Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

onverzoenlijke dood

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
tegen de kant waar het snijdt de demonen brullend vanuit de achterstegen ik lag in letters te geelogen laveloos de duisterte laveerde door mijn ziel en schepte al het zwart er in mijn lichaam barstte uit mijn lippen in een druppel van bloed ***** Alles voltrekt altijd in perfecte tegenstelling de zweem van harmonie en de horizon…

Mijn opgespoten land?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Wisselend licht scheerde langs de stadsrand, over horizon van waterplezier een gastvrij waterland, verworden tot een zanderij, het fijne zand stuift over het speelkwartier, de lege ramen op de kade staren blind over een woestenij, het vrije zicht voelt zich verraden, afgegleden naar een ander vergezicht van blokkendozen, moeiteloos…
Pama18 juli 2019Lees meer >

Mijn onderbroekje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
bliksem en donderknallen op een duinpan gezeten in de luwte van de windrichting geniet ik van de bijna middellandse-zee-blauw ogende zee Labrador Mika rent achter z’n bal aan en trotseert met gemak de branding speelt met de golven en spettert zich droog als de bal richting het strand rolt een paar schepen en veel zeilboten maskeren de horizon…

De ondeelbare tijd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 406
Zie de stip aan de horizon en droom mijzelf bloot te geven aan de wildste ideeën en gedachten, waarin de beek eerst nog helder leek, de bedding en transparantie regelmatig door emoties werden verlegd.…
Pama13 december 2019Lees meer >

Mijn levensboom

netgedicht
4.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 598
Van uit mijn levensboom, eeuwig ingeworteld met zijn knoestige stam, nu stug verweerd, trekken groene jonge takken, onbeheerst naar al die vreemd lokkende windstreken, uitwaaierend en steeds verder reikend, de oneindige horizon als gezichtseinder. En bij iedere nieuwe bottende tak herbegint het wonder van jeugdige telgen uit mijn leven.…

Een boemel in de regen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 358
De dag ijsbeert in kille regen, marcheer ik langs druilerige perrons gedachten boemelen in de mist, ik als passagier zowel verstekeling tot niets verplicht, iedereen een geldig plaatsbewijs tussen de dwarsliggers en stramme ijzers die samensmelten tot op een stip gefixeerd op de dunne lijn van de horizon als optisch bedrogen doel…
Pama26 februari 2020Lees meer >

Corona tijdperk

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 588
weten kon of ik nou wel of niet besmet ben met het coronavirus de wreedheid van de tijd de isolatie, het turen naar de kalender de onzekerheid deze dagen zo vreemd, zo stil, zo anders dan alle andere dagen van ons leven verdwenen in de kleuren van de avond op 't doek in de hoek van 't atelier met de gouden zon tot aan de horizon…

Mijn leeuwerik

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
een hartstochtelijke zekerheid uitnodiging met zijn opvoering gratis opgevoerd, als toegift de heldere beek van geluid aangeboren natuurlijkheid die het beoogde doel bereikt, zo modelleert het licht zichtzelf in fantasie van unieke patronen en schaduwen die de barrières die de ziel van de nacht bewonen in dat mistige uur wordt de horizon…
Pama11 mei 2020Lees meer >

Lyme Regis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
Laat de zon met okergele strepen nog getuigen van aanwezigheid, ver weg achter de horizon. Je warme kleuren van overdag, geschilderd in pastellen, verbleken met de tijd, als het eeuwig tij dat gaat, bij het vallen van de kille avond, als de eerste lichtjes worden aangestoken.…
Cees Sleven24 oktober 2020Lees meer >

Tijd illusie

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
De late winterzon verlaat als een rode gloeiende bol het luchtruim en verdwijnt achter de horizon. Wat is tijd wanneer ze verdwaalt in zijn onomschrijfbare universele ijlheid?…

De witte plekken

netgedicht
4.8 met 58 stemmen aantal keer bekeken 482
geeft het is je lach die de laatste stukjes heeft jij overziet in vorm en kleur wat er allemaal gebeurt weet dat jij de witte plekken ooit met jouw ervaringen vol zal leggen zij de wieg zijn voor plezier en pijn waar anderen moeizaam hun stukjes passen bruist jouw leven nog op alle vlakken hooguit raakt en kleurt een rode horizon…

Gevoelstaal

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 409
Zien, hoe zonder grenzen, vrije vogels wegen vinden, naar een onbestemde horizon. Zien, hoe onze angst verdampt. Samen, hand in hand gaan zitten. Elkaars innige gevoelens delen. In de liefde die we zoeken. In de liefde die ons vindt.…

Herinnering aan tenerife

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik hoorde hagedissen sluipen Ik rook het zout en zag de grond Door diepe geulen van het land Terug naar de koude diepte kruipen Veel verder nog vervloog de as Van een vulkaan tot rookgewelf Terwijl de oceaan mij duldde Zich aan het vuur tot wolken dronk Brutaal kroop een herinnering Vanachter ongeziene ogen En kraste door de horizon…

(v) Maan woont hier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 632
Nu, nu we de kust verlaten hebben en naar de horizon trekken, getrokken op getijden en wind, zeg ik je: maan woont hier, op dit schip, in haar eigen kwartier… Er zijn geen grenzen meer, want wie kan water verkavelen?…

Een reportage

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
Een woud van ijzer in d'augustusnacht de slag bij nacht verzonk in eindeloosheid weg van hun macht een uitgestoken hand de eerste tekenen, you'll just live once stip aan de horizon, zo zal het gaan  Zomers boven grand hotel du lac waar uiterst teer een wolkenbrij zich spreidt zeg ik Lees!…
Maxim22 augustus 2024Lees meer >

