5288 resultaten.
...'s Liedje
poëzie
2.4 met 12 stemmen
4.468 Liefelijk ruist door de toppen der bomen
De voorjaarswind.
Zou die wind van mijn lieveling komen,
Die mij bemint?
Neen, dan zou ik zijn stem verstaan.
Zou die wind naar mijn lieveling gaan?
Zeg hem, o winden, dat ik hem groet,
Zeg, dat hij wederkomen moet.
Rusteloos stromen de stromende beken
Naar beneê.
Zouden ze van mijn lieveling spreken…
Psalm 131
poëzie
3.5 met 28 stemmen
8.382 Een psalmliedt Davids
1.
O Heer, mijn hert' en is niet hoogh',
Ick heb oock gheen hooveerdich oogh':
End' stae niet hoogh' noch onverschaemt
Na grootersaecken dan m'en taemt.
2.
Ick houd' voorwaer mijn sinnen stil,
End' speense van haer lust end' wil,
End' houd' mijn hert' alsoo vercleendt
Als t'jonck kindt dat de…
God heeft u van mij afgeëist
poëzie
3.2 met 11 stemmen
2.048 God heeft u van mij afgeëist,
En nu de tedere avond grijst,
Buig ik, niet meer vermetel,
Bij uwe lege zetel.
Hoe zal ik zeggen, ziek van leed:
'Hij doe, al schijnt het nog zo wreed,
Wat goed is in Zijn ogen,
Zijn recht is vol meedogen.'
O dit, dat Hij zijn kinderen slaat,
En plotseling in hun midden staat
Om 't liefste weg te rukken…
'VADER OVERLEDEN'
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.189 o Al te kwade boodschapper,
die, bitsig als een horselbie;
die, stekende als een degenstoot;
die, snel gelijk de bliksemslag;
die, stom en doof, noodzakelijk,
te mijwaard op de snaren komt
gevlogen van de tekendraad!
Te gauwe, och arme, vindt ge mij
en biedt gij, in uw bitsigheid,
de boodschap, - en geen troost daartoe! -
dat 'vader overleden…
Z A A I D H E D E
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.539 Aarde, laat uw' lenden open-,
onder schare en riester, gaan;
laat de zaaite, erin gedropen,
regen, locht en zonne nopen
om, gekeend, weer op te staan.
Doch, wat zal ‘t der zaaiten baten,
regen, locht en zonneschijn:
arbeid, in en uit der maten;
's mensen doen en ‘s mensen laten,
heet ze God niet leefbaar zijn!
Grimme nachten, bange…
ZUCHT TOT DE POËZIE *
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.334 Wie zou elks wit* vertonen op zijn bladen?
D'een bidt de goê Fortuin
Om kronegoud en purpren rijksgewaden
En hoven van arduin*.
Een ander, die bij d'orelogsbanieren
Liefst glorie haalt, grijpt naar
Triomfpalm en bebloede krijgslaurieren;
En koopt met lijfsgevaar
De zege blij daar 's vijands heiren…
Morgen-gebed
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.835 In ‘t oosten klaar laat blozen
De dageraad
De liefelijke rozen
Van haar gelaat.
O helle morgensterre
Gods eeuwig zoon
Schiet op ons hert van verre
Uw stralen schoon.
Vermeer tot uwen love
Het kranke licht
Van onze klein gelove
En toeverzicht.
Maak wakker al ons leden
En traag gemoed
Om vlijtig in te treden
Uw paden…
Wanneer gij mij beziet
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.406 Me koesteren in de stralen
der gulden lentezon:
de eerste prijs behalen
bij ‘t schieten naar de ton;
met boerenmeiden dansen
en tuimelen over ‘t gras:
mij met de rook omkransen
van echte varinas.
Dat al, rechtuit gesproken,
haalt bij de wellust niet,
die gij verwekt, Katoke,
wanneer ge mij beziet!
De vogels horen kwelen
van minnevreugde…
JAM SOL RECEDIT *
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.745 Heel ‘t westen zit gekibbelkappeld,
gewaggelwolkt, al hil en dal;
‘t zit blauw en groen en geluw g'appeld;
te morgen nog volstormde ‘t al,
en stille is ‘t nu! De zonne, aan ‘t zinken,
doet hier en daar een splete blinken,
en kijkt erdeure, nu en dan.
Heel ‘t westen bleust en blinkt ervan...!
Zo heerlijk is ‘t, als of er zoude…
Licht
poëzie
3.0 met 4 stemmen
4.609 Er stroomt door mijn gemoed in stormend klateren
Een wilde zee, waarop ik rijs en daal, -
Een drup... een englen-blik, maar elke straal
Danst als het springen van bezeten sateren.
