5060 resultaten.
Auschwitz
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.243 Met grote ogen die me vroegen
wat mensen toch met mensen doen,
klampte hij me zwetend aan
en trillend bleef hij voor me staan
met schouders die 't niet meer droegen
wat eens gebeurde toen.…
De elementen
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
920 Nederlands deed
Is nu een vreemde vrucht
Als een ander verkleed
Ook de straten, de stenen
Fluisteren langs mij heen
Zij vervloeken wat ik meen
En zwemmen in mijn wenen
De bomen, zo hier en daar
Voelen zich hoger, voldaan
Hun takken dienen als schaar
Knippen mij uit het bestaan
Het water voelt zich gevangen
In de sloten en grachten
Ik vroeg…
overschatting
netgedicht
3.9 met 35 stemmen
7.396 in jou herkende
iemand voor de spiegel staat
naar de grijze lokken staart
een kleurspoeling echt nodig
niet zomaar meer een modegril
je kijkt hoe de hand omlaag
wijst, prikt, tikt en keurt
ziet de borsten, buik
verward haar om schamel naakt
twee handen in elkaar op navel
diep in mijn put was jij er
altijd een weg naar het licht
de vroege…
Wie is wie ??
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.061 Een journalist vroeg aan Bush even snel
om hem eens flink en goed te tergen
de namen van drie van de zeven dwergen
George riep meteen: “Osama, Toni en Fidel”
“En van de Washington Post, hoe heet die vent?”…
Tien over tien
hartenkreet
4.2 met 30 stemmen
3.872 Aan het einde van het spoor
zag ik de laatste treinen gaan
ik stond alleen op het vijfde perron
keek naar de klok die stil was blijven staan
Zou dat het laatste zijn vroeg ik me af
een stipje dat in de verte verdween
langzaam kwam de mist opzetten
waar eerder nog de maan zo helder scheen
Was met die trein ook mijn liefde verdwenen
had het…
dageraad
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.024 de vogels fluiten
zo verwacht mijn oor
als ik de deuren open
van mijn tuinkamer
de wereld komt
dan naakt binnen
dat denk ik althans
het is een kip
dat zijn schor geluid
laat horen
die weet wat het is,
niet bewust natuurlijk,
om op te staan bij
opkomend licht
in de verte wat rumoer
van het vroege verkeer
nog vreedzaam van dreun…
lichtflits
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.112 je gekwetstheid door het leven heen
vroeg om:
opnieuw te gaan naar de heuvelen en dalen
van het verre land
waar de lichtflits
je ziel zal omarmen
op zoek naar momenten
in grijze dagen.…
Blauwkleurend worstelen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
894 we wilden ineens
het kind uit ons dromen
vroegen elkaar
wanneer het kon komen
zijn lijfje groeide
bolde jouw buik
krijste de lucht
en zijn longen eruit
blauwkleurend worstelen
op de grens van bestaan
kiezen voor leven of
dood verder gaand
wie heeft gevraagd
of jij wilde leven
heeft je gewaakt uit
een heel diep vergeten
ben je…
Tempo fugit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
711 Wat rest.. is de boom van herinnering
die soms heel zachtjes huilt om 't blad
en die veel te vroeg gebroken jonge tak.
Weggevoerd door de wrede winterwind.…
Kapmeeuw
gedicht
2.6 met 29 stemmen
10.433 Vroeg in de ochtend zit op de rand
van de steiger een meeuw.
Hij slaapt, ogen dicht, poten in.
Maar te stil en te lang.
Is hij dood? Hij is dood.
Zit toch of hij slaapt.
En de kop van de kapmeeuw is heel.
Is de nek van de kapmeeuw geknakt?
