3140 resultaten.
VAL
poëzie
4.0 met 2 stemmen
992 Wij liggen in 't verderf, doch hopen op genâ.…
Meisje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
550 Bij een bepaald huis liggen er nephaaievinnen in
de sloot en staat er een plastic koe in de tuin.
Ik weet waar ze bijen houden en meestal kom ik
de Afrikaanse man tegen, die zijn AH-kar mee
naar huis rijdt, vaak gevuld met Gladiator-bier.…
Hard hoofd......
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.427 onhandige
het afwijkende van wat gewent
Maar vooral de stevige pijn
het pijnigen van de hersenen en
van het hoofd, de maag, rug, handen,
voeten, benen, ogen en oren
alles aan het verslijten
richting 'over en uit'
Maar vooral niet van weer doorgaan
we zullen doorgaan
we laten ons niet kisten
en zeker nog niet afleggen
wel wat vaker even liggen…
Vrijdag, hulp-dag
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
629 We passen haar werkjes dus wat aan
van grote dingen blijven liggen of staan
de meeste gewone dingen, die redt ze wel
en al gaat het vandaag niet supersnel
wat gedaan moest, is gedaan!…
Dat kerkhof vol met namen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Ook op je bureau liggen nog stapels fotoboeken.
Opeens klim je omhoog, pakt je kleurpotloden
tekent houtjes met oranje veters en glundert
terwijl ik je droog aankijk zie ik Friese doorlopers.
Jij spreekt opeens over het mogelijke sterven
over dagen die soms ook zomaar flauwvielen
en hoe je samen het leven steeds doorploegde.…
Door Vivaldi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Ooit lees 'k in tijd de vrouwen uit mijn leven
dansend met baleinen vingervlug weg
Ooit lees 'k opgekropte woede
die 'k daarna raket-vlug lanceer
Vanbinnen bij mij zit woede
beheersbare boosheid ongetemd
een godvergeten gramschap die pas gaat liggen
als luiken voorgoed sluiten
Lang ken ik hun pijn en zij mijn wrevel
die wegebt en weer…
Een oud dagboek
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
595 Vele bladzijden liggen nog precies in mijn geheugen
alsof de dag dat ik ze schreef,pas gisteren leek
maar hoe hebben ze mij ooit kunnen verheugen?
- als alles achteraf maar een dwaze illusie bleek!…
Slobberwijn
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
630 De avond valt in droomschaduw
slobberwijn op tafel, pantoffels
radio mijmeringen over de zee
vaak wanneer hij zich verplicht
in het alleen zijn te peinzen
vreest hij de eenzaamheid
die in zijn jeugd voelbaar was
het is hier niet heilig meer
oude boeken door het stof gehaald
liggen te huilen onder regenlaarzen
achtergelaten in de hal;…
In het oog (1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 Hier oogst ik jouw zwart zaad,
geoormerkt: in mijn klimaat is er
geen warm hier,
en laat het puin liggen,
onbekommerd door mijn toedoen
groeit het weer uit tot een volgend oog.…
Donkere dagen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 En de eerste donkere dagen
rollen gierend van het dak
Ik hoop zo dat ze niets breken
maar wel dat ze blijven liggen.
Later, wanneer het douchen waarlijk klaar
en er een haardvuur knoesten knispert,
proost ik mijn schemers welkom
met een mok warme bariton:
"Eikels!"…
Kappen nou!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 Hè ja laten we de
boel op stelten zetten
ons niet langer laten beletten
door regels, binnen zitten
een klok en afstand
we steken de boel in brand
hè ja laat ons lak hebben
aan mensen, zieken, oud
het laat ons koud
wij kunnen rellen
wij ondernemen niet
wij zijn niet failliet
schoppen en dwars liggen
met zijn allen tegen oom agent…
Waar zijn de vogels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 koude doeken nat
Zijn armen waren sterk als pilaren
met blote handen
kon hij een leeuw aan stukken scheuren
alle vrouwen hielden van hem, ze hadden
geen rust, liepen de straten en pleinen af
altijd kwamen ze langs zijn huis
Woelend droomden ze
van zijn zwarte haren
ze grepen hem vast en lieten niet los
ze wilden in zijn schaduw liggen…
Een beleefdheidsbezoek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 De Weimaraner's van Chateau Le Bois
liggen galant uitgespreid en majestueus
voor ons, met het oog op de "edelen"
en de uitgenodigde aanwezigen;
mijn broer, zijn vrouw en ik,
allemaal vol kennis van doodlopende wegen
In de schaduw van een afgelegen eikenboom
maar met volledig zicht op de trotse residentie
we drinken wat wordt…
NAJAARSMIJMERING
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
545 zomer niet scheiden wil,
nog even draalt
om zijn bloemen
en bladerdracht weg te geven…
uiteindelijk wint toch de herfst
met storm en regen
en vallen ze vlug de blaren,
die moe gehangen
hij neemt bloemenkelken mee
dor en uiteengereten
kleuren veranderen
van fel naar zacht
stoere eiken
worden kale gebinten
de akkers en weilanden
liggen…
Zonder jou
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
521 Steeds weer probeer ik elke vorm van angst en
zinloosheid op te ruimen maar ijdele hoop en ander ongemak
liggen op de loer en houden mij voortdurend wakker tegelijkertijd drijven
de smarten van mijn ziel in een zee van kwetsingen en verwondingen; verlatenheid nabij.…
Zolen staren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Een oorlog dat is zolen staren
Van mensen die niet liggen moesten
Aanvalsgolven uitgewoed
Uit aders te snel leeggebloed
Vaders die de zolen staren
Gewonnen in hun euvelmoed
Zien nu die zolen op de baren
Volgen een veel te lange stoet
Moeders die de zolen staren
Van schoenen eens trots uitgezocht
Trekken zich snikkend aan de haren
Brullend…
Bij volle maan
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
766 Kijken naar boven
adem bezinning en rust
tijdens volle maan
Een schittering in donkere hemel waar
zij puur en zuiver een ongerepte nacht aankondigt
Stap voor stap word ik door haar begeleid en ondersteund om
diepe rust en stilte te bewandelen, een kans die je niet zomaar laat liggen.…
Beneveld
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
652 Graag zou ik even op een bankje gaan liggen,
maar dat moet dan maar een andere keer,
de vraag is nu of ik de overkant wel haal,
gelukkig is er nog niet veel verkeer.
