Alle inzendingen over sterven

2935 resultaten.

Sorteren op:

De mystiek van de mist

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 563
Grijze nevel vouwt wacht stil op een kale tak de wereld verdwijnt Verre vogelgeluiden sterven langzaam weg in grijze verte waar kale takken als donkere lijnen ongekende geheimen schrijven tegen verbleekte hemel. Het in stilte gehulde landschap wacht onder de mantel van rustende nevel.…
CB27 december 2024Lees meer >

De oude vader

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 175
De stad om hem heen mag dan sterven in steen, Hij draagt de lofzang van de schepping alleen. Want ach, wat is het leven zacht, Een spel van zonlicht en van schaduwnacht. De dood is geen duistere, bittere heer, Hij brengt ons slechts naar de bloemenvelden weer.…

de leegte zonder jou

hartenkreet
4.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 4.591
is zo moeilijk te verwerken het doet nog zoveel pijn te moeten leven met de gedachte dat jij nooit meer bij me zult zijn Jouw sterven is zo moeilijk te begrijpen afscheid nemen ging niet meer te weten dat ik jou voorgoed moet missen dat doet zo verschrikkelijk veel zeer Ik had je nog zoveel te zeggen nog zoveel dingen uit te leggen maar…

Zeemansgraf

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.023
miste schip en maat Altijd trekt het water gekrijs van meeuwen Jan van Gent gure wind ruisen der golven dat hij zo goed kent Zijn leven lang op zee gezworven avonturen de wilde vaart zij was zijn grote liefde geen vrouw die het evenaart De zee met haar herinneringen die hij altijd bij zich draagt graag had hij op haar willen sterven…
Ivan Grud16 januari 2005Lees meer >

Volk en mensheid

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.345
Knapen met bebloemde helmen Reizen lachend naar de grenzen, Sterven zalig voor de leuzen Die zij van hun ouders leerden. Dat is oorlog! In hun harten Openden zich diepe sluizen En de donkre dammen braken. Vloeden van gemeenzaam voelen Overstromen de genoten. Met een kinderlijk vertrouwen Scharen zij zich om hun leiders.…
Albert Verwey16 december 2025Lees meer >

De Mens schiep god

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.005
als de mens weer zijn god zou scheppen zo hier en nu in deze wereld en deze tijd dan zou hij vragen wat hebben wij nu nodig menselijk hersengeknars zou tranen deppen hij zou geen god met achterkamers wensen geen god die juichend sprak over politiek en niet zo’n god die Arabieren krijgshaftig verliet niet een die Afrikanen verdroogd liet sterven…
Rikus Kiers26 januari 2007Lees meer >

Een nieuwe hemel en een nieuwe aarde

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.694
Wie overwint zal deze dingen erven; maar wie in zonden leeft en niet gelooft- zijn deel is 't vuur dat nimmer wordt gedoofd; dit is de tweede dood, die z' eeuwig sterven.…

AAN GUIDO GEZELLE

poëzie
3.8 met 43 stemmen aantal keer bekeken 5.357
Wanneer te sterven ging de zon, De schemering heur webbe spon, Wanneer de smart mij overwon En ik die smart niet dragen kon; Dan heb ik vaak me neergezet Dicht bij dat oud-verkleurd portret... Daar toeven was een schoon gebed, Gezelle... m'n heilige Gezelle.…
Alice Nahon28 februari 2025Lees meer >

Lucella

poëzie
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.168
Liefdes hof braveert het al: Laat het haag'len, laat het waaien, Laat de hemel bliksems zwaaien, Met een zware donderval; Laat de gure winter beven, Dat al 't geurig groen bederft; Liefdes bloemen blijven leven, Laat het sterven, wat er sterft! ----------------------------------------- uit: Duytse Lier (1671)…
Jan Luyken17 oktober 2021Lees meer >

