Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

Het hele repertoir

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 425
blijven hangen muziek komt van binnen uit geld is een open doekje de aalmoes en toegift van de armen maar waarom is het hele orkest in rep en roer zij kennen het hele repertoire al vele jaren spelen blind de moeilijkste en snelste passages maar vandaag nam ik eens echt de leiding joeg ze op pijn in de borst tot buiten adem…
wil melker8 oktober 2024Lees meer >

opgeslokt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 428
opgeslokt door golven van gedachten gevangen in de buik van tijd de zee raast door mijn dagen de storm laat mij niet vrij controle is een schim geworden steeds ontglipt het uit mijn hand ik wankel op een brug van schaduwen geen vaste grond, geen zeker land mijn geest cirkelt als gierende vogels boven een bodem diep en zwart mijn adem zoekt…

De Morgenstilte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 373
Er ruist een zachte adem door het lover, de dauw ligt zilverstil op elke steen. De zon, een jonge bloem, breekt langzaam over het veld, waar alles wacht, onzichtbaar één. Een merel zingt zijn eerste, heldre zinnen, de lucht wordt blauw en trilt van nieuw begin.…

Als op stille vleugels

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Als op stille vleugels, heel rustig beweeg ik voort als een veertje zo licht speels, zacht zoet zwevend Zonnestralen, teder als dons blazen voorzichtig met warme adem de scherpe kantjes van het leven genieten, met volle teugen, al is het maar even Donkere wolken verdwijnen diepe verlangens van warmte, genegenheid..…
Toyke128 april 2025Lees meer >

Gepast

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 646
Een stem die nauw luistert, Ontvouwt zich op de adem Aan onverholen lippen. De neusvleugel zuigt er Van het innerlijke Weefsel een intense gloed. Even hangt het in de lucht, Het wenken der ogen. Toch mijd ik het liever. Als een bleke tocht strijkt Huiver teder op de tast Over een wang van albast.…

Lijnen van licht

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 424
Haar adem componeert de luwe wind, die weldra langs het monument zal gaan. Er bloeien dunne twijgjes in haar ogen. Ze lacht teder wanneer ze weer begint, en troost de dode ver van zich vandaan. De lijnen spreken zacht tot haar twee ogen.…

Mortis initium

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 255
Aan het eeuwig zingen der beukenloofbossen is wreed een einde gekomen in taciturne nocturnische walmen van nerfloze blaren schuilt decadentie in hun laatste adem en mengt alle leven op knoestige stammen zich met een laatste inspanning in een orgie van satan in heksenkring dansen Dionysos' maenaden, voorafschaduw van onheil in naderende…

begin van de dood

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 292
Wij, zachte tikken op de ramen als bezinksel van voorbije jaren in de fijnste lijnen beschrijvend, die onderhands het einde keren van ingeblazen adem, -niet het leven zelve, dat is feitelijk oneindig!’ – zien wij dat het losstaat van vreugde, nooit aflatende lof voor het verstarde ontoegankelijke.…

Nog een Eind te Gaan

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 256
Nog een eind te gaan al weet ik niet waarheen de wind houdt mijn adem en weet van snijden laten en lossen in meerstemmige tijden Een hond zoekt zijn snuit in dichtbebladerd zand de man aan de lijn gaat vreemd in zichzelf zijn taal is van ziel en van land wellicht niet de mijne De jacht is nu open voor wie niet navelstaart oker, oranje…
Mari L.23 oktober 2025Lees meer >

Peuk

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 344
Elke trek is een klein akkoord tussen adem en stilte. Niet om te sterven, maar om het leven even te vertragen. De rook stijgt op alsof ze weet dat blijven geen optie is. Ze verdwijnt gehoorzaam, zoals mensen dat leren. De as valt zonder drama, grijs bewijs dat alles wat brandt uiteindelijk lichter wordt door te verdwijnen.…
Nathan18 december 2025Lees meer >

Noorderlicht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 309
Ik blies mijn adem uit over water dat ouder is dan woorden. Geen strijd, geen kramp. Een vertrek zonder verzet. Liefde wijst geen richting meer; ze is al overal. Ik was daar in het zicht van het oneindige; naaldbomen die niet oordelen, alleen blijven.…
Nathan7 februari 2026Lees meer >

Metamorfose

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 357
verlangen sta je op spreek je uit Kijk je, zoals je niet eerder zag Luister je, zoals je niet eerder hoorde Vogels zingen Melodieus, mysterieus een levenslied, liefdeslied Je neuriet, als niemand je ziet Miraculeus hoe de tijd oplost er niet meer toe doet Net als de modder onder je schoenen als je danst in een plas De natuur houdt haar adem…

Moeder

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 269
was de geur uit jouw sjaal verdwenen die lange tijd mijn herinneringen fris hield alsof de tijd zijn vingers had gesloten rond wat ik nooit verliezen wilde ik drukte de wol tegen mijn gezicht zocht naar een spoor van jou maar vond alleen de leegte die achterblijft wanneer een hart te lang moet missen toch draag ik jou, moeder in elke adem…
J.J.v.Verre26 februari 2026Lees meer >

Liefdesradar

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 280
mijn radar jouw signaal is onderweg De wielen tollen naar mij toe Ik zit in jouw hoofd en jij in het mijne De weg is vrij, je bent snel je hebt mijn verlangen gevoeld Dat is onze band onze liefdesradar die altijd aanstaat /So Far Away/ in jouw oren dan /Miss You/ en /Get Here/ na de afrit zo rijd jij de nacht uit Je gaat rustiger ademen…
Zywa28 februari 2026Lees meer >

horizondimmer

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 328
Zou hij de muziek horen in de kamers naast zijn hart kon hij in en op de maat adem halen zonder doktersrecept voor ritmegevoel.…
R.E.N.S.27 maart 2026Lees meer >

