3362 resultaten.
De asielschepen in de Waalhaven
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.031 Mualec Deng Wone bleef in Sudan waar honger
groeide met gele stengels, en naar 't noorden,
naar de grijze Waal, vluchtte uit Derwenta weg
in Bosnië, Edith Poljac met haar ouders.…
De taal der liefde.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.266 Wanneer de min in de ogen speelt,
En ieder blik een blikje teelt;
Wanneer, in elke warme zucht,
De ziel naar 't zuchtend liefje vlucht;
Wanneer de min de boezem jaagt:
De ontsloten mond een antwoord vraagt;
Der wangen gloed veel meer verraadt,
Dan ooit in minnebrieven staat;
De hand, zacht trillend, drukjes biedt,
Elk drukje een pijl…
Vragen die we onszelf kunnen stellen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
501 De oorlog duurt verder en
de mensen die vluchten weten nog
niet hoe het morgen moet. En wij dan
maar feesten. Toch is er licht, een kleine
waakvlam die we koesteren. Vrede die we
zoeken en willen, van harte voor iedereen.
Geloven we dat nog? Hopen we daarop?…
Stern
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
555 Zijn vrouw vlucht in haar werk,
de jongen in zijn games.
Je wilt wel maar je weet niet hoe.
Als je blijft wachten wat er komt
is het voorbij voordat het is begonnen.…
Aloëtte
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.279 O geen aards hart, met smart besmet,
Stijgt in zó steile vlucht
Te zingen voor de troon van God...!
Wij horen 't zwijgend aan...:
En vat gij niet de zin, mijn hart?
Eéns zult ook gij verstaan!'…
Thuiskomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.970 Het daglicht vluchtte op voeten van de wind.
De eerste sterren sprongen open.
Mijn vader kwam binnen. Ik had geen adem.
Er trilde een spanning alsof de aarde
bleef stilstaan op haar weg door het heelal.…
EEN HEK VOOR HET HART
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 Aan ‘t ochtendlicht die als hindernis
het duister al dikwijls had bezworen
Heel eventjes draalde de stormwind
edoch begon daarna hevig te waaien
Door de zwarte krullen van het kind
dat naar haar vader stond te zwaaien
Heel eventjes talmde ’t diep stil nog
edoch gleed toen in peilloos kabaal
Mensen schreeuwden: Het is oorlog
en ze vluchtten…
Verhangen
poëzie
4.6 met 7 stemmen
1.642 En ze vlucht, omdat de schooier
zijn bebloede tong uitsteekt
naar de zon, die lijk een gouden
penning, door het oosten breekt.…
Nacht van bloed en tranen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
635 een zwarte nacht van bloed, angst en tranen
vluchten de mensen door deuren en ramen
knallen de kalasjnikovs als vuurwerk voort
wordt over de wereld d' angstkreet gehoord
wordt Parijs ooit nog die mooie stad van licht
of hangt daar nu blijvend het terreur gezicht
wordt Parijs ooit nog die prille stad van liefde
waar haat plots harten tot in…
kribbig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 de rivier zoekt zijn grens
ik ben ontzettend bang
leg blokken neer langs
de spleten van mijn ziel
vlucht een glooiing op
gras onder mijn voeten
vecht voor veiligheid
m’n levenslijn loopt
grenzeloos grillig
langs randen van basalt
de dijk draagt m’n pad
klimmend naar zijn kruin
kijk hoopvol omhoog
de zon en het water
kleuren m’n…
Wees jezelf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.299 blijft alles redelijk kaal
waarmee maak jij jezelf blij
wat gebeurt er in het heden
waardoor geef jij niet gewoon toe
welke 'last' draag jij mee, uit jouw verleden
waarom zie jij niet hoe
wanneer dringt het écht tot jou door
wie er voor je is én je begrijpt
waarom geef je geen gehoor
wat is de reden dat jij er tussenuit knijpt
waardoor 'vlucht…
Zoutelande
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
822 laten
De zee brengt ze met de vloed naar hier
tot ze met eb ons weer gaan verlaten
Het paalhoofd is bevolkt door meeuwen
enkele bewegen op de deining mee
We horen kinderen lachen en schreeuwen
Ze bouwen kastelen vlak bij de zee
Vliegers staan strak en hoog in de lucht
ze roeren hun staarten heen en weer
Soms duikelen ze snel in hun vlucht…
Beschouwend dier?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
446 Het is een schrander dier dat
die mijn bloed bekruipt, het
is de opmaat tot een kus uit
vruchtbare lippen die willig
opengaan, het sluipt door de
regenboog van alle tederheid ,
het stuit me op de vlucht van al
het plagiaat onbedoeld geschreven,
het roemt zijn naam in de dageraad,
het schuilt in wellust van mijn werelds
plezier…
Corona tijdperk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
588 even een boodschapje doen
toen gauw weer naar huis
blij dat het gelukt was om
de nodige afstand te bewaren
blij dat er niet iemand van
buiten de gevaren zone
van anderhalve meter afstand
pardoes mijn richting uit is komen lopen
en dat ik dan niet meer bijtijds
zou kunnen vluchten
en niet meer zeker weten kon
of ik nou wel of niet…
Apollo's Zonen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 "Nevelen en Pilaren"
Leonardo da Vinci
ontwierp instrumenten
zonder hulp van het glas
Homo Universalis
Onderwierp ze
aan experimenten
als in de kosmos gedacht
Aërodynamisch
berekend op snelheid
en weerstand, gewicht
en op kracht
Als vader van vluchten
naar interstellaire
galactische wegen
stond hij aan de basis
Homo Universalis…
Gods vleugels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 scherende schedeltjes
graaiende pootjes, dwarrelende veren
