35279 resultaten.
voelde hoe de tijd ontbond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
998 kon dat evenaren
ik heb je teruggeschonken
aan de zee en deinde
in de golven met je mee
ik besef nu wat je had te geven
moet verder met mijn eigen leven…
ik Vlaming
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
680 hier sta ik pal
met twee voeten star
in de zachte grond
van mijn land, zo klein
dat in driehoeken begrepen
ik niet vendelzwaaien hoef
het warme zand krioelt
tussen mijn geplante tenen
terwijl de groene zee mij kust
met eindeloze tongehalen
de zon in de zee in de zon
voel ik me radeloos thuis
Vlaming op papier
een echte Belg, ik zwelg…
zag zee op rotsen breken
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.356 voelde ik de kiezels op het zand
zag zee op rotsen breken
dat ben ik allemaal vergeten
ik wil gewoon een hand een
nieuw begin in een ander land…
flesje baart kunstenaar
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.122 noteerde
het journaal registreerde
‘water naar de zee gedragen’
zo ging Wim T.…
Aangemeerd verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
750 Jij bent een blinde passagier
verborgen in het ruim van mijn verlangen
ik kies de zee al dromend op de pier
en jij het schip met horizon behangen
onze ogen spoelen aan in verre landen
maar toch gaan we voor anker
in onze haven van gevlochten handen
waarin de sporen van gemis verzanden
één keer nog wil ik in de zee van liefde springen
en…
Schelpen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
927 Weet dat ons spoor aan de zee
en het zout verloren zal gaan.
Later. Zo ver is de zee nog niet.
Thuis wacht een glazen potje
dat je vult met herinneringen
toen we samen zijn gegaan
en onze voeten bijna rijmden.…
Tijd is...
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
697 Tijd is voor stervenden een druppel
op de rand van de eeuwigheid
die zich eindelijk zal vermengen
in een eindeloze zee van...tijd.…
Ode aan de muziek
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.174 geeft je dan geheel over
Zwevend over de vloer draai jij in het rond
in een zee vol met noten
O, muziek laat me niet alleen
In jouw aanwezigheid
Ben ik bevrijd…
wil jij over mijn schaduw waken
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
721 dag
het gewicht was zuiver, zoals een zee
met druppels
waarvan je niets te vrezen hebt
bloeiend door het waaien
van schelpen
ik wilde jou wat vragen, ongeremd
en toen
niets meer…
Zonbeschenen, (Haiku’s)
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
503 Zee kun je horen
handen voor beide oren
in kokkels bij zee.
Hond, die onzin blaft
tegen ontvreemde manen,
gingen hem voorbij.
Zonbeschenen steen,
heet zonder af te koelen,
zijn wij, in het nu.
Boot, die het land verlaat,
zon die op de toppen schijnt,
gevlucht zonder doel.…
Anno 2011
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
647 klanken
de zee van mijn hart die leeft
op zilveren golven
hopelijk begrijp jij het nu beter
deze memmentaal van het gevoel
dat zit diep in mij……
Zinderende warmte
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
465 Wanneer gedachten bij tijd en wijle blokkeren
je warmere hoofd en de natuur je van alles wil leren,
de zon de wereld doet zinderen en leven
de zee en haar golven en de duinen doet blinken
hoe ver kun je dan in gedachten verzinken.
De wolken de zee de zon en de zwoele wind
ze spelen haasje over gelijk een kind.…
Haar pirouette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 en verrijkte
tot ook zij draaiden
en zacht de mantra’s
van zee in haar
eeuwig bewegen
als eigen golf in de
vloed van samen
lieten stromen…
De oude brug
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
593 zo sprong je van je sokkel
mijn lieve zilveren kikker
onweerstaanbaar kwetsbaar
was je toen je onder ging
in deze blijmoedige zee
er zijn geen schrijvers
zonder schuldgevoel en toch
je boeken laten je leven
literatuur als blijvertje
de werkelijkheid soms dodelijk
denk aan de wind denk aan de zee
je bent geen voorbijganger meer…
Naar een groene weide
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
557 Machtig lallend avondklef
De staldeur van het dichterschap
Staat open voor zijn zelfkritiek
Denken is als schamel oogsten
Schrijven met een riek-repliek
Hoe zal zijn echo klinken?…
Small Bang
gedicht
3.8 met 30 stemmen
11.092 Bij, zag het geschreven, en als echo
zei het zichzelf, bij, bij, maar toen
was de hand alweer verder, gejaagd
door de zweep van het krassen,
het heimwee naar vorm.
