3375 resultaten.
MARSUA
gedicht
4.5 met 2 stemmen
4.896 De naalden van ijzel en zand rijden in mijn huid.
Mij heeft niemand meer genezen.
Doofstom hangt mijn lied in de hagen.
De tanden van mijn stem dringen alleen meer tot de maagden door,
En wie is maagd nog of maagdelijke bruidegom
In deze branding?
(Een bloedkoraal ontstijgt in
Vlokken mijn hongerlippen.…
Mirakel
gedicht
2.8 met 5 stemmen
2.765 maar
de vreedzame bevrijding van mijn land
was een wonder - onverhoeds en lichthoofdig blijft
het me bij die weergaloosheid blijft me bij
ik weet dat het land nu in protest is ontbrand
eenmalig is vervaardigd uit hoop - dat blijft me bij
zelfs als alles ineenschrompelt tekortschiet in
duigen valt sneuvelt een karikatuur wordt - als
zand…
BOURNEMOUTH PIER & BEACHES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 Schuimende cirkels kruipen over onmetelijk zand,
met onvoorspelbare regelmaat.
Zijn dit de cirkels waarin ik gevangen zit?
Twee natte voeten, de scheidslijn is slechts een schelpenstreep,
waarop vast in vloeibaar overgaat,
waarover houvast transformeert naar oneindigheid.…
Roze morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
723 Fluister wat de horizon verbiedt,
laat ons geluidloos horen naar de zee, die zingt
waar geen oog ooit reikt, waar golven ’t zand nog mint.
Vrouw, geur van nachtbloem die mijn ziel doordringt,
donkere damp van aarde na zomerregen—
zoet als honing die van eigen lippen vloeit.…
De Roep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
279 Voeten zakken in het zand, warm nog van nacht,
elke stap een echo in de stilte van het veld,
vogels stijgen op met kreten scherp als mes,
niet om te vluchten, maar om mij voor te gaan.…
Storm op komst
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.832 Ze steken nog veel liever hun kop diep in het zand,
blind voor de gevolgen, doof voor al wat er speelt.
Ze zien de soldaten niet die bewapend marcheren,
zodat hun kinderen vroeg of laat zullen creperen.
En niemand weet wat er gebeurt in dat verre land,
dat door geweld, door blinde woede wordt verdeelt.…
Mijn gedachte als Sedna
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.471 zinnen even aan
ik wil totaal in jou verdwijnen
toe lief, laat je nu maar gaan
proef je warme zachte lippen
voel jouw heet en vochtig lijf
wil meer dan alleen maar nippen
ik verlang naar je, dus blijf
draag mijn hart met beide handen
heel langzaam naar het verlaten strand
laat mij in vergetelheid landen
verdwijnen met je in goudgeel zand…
zonsondergang
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.316 luchtbaken gezet in
klatergoud vol triomf verrijst
kranst en waant zich in de wende van dit
ongeschonden uur bolrond vorstin over
gans het oude hemelrijk
zoele zomeravondwind beneemt mij zuchtjes
adem in kinderlijk vrij spel - een dartel
duinkonijn duidt mij bestoven voeten begraven in droog
sprietend helmgras, bedekt met alsnog af te werpen zand…
Tussen seizoenen
gedicht
4.2 met 9 stemmen
7.577 Ik groef in kleur waar vol de lucht,
in wind waar vol het gras van is,
in golvend gras, in slapend gras,
ik bracht zand aan het licht,
verpulverd weefsel, vacht om in te slapen.
Blad viel, sneeuw viel de bladeren achterna,
de sneeuw bracht regen, regen stuift op sneeuw.…
Tussen seizoenen
gedicht
3.6 met 38 stemmen
17.314 Ik groef in kleur waar vol de lucht,
in wind waar vol het gras van is,
in golvend gras, in slapend gras,
ik bracht zand aan het licht,
verpulverd weefsel, vacht om in te slapen.
