Alle inzendingen over vogelen

5288 resultaten.

Sorteren op:

dans een nieuw begin

netgedicht
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 773
ik hoor het lied van knoppen die nu openbarsten vogels die snel uit hun ei verkassen om kleur en geur te voelen van de lente in het land geef mij de hand en dans een nieuw begin van leven winter is voorbij en zomerwarmte hangt op plaatsen die al veel te lang zijn stil gebleven bloesem spruit de bomen uit het groen dolt…

op de koffie

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 732
vriend en vijand zie hier het oor gekromd aan een pot vol koffie vloeibare verzoening om samen mens te zijn met vogels gekooid om te zingen over tapijten vol geschiedenis twee voor de prijs van één ware wereld, erg ver weg, met het raam altijd open de geur wil je tegemoet hier ligt het welkom altijd op de loer voor offers te slachten…

ZONDAG IN NAPELS

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 984
groene hart en longen Zijn ’Rijksmuseum’, kinderen en palmen Blijf ik bij honden en bambini talmen Voor ik ’t vermenigvuldigde, verwrongen Gelaat van Christus zien ga aan de wanden Vulkaan Vesuvius op porselein Brokaat, verlichting, pestilentie, zwaarden Heersers, afkomstig uit diverse landen Buiten gaan richting park- politiepaarden De vogels…

Winterwerk

gedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 19.267
Omhoog die bovenstem, waar vogels schuilen op de balk, en dan omlaag. Vertraag het lied, houd in totdat bloed stolt en adem stokt. Kan zij nu gaan? Doorspelen. In de bas orgelt een toon die alle tegenstemmen op zal zuigen. Hollen of stilstaan - maakt niet uit, je hamert hoorbaar op het einde aan.…

de geboorte

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.976
de stilte is hier hoorbaar door onzichtbare vogels ‘t nieuwe leven sluimert in de dood van het woud in de groenbemoste lijven van gesneuvelde beuken wadend door een dik bladerdek is ‘t fel bonzend hart hoorbaar of is het een ver gerucht van vale paarden en ruiters van rovers gedoemd te dolen in dit eens zo gevaarlijke oord een…

Vrouw

gedicht
3.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 14.668
Als bloemen, dan bloeide zij, vissen: zij zwom, als vogels: daar vloog zij. En ik? Liever dan te geloven in wonderen, onder het mom van een groet, als voorbijganger, brak ik de ban en ik wandelde verder en keek niet meer om en maakte er simpel een ziektebeeld van. ---------------------------- uit: 'Buiten adem', 2001.…

De tijd even vergeten…

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
geheimen, liet zich de toekomst niet raden, voorspellende tekens zijn niet te rijmen, in de tweespalt van de ongeplaveide paden, waarvan het gebroken asfalt niet bleek te lijmen, verblindt door zwaluwen in hun onbreekbare vlucht, voor die trektocht vanuit de eigen schaduwen ben nog beducht, wijs ik hulpeloos de vrije vogels…
pama23 april 2009Lees meer >

Tuin

gedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.532
Geblinddoekt door de heggen en het huis, voed ik de luizen op de rozenstruik, laat vogels vliegen van mijn vingertoppen, de egel scharrelt in de schemer langs mijn huid. Ik ben hun stek, lig steevast op mijn plek, geneuk van mieren op m'n buik. -------------------------------------- uit: 'Een dunne duurzaamheid', 1999.…
Hester Knibbe28 november 2020Lees meer >

Gelijk een hond

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.350
Gelijk de vogel die zijn woonst beslecht met peerlen bloeds, door de eigen pluim te plukken... - Waarom, waarom uw beeltenis gerecht uit leem van leed, vereeuwigend Verrukken?…

Meer dan stof alleen….

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.149
verfrist de aangeboden beelden, wind verscheurt de in zout vervilte zee, verbleekt of kleurt de zon en maan, naar gelang ze verder of dichter bij ons staan, een belichaming van troost, stuwt levenskracht van de diepste wortels naar een mensenkroon en omkranst een waardig gezicht, een blijk van verwondering over natuur en de trek van vogels…
pama6 juli 2009Lees meer >

Vogelvrij

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
Een fladderende val, het roemloze einde van een vogel die in het hoge blauwe ruim nooit meer triomferen zal door de vernielingskracht van een zinloos moordende kogel. Hoog, sierlijk, vrij. Vogelvrij!…

De laatste stuiptrekkingen van de zomer

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 786
nachten fris voorbije vakanties lege stranden verlaten terrassen welkom herfst nog even en ga je ons weer verrassen met je wonderschone kleurentooi die zal schitteren en glanzen als een pas geverfd schilderij zo mooi en de zon verdwijnt achter grijze wolken de zee zal kolken in dagen en in nachten storm en regen staat ons te wachten vogels…
marijke30 augustus 2009Lees meer >

Leegte bevriest mijn ziel...

hartenkreet
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.395
Het moment van totale leegte kruipt tot diep in mijn huid Een kille waas van mist Geen vogel die nu nog fluit... Geruisloos trekt de stoet van dierbaren over de donkere stenen in dit afscheid Een enkele reis in het doodskleed die je naar de halte van leegte rijd...…

de fluistering van liefde

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 644
In haar wervelden de muzikale klanken omhoog alsof ze opgetild werd gedragen naar verleden omkijkend naar haar lach en haar traan dan om even stil te worden hoopvol haar kijkers in de zijne vol vertrouwen jij ik wij samen doch ook elk apart onze toekomst even knipperend met haar ogen zag ze een vogel met zijn kopje scheef naar…
windwhisper27 december 2009Lees meer >

Een winteravond

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 696
Een winteravond waar de dagen een beetje lengen, wel nog vorst, maar hier en daar zijn er al tulpen te zien, en krokussen en hoor je vogels.... Dit arme hart weet plotseling weer dat er lente komt, dat liederen gaan klinken uit de huizen waar de kinderen het nooit verleren blij te zijn.…
Adeleyd19 januari 2010Lees meer >

Vroege haan

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.097
De haan, een kunstenmaker, vroege vogