inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 1840):

God heeft u van mij afgeëist

God heeft u van mij afgeëist,
En nu de tedere avond grijst,
Buig ik, niet meer vermetel,
Bij uwe lege zetel.

Hoe zal ik zeggen, ziek van leed:
'Hij doe, al schijnt het nog zo wreed,
Wat goed is in Zijn ogen,
Zijn recht is vol meedogen.'

O dit, dat Hij zijn kinderen slaat,
En plotseling in hun midden staat
Om 't liefste weg te rukken!

En duidelijk hoor 'k mij gezegd:
'Kind! Ik heb veilig weggelegd,
Wat anders viel in stukken.'

Schrijver: Willem de Merode
Inzender: Redactie, 21 okt. 2007


Geplaatst in de categorie: overlijden

3,5 met 15 stemmen 1.380



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)