Blad viel, sneeuw viel de bladeren achterna,
de sneeuw bracht regen, regen stuift op sneeuw.…
de goudfazant
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
2.151 welnee ze giechelde en ze gilde
want waar zie je nou een goudfazant
op hoge hakken en een hoed
ze riepen brutaal dat lijkt wel roet
je hoort op een gemaskerd bal
of als pias op het carnaval
toen vluchte onze goudfazant
en stak haar kop diep in het zand
dat had ze van een struis gezien
zo schaamde zich die Willemien
toen ze een poosje had gestaan…
Jouw naam
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
2.948 tenminste hier
bij ons...in dit bestaan
hulploos kijk ik wat er gebeurt
als tranen natte plekken wenen
op letters die zich tergend weken
voor mijn ogen vaag verbleken
vervloeien tot ze zijn verdwenen
verloren dwaal ik nu wat rond
blijf radeloos naar ‘n reden gissen
vind mezelf weer t'rug op ‘t strand
waar ik je naam neerschrijf in ‘t zand…
waar vogels spinnen eten
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
654 ga mee wandelen
de hei met honden
paadjes wild gegroeid
met geur behangen
bloemenkleuren roze
wit in groen gedekt
het gele zand dat rult
stappen met gedachten vult
ga mee rennen
door het bos en langs de wei
kijk hoe bomen vreemd
hun takken spreiden
om botsen te vermijden
hollen door het tere groen
waar vogels spinnen eten
eekhoorns…
Hier in dit land
gedicht
3.9 met 101 stemmen
29.569 Hier in dit land van water en van wind
en wolken die tot aan de hemel reiken,
een pannenkoek van klei en zand en grind,
vol kleine mensen achter hoge dijken,
hier wordt als regel zuinig voortgeplant
en heet de favoriete hobby maaien,
de favoriete stand de middenstand,
wil heel wat onweer tóch nog overwaaien
en halen heel wat levens nooit de…
Heksenkinderen
hartenkreet
1.0 met 4 stemmen
730 Alles doet hem pijn…en dan ziet hij
hij het meisje. ze zit zacht neuriënd
zomaar in het zand.
En hij herkent Abeke ze woont in het
dorp vlakbij. ze ziet eruit als een
heksenkind, haar haren niet verzorgd
vies en nauwelijks gekleed.
Heal the World
Kom zegt Ngozi…blijf daar niet zitten.…
spinnende behaagzucht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
734 geen mens er weet van heeft
de stappen die hij zet tot in het oneindige
opnieuw en opnieuw en opnieuw maal miljard keer
van het aanrecht naar het onontkoombare drama
de moord op zijn vrouw waar hij niet kan mee leven
of kan sterven of enig ander eindig inferno
de dood is de dood, het leven éénmalig
en wij universeel meermalen de kop in het zand…
Ontzagwekkend is deze plaats
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Er is geen wind
en toch schommelt de ladder
zachtjes heen en weer
Tegen de avond schrijft hij met de punt van zijn wandelstok
in het harde zand en schuifelt dan op de ladder af die met
elke stap een schrede wijkt. De volgende dag kan de
helikopterpiloot hem niet vinden.…
Trouw.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.248 - Ik wens hem zoveel heil en vreê,
Als korrels zijn in 't zand der zee.
- Ik wens hem zoveel lust en kracht
Als sterren blinken in de nacht! -
IV.
