3517 resultaten.
De tweesprong van het silicium
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
192 Kijk hoe het de horizon verlegt:
het fluistert antwoorden op onze oudste kwalen,
rekt de broze draden van onze tijd op,
en tekent routes naar sterren die nog naamloos zijn.
Het onbekende ligt niet langer achter slot en grendel,
maar lost op in een helder, digitaal ochtendlicht.…
Toen de Storm Gingen Liggen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
876 De woede is vervlogen, de trots is nu voorbij,
Ik mis de Sterre die er altijd was voor mij.
Zijn we nu volwassen genoeg voor een nieuw begin?
Of heeft het zoeken naar het verleden geen enkele zin?…
Vogels van de duisternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
373 Ze zweven tussen aarde en blinde sterren,
totdat de laatste brief verwaait,
de spiegel breekt,
en alleen hun melancholische schreeuw nog weerklinkt —
het sluitstuk van een liefde die de tijd overleeft.…
Natuurdans van de tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
71 Van duister naar dauw
Maanlicht in de nacht,
Sterren dansen door de tijd,
Diepe, zachte rust.
Zilver op de plassen,
Bladeren ritselen zacht,
De aarde ademt.
Koele bries waait aan
Dromen weven stil hun web,
Tijd verliest haar kracht.
Licht breekt door het duister,
Vogels groeten zacht de zon,
Een nieuwe ochtend.…
protagonistengepronk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
75 in herhalende antwoorden niet bepaald
de verzorgde teksten hoorden
waarna voorwaar de bezorgde kranten
geen verhaal verzonnen over Eirôn
die de som maar vertaalde in zuchten
en vluchtig alle tanden haalde
uit kromme talen die door de paleiszalen
dwalend en muggenziftend waaiden
alsof meeliften op pralende ruggen
van de graaiende sterren…
Op naar 2023
snelsonnet
4.2 met 13 stemmen
756 Ik weet gewoon al wat me staat te wachten
Iets wat ik hier niet in details beschrijf
Het zakt meer uit, mijn seniorenlijf
Toch wil ik eigen hangvlees niet verachten
Ik stel mezelf dus vaak gerust, zeg luid:
Toe Inge, zak maar lekker onderuit!…
serpentijn (droom)
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
2.287 Ik heb vannacht een python gekust
Een donkerzwoele kamer, ik en nog één:
een onbekende vader van een onbekend kind
die zich met pikzwarte irissen dom hield
en blind, die listig in het duister tastte
Er hing een slapend, roodoranje licht
als een ketelhete schemerzon
omzwachteld ’s nachts met koele mantels
in sterren of in maan vermomd…
Tussen je platen
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.596 laat me niet enkel leegte nalaten
als ik er plotsklaps niet meer ben
ik wil met dit lied tussen je platen
zodat je zult weten: zo klonk z'n stem
ik hield je vast zonder te voelen,
ik was je telkens wakkere droom,
wij zaten aan tafel zonder stoelen
en vonden dat verdomd gewoon
de bloemen bloeiden als wij maar praatten,
wij lachten de sterren…
zonsondergang
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.316 verrijst
kranst en waant zich in de wende van dit
ongeschonden uur bolrond vorstin over
gans het oude hemelrijk
zoele zomeravondwind beneemt mij zuchtjes
adem in kinderlijk vrij spel - een dartel
duinkonijn duidt mij bestoven voeten begraven in droog
sprietend helmgras, bedekt met alsnog af te werpen zand
onverhoeds komt tussen vroege sterren…
Tienrand Beautiful
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
899 Ek kan maar net my kop skud,
die sterre in die barman se tipglas tel en oor een skouer:
she's back and she's mine.
Hy verstaan die bulletwonde in my oe"
en vergeet skielik om verder deel te neem.…
Blitse bits
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
741 Nu glinsteren ze als blitse bits in het licht van zon en maan
en sterren. Ze glimmen, niet gezwicht
voor 't roemloos eind, boven alle lof, aan 't hemelzwerk
hoogverheven!
Ze dorsten al van jaren her, zowaar naar luwe bomen,
geschoond van muis, kopie en dubbelklik in 's hemels dauw
te zweven!…
Als Jezus zou slapen
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.637 Als Jezus zou slapen, avond spâ,
volgden Hem steeds elf engelen na,
en hielden heel hoog -- en lichtten Hem voor
veel sterren, zilverzacht van gloor.…
JIJ
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
535 door de prachtige natuur
tijdsbegrip is al geen onderdeel meer
wij aanvaarden alles zoals het tot ons komt
geen planning, geen doel gesteld
het is de pracht van de liefde, die nu telt
de bron waar de rivier, jij, uit ontstond
zal nooit verdrogen maar eeuwig voortbestaan
uiteindelijk opgaan in de grote oceaan
beschenen door de zon, de sterren…
Adem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 Nee, ik omarm de sterren vanuit mijn wens
met heel mijn wezen. Mijn adem schiet te kort,
slechts op die kleine aarde wekt mijn adem leven.
Mijn aandacht is gewekt en het kleurt de dag,
mijn gedachten zijn intens en zoeken mijn gouden wens.