ze zijn al zo hoog en met zo velen
samenzijn is een som der delen
om daarmee een dans te creëren
die het leven gaat eren
alles is mogelijk daar
vermenging maakt onzichtbaar
Zodat je er grenzeloos van wordt
los van de grond, verstomd en verward
de vogels verdampen in een laatste vlucht…
't Rode- of inmiddels allang Sowjetleger ontspoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 co-
medy van faam
mijn hart voor Rusland, alwaar 'k drie
keer ben geweest, kapot-
geschoten door een
machtswellusteling die
grenzen geenszins accepteert
II
't Rode Leger
bekend door goede naam en faam
strijdlust
moet nu vechten voor
de machtswellust
van man die de weg kwijt is
schietend en bomgooiend
slaan Oekraïners
op de vlucht…
Glazen Kooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 ontmaskert,
Ik zie hoe de aarde huilt en voel haar pijn in de regen,
Ik zie hoe de mensen achter hun glimlach een rol bespelen,
Ik hoor mezelf praten terwijl mijn lippen niet bewegen,
Alsof ik mijn ziel hoor smeken om zijn bestaan niet te vergeten,
Ik zet een stap naar buiten in wereld wat ik niet meer ken,
Dat het voelt alsof ik moet vluchten…
Klaas Knot, president van de Nederlandsche Bank
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
855 overeind blijft staan
Een golfbreker, een rots
Voor de hardheid van de euro
Neerlands houvast, Neerlands trots
Ach, hoe kan een mens zich vergissen
Die harde eikenhouten kop
schoof hij gedwee in Draghi’s strop
Klaas draaide volgzaam mee
aan geldpers Mediterrannee
Gaten vullen, tekorten verhullen,
opkoop schulden, rente negatief
een vlucht…
De hemelse geest
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 bruin scherpte
je profiel tegen
de diepblauwe lucht
je genoot van de vlucht
die jij de tijd
hier zag maken
voelde stenen
hoorde de specie
hun voeggeluid maken
waar schoonheid
door mensenhanden
werd geschapen
in grootse gebouwen
waar kosten noch
moeite werden gespaard
en de ultieme balans
van hemels presteren
ruim werd gehaald…
zwijgen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
700 als iedereen nog slaapt
fluistert ze ze zwijgt ‘s avonds
ze stamelt ‘s middags en ‘s morgens
in de nacht huilt ze
een man en een vrouw wonen in het huis
een vlieg op de muur vlucht voor het geweld
op haar hoede strompelt een gebroken
kleine schim voorbij
als iedereen nog slaapt
fluistert ze ze zwijgt ‘s avonds
ze stamelt ‘s middags en…
MIJN AL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Liggend onder een immens hoge spar
sper ik effe met mijn eigen geleefde leven
laat ik de hoogte-, diepte-, pijn- en fijn-punten
van mijn zaligheden en (on)zekerheden helemaal los
laat ze, laat het bezinken, inklinken
mijn ziel neemt nu een hoge vlucht
maar raakt niet meer gewond, verwond
langs de stam met vele kale takken
en diverse levens-ongemakken…
Ik noem het daglicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
412 Ik noem het daglicht
Omdat ik weet van het donker
Ik moet op de tast gaan
Ik sta op de uitkijk
Ik staar naar de horizon
Ik lees de krant
Over het aardse, het gerommel
Gebarentaal van dieren in nood
Over vogels die op de vlucht slaan
Het heeft geen naam
Ik noem het droogte, ik noem het hitte
Ik noem het tijd op mijn horloge
Ik noem het…
Wanneer het koolwitje komt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
317 Zijn vlucht is geen lijn,
maar een luisteren, een zoeken naar ruimte
tussen prikkels. Ik herken daarin mijn eigen manier van zijn:
voorzichtig, ontvankelijk, steeds afstemmend op wat te veel zou kunnen zijn.…
Onthaasten
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
219 In de koelte die zich onder
het bladerdak verzamelt, raakt haar
vlucht even de schaduw van mijn adem, een korte
aanraking die verdwijnt vóór mijn aandacht haar kan volgen.…
Wat een vlinder mij leert
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
310 In haar vlucht ontstaat een
gebied dat ademt als een gedachte die niet
wil verschijnen, en daar leert ze mij hoe leven ontstaat
tussen vorm en verdwijnen, waar het zichtbare raakt aan het ongezegde.…
vanaf de oorsprong
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
133 die prevaleren
Of
zoals we altijd hebben gedaan
door de overdrijving om te buigen
alsof het leven zelf de melkkoe is
de mens de stront van de schepping
elke zin geschreven
uit geloof in het Woord
voorbij subjectiviteit van schoonheid
de overweldigende behoefte aan liefde
duldt alle verstoorde gevoelens
Laat ons vechten
vluchten…
ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
176 de straat is weer ontmaagd
door zacht sproeiend regenwater
hitte en klamme onzichtbare zuchten
hielden het voetbed en klinkers,
gehuld in stoffig zand
en ook mijn duffe geest
lang gevuld met vragende
uitzichtloze vluchten,
ieder op eigen wijze,
zo men de behoeftigheid zelf leest
.…
Voetafdruk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
143 Ik loop, ik ren, ik vlucht voor de realiteit
die mij als mens langzaam vernietigt—
met bosbranden, overstromingen en blikseminslagen.
Verlamd door angst ontbreekt de tijd om te bevatten,
terwijl mijn spoor straks stilletjes verdwijnt
onder de sneeuw, weggespoeld door de regen.…
Werkman
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
216 Zij vluchten in de stille eenzaamheid,
nog voor de avond valt.
Wanneer hij plukt, die wrange vrucht
van doelloosheid en lethargie.
Het is voorbij, het werkzame leven —
te moe om nog extra energie te geven.…