inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 2589):

Ik zong zo menig minnelied

Ik zong zo menig minnelied!
Dan zag ik naar de mensen niet…
Want toen ik henwaarts heb gekeken,
Verstomde ’t lied voor hunne valse streken.

De daad voor ieder schoon gedacht,
Daar heb ik altijd naar getracht;
Maar toen ’t gedacht begon te schijnen,
Moest het weldra voor dom geweld verdwijnen.

Een eedle ziel in elke borst,
En troost aan al wie lijdt en dorst,
Dat wenste ik steeds voor alle mensen;
Maar ’t waren wensen, ach, en ’t bleven wensen.

1863-1878

Schrijver: Emanuel Hiel
Inzender: Redactie, 12 sep. 2009


Geplaatst in de categorie: psychologie

1,5 met 8 stemmen 775



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)