Alle inzendingen over echo van zee

35279 resultaten.

Sorteren op:

voelde hoe de tijd ontbond

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 998
kon dat evenaren ik heb je teruggeschonken aan de zee en deinde in de golven met je mee ik besef nu wat je had te geven moet verder met mijn eigen leven…
wil melker4 december 2004Lees meer >

ik Vlaming

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 680
hier sta ik pal met twee voeten star in de zachte grond van mijn land, zo klein dat in driehoeken begrepen ik niet vendelzwaaien hoef het warme zand krioelt tussen mijn geplante tenen terwijl de groene zee mij kust met eindeloze tongehalen de zon in de zee in de zon voel ik me radeloos thuis Vlaming op papier een echte Belg, ik zwelg…

zag zee op rotsen breken

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.356
voelde ik de kiezels op het zand zag zee op rotsen breken dat ben ik allemaal vergeten ik wil gewoon een hand een nieuw begin in een ander land…

flesje baart kunstenaar

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.122
noteerde het journaal registreerde ‘water naar de zee gedragen’ zo ging Wim T.…

Aangemeerd verlangen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 750
Jij bent een blinde passagier verborgen in het ruim van mijn verlangen ik kies de zee al dromend op de pier en jij het schip met horizon behangen onze ogen spoelen aan in verre landen maar toch gaan we voor anker in onze haven van gevlochten handen waarin de sporen van gemis verzanden één keer nog wil ik in de zee van liefde springen en…

Schelpen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 927
Weet dat ons spoor aan de zee en het zout verloren zal gaan. Later. Zo ver is de zee nog niet. Thuis wacht een glazen potje dat je vult met herinneringen toen we samen zijn gegaan en onze voeten bijna rijmden.…
fp. tuinder18 november 2009Lees meer >

Tijd is...

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 697
Tijd is voor stervenden een druppel op de rand van de eeuwigheid die zich eindelijk zal vermengen in een eindeloze zee van...tijd.…
Frans Vanhove17 februari 2010Lees meer >

Ode aan de muziek

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.174
geeft je dan geheel over Zwevend over de vloer draai jij in het rond in een zee vol met noten O, muziek laat me niet alleen In jouw aanwezigheid Ben ik bevrijd…

wil jij over mijn schaduw waken

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 721
dag het gewicht was zuiver, zoals een zee met druppels waarvan je niets te vrezen hebt bloeiend door het waaien van schelpen ik wilde jou wat vragen, ongeremd en toen niets meer…

Zonbeschenen, (Haiku’s)

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 503
Zee kun je horen handen voor beide oren in kokkels bij zee. Hond, die onzin blaft tegen ontvreemde manen, gingen hem voorbij. Zonbeschenen steen, heet zonder af te koelen, zijn wij, in het nu. Boot, die het land verlaat, zon die op de toppen schijnt, gevlucht zonder doel.…
pama31 december 2010Lees meer >

Anno 2011

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 647
klanken de zee van mijn hart die leeft op zilveren golven hopelijk begrijp jij het nu beter deze memmentaal van het gevoel dat zit diep in mij……
Quicksilver18 februari 2011Lees meer >

Zinderende warmte

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 465
Wanneer gedachten bij tijd en wijle blokkeren je warmere hoofd en de natuur je van alles wil leren, de zon de wereld doet zinderen en leven de zee en haar golven en de duinen doet blinken hoe ver kun je dan in gedachten verzinken. De wolken de zee de zon en de zwoele wind ze spelen haasje over gelijk een kind.…

Haar pirouette

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 381
en verrijkte tot ook zij draaiden en zacht de mantra’s van zee in haar eeuwig bewegen als eigen golf in de vloed van samen lieten stromen…

De oude brug

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
zo sprong je van je sokkel mijn lieve zilveren kikker onweerstaanbaar kwetsbaar was je toen je onder ging in deze blijmoedige zee er zijn geen schrijvers zonder schuldgevoel en toch je boeken laten je leven literatuur als blijvertje de werkelijkheid soms dodelijk denk aan de wind denk aan de zee je bent geen voorbijganger meer…
guy aarts22 februari 2023Lees meer >

Naar een groene weide

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 557
Machtig lallend avondklef De staldeur van het dichterschap Staat open voor zijn zelfkritiek Denken is als schamel oogsten Schrijven met een riek-repliek Hoe zal zijn echo klinken?…

Small Bang

gedicht
3.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 11.092
Bij, zag het geschreven, en als echo zei het zichzelf, bij, bij, maar toen was de hand alweer verder, gejaagd door de zweep van het krassen, het heimwee naar vorm. Het doet pijn om niet af te zijn voor wie nergens vandaan komt.…