Ik hoor demonen uit de diepten schateren,
Schel door der serafijnen rein koraal,
En hel-geloei dooreen met hemel-taal
Mengt zich in 't ziedende geklots…
Op de Salak
poëzie
3.4 met 23 stemmen
7.532 't Is zoeter hier zijn maker te loven;
't Gebed klinkt schoon langs berg- en heuvelzij;
Veel meer dan ginds rijst hier het hart naar boven:
Men is zijn God op bergen meer nabij.
Hier schiep Hijzelf altaar en tempelkoren,
Nog door geen tred van 's mensen voet ontwijd;
Hier doet Hij zich in 't raat'lend onweêr horen...
En rollend roept Zijn…
‘t gebladert’ staat verdiept
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.010 ‘t Gebladert’ staat verdiept; de dag verzaadt het lover;
de zomer rijpt de stilt’ tot een voldragen vrucht.
En slechts ’t gewieg der zee doorzucht de vrede, alover
de trage bomen en de adem van de lucht.
De zee, en haar gedein door mijn bewogen longen…
Maar neen: mijn loomt’ verdroomt de maat van alle maat.
- o Zang van liefde en hoop:…
Predikanten-lied
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.230 Hoe gezegend in ons land
Is het vak van Predikant! -
Godes hand rust, buiten kijf,
Zichtbaar op dit vroom bedrijf!
Dichters maakt alleen de Heer,
Predikanten mint hij zeer:
Daarom neemt men, dat is klaar,
Zoveel dichters bij hen waar.
Ík ben handelaar in graan,-
Met mijn dichten wil 't wel gaan:
Toch - ware ik een dominé...
't Wed dat…
De zwarte dorenhagen.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.727 De zwarte dorenhagen, eindlijk eens,
met jeugdig groen deurstoven,
het blijde jaar beloven.
Nog onlangs, op de tuin,daar was het sneeuw,
al dat mijne oge ontmoette:
nu bloeit en riekt hij zoete.
o Zomerdorenhage, willekom;
en, met de oostermorgen,
laat weg de winterzorgen!
Kom, bouw nu vogelnesten, blij genoeg,
en wacht niet tot ter…
Het licht is nog niet geworden
poëzie
3.1 met 16 stemmen
3.130 Het licht is nog niet geworden,
de hemel is bleek en vroeg,
de maan en sterren verdorden,
er is nog geen zon genoeg.
Maar van af de wolken gaat
een warmte, en doet blozen
van uit het hart, wie eenzaam staat
en voelt, zoals de roze,
dat ook voor hem dit schijnsel schijnt -…
De laatste psalm
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.889 Als mij de dromen begeven
En de nacht rept
Over mijn leven,
Als dan de torenklok klept
Uit de verte, zal ik zijn galm
Vertalen in een laatste psalm.
Die zal de heerlijkheid zingen
En het scheiden, -
Het geluk van de aarde, de mensen en alle dingen,
De dank en het heengaan zonder benijden,
Als van een wereld die schoonst is in haar afscheidslicht…
De minnenden
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.765 De hemel is zachtgrijs
Als de as van een cigaret.
Er is niemand die op ons let
Dan de speelman met de zeis.
Over de jonge sneeuw,
De glinsterend reine,
Schaduwt zijn fijne
Wapen, wij geven geen schreeuw.
Wij weten het, als een riet
Zal hij ons plots afsnijden.
Maar zaligen durven lijden
En letten op hem niet.…
Het wederzien
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.743 Het is of ik me-zelf bezoeken kom.
Hier woonde ik op twee-hoog
in de korte Prins-Hendrikstraat:
het was oorlog.
Aan het schuif-raam fladdert een stof-lap;
die doet me denken aan een kapelle.
Ik hoor ook een stofzuiger 'lux'
en ruik het stof.
Ergens een matje nijdig klopt
en een piano pingelt studeerachtig,
o, zo studeerachtig in de warme…
EEN VERTELLING
poëzie
3.0 met 14 stemmen
5.671 Wij zaten laatst bij Saartje,
Onze oude goede baker,
Die sprookjes kan vertellen.
Wij dronken chocolade,
En deden honderd vragen.
In 't einde zei ons Saartje:
Wel nu, mijn hartediefjes!
Gij kent de vier getijden,
Wat houdt gij voor het beste?
Toen zei mijn zusje Miesje,
Die tijd is mij de liefste,
Wanneer de bomen bloeien.
Dan krijgt…
'k Maak in gedachten vaak een bedevaart
poëzie
3.3 met 14 stemmen
2.577 'k Maak in gedachten vaak een bedevaart:
dan sta 'k weer op die plek, die zomerdag,
waar ik door de eikenlaan je komen zag;
als relikwie heb ik dat beeld bewaard:
uit zonn'ge bomen dropte op zonnige aard'
overal neer de zonn'ge vinkenslag;
'k zag op jouw gezicht die blije lach,
en 'k dacht op eens: 'Ben ik die liefde waard?'