HET LIJK

poëzie
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 10.963
zeg dan niet; Wat is dat sterven een verdriet! Mocht ik maar altoos leven! Wanneer ge God bemint en dient, Dan voert de dood u, als een vriend, In ’t eeuwig zalig leven. En komt dan eens de jongste dag, Dan zal het lichaam, dat daar lag, Zich levend weer vertonen.…

WEEMOED

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.445
En uit alle de gewesten Rijst een zang van droefenis Omdat ginds in 't rode Westen 't Zonnelicht aan 't sterven is... 'k Zit naar 't sparrenbos te staren, Waar die stralen stervend zijn; 'k Wou zo geern' wat glans vergaren Voor mijn droevig zielekijn.…

Mijn zoon, mijn eersteling heeft zich een lid beleden

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.641
Hij leve een lid dier Kerk, die steeds u de eer zal geven, veroverd op den dood door ’t sterven van haar Heer!”…

Zomerblonde

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 745
hoe ik verlang naar jou, mijn zomerblonde, ik moest mijn gevoelens diep verbergen, ik moest mijn verlangens diep begraven, ik moest zwijgen, zwijgen en niets zeggen, ik moet mijn hart, ziel en lichaam doden, want wat ik voelde, deugt niet, zeggen ze, wat ik voor jou voel, zomerblonde, is veel te gevaarlijk, dat ik voor jou zou willen sterven…
Tjoke18 april 2009Lees meer >

Te Jebaloega

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 410
In de greep van mooie woorden kon haar leven niet anders dan droeviger worden, er lag verdriet in iedere klank en iedere klank maakte dat haar ziel verkilde, waar mannen nooit een blijvende warmte, nooit een redding waren, was de droom die haar al schrijvend op de been hield nooit te oud om voor te sterven.…

Wat is bovenal zonder volledig

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 557
Tijden sterven zonder mokerslagen weken geven vreedzaam de geest eeuwig tijd, klaar bewustzijn oude zielen hebben levens zat. II Hoe juist vandaag, vandaag ogen flonkeren.…

Sinds jouw dood

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.053
draaierig door in een droomgebonden wereld geheimzinnig gevoel van vrede in fantasie geschapen droomtuinen met harten van goud en de wilde manen los wij wilde paarden van de dromenweide van alles wat ons inhield alles wat ons onthield samen te gaan het navelstaren voorbij toekomst gereed maar een ziekte moest jou neerslaan een sterven…
mobar15 februari 2011Lees meer >

Wij zijn zielen.

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
We zullen sterven naar lichaam. En de maan schijnt over ons elke werkdag. En de zon wordt ook een haren zak. En we eten jam op brood. Daar houdt onze lieve Jezus ook van. We moeten niet morsen met zoetigheid. Want we zijn eeuwige dienaressen van God. Net als de stomme dieren, DIE LIEF EN LEED MET ONS DELEN EN GOD begrijpen.…
cornil10 september 2014Lees meer >

Innigste wens

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 810
Op aarde zullen wij beiden eens sterven. Ooit zal de dood onze liefde bederven. Voor ons stervensuur ons tot zich neemt, en het ons de adem beneemt, laat ons wensen elkander weer te zien na dit tijd`lijk uiteengaan, elkander weer te zien in die mooiste hof, na ons heengaan.…

Nijptang

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 718
Je tijd van sterven naderde en ik was op drift en verward, het sleuteltje van mijn fietsslot brak af en ik belde aan bij een wildvreemde vrouw voor een nijptang, die ze me graag gaf. Toch lukte het me niet om in korte tijd de staaldraden door te knijpen.…

De stad

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 860
Maar landelijk lijkt hier sterven, rustiger en beters. En steden zorgen soms voor stress, met hun parking meters.…

Stiller dan stil

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
Er is veel meer leegte dan ik ooit had gedacht, stilte, vragen en verdriet die jouw sterven bij mij achter laat. De klok die slaat zijn uren, niet meer voor jou maar wel voor mij. De dagen blijven komen, met jou in mijn hart gaan ze voorbij. Xxx Ria…
Riav18 mei 2017Lees meer >

(Ont)Haast!

