inloggen
voeg je poezie toe dichtwoordenboek

tabblad: poezie

< vorige | alles | volgende >

poezie (nr. 1241):

Wanhoop

Niet meer hoop ik uit dit schemerduister licht:
Al de heemlen sloten achter uw vervluchten luister dicht.

Wat bedoelen al der aarde, al der sterren prachten nu?
Geen der groene dagen, geen der zilvren nachten wachten u.

Waarom wil ziel niet berusten, waarom blijft zij immer kind?
Waartoe voortgeloven in de zegen die zij nimmer vindt?

Door der velden eindeloze leegheid ga ik om;
In der straten, in der pleinen lege volten sta ik stom

Onder 't vreemde volk dat luide op markten en in hallen leeft,
De ogen bedelstar om iets wat geen van allen heeft.

In der venstren schijnen, in der diepe deuren graf
Kijk ik levens velerhand gering gebeuren af:

't Leek mij troost of ik van schoonheid medelijden won,
Vond ik één geluk dat ik oprecht benijden kon.

Schrijver: P.C. Boutens
Inzender: JM, 7 jul. 2005


Geplaatst in de categorie: verdriet

3,8 met 10 stemmen 5.623



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)