Poëzie

1898 - 1936

poëzie (nr. 4.906):

CHINESE DANS

Door tromdonder bliksmen cymbelslagen.
Zij, naakt omwaad door een roodzijden lap,
Golft onder de storm van doffe toonvlagen.
Armen en benen houdt zij slap.

’t Hoofdje op de halsstengel zwevend,
De knieën wijd, dan weer dicht bij elkaar;
De kleine borsten zijn een bevend,
De smalle voetjes een dansend paar.

Zij wervelt sneller, het rode gewaad
Ontbloot haar, in brede baan opvloeiend,
En schroeft zich, omsnoert haar hals, zij staat
Stil op de tenen, hijgend, witgloeiend.

En de dood der dans wordt aangekondigd
Door een tromslag, één felle bekkenstoot.
Als een nachtwolk hoog op ’t bloed der zon ligt,
Blijft zij over ’t doek, smalblank op breed rood.

---------------------------------
uit: Archipel (1923)