Daar trok hij van zijn vingerling
Een brede, louter gouden ring:
Die wierp hij 't meisje in haar schoot; -
Een tranenstroom dat ringske omvloot...…
Na de dood
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
753 Dood en begraven
Onder de grond gestopt
Zand erover, grond erop
Om je vervolgens door de wormen
Of andere op te laten eten
En de resten verteren wel
Tot op het bot
Afstaan aan de wetenschap
In zo een pot
Zodat de dokter nog eens naar je kan kijken
Open snijden als er tijd voor is
Op sterk water gezet
Cremeren
Dat wordt heet onder…
Sellingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Sellingen zit er niet mee
in de stelmakerij het VVV
niet alleen aardappelen, bieten
toeristen kunnen ook genieten
in de werkverschaffing op het zand
zijn nieuwe bossen aangeplant
die zijn uitgegroeid tot natuur
en zelfs nieuwe stukjes heide
waar ze een paar schapen weiden
Ruiten Aa met al zijn bochten
wandel-, fiets- en paardrijtochten
alles…
Streven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Dan naar 't hofje
jou te zien en horen praten
druk door die en die, dat land,
onbetaalde rekening van klant
Daarna zag 'k ons schuin
seinpostduin oplopen
Naar beeldjes op de boulevard
Het zand inlopen,
stil een surfer zien
die hoog sprong
Zag ons zittend,
eind'lijk,
tegen schutting,
tussen moeders, kinderen,
ouderen die voorbij…
Let's spot
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
493 Thor Heyerdahl en Hammerskjöld
die hadden eindeloos geduld
Net als Sven Hedin, echte Zweed
die deed wat niemand eerder deed
het brandend zand - Taklamakan
met doodsverachting getrotseerd
Dit was het weer, voor U and I
met warme melomane groet
Regeringsgatan 19
in Stockholm, stad van Spotify…
Indian summer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
682 net als in de oorlog,
dan ga ik liggen op het zand,
en herinner me de hoge golven,
van zon zee en geluk
die met de zee kwamen aangespoeld
een eeuw, een eeuwigheid, een jaar
We zullen gaan waarheen jij wilt
wanneer je wilt en wanneer de liefde dood is zullen wij nog eenmaal minnen.…
Een altaar in de open lucht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
550 Links van mij ontdek ik de Knoptoren,
al vele jaren een waardige plek van rust, die vandaag de dag,
te midden van het stormachtige en voortschrijdende lawaai,
nog waardevoller is:
Ik voel dan ook tevens een verward gevoel
Hier, op enige hoogte boven het
met gering gras begroeide zand,
wordt de toeschouwer in zijn huidig innerlijk
aangemoedigd…
Adem van eigenheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
307 Ik draag eeuwen in schaduwen, kruiden in mijn hand,
levens als echo’s, herinnerd in zand.
Een meisje, een vrouw, een ziel in een kring,
steeds terug in het leren, steeds groei in het ding.
Ik voel elke trilling, ik proef elke sfeer,
energie vloeit in, weerkaatst keer op keer.…
Mane Novum
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
374 betracht
om teen zowel als tander
in dezen tot u te nemen
zal ik het, als ware ik
een razende rasverslaggever
u van stonde af aan
vanaf de tegendraadse gloed
der oplichtende dageraad
van begin tot het eind
uitduien piekhaarfijn en
da capo al fine verkonden
van zeg 'ns A van Aurora
tot en met de snel als Achilles
kop-in-het-zand…
Cabo Verde
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
201 Elk keerde terug met een of
ander nietszeggend excuus
was het de angst voor 't rode zand
door cataracten en cascades
opspattend van hoge klippen
in woeste golven gestort ?
Langs de grillige kustlijn
van de eindloze woestijn
was verder hoegenaamd geen
leven te bekennen.
Was dit het einde van de wereld
het gevreesde Finisterra?…
Een eenzaam avontuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
104 Zijn handen graven in de glooiing van je lendenen,
zoals de wind het rulle zand tot golven slaat;
hij drinkt de zoute stroom, het jachtige bekennen
van twee bezeten lijven in een blinde daad van lust.…
Illusie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.072 De herinnering slaat nu toe:
de drift waarmee zijn sterke vingers heupen vinden,
het zoute zand, de warme wind, de lijven moe,
de blinde lust waarin zij zich verslinden.
De nacht ruikt naar de opengebroken aarde,
je mond is rijp, een storm van huid en haar.…
De vergeten helderheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
309 ooit spraken wij helder
woorden met betekenis
bouwden zo gedachten
die bruggen bouwden
nu zweven wij mistig
in zinnen van lucht
verdwaald betekenis
in doolhof strandend
waar taal anker was
een baken van houvast
drijft zij nu in wolken
wollig alles verhullend
wat glashelder was
is nu damp op de ruit
de zinvolle stilte
sterft in…