Mensen komen naderbij als dansende vlekken,
dragen allen een roerloos wit gezicht,
zijn omgeven door hels zwaaiende bomen,
donker afgetekend tegen pijnlijk scherp licht.…
vanaf een terras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 in een gevederd mozaïek liggen
de gebakken stenen vlak in dof zand,
vanuit mijn zicht, vanachter een koffie
waaieren zij zich uit, de dorpsstraat in
aan het begin van wat voelt als mijn achterland
doorheen de bomen aan wederzijden
groeit mijn ochtend langzaam de morgen in
huizen houden de vergetelheid in stand
hier en daar nog statig,…
Maanbeleving
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
470 Kijken naar de maan
haar wakend licht spreekt me aan
verstilde schoonheid
Wanneer ik in de vroege ochtend uit
het raam kijk, zie ik bijna zwarte hemel met een
schittering die de aandacht heeft gevraagd; een genietmoment
waar ik spontaan zen van word tegelijk een kans die ik niet zomaar laat liggen.…
Zomerzonnewende
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
518 Op de langste dag
zijn je dromen het kortste
over wintertijd
Hoe je ogen in alle zachtheid ontwaken en
hun schoonheid onthullen terwijl ik een hart hoor kloppen
met nieuwe geluiden badend in een zee van geborgen- en tederheid
Wat is het heerlijk ontspannen en rustgevend om nog een poosje naast jou te liggen.…
EINDELIJK WEER ECHT PAPA EN MAMA
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 die geen cent inkomstenbelasting betaalt
blijven zijn dreigende brieven op de deurmat vallen
met alle gevolgen van en voor diens Koninkrijk
zeker niet Koninklijk maar veel eerder walgelijk,
onmenselijk in onze Joods-Christelijke gewortelde natie
totaal onmenselijk, volledig onwaardig, ongeloofwaardig, misdadig
en de verantwoordelijken liggen…
op de kop tussen dopheide
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
422 in ’t open veld was geen schaduw
van laurier of struik te bekennen
behalve van ’n eenzaam wolkje
dat zo weer voorbij waaien zou
en toch
toen hij ging liggen
kwamen de schapen
grazen en stampen
en sneden
met hun silhouetten
als tanden
’t fris aangegroeide
goede gemoed weg
dat blakend in de zon
eindelijk begonnen was
op te bloeien…
Woorden plukken in een steekvlam
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
385 Mijn ziel kijkt naar jouw ogen
zoals je naar een sterrenhemel kijkt
waar je elke nacht in wil blijven liggen.
Mijn stem —
verrast van haar eigen moed —
fluistert: tot mor...gennn.
Alsof morgen een belofte was.
En mijn hand…
die eerst zwaaide,
werd een vuist.…
De adem van de regen
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
388 Hij raakt een blad en blijft daar even liggen, alsof
hij twijfelt en verdwijnt daarna weer, alsof hij er nooit is geweest.
Daarna komen er meer,
ieder met een eigen ritme en zwaarte.
De wereld ademt mee, bladeren buigen langzaam naar
beneden alsof ze oude woorden fluisteren die alleen de dauw begrijpt.…
omnia mutantur, nihil interit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
723 Schoot voor scheut
beukt, op de eikenhouten deur, de wind,
even gaat de regen liggen aan de voeten
van de man, in bruin tuinoverall gestoken.…
Weten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
276 Deze weg zal nooit haar einde vinden,
slechts stappen die steeds voor je liggen.
Geen beloning, geen vreugde in zicht,
niets waar je ooit naar verlangde.
Want vinden is geen deel van dit—
dit pad dat we bewandelen in het leven.…
Rabies over 1 dag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
492 Hun paspoorten liggen open
op de balie van de middag
blauwe boekjes
vol stempels, nummers,
een waarheid in vakjes gedrukt
maar ergens diep in de nacht
reed angst mee over de grens
Rabies verschoof van datum
één dag maar —
één ademtocht voorbij de wet
van dierenartsen en regels
die strak willen blijven staan
later
een sticker eroverheen…
dramaval; zonder reclame
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
172 welke matrassen
zij slapen
wel het percentage balbezit
natuurlijk
geen biologische links- noch
rechtsgedraaide yoghurt
doch een snelle inworp
een genegeerde dramaval
in het ongewisse
Ik snak naar de verhitte strijd
om het eggie
de spaghettisaus
uit de fabriek van oma
kan ik missen
de krokante lopende-band-balletjes
laat ik liggen…
Echo van de Amstel
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
161 wachtte
het water van de Amstel sleept zich voorbij,
een bruine stroom vol plastic, zeik en rotzooi
net als de tijd van toen
en de teringzooi van nu
niks verandert
de wereld is oneerlijk
echoot de stem van de psychologe
Belinda vreest dat zij gelijk heeft
in de rimpeling van de rivier
glanst de stront van het verleden
oude dromen liggen…