En…
Slaapt, slaapt, kindje slaapt
poëzie
3.3 met 6 stemmen
3.103 Slaapt, slaapt, kindje slaapt,
en doet uwe oogskes toe,
die pinkelende winkelende oogskes daar,
‘k ben ’t wiegen al zo moe:
‘k en kan u niet meer wiegen,
‘k en ga u niet meer wiegen,
slaapt, slaapt, toe!
‘g Hebt uw hert- en uw mondje voldaan,
g’ hebt al uw krinkelende krulletjes aan,
ach en ‘k en kan van uw wiegske niet gaan:
slaapt, slaapt…
NACHT
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.818 De kleine maan werd door de nacht verslonden.
De sterren gingen onder in de wolken.
Alleen, laag aan de aarde, tracht te branden
Mijn gele lamp. In ’t donker schuilen dorpen,
Achter gesloten blinden slapen allen,
Ik waak alleen. Waarom, als allen slapen?
Waarom ik, die zal sterven met de andren?
Ik teken de karakters zonder eerbied.
Verteren…
Solus in aedibus amoris *
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.229 Daar steekt de nacht op en de zwarte wind -
En open vind
Ik als mijn eigen
Uw woning wier beveiligd zwijgen
Me omvat als een verloren kind?
In schemerdonker doofden uit gezicht
De ogen wier licht
Mij trok de diepe steile wegen
Naar dit hoog huis van dagelichte zegen
En sterreheldre plicht.
Hoe keer ik na zo rijk begin
Arm…
Aan de Hollandse wal
poëzie
4.0 met 19 stemmen
5.676 'k Heb dan met mijn stramme voet,
Eindlijk uit d’onstuime vloed,
Hollands vaste wal betreden!
'k Heb mijn kromgesloofde leden
Op zijn bodem uitgestrekt;
'k Heb hem met mijn lijf bedekt;
'k Heb hem met mijn arm omvademd;
'k Heb zijn lucht weer ingeademd;
'k Heb zijn hemel weergezien,
God geprezen op mijn kniên,
Al de doorgestane smarte…
Op het verongelukken van doctor Roscius *
poëzie
3.8 met 14 stemmen
5.533 Zijn bruid t’omhelzen in een beemd, bezaaid met rozen,
Of in het zachte dons, is geen bewijs van trouw;
Maar springende in een meer, waar ’t water stremt van kou
En op de lippen vriest, zich te verroekelozen,
Dat ’s van twee uitersten het uiterste gekozen:
Gelijk mijn Roscius, beklemd van druk en rouw,
In d’armen houdt gevat zijn…
Van een dichter
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.029 Er is een dichter gestorven: hij had een goede naam;
nu komen de andre poëten luid jammerend tezaam;
zij strooien as op hun hoofden en zijn in rouw gehuld,
hun oog is met zilte tranen, met weemoed hun hart gevuld.
De dode heette een stumperd en machtloos nog voor één uur,
nu wordt hij opeens bevorderd tot stralend dichterfiguur;
nu wordt hij…
Souvenir apathique
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.107 Ik zie
je ponnie
een leugen fijn-wulps, maar zachter
en daarachter
de nacht met maanlicht er tegen
en donkere hellende stegen.
Wij
als twee schaamle schunn’ge vagebonden
aan ’t dolen…
apachen waren verscholen,
een dode lantaarn als wachter.
Ik zie je mond,
verdord papaverrood,
je tanden, die
in honger groot
het brood aan…
Ouderdom en buitenleven
poëzie
3.7 met 23 stemmen
9.065 Het is geen klein vermaak, te zitten met een boekje
Omtrent een groene laan, of in een eenzaam hoekje,
Te lezen enig werk, dat onze ziele sticht,
Of God een offer doen, met enig zoet gedicht.
Dit zou het leven zijn, dat ik me zou verkiezen,
Ik wou mijn eigen zelfs met zo te doen verliezen;
Ja wens alzo te zijn, tot aan mijn leste reis
Om, eer…
De ganse dag ...
poëzie
2.8 met 10 stemmen
2.945 De ganse dag vliegen om heel de Aarde
De proletariërs voort.
Een grote dorst drijft hen, de dorst naar geld
Der niet-bezittenden.
Een grotere dorst drijft hen, maar niet hun eigen.
Het is de gouddorst van de heersenden.
Een grotere dorst drijft die, maar niet hun eigen,
Een allergrootste wereldgrote dorst,
Het is het dorstig Monster…
De terugkomst van de zomer
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.193 Zo is het warme weer in ’t eind teruggekeerd
En ziet men lieden, wier gezondheid was bezeerd
Door kou, zich in de gloed der zonnestralen koestren,
Niet langer in hun huis geklemd als Texelse oestren.
De zomer nadert en de Winter schuurt zijn piek;
’t Was tijd waarachtig; want hij maakt het mensdom ziek.
Nu kan men in zijn hemd of zomerbroek weer…