Vloog hij tegen een ruit?…
Geloof
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
481 oprecht mijn hand
op jouw woest kloppend hart
stuip op stuip ademde in en uit
en nachten veroverden lange dagen
wanneer wilde waanzin weer stenen
op strak witte muren tekende
jij keek door het gat naar later
lachte stiekem late uren weg en gaf
ja gaf alles met het oog op morgen
dat wat jij voor jezelf hield
ontsnapte eenzaam aan te vroeg…
Zes hoeden en een grijze sjaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
554 Mag ik jou dragen
Vragen en liefhebben
dat de duinen ons dansen
de schermen achter de paviljoens
de kleur dragen van je ogen
het vroege toch ook al oud augustus
remt mijn drang om in jouw vlucht
het gelag te zijn van mijn rijpe daad
waarin jij mijn appels mocht plukken
glazen vullen, bottelen – het geven
van een fooi - ach ik laat het…
Gekuiste vensters
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
608 Mensen zijn als huizen
vroeg op, met de luiken dicht
tempert stijfsel de verhalen,
bepleisterd de gezichten,in de
ramen tekent zich het schijnsel
van gekuiste ogen die niets zien,
staren naar elkaar en hun
overvloed, en als er niets
meer valt te halen, vervalt
bezit tot mager goed.…
Duistere liefde
netgedicht
2.9 met 25 stemmen
2.424 we deden het ja we deden het
niet omdat we het moesten doen
of omdat we niets anders konden
bedenken dan elkaar beminnen
we deden het daar niet omdat
ik het vroeg of omdat jij dacht
dat het zo te pas kwam nee we
deden het daar hoog in de grot
omdat het in ons opkwam om
daar boven de wereld verheven
kijkend naar de blauwe bergen
de…
Boerenpronkers.
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
2.584 Zelfs de halfwassen reiger om half zeven,
in het vroege staren vaak door mij gestoord,
Ik zal het allemaal best gaan missen, dat weet ik nu al.…
Ongelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 Hij vroeg aan ons toen klagend: “Hoe
stil ik mijn honger, ‘k ben zo moe?”
Wij antwoordden: “Zijn wij uw hoeder?
Gaat u maar eten bij uw moeder.”
En door de straat weerklonk zijn hoest,
toen hij ons zo verlaten moest.…
Bij de dood van Driek
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.117 Het was bij hem niet nodig om te gissen
Naar wat hij had bedoeld met een gedicht,
Je vroeg je ook niet af wat hij wellicht
Verstopt had achter woordbetekenissen.
Een metrum, rijm, voor velen hindernissen,
Zag hij juist als een doel, een soort van plicht.…
Vloeiende wijdsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.095 Je lichaam glanst
Een rivier
veilig ingebed
tussen de oevers van
bossages
grassige vlaktes
Stroom naar de zee
van je wezen
verborgen nog deels
Toont een zwakke rimpeling
aan de adelaar
tuurt met zijn scherpe ogen ondanks
ontwaart in de diepte
van je ziel
Je gezicht
een ontluikende druivenbloem
in de vroege zomer
Pluizige doorschijnende…
Jasmijn
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.287 Dauw op de jasmijn,
sterk en broos, de
tranen opgedroogd, je
liet de schoot los, om niet
in vooroordelen te worden
gewogen, je streed in de
boezem van een eeuwige
bruid, wit gesponnen draad
in jouw gedicht, brokaat
van kiemend zaad, te vroeg
geoogste vrucht, tederheid
met een ruggengraat, vermeed
wat iedereen dacht, koos voor…
Het is beter.........
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
867 Het is beter om vroeg op te staan
Dan de tijd verloren te laten gaan.
Het is beter om tevreden te leven
Dan naar steeds meer te streven.
Het is beter om op God te vertrouwen
Dan op mensen te bouwen.
Het is beter om God te prijzen
Dan Hem af te wijzen.
Het is beter om te vergeven
Dan in haat en nijd te leven.…
't Ontbijt des vogels.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.002 ‘Kleine, die zo aardig praat,
En zo stil te luistren staat,
En op alles let,
'k Heb ontbeten, al is 't vroeg;
Daarom zing ik nooit genoeg:
Zang is ook gebed.’
