inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 1827):

klokgetik

‘k Wil niet meer luistren naar het klokgetik;
‘t Klinkt me als gelek van dropplen bloed zo bang.
Hoor hoe zij klettren, één voor één, zo lang
Als ik bewust ben van mijn Ik!

En langzaam kronkelt, als een klamme slang,
Rond keel en hart die angst… ‘t Is of ik stik…
Ik hoor aldoor der stonden stervenssnik,
Ik voel zo zoel hun adem op mijn wang.

o Stalen voetjes van de renner Tijd!
Wat holt ge uitzinnig over 't leven heen,
Dat kleine veld, mijn streven toegezeid!

o Stalen handjes! gretig, één voor één,
Neemt ge elke vreugde mee, die mijn zijn verblijdt,
En trekt ten lest mij onder de aarde – alleen!

Schrijver: Helene Swarth
Inzender: Redactie, 27 sep. 2007


Geplaatst in de categorie: tijd

3,8 met 8 stemmen 1.327



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:hallo
Datum:27 sep. 2007
Emailadres:dhgkhdkhotmail.com
Bericht:Ik ben diep geroerd door zo'n prachtig gedicht ik wilde dat ik het zelf had geschreven, dat ik zo mooi mijn gevoelens onder woorden kan brengen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)