3835 resultaten.
RUILBEURS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
659 Vreemde of bekende verhalen zwijgen
binnen postzegels, wanneer ze springen
in handen, een nieuwe eigenaar krijgen.
De papiertjes worden betast, wringen
het mensenbrein, doen wisseldrang zwaar hijgen,
terwijl ze naar veilig tehuis dingen.…
Universeel communiceren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 jij zong
vreemde muziek
zonder herkenbaar
te maken wat
jij dacht voelde
of wilde zeggen
de noten in
hun verschillen
leken begrijpen
te bouwen
waarbij ogen de
bruggen sloegen
waarmee wij
elkaar konden
raken om zo
een heel bijzonder
contact te maken in
nieuw communiceren
waarbij de integratie
van woord en muziek
het mogelijk…
KLOEKE WOONPLAATS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Terwijl bezadigd leven voldaan honkt,
strijkt verhalenglans over ramen en meldt
dat avontuur hier of in den vreemde lonkt.…
Je eigen blote bips
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 al mijn woorden
zijn gejat
beladen met
hun eigen sores
die blijkbaar
een noodzakelijke
voorrang hadden
geld hebben
en vreemd doen
rollen vaak de
rode loper al uit
in de verte lonken
snel roem en
een vette buit
om dat kacheltje
te laten branden
zijn er genoeg
ongure types
voor handen
de artiest krijgt
zoveel zorg daarvoor…
Het warme geluk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
516 wij wisten
onze bloemenwei
halve meter hoge
stelen waarin
wij speelden
kleuren ademden
geuren zagen
wiegen in
vreemde melanges
afhankelijk van
weer en seizoen
ook wij veranderden
in de tijd als wij
op de moswarme
aarde doken en met
gesloten ogen het
leven om ons heen
groetten de rust
proefden van zien
zonder bekeken te
worden…
van hart tot hart samen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
603 waar jij zichtbaar worstelt
met heden en verleden
zijn heel gewone dingen
in jouw doen en laten
niet vanzelfsprekend meer
zonder een kalender
heb je vaker geen idee
van de dag en datum
gisteren en morgen
zijn vreemde begrippen
je verwart de seizoenen
net als de dag en nacht
wat ooit eens gebeurde
gebeurt bij jou vandaag
straks…
Hamsters en hoornaars
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Ze drijven bijkans dagelijks voorbij
De padden champignons en vliegenzwammen
In ons gezichtsveld, rood met witte stammen
Maar spillebeen komt zelden in 't gevlij
Wij horen roodkopzwartstaartmezen drammen
Op zoek naar hoornaars en een dwaze bij
Voor wie de imker korven uit
moet kammen
"De herfst is jong, maar vreemd," zoals ze zei…
‘villa’ (2)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 energetische analen)
maait de scherpe kantjes
ervan af
en ‘t zuigt ’t gras diep in
de zak
met geperverteerde vracht
ook is ’t vijgenblad te nat
om verdraaid in de wind
aangetrokken te worden
al herhalen de naalden
hun roterende ballade
met contrapunctie en appels
met noten collationerend
diep in de klankkombossen
sjorren bij ‘t vreemde…
Weerstand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
381 Ergens tussen de eerste tram en het laatste nieuws
schuift de dag als een jas van vreemde stof om mijn schouders.
Iemand lacht in een andere kamer,
ik hoor het als een echo in een lege inbox.
De regen valt, zacht als een vraag die niemand stelt,
op ramen vol vingerafdrukken en plannen die niet doorgaan.…
In het klamme metaal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
489 Een kort, scharnierend zuchten —
het huis lijkt te ademen
op een vreemde plek.
En daar — op de mat —
een omhelzing in papier.
Vouwen vol handschrift,
vol adem tussen de regels.
Ik hurk,
raak het aan zoals je iets
aanraakt dat vanbinnen brandt.