Het doet pijn om niet af te zijn
voor wie nergens vandaan komt.…
ONTWAKEN
poëzie
2.5 met 18 stemmen
2.412 Ik droomde – een droom vol tegenstrijdigheden,
Half licht, half duisternis, half waar, half waan,
Nu Profetie, dan Echo van ’t Verleden,
Vaak beide in eens, en immer – half verstaan.…
Stille revolutie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
990 op -met heel mijn hart
en was haar trotse vaandeldrager
toen zij op haar barricades
weer een wonder had verricht
Ze vertrok met stille trom
toen weer een weerwoord was gevallen
dat zich schaamteloos - in opstanding
haar mooie dood verdreef
en niemand die het had gezien
ik bleef in weemoed achter
onder zingen van haar naam
die als een echo…
Sterren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
653 En daar onder die zachte maan,
Is het tijd dat men hem vindt,
met de echo van de wind.…
licht en beweging
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
802 Licht van vormen
of de schaduw van het geluid
fluistert als één stem in de lucht,
overal ben jij, wacht ik op jou,
zelfs nu hoor ik jouw stem
je lachen, als een echo dwars door muren
als de roep van mijn hart -kom terug naar Huis.…
Nachtgordijn
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
706 droomstilstand
maar zij is nog op weg, zonder iets te zeggen
in lege gedichten, herneemt zij haar stem
mensen vloeken om haar zachtheid
raken in verveling door haar tederheid
maar in die intieme droom blijft zij
als een gemis waar niemand om vraagt
maar altijd in heimwee uitgedaagd
om verder te leven, en liefde te geven
klinkt er een echo…
Loutering 2.
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.813 Dáár wordt nog de echo van mijn smart gehoord,
Ten hoge hemel schreiend opgestegen,
Weeklagend om verloren vredezegen...
Tot mij het hoger lichten heeft gegloord!
Zwoel duister waarde heen... àl 't aardgerucht
Stierf weg, waar ìk òpging in zuivrer lucht,
Glorieuslijk in het heilig licht geheven...…
Kraaien
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.189 Nog trillert echo van hun schrille snaters:
Wat zitten ze daar stil, die donkre saters,
Die sombre spotters in hun zwarte pakken.
Zie, hoe bedaard die straks nog schelle praters
Lijk kleine klompjes tegen 't luchtgrijs plakken.
Heisa! daar gaan ze weer: de twijgen krakken!
De dag barst open van hun rauwe schaters!…
Raadselachtige landloper
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
601 misschien was het slechts taal
om elkaar te achterhalen
in frisheid van de ochtend
jij houdt mij slechts bij je
om te blijven dromen over zwijgen
de eenzaamheid is ondraaglijk in de nacht
waarom koester jij mijn dromen
omdat de maan weer naar je lacht
is alles wellicht zinloos
achter horizon verdwenen
raadselachtige landloper
in de echo…
dr wim
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 ziekenhuisbed met twintig knoppen
waarin je toch je draai nooit vindt
denk je aan je kinderbedje
waarin je een kruik kreeg als het koud was
of aan je schoolvriendje
elke dag alles en toch zo spoorloos
aan het kantoor waar je werkte
en dacht dat het altijd zo zou blijven
aan vakanties met je eerste vrouw
je tweede
ben jij dat dr wim
die zwakke echo…
Als de laatste mens de laatste boom omhakt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
239 Geen bladeren meer om de wind te omarmen,
geen bloemen die bloeien in kleuren zo fel,
de wereld, eens vol leven en warme charmes,
is nu een echo, een spook van wat was, een schel.
Als de laatste mens de laatste boom omhakt,
weet hij dat de toekomst in duisternis zakt en het leven langzaam sterft.…
Veronderstelling
netgedicht
2.5 met 21 stemmen
1.082 Hij leert dat aanrakingen
korter duren dan adem,
dat woorden verdwalen
nog voor ze aankomen,
dat liefde soms slechts
een echo is
van wat hij nooit kreeg.
En toch beweegt hij voort,
tussen kamers en schaduwen,
met een hart dat langzaam
leert wat overleven betekent:
niet vasthouden,
maar blijven.
Hij huilt niet.
Hij observeert.…
Schaduwen van gisteren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
278 Ik open mijn handen,
weer mijn handen,
maar er blijft alleen
een echo liggen.
Tussen de regels
een kind,
een oude stem,
bijna weg.
Blijf nog even,
zegt het,
blijf nog even,
de wereld
is nog niet klaar.
Nog niet.…
Het glazen venster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
202 De horizon toont wat het hart al zo lang kent:
de klank van een echo die nooit meer verdwaalt.…
Wat zij ziet is een groene zee
gedicht
3.2 met 28 stemmen
8.733 Wat zij ziet is een groene zee,
vissers die vrouwen verleiden. Vis
die kuit schiet. Vereelte handen
in klei -
Ondergelopen land. Veerboten
heen en weer tussen wat gezocht wordt,
gezonken blijft -
Bodem die bij eb boven ligt:
de ongevormde, de diepste laag
De oorsprong.…