3038 resultaten.
stekelhaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 ontmoedigen broedseizoen
moeite doen oproerkraaier
keizersnede ledenvergadering
besloten kring filantropie
tropisch sauna aura trauma
startstreep stoeprand
poetslap poppenkast
stapelbed watertrappelen
modder gooien ijs ontdooien
prijzen winnen glazen vullen
zaken dichttimmeren
trimmen trimsalon
kweekvijver ijver rivierdijken
zinnen…
Ze heet Poëzie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
547 Vroeg in de morgen geef je mij al warme
klanken en hartverwarmend timbre die ik samenvoeg tot
een geheel van woorden en zinnen waar je verliefdheid en wederzijds
ontleedt tegelijk zwemmen echte ware gevoelens in een bad vol geuren en smaken.…
Dichter in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Tegelijk maakt zij van de gelegenheid gebruik
om te filosoferen, overpeinzen, reflecteren op wat komen zal
Een frisse houden-van-het-leven met liefdevolle en rakende dingen op weg
waarin haar zinnen niet zijn afgewerkt en nooit eindigen met een of ander punt zoals bij regels.…
Herfstbezinning
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
513 Hoe dan ook verrast najaar me elke keer weer met
zinnen gegoten in onverwacht en plots van waar einde nog niet is
geschreven of gesproken tezelfdertijd laat het lichaam zich meestromen in een
uniek karakter, persoonlijkheid en temparement zowaar mijn breekbare-en-kwetsbare geraakt.…
Lenteprikkels
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
599 Bovendien adem ik verschillende zachte
luchtlagen die mijn lichaam in beroering en vervoering
zullen brengen maar ook om van dichtbij mee te maken hoe heerlijk
intens deze krachten en prachten allemaal zijn zodat mijn zinnen niet verloren gaan.…
Landschap
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
589 als van een vreemde lijken
Ik ken de wereld in een straal
van zeker zestig mijlen,
toverspreuken voor alle kwalen
doch ken het spelen met het hart
niet, noch ken ik de naaktheid
van de vrouw van mijn kind
ik vermoed achter het Hooglied
geen blauwdruk
in spijkerschrift gebeiteld
wat ik wens te zeggen ligt
besloten in mijn zinnen…
Wie ben ik? Dit ben ik
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
506 Vertel ze dat ik hield van woorden,
de woorden die als een slinger aan elkaar hangen,
zinnen vormen met echte betekenissen,
geen losse woorden zonder context.
De woorden die ik schreef in mijn schriften,
zwart, wit en blauw,
de vulpen die trilde in mijn handbewegingen.…
Restreis en verder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
352 Wat aan de stokken is gebleven, opgehangen
Aan gekortwiekte klerelijers van kleerhangers,
Het zijn de stroppen en strakgetrokken lachjasjes,
Uitgegleden herinneringen van werkelijkheden;
Door deze vertraagde lage mist van vergelijkingen,
De verrijking die poëtische waarheden aanreiken:
Geloof de grootste goden niet, de geoliede zinnen
Uit…
denkend aan grasland
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
371 bedwingers van opdringerig zwak
onbegaafd derderangs fabricerend
onvermogen tot dichterlijke frictie
zoals ik dat zie als beantwoording
op de schofterig achterwege gelaten
dagen der onverwoestbare Helikon
waar het gevoel voor muzen begon
voor ieders ogen ik het vinkentouw
strakgespannen in beschouwing liet
ten overstaan van te dromen zinnen…
tussen het dichten door
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
396 langs denkbeeldige kabels
fysieke hersenspinsels
onder druk van het hart
smartelijke verleden taal
rond de gordels des hemels
in namen van alle nimfen
beschimpte goden en doden
geradbraakte muzenheuvels
die verdomde Helikon weer
het verbranden mijner vleugels
of laat het smelten zijn
de pijn sijpelt er toch wel doorheen
waarheen de zinnen…
Zware enveloppen, lichte waarheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
381 Stapels papier,
zinnen die om mij heen cirkelen
als een defecte zweefmolen
zonder monteur in zicht.