Niet heet van vuur,
maar warm van
“Ik dacht aan jou.”…
Nog een Eind te Gaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
256 Nog een eind te gaan
al weet ik niet waarheen
de wind houdt mijn adem
en weet van snijden
laten en lossen
in meerstemmige tijden
Een hond zoekt zijn snuit
in dichtbebladerd zand
de man aan de lijn gaat vreemd
in zichzelf
zijn taal is van ziel en van land
wellicht niet de mijne
De jacht is nu open
voor wie niet navelstaart
oker, oranje…
Assaisonneren
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
346 Mijn jongste nichtje leest altied
een snelsonnet en netgedicht
maar dít woord kende ze nog niet
't is vreemd - ze heeft nog veel te leren
vooral als 't gaat om geur en smaak
van een gerecht te appreciëren!…
We noemen hem Kees VII; ‘melancholia’
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
343 eindpositie
keer op keer weer
dat ongrijpbare dossier
in Morpheus’ strijdklare
bezwerende klauwen
dit gejeremieer
over ingekorte stoelpoten
afgezaagde lange zinnen
gebroken met alle vrinden
bezinning uit plichtsbesef
in de betreffende papieren
hier en daar verscheurd ja
zeker klaar met dit leven
maar gezien zijn verleden
geen heel vreemd…
Het beleg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
264 Laat hen maar praten, in woorden
hun gelijk halen alsof we het hebben
over hetzelfde, ja laat hen maar
schieten, de staat zwicht niet
voor geweld, bloed schrijft
geen bewijzen, alleen feiten
brengen waarheid aan het licht:
vreemden en verwanten omsingelen
ons, ze schreeuwen dreigementen
en eisen, verzaken de vrede
Maar wij hebben alles…
Des goden recht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
347 Van de goden niets dan goeds,
Hun is niets menslijks vreemd,
Houden d’mens de spiegel voor,
Zien zo hun eigen menslijkheid niet.…
Zeldzame kennis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
204 Het was vreemd,
geruststellend
dat iemand als jij
bestond in dezelfde tijd als ik.
Niet iedereen laat
iets achter
dat stil blijft bestaan.
Dag mijn zielsverwant.
Jij verscheen
op het moment
dat ik langzaam onzichtbaar werd
voor mezelf.
De stilte was
ook een taal
die jij beheerste.
Dat vergeet een mens niet.…
Pas op je tellen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
209 vroeger stond het
telraam rechtop
alsof cijfers zich
nog lieten opvoeden
de juf schoof kralen
van links naar rechts
met het vertrouwen van
iemand
die dacht dat tellen
hetzelfde
was als weten
wij knikten maar
er bevond zich
iets vreemds
niemand hoorde een tik
geen schuivend hout
geen vallende kraal
maar bij het ochtendlicht…
Seastar Seven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
231 zwarte riemen
heb ik ontrukt aan de vergetelheid
tijd had er stilgestaan een halve eeuw
Met sindbad, bestevaer der zeven zeeën
gleed hij als een dolfijn naast het karveel
doorklievend golven, hoog scherp
aan de wind
de zeilen strak van ra tot ra gehesen
Maar recht door zee was niet aan hem besteed
hij voer het liefst naar verre vreemde…
Geleid door een engel
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
136 Plotseling was de vrouw verdwenen
en stond ik alleen daar in dat vreemde land
maar voelde desondanks vredige rust
daar ik was geleid door liefdevolle hand.…
Butlers
gedicht
3.5 met 6 stemmen
638 de kamers van het zwijgen
wist waar verlangen schuilt
zij droegen elkaars kleine dagen
de jas, het verdriet, de stille last
alsof de liefde had geleerd
dat nabijheid nergens haastig past
soms boog hij dieper dan durfde
soms knielde hij voor wat brak
in het buigen lag geen ondergaan
alleen de hand die pakte
liefde kent haar vreemde…
geschakeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
106 nu het kouder wordt, de herfst meer
kleurt, de wind gaat wervelen, de regen
sombert tegen de ruiten is alles vreemder
dan al die jaren hiervoor
het donker kent geen vergelijk, het dient
zich aan - hoe vreemd toch - telkens als de
zon zich zuid-westelijker gaat gedragen gaan
schaduwen verdwijnen en trekt de rook
van de houtkachels slome sporen…
Kerkhof van de kleine vlaggen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
38 Hoe vreemd is de menselijke aard:
we koesteren het leven in onze handen,
zien het opgroeien,
om vervolgens onze eigen kinderen uit handen te geven
aan de stille wreedheid van andermans hoogmoed.