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
Kan een man, die alles kan, muzikaal, inventief, geniaal, de baas allemaal, geveld en sterven aan iets zachts, een paar dagen blauw koud, voordat gevonden, oorzaak een stukje koek? Nooit!, dat was hem te banaal! Zich dat bewust, sprong 't uit zijn keel, kreeg hij lucht weer, slaakte heel diep een zucht weer.…
Ralameimaar18 augustus 2017Lees meer >

De Bedelaars

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 778
opvang staan bedden gereed en dronken liggen ze soms te huilen Ze vinden er kompanen van hun soort al zijn ze niet vriendelijk voor elkaar komt de morgen gaan ze weer voort zonder wasbeurt of kam door ‘t haar elk heeft zijn plekje waar ze bedelen en van de bakker krijgen ze wat brood die soms nog ’n toemaatje gaat geven dat ze niet sterven…
greta casier23 december 2017Lees meer >

Winst van het verlies

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 691
maar alleen nog van binnen in mijn lichaam, in mijn lijf heel veel winst, zelfs overwinst alhoewel het pijn blijft doen zijn plotselinge ziekte, zijn sterven, zijn dood dat verlies voelde als verlaten, verloren emmers tranen, emmers vol flessen leeg, volle flessen heel leeg hij zag mij dan en dan toonde hij z’n lach als mijn voorbestemde…

De dood van een jaar

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.880
Jaar, wat zijt ge een vreemd oud-jaar: Heet dát gaan sterven? Met bruine kransen in uw haar, Als een jong man, voor een feestmaal klaar, Zorg'loos, zie ik u zwerven... O vreemd oud -jaar! Hoé gaat gij dood, oud-jaar?…
Albert Verwey31 december 2022Lees meer >

Lethe

poëzie
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.965
Voor wie als ik van kind tot knaap, Van man tot grijsaard derven, Voor die is dood en sterven Maar verontruste slaap... De zoete macht tot lach of traan Gaf mij en nam mij 't leven. Alleen mijn ogen bleven Kijken, mijn voeten gaan.…

Het liefhebbende

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.404
Beloonde zijn niet-willen-sterven met ruimte en mest, verwijderde hier en daar een witte ziekte, ging met hem in het zonlicht staan en voelde de dunne scheidingslijn tussen mijn handelen en de het-zich-voltrekken-processen in mijn lichaam, in- en uitvoer van zuurstof en stikstof, de chemie van het voelen, het kunnen…

Lichtwezens

netgedicht
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 995
de dieptes en de hoogtes, wij praten over houden van terwijl wij liegen, martelen en moorden, ons puin zwerft in een baan rond de aarde “to boldly go where no man has gone before” en zoals dit gedicht worden pamfletten geschreven, manifesten in alle talen voor de redding van onze planeet toch laten wij ouderen in eenzaamheid en honger sterven…

Niet als met nevelen...

poëzie
2.8 met 63 stemmen aantal keer bekeken 19.240
Uw krachten slonken, Uw schedel buigt zich, Maar 't allerbeste Hebt gij behouden: De moed tot leven, Moed ook tot sterven, De macht daarbinnen, Die grijzen jong maakt. En uit uw handdruk En van uw lippen Spreekt de eigen teerheid, Hetzelfde hart nog, Dat uwe kindren Gelukkig maakte, En velen met hen, Fier op uw vriendschap.…

kassen in scherven

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 891
er is geen pijn meer in dit land geen angst en ook geen leed maar ook geen lach, geen warme liefde geen leven noch vereenzaamd sterven (wij zijn tenslotte allemaal wel ergens Calvijns erven) die Jezus spelen, minimaal en zelfs voor God en elke ooit gekende dader redden willen, liefst uit de goot (slachtoffers?…