Ze vroegen om woorden,
om nog meer uitleg,
om hokjes die ik niet kende.
Telkens weer bevestigen
dat dit voor mij is,
alleen voor mij.
De belangrijkste weken
blijven wit.…
Winterwonderland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 Het water draagt een spiegel van december,
een streep van ijs, een zilveren litteken,
waar eendenpoot en schaatsspoor
als ongeschreven zinnen blijven hangen.
Bomen staan bedachtzaam aan de oever,
hun takken vol herinnering aan zomerblad,
nu enkel lijntjes in de lucht getekend,
wachtend op een nieuwe bladzijde van het jaar.…
Beweging
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.150 De beloften van vergeten dromen
pruttelen in afgelegen poelen
modder wil niet, kan ook nergens stromen
nadert snel het ademloze voelen
lege bleek geworden bellen ploffen
voor het laatst een teken van verwachting
hoge zandmotieven zien verstoffen
klaagt de zinnen aan tot doodsverachting
de beweging staat nu vast in stenen
golven, hard en…
gebruik de vrede niet
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.186 men had hem nimmer zo gezien
de voorganger was buiten zinnen
in de stilte na het laatste woord
van de spreker die wapens etaleerde
was de voorganger, nu als gast,
opgestaan en hij protesteerde
gezeten tussen een 1000-koppig publiek
had hij het hoofd der strijdkrachten aangehoord
de generaal, trots op zijn lintjes en sterretjes,
leek hem…
Midden in de nacht
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
2.926 Die mooie zinnen over hooggeplaatste waarheid.
Al rijmend ga ik langs de nijpende problemen.
En breng het duister in de wereld snel tot klaarheid.
Tevreden zuchtend dat ik dat weer mooi gefikst heb.
Probeer ik alles te onthouden wat ik dacht.…
Smaragd (III)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.412 Jij en ik die elkaars
Warmte voelen en weten dat de één de ander en andersom
Raakt in het hart met de mooiste woorden in de mooiste
Zinnen, die zeggen dat passie soms liefde vermoordt
Jouw ogen echter wakkeren de liefde aan, terwijl passie
Piekt en ons bloed doet koken en lichaam sidderen
Na deze dans begroet ons de morgen, volop zon, de…
11.35
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.262 terug, een glimlach om de lippen
Hij pakt zijn shag, draait nonchalant een sigaret
Hij denkt haar in zijn bed, voelt zijn aansteker wegglippen
Zijn broek knelt als hij denkt aan haar en aan de pret
Elfvierenveertig: het treinstel dendert binnen
Gehaast pakt hij zijn spullen en stapt in
En zij blijft staan, zeer in de war, verward over haar zinnen…
Schrijven en kijken
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
962 doch aardse praat en geen
pastorale preken
op enkel waarnemen gebaseerd
ik heb namelijk
de drijfveer tot rijmen ontdekt
ik zal je niet langer ophouden
mijn mond wordt droog
het speeksel is uitgelekt
een echte dichter hoeft alleen
zijn pen in de hand te nemen
ziet naar links en rechts
naar oost en west
en voor hij het weet
schudt hij zinnen…
het tussenpad
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.388 Herinnering; ze kwam de wereld binnen,
Vergezeld door mijn lach en door mijn traan
Trots, vreugde, buiten zinnen
Zie mij eens met m’n dochter staan
En kleurig werd het leven, helder,
Door de kleine zorgen van een kind
Je voelt je goed, je bent een held
Omdat die kleine dat dus vindt
Hoe zijn kind’ren zonder hulp,
in hun geluk en in verdriet…
O, gij voor wie de driften zwijgen
poëzie
3.4 met 11 stemmen
1.349 Ik voel het, ‘k ben voor u verdwenen,
Maar toch mijn harte zal niet wenen,
Een kindeke ligt op uw schoot,
Dat gij met feller gloed zult minnen
Dan ‘t woest gestorm der hete zinnen,
Dat u de mannenliefde bood.…
Mijne wensen.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.129 Aan een meisje zacht van zinnen
Hechte ik mij met hart en oog.