Stille leven

hartenkreet
5.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.578
Verwanten, vrienden beginnen spreken sneeuw-vlokjes wenen Lengen van dagen aangebroken muziek zacht in de oren de wachttijd op het weerzien uit duisternis lichtjes geboren de hoop op wederzien verwachting heelal in het verschiet Treurwilgen knoppen tekenen sneeuwklokjes luiden plensdruppels lachen huilen horizon ontspringt komt…
arensoog5 januari 2025Lees meer >

Onde de Bomen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 408
Geef me je hand- ik wil kijken naar de beweging van je lippen en denken aan de warmte die blijft als je verdwenen bent, als een fiets om de hoek, een trein aan de horizon, een vliegtuig in de lucht. Vrienden zijn het, de dagen die gesprekken voeren met mijn gedachten, hun bladeren laten vallen als woorden die ik niet durf te zeggen.…
Dabda27 april 2025Lees meer >

Landingsplaats voor Legenden

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
Leven kan overzien de Verten en Vlaktes zich laven kan aan zijn Liefdes voor ’t Landschap en de Diepte van Verdichting de Afdaling langs de Rivier de Rijen Bomen als vertrouwde Gezichten de lokkende Velden met zwijgende Bloemen waar ’t Verhaal verwaait in ijdel jagende Vlagen de Zon die alsnog valt achter ’n groeiende Horizon…

Opladen

netgedicht
1.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 616
Zee fluistert zachtjes horizon nodigt mij uit adem vol van licht Even teruggetrokken uit woorden die te druk, te hard of te luid bewegen, ademt de ruimte tussen muren rust, en stilte legt zich als een warm weefsel om mijn overvolle zintuigen.…
CB11 december 2025Lees meer >

Wanneer natuur zich terugtrekt

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 610
Het licht aan de horizon is een dunne, oranje belofte die snel wordt ingeslikt door de dag. De bomen staan als in een groepsstilte, hun takken houden de koude wind zachtjes tegen. Ik voel de resonantie van hun serene aanwezigheid die door hun hout snijdt.…
CB17 december 2025Lees meer >

Wat altijd blijft

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 440
Wortels diep in rust zacht bloeit wat de ziel groeit nu eigen ritme volgt Even stilstaan bij wat er is, zonder te willen begrijpen of benoemen, bij een boom die niets vraagt en mij toch herkent, bij een horizon die open blijft, ongeacht twijfels en verlangens.…
CB14 januari 2026Lees meer >

Jij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 366
He maakt me zo verward En toch, Ben jij degene naar wie ik smart Samen lachen,samen huilen Me in je armen verschuilen Samen rennen,...door de straten En urenlang praten Of juist even niks Gewoon samen op de bank,kijkend naar netflix Of samen op het strand Kijkend naar de zon Drijvend op het water, op een surfplank Verlangen naar die horizon…
Floor18 januari 2026Lees meer >

Ik noem het daglicht

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 412
Ik noem het daglicht Omdat ik weet van het donker Ik moet op de tast gaan Ik sta op de uitkijk Ik staar naar de horizon Ik lees de krant Over het aardse, het gerommel Gebarentaal van dieren in nood Over vogels die op de vlucht slaan Het heeft geen naam Ik noem het droogte, ik noem het hitte Ik noem het tijd op mijn horloge Ik noem het…

Nachtvlinder

hartenkreet
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 206
Je brengt licht aan mijn innerlijke horizon, waar verbeelding en gevoel elkaar ontmoeten. Nachtvlinder, je bent een kleine ster van de nacht, een fluistering tussen donker en licht. Je strooit geen antwoorden, maar vonken van verwondering die blijven nazinderen in mijn ziel.…
CB2 augustus 2026Lees meer >

Zelfgekozen schemering

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2
Ze varen naar de horizon van de nacht. Beladen met flarden van gisteren. Op weg naar een nieuwe dageraad…

De zoektocht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3
Dit is de stille, intense reis van de zoeker, die blijft reiken naar het licht aan de horizon, tot diep vanbinnen de onrust verstilt en de ziel in zichzelf geborgenheid vindt.…
CB27 oktober 2026Lees meer >

Waar het licht de stilte raakt

netgedicht
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 22
Het licht schuift sidderend over het stille water, een dunne schemering die de horizon losmaakt en het zoute fluisteren van de branding wekt, zonder dat een mens de stilte hoeft te verstoren.…
CB4 november 2026Lees meer >

Heimwee

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.177
je alles warme handen op mijn rug scherpe nageltjes die herinneringen achterlaten bekende adem een bevriezende muur ik kan je niet aanraken ik voel je niet ik zie je niet ik weet alleen dat je van me houdt een stem ze klinkt zo dichtbij als is ze mijlen ver een gevoel, een emotie, een..…
Ann Victor15 oktober 2002Lees meer >

Rot streek

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 659
datum kijk even op de steen dan bij de eerste datum nee niet de tweede daar was je namelijk even de weg kwijt we hebben je daarna nooit meer terug gezien achterom kijken kon je ineens niet meer en dat doet pijn nog steeds pijn zelfs na bijna drie jaar zou ik je daar nog een mep voor willen verkopen of ik de boel netjes achterlaat…
metha27 september 2008Lees meer >

Ik vergeet je niet... (aan mijn moeder)

netgedicht
4.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 997
Ik schrijf je niet zomaar neer in het opkomend zonlicht want bij avondschemer zul je onzichtbaar verder dwalen en geen enkel teken achterlaten waardoor ik zou gaan terugblikken naar de tijd toen we samen in momenten verdwaalden.…
katty14 augustus 2011Lees meer >