Wat zal ik doen wat zal ik zijn, en ik zweef van geluk
over mijn kleine waterparadijs.…
SAMEN KIJKEN NAAR CIRQUE DU SOLEIL
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
855 een gedachte realiteit
zij daalt, hij stijgt
charme en gedurfdheid
bewegingsvreugde, projectie
het is als een snel gedraaide film
niet meer te bevatten
het kronkelt, het zweeft
verlies van zwaartekracht
het reiken naar de verte
ineens alom huivering
de grootsheid als een steltloper
uitbeelding van de gekooide mens,
die oprijst naar de sterren…
Lievelingen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
2.617 regen met mijn wolkenvoeten zacht
Ik was een bellenblazer die de waterdragers wou verstaan
En ik blies ze vol met teugen, liet de lievelingen leven
Bolle wangen die ik nam voordat zij waren opgestegen
En ik zei ze nog gedag en zag ze wiegen naar de maan
Zij waren groter nog dan zij toen ik ze schitterend zag staan
Tussen de meer dan duizend sterren…
- Schemering sterft weifelend -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
858 scheidt de nacht de sterren van jou,
als verstrooiing van het zonlicht, dauw
de zon, die recht onder de horizon verdwijnt
vanzelfsprekend de vanzelfsprekendheid
en in mijn hoofd, als duizend lichtpuntjes
verdeeld.. het zonlicht gereflecteerd
verkruld en lang overleden
druisen 1000 ongestelde vragen
dag vraagt vannacht terug
wat blijkbaar…
Lydia
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
843 Even later in het stadspark
keken we samen naar de sterren,
We leerden elkaar kennen
gelijk na de eerste nacht.
We werden verliefd, hopeloos verliefd,
deze vrouw was alles wat ik hebben wou.
Lydia deed mannen stoppen met haar blik
en de manier waarop ze ze voorbij liep.
De tijd vliegt,
maar toen zag ik dat niet.…
Ik durf niet meer te schrijven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
638 Ik durf niet meer te schrijven
Want de sterren staan niet meer goed in het akkoord van liefde, kans en geluk voor mij
Ik waag het niet meer om te schrijven
Want achter mij vindt de grote zonsverduistering plaats
Ik durf niet meer te schrijven.
Want mijn schoenen doen me zeer aan mijn voeten.
Buiten is er het gerucht van krijg en oorlog.…
Lofzang op het Leven III - Niet langer van de Oude Wereld
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
623 Onder vreemde sterren, gaven
wij de Oude Wereld op.…
Trouw.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.248 - Ik wens hem zoveel lust en kracht
Als sterren blinken in de nacht! -
IV.
Daar trok hij van zijn vingerling
Een brede, louter gouden ring:
Die wierp hij 't meisje in haar schoot; -
Een tranenstroom dat ringske omvloot...
'Droog af uw oogjes, liefste vrouw!
Ik ben het zelf - en even trouw!’…
Het Kerstfeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
923 De kerststal en het kindje krijgen de grote eer
naast de kerstboom met besneeuwde laarzen
een groot windlicht legt zijn schemering neer
over de tafel versierd met sterren en kaarsen.…
samen samenzijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
829 de hora ruiend op het einde
ziet van oud naar nieuw
op versleten laatste benen
reikhalzend het jaar uitzien
naar blanco nog de nieuwe tijd
met daar aan de overkant
sterren stralend ons herinnerend
die vele vrienden en vriendinnen
de ouders ook en de kinderen
die ooit ons de weg plaveiden
met dankbaar vol de knapzak
voor hen die ons…
Ik herinner en gedenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 II
Horen ook zij bij vlagen nog die sissende stoom
zien zij de volle perrons , opgenaaid de sterren,
herkennen ze aan de grond nog turf en het veen,
echt niemand ging uit eigen beweging daar heen.…
Ik herinner en gedenk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 II
Horen ook zij bij vlagen nog die sissende stoom
zien zij de volle perrons , opgenaaid de sterren,
herkennen ze aan de grond nog turf en het veen,
echt niemand ging uit eigen beweging daar heen.…
Een nieuwe winter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Afgelopen melkwegnacht met tintelende sterren en vorst-
maan van waar hun rijm nog even blijft hangen op rozen en takken
terwijl ijskristallen worden getekend in veel verschillende vormen en gedaanten
Blauwe – en grijze tinten verweven met laagjes ijl wit licht kleuren een daghemel in rust.…
Ode aan Venus
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
510 Dat jij ook nog eens in het huwelijk bent getreden met
een uitgestrekt helder waar je de komende nacht allerlei sterren
zaait tot wanneer ze een voor een zullen ontsluieren met hun stem van stilte
Steeds weer ongelooflijk spektakel als een aangrijpend verhaal en hoogtepunten verweven.…
De pracht van een roos
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
424 De nacht is gekomen waarin helderheid, contrast
en scherpte van allerlei maan en sterren schitteren in de hemel
O Roos, zo elegant en puur je bent, altijd zal ik van je houden tegelijk bewaren
in mijn hart om jou nooit meer te vergeten laat staan verwelken, verdorren en dood laten gaan.…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Met open handen, biddend onder sterren,
Zocht ik wonderen, vond ik kracht in gebed,
Levende hoop die deel werd van mijn verhaal,
Een plek in het plan, de wereld als kerkzaal.
Loofde U met vurig hart –
Bemind, verlangt, beschermd door engelen,
Mijn leven aan U, met alles wat ik had,
Geloof dat bergen verzetten kan.…
Sjamaan van Nix
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
427 Hoe eindeloos dat zelfgefleem
gehuld in tergend traag bewegen
voortduurt in de blauwe kamers
rond hofvijver in het totaal
verstikte Holland op z’n smalst
verwijfd gekeuvel dom geneuzel
dat oorverdovend stille gillen
in het debat waar sterren willen
verdwijnen in de zwarte gaten
van de tijd die koolmeesje
geen andere keuze laat
dan…