In memoriam (2)
Ik ween om woorden, die onuitgesproken bleven,
Woorden van troost en deernis om uw leed,
Van dank voor 't geen gij waart en voor mij deed,
Van tederheid, die ik verlangde u te geven,
Doch nooit heb uitgezegd of neergeschreven
Uit schroom voor 't grote woord, die 't ware woord vermeed...
Ik ween om woorden die onuitgesproken bleven
Om al, wat ik verzweeg - en gij niet weet.
----------------------------------------------
uit: Laatste verzen (1923)
Inzender: Redactie, 27 februari 2025
Geplaatst in de categorie: overlijden

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!