‘Nachtegaaltje, goede buur,
Wat toch vind-je in 't morgenuur
Tot ontbijt zo gauw?’
‘Wat ik vinde, jongen lief?…
TANKA'S VAN VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 Een reis gaan maken,
's morgens vroeg vertrekken;
op gras en daken
glanzen zonnestrepen,
wekken vrolijke vragen.
De hoge oever
is vol luchtig fluitenkruid:
tere zuiverheid
van fijn versnipperd wit
geeft golvende gedachten.…
Herinnering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
600 Stralend zat zij in de taxi
een buurman
op weg naar zijn werk
keek door het raampje
en knikte
jij, vroegen zijn ogen
ja, knikte ze terug,ik
ik ga trouwen vandaag
en daar ging ze
haar toekomst tegemoet
ze voelde zich gelukkig
19 Juni 1957
Nu zit ze in haar stoel
en denkt;
er is zoveel gebeurd
de haren zijn van blond
naar grijs verkleurd…
Confusius
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
672 Vroeg reeds die oude filosoof en criticus
zijn naam, wereld bekend, was Confucius.…
voor Shang
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.317 ach meiske, alleen
zo alleen met koude letters
werd je nieuwe plek geschreven
woon jij daar nog
in het noorden, een stad
bruin, grijs, met vreemde daken
ach meiske, in jouw land
ging mama's stem verloren
knuffels, knuffels en warmte
maar neen, het koude, dode
van te vroeg gekomen sterven
meiske waar is je moeder heen
en nog, en nog…
Stil
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.154 Vanmorgen klonk
het zingen van een vroege vogel
zo zorgeloos,
het verlangen dat
daarin verborgen lag,
die wens om te vliegen,
haast onzichtbaar te landen
in de belofte van
een nieuwe dag
ik probeer dat gevoel
in tijd te vangen, raak
een verloren vrijheid aan
voor een enkel moment
valt het licht uiteen
in schaduwen die ik
nooit…
Haar hemel is mooier
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
915 Vroege zonnestralen schieten
door ontwakende ogen
in een gesluierd gezicht
Dreigend grijs gedonder
wordt vlotjes ingeruild
voor blauw met stapels wit
Aantrekkende wind
brengt de zee dichterbij
zilte lucht rust even uit
op mijn flauwe huid
Het zwerk van deze stad
biedt werk voor duizend Turners
Vanuit een hoge toren
raak ik haar…
Hoe te zoenen op straathoeken
gedicht
2.8 met 5 stemmen
17.434 Laat op de avond laat het zijn of vroeg
in nanacht, licht liefst ver –
al leent ook paarlemoeren dageraad
aan dit publieke werk subliem cachet.
Het zij een zwijgen van koralen
vergaan van dorst in lafenis –
van wakend ontslapen bevinding wellicht
doe dus vooral de ogen dicht.…
Dansen in het licht..
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
873 Ik vroeg niet veel, heel fragiel,
de ware intense liefde begroeten,
het kreeg een zware vermoeide aanslag,
geen vooruitgangen,
verder van elkaar, met mezelf vlakbij,
de mooie zon, zachtjes zien ondergaan,
ik heb weer geleerd, aan wat ik voldoe,
dansen in het licht, waar ik mezelf ken.
(Zoek niet, maar wil gevonden worden...in wie je bent)…
Zielen te schilderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 ik wilde praten en lopen
de wereld verkennen
hopen op morgen
vandaag was te kort om
de zin van het leven te zoeken
zielen te schilderen op linnen doeken
er waren doelen om te bereiken
ervaring lag voor het grijpen
maar verbazing vroeg steeds om meer
in reiken naar hemel en hel
dacht ik de grenzen te weten
waarbinnen het antwoord zou…