praten over houden van terwijl
wij liegen, martelen en moorden,
ons puin zwerft in een baan rond de aarde
“to boldly go where no man has gone before”
en zoals dit gedicht worden pamfletten geschreven,
manifesten in alle talen voor de redding van onze planeet
toch laten wij ouderen in eenzaamheid en honger sterven…
Niet als met nevelen...
poëzie
2.8 met 63 stemmen
19.240 Uw krachten slonken,
Uw schedel buigt zich,
Maar 't allerbeste
Hebt gij behouden:
De moed tot leven,
Moed ook tot sterven,
De macht daarbinnen,
Die grijzen jong maakt.
En uit uw handdruk
En van uw lippen
Spreekt de eigen teerheid,
Hetzelfde hart nog,
Dat uwe kindren
Gelukkig maakte,
En velen met hen,
Fier op uw vriendschap.…
kassen in scherven
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
891 er is geen pijn meer in dit land
geen angst en ook geen leed
maar ook geen lach, geen warme liefde
geen leven noch vereenzaamd sterven
(wij zijn tenslotte allemaal
wel ergens Calvijns erven)
die Jezus spelen, minimaal en zelfs voor
God en elke ooit gekende dader
redden willen, liefst uit de goot
(slachtoffers?…