ONTWAKEN

poëzie
2.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.412
Ik droomde – een droom vol tegenstrijdigheden, Half licht, half duisternis, half waar, half waan, Nu Profetie, dan Echo van ’t Verleden, Vaak beide in eens, en immer – half verstaan.…

Stille revolutie

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 990
op -met heel mijn hart en was haar trotse vaandeldrager toen zij op haar barricades weer een wonder had verricht Ze vertrok met stille trom toen weer een weerwoord was gevallen dat zich schaamteloos - in opstanding haar mooie dood verdreef en niemand die het had gezien ik bleef in weemoed achter onder zingen van haar naam die als een echo…
jan haak9 januari 2009Lees meer >

Sterren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 653
En daar onder die zachte maan, Is het tijd dat men hem vindt, met de echo van de wind.…

licht en beweging

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 802
Licht van vormen of de schaduw van het geluid fluistert als één stem in de lucht, overal ben jij, wacht ik op jou, zelfs nu hoor ik jouw stem je lachen, als een echo dwars door muren als de roep van mijn hart -kom terug naar Huis.…
pelgrim15 augustus 2010Lees meer >

Nachtgordijn

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 706
droomstilstand maar zij is nog op weg, zonder iets te zeggen in lege gedichten, herneemt zij haar stem mensen vloeken om haar zachtheid raken in verveling door haar tederheid maar in die intieme droom blijft zij als een gemis waar niemand om vraagt maar altijd in heimwee uitgedaagd om verder te leven, en liefde te geven klinkt er een echo…
mobar28 augustus 2010Lees meer >

Loutering 2.

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.813
Dáár wordt nog de echo van mijn smart gehoord, Ten hoge hemel schreiend opgestegen, Weeklagend om verloren vredezegen... Tot mij het hoger lichten heeft gegloord! Zwoel duister waarde heen... àl 't aardgerucht Stierf weg, waar ìk òpging in zuivrer lucht, Glorieuslijk in het heilig licht geheven...…
Eduard Brom2 september 2022Lees meer >

Kraaien

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.189
Nog trillert echo van hun schrille snaters: Wat zitten ze daar stil, die donkre saters, Die sombre spotters in hun zwarte pakken. Zie, hoe bedaard die straks nog schelle praters Lijk kleine klompjes tegen 't luchtgrijs plakken. Heisa! daar gaan ze weer: de twijgen krakken! De dag barst open van hun rauwe schaters!…

Raadselachtige landloper

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 601
misschien was het slechts taal om elkaar te achterhalen in frisheid van de ochtend jij houdt mij slechts bij je om te blijven dromen over zwijgen de eenzaamheid is ondraaglijk in de nacht waarom koester jij mijn dromen omdat de maan weer naar je lacht is alles wellicht zinloos achter horizon verdwenen raadselachtige landloper in de echo…
mobar23 februari 2018Lees meer >

dr wim

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 579
ziekenhuisbed met twintig knoppen waarin je toch je draai nooit vindt denk je aan je kinderbedje waarin je een kruik kreeg als het koud was of aan je schoolvriendje elke dag alles en toch zo spoorloos aan het kantoor waar je werkte en dacht dat het altijd zo zou blijven aan vakanties met je eerste vrouw je tweede ben jij dat dr wim die zwakke echo…

Als de laatste mens de laatste boom omhakt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 239
Geen bladeren meer om de wind te omarmen, geen bloemen die bloeien in kleuren zo fel, de wereld, eens vol leven en warme charmes, is nu een echo, een spook van wat was, een schel. Als de laatste mens de laatste boom omhakt, weet hij dat de toekomst in duisternis zakt en het leven langzaam sterft.…

Veronderstelling

netgedicht
2.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.082
Hij leert dat aanrakingen korter duren dan adem, dat woorden verdwalen nog voor ze aankomen, dat liefde soms slechts een echo is van wat hij nooit kreeg. En toch beweegt hij voort, tussen kamers en schaduwen, met een hart dat langzaam leert wat overleven betekent: niet vasthouden, maar blijven. Hij huilt niet. Hij observeert.…
Nathan9 februari 2026Lees meer >

Schaduwen van gisteren

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 278
Ik open mijn handen, weer mijn handen, maar er blijft alleen een echo liggen. Tussen de regels een kind, een oude stem, bijna weg. Blijf nog even, zegt het, blijf nog even, de wereld is nog niet klaar. Nog niet.…

Het glazen venster

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 202
De horizon toont wat het hart al zo lang kent: de klank van een echo die nooit meer verdwaalt.…

Wat zij ziet is een groene zee

gedicht
3.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 8.733
Wat zij ziet is een groene zee, vissers die vrouwen verleiden. Vis die kuit schiet. Vereelte handen in klei - Ondergelopen land. Veerboten heen en weer tussen wat gezocht wordt, gezonken blijft - Bodem die bij eb boven ligt: de ongevormde, de diepste laag De oorsprong.…