Pasen 2026

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 276
Pasen, Pasen, groen en leven, bloesems met de lucht verweven die heel helder is en blauw, zingend onder morgendauw die de oude aarde drenkt en aan alles adem schenkt. Pasen, Pasen, licht en vreugde die ons trage hart verheugde dat weer hopen kan en lacht, op een nieuwe morgen wacht.…
Adeleyd6 april 2026Lees meer >

De open horizon

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 216
onbepaald en zonder hekwerk wie beweert te weten wat achter de sluier rust metselt langzaam ramen dicht en noemt die stilte zekerheid maar juist het zoeken houdt de geest in beweging de vraag loopt voor ons uit als een lamp in mist geen waarheid gestold in steen geen antwoord dat voor altijd blijft passen alleen ruimte waarin gedachten ademen…

Architectuur van de stem

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 187
De kamers van het vlees zijn stil en blind, totdat een adem door de keel zich vormt, een eerste grens die door de chaos stormt, waarna in de mond het eerste zicht begint.…

Het water herinnert zich

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 150
de tijdlijnen stromen over van meningen als opgewaaid zand iedereen roept en de modder spat omhoog tot we elkaar niet meer zien we willen de stroom dwingen vangen in filters van ons eigen gelijk maar vechten tegen het troebele water maakt de kolk alleen maar wilder laat het los geef de golven de ruimte adem in, zet de schermen uit…

Aarzelend schijnsel

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 293
Het dreef als bleke adem achter de maan. Het rustte op de grassen en het veld, als licht dat zich aan geen verstommen meldt. In haar zwijgende en verstilde kring lag het gras in weerloze ontvouwing. Het licht reikte verder dan de tijd vermocht en zweeg waar het waarom vergeefs om zocht. Een kleine lamp. Een bundel. Nauwelijks meer.…

ook nu is het morgen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 174
natuurlijk is doorzetten ontegenzeggelijk nodig maar per saldo wordt alles door het innerlijk gedragen als dat kan steunen op vertrouwen, met minder ruis dan is “geweld” overbodig en voel ik dat het inzicht zich allengs aan een vrijer ademen durft te wagen; het kan of wil kennelijk weer bouwen aan een vernieuwend thuis .…

Geen toeschouwer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 225
Je bent hier niet gebracht om als toeschouwer in de schaduw te staan, om de adem van een ander te herhalen of te zwijgen als de muren praten. Er is een breuklijn in de tijd die precies door jouw geboorte loopt. Het is geen keuze, maar een opdracht om het weefsel van deze wereld te herschrijven waar het wringt.…

Nog zonder vonnis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 160
Dan blijkt dat een mens geen dossier is, maar een adem die we niet kunnen terugroepen.…

ik wil niet - nieten

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 132
met een stukje knoflook *** het niet willen ondergaan, je identificatie met wát je ondergaat twee schepselen in één zoals een surrogaat dat op drift is geraakt het onherroepelijk “ het niet willen “ is als het startschot dat maar niet afgeschoten wordt, het op scherp staan, het sympathisch spel dat je hart sneller laat slaan, je adem…
elze18 juli 2026Lees meer >

Wat rijkdom niet kan kopen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 137
Een sterk gestel is een stille rijkdom, de kracht om te bewegen, de ruimte om te ademen, de verwondering om te zien wat dichtbij gebleven is. Maar dieper nog is de rijkdom van een geest die niet verhardt, die in verlies iets bewaart van liefde en herinnering, en dankbaar blijft voor wat er is.…

Een geslaagd gedicht

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 359
Gisterenavond, 'k lag geborgen in de adem van de nacht, droomde ik van een geslaagd gedicht. De regels kwamen als vanzelf en stonden spoedig als kleine, lichtende brandinggolfjes in harmonieus gelid tegen het donkere plafond te kabbelen. Ik zag het al bijna op papier in cohorten van vier maal vier.…
Hans Vlek10 augustus 2026Lees meer >

tijtloos

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 380
ghe leeft gewis in mijn ghe-dicht, ick schenk u adem ende morgenlicht, mijn bezielinge is in u gekropen. . 't is een langh zoeken gheweest naer 't rythme van uw wordinge, door luysteren, voelen ende schouwen. . oogen verhalen 't meest, soo segt men dickwils, maer juist dien blick te vangen in zijn fonckelende ghedaente, .…

Jouw hemel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 68
zich in mij wie of wat jouw ogen zochten bleef verborgen in schijnmomenten tussen ons Mijn hunkering leek op interesse en dan die verbleekte twijfelavonden gesprekjes die alles verborgen hielden humeurstilte of gewenste afstand jouw kamer schreeuwde om antwoorden ik wilde de mist tussen ons wegzuchten maar ik hapte slechts naar adem…

Klacht van de weduwe na het vergaan van de vloot

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.451
Waar het land verdampt, in asblauw een pluim een veeg uitgestrooide lijn het zand condens de adem licht de adem in waar. Ik had je uitgerookt ik knier je lag in splinters narwalhoorn in mosselscherven o.…

de dood geurt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
mag aderen stromen adrenaline hem tot springen vloekend waar wild stormend water hem er toch uitglijden laat wanhopig klauwen vingers in het zand nagels brekend waar de wormen kronkelen die zijn bestaan betwisten zijn voeten dieper zinkend in de bodem van de put stinkend als modderplas kondigt zich daar de dood de laatste adem…