Een kind wordt geboren onder een vlag,
maar geen enkel kind
wordt geboren om voor een vlag te sterven.…
Ik raak haar kwijt...
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
4.900 Vreemd genoeg zit ik dit keer ineens rechtop in mijn bed.
Ik voel een vreemde rilling over mijn rug voordat ik mijn benen op de grond zet.
Snelle onrustige voetstappen op de trap.
Mijn deur gaat langzaam open, ik zet me schrap.
Ik hoop dat ik me vergis,
mijn gevoel zegt dat er iets met mijn zus aan de hand is.…
Lief buurmeissie
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
2.099 ik dat ook wilde, vasthouden kon ik je niet
Jij was eerder een vrouw dan ik een man kon zijn
En daar ging je, voorgoed, naar een ver land
Op zoek naar geluk, naar vrijheid en gebondenheid tegelijk
Je had je hart aan een Italiaan verpand
En gelukkig leek je, maar niets was minder waar
Twee dotten van kinderen konden niet verbloemen
De vreemde…
HET KINDEKE VAN DE DOOD
poëzie
4.3 met 62 stemmen
17.067 Geen klank, geen lied breekt even maar
Het doodse zwijgen af;
't Is, of die nevel, koud en kil,
Het brede land begraven wil;
De zon schijnt vreemd en rood, -
En op de hei speelt bleek en stil
Het Kindeke van de Dood.…
De Nederlandse taal.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.466 Wie vreemden slaafs poogt na te klappen,
Is rijp voor vreemde slavernij.
-----------------------------------------------------------
uit: Vaderlandsche letteroefeningen. Jrg 1817.…
EMILY DICKINSON 593
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
750 Ik dacht ik ben betoverd
Was eerst een somber kind
Ik las een vreemde schrijfster
Het donker was gewild
En of het nu ‘s nachts middag
Was of midden op de dag
Vanwege lichte gekte
Deed ik, slapjes, geen verslag
De bijen werden vlinders en
De vlinders werden zwaan
Zij pasten fier voor weinig gras
En juist de wreedste leuzen
Waarmee…
Nachtmerrie
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.802 Scherp spuwt de wind
naar vreemde geuren,
ruw beukt de dood
rond een donkere zerk.
Stemmen klinken dof onder
dorre bladeren, vluchtende
voetjes ontwijken het
versteende gekerf.
Het kind zinkt krijsend
in mijn armen neer,
ik kijk naar haar ziel door
haar nooit sluitende ogen.…
Heimwee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.138 Het dorp, de straat, het huis dat achterblijft
ik strijk dan in den vreemde neer
met neonlichten op het dak
al snel vermoeid en tergend zwak
jouw verre beeld volstaat niet meer
mijn geest verslapt, mijn stramme lijf verstijft
Geen borst, noch bil, noch been
raakt zacht mijn klamme huid
jouw adem speelt niet slapend om mijn hoofd
ik droom…
Niet twijf'lend weet ik: Alle goed is kwaad
poëzie
4.4 met 8 stemmen
1.972 Ja: door hun tweelingschijn heeft, ver van daad,
Simeon voor zijn heiligheid geboet:
Hij, op zijn zuil nog zuil van liefdegloed,
Walmde naar wie hij weldeed, vreemde haat.
Ik walg van 't Wezen, tot mijn Ik verkleind,
Wanneer ik zie, waartoe het leven dwingt.…