Inloggen
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
voeg zelf poëzie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 5191):

Hei-leeuwerik

Nu weet ik welke vogel
mijn lievlingsvogel heten mag,
die even opgetogen
zingt zomernacht en winterdag.

Ik werkte ’s winters in het woud,
de zon scheen fel door de denne-stammen
op fonkelsneeuw met rosse vlammen,
mijn hakmes blonk en klonk op ’t hout.
Daar ging omhoog een kleine schelle
met fijne lichtdoorwaaide klank,
hei-leeuwrik’s lied bleef mijn gezelle
de lieve morgen lank.

Weet gij de meinacht nog, mijn lief?
de maan scheen over ’t land,
langs weiden stil en nevel-wit
gingen wij hand in hand.
Weer luidde ’t helle, helle, helle,
hoog boven bos en hei.
De kleine schelle, schelle, schelle
ging onverpoosd en blij.

Nog maar sinds onlangs ken ik hem
met zijn verrukte kleine stem,
zijn lichte, luchte jubelkreet
die van geen moeheid weet.

De morgenzon, de zomernacht,
de wind, de vrijheid zonder maat!
de lust die nimmermeer vergaat,
die heeft hij in zijn lied gebracht.

Het klinkt vanuit de vage verte
alsof hij midden in ’t gesternte
zijn zilvren klokje luidt.

Wat zijn gelui beduidt
weten wij beiden, liefste mijn!
Zo zal hij onze lievlingsvogel zijn.

Van de passielooze lelie, 1901

Schrijver: Frederik van Eeden
Inzender: adm, 06-08-2018



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: dieren

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 1897 keer bekeken

3/5 sterren met 16 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)