inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 3068):

De Zonnebloem.

Je bent een kleine bengel,
En waarom 'k je zo noem?
Eerst rukte je aan de stengel,
Toen plukte je aan de bloem.

Goudgeel zijn wel haar bladen,
Maar donker is haar hart.
Wie 't aanraakt, wordt verraden,
Kijk maar, je handje is zwart.

Kwam je aan je mondje er mede?
Dat is ook zwart als roet,
Laat maar de bloem met vrede,
Die nog wat groeien moet.

Dan krijgt ze zwarte zaadjes,
Die strooit de wind in 't rond.
En met je kameraadjes
Raap jij die van de grond.

En als je die gaat drogen
En in een doosje sluit,
Zaai ze allen - 't zal wel mogen -
Als 't voorjaar komt, dan uit.

Dan krijg je zonnebloemen,
Nog groter wel dan ik.
Elk zal je tuintje roemen,
En jij hebt grote schik.

Kijkjes in het rond (1881)

Schrijver: Cornelis Honigh
Inzender: Redactie, 2 Jul. 2011


Geplaatst in de categorie: planten

3.3 met 7 stemmen 931

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)