't Was mijn zuiver, teder minnen,
Dat tot liefde haar bewoog.
Sinds een heilig band ons strengelt,
Vliet ons leven als verengeld.
Steeds bestrooi' met bloem en blad
Reine liefde ons effen pad.…
Het vaarwel.
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.397 Eer tellen mijn maats al de korlen van 't duin,
Eer legen zij de emmers van vader Neptuin,
Eer ik uit mijn zinnen uw beeltenis stel.
Vaarwel dan, zoet Holland! Maria, vaarwel!
Maria, vaarwel! - kan ons vaartuig vergaan?
Geen plank op het dek, die uw naam niet heeft staan.…
VOOR EEN MEISJE DAT DE LAST NIET KON DRAGEN
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.193 (melodie: ‘Sì dolce è’l tormento’ Claudio Monteverdi)
De mistige morgen verhult het gezicht
De grauwgrijze nevels verstrooien het licht
Je staart naar het water
Het zinloos geklater
Is zonder gewicht
Niets komt bij je binnen
Niets prikkelt je zinnen
Het venster is dicht
Je vragen en wensen zijn wijd als de zee
Maar golven vol…
Homme Poort
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
698 Je hoofd begint zowaar te glimmen,
het lijkt of je instemmend naar me knikt,
ach Homme Poort, je brengt me weer tot zinnen,
je laat me schrijven over jou onder jouw blik.…
Zijn verhalen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 Het wereldtheater zat in zijn hoofd met zinnen tjokvol
hoorndol zonder op verlofgaande soldatentendensen.
Hij zag alleen, vogels aan het firmament zijn vrij
nog jaren denkend aan dat tij, 't dagen in mei.
Wilde steeds opnieuw zijn jeugd delen, juist om
ook te beseffen wat behelst anderen leren velen.…
Zonder Boudewijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 tibi
knarste er door jouw mooie hoofd,
toen je zijn grafmonument bezocht,
je had hem heel wat anders beloofd,
maar dat zal voortaan anders rijpen,
zoals hij met Goethe communiceerde
en ik op jou aas als dat gedrocht
in de Notre Dame, lieve Esmeralda,
neem deze nieuwe danspartner aan
en zie ons samen op Pegasus gaan,
betover mijn zinnen…
Historische Hitte
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
572 mocht de warmste dag ooit beleven
de Spaanse Costa' s waren tot bij ons gedreven
de temperatuur steeg boven de 40 graden
voor onze landgenoten moeilijk te verdragen
's nachts draaien en keren , niet kunnen slapen
's morgens bezweet opstaan en blijven gapen
oververmoeid en loom aan je werk beginnen
het maakte je op de lange duur buiten zinnen…
Lieve ....,
hartenkreet
5.0 met 18 stemmen
674 Jouw leven in een paar zinnen
Dat is onmogelijk en waar moet je beginnen.
Maar dat maakt niet uit zou jij hebben gezegd
Ik had het niet geweten of vergeten, want mijn geheugen was slecht.
Praten over eten en koken dat vond je fijn
En boerenkool moesten met kaantjes zijn.…
Dankbaarheid
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
800 Dat mijn lichaam nog even kan sluimeren bij het
ontwaken van een prille dag die mij heel hartelijk verwelkomt
terwijl de fijne geuren zinnen opwekken, stimuleren en verlangen naar meer
Wanneer net als seizoen in verschillende tinten en tonen kleurt in bijzijn van rijm en vers.…
Herfstreflecties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Hoe dan ook verrast najaar me elke keer weer met
zinnen gegoten in onverwacht en plots van waar einde nog niet is
geschreven of gesproken tezelfdertijd laat het lichaam zich meestromen in een
uniek karakter, persoonlijkheid en temparement zowaar mijn breekbare-en-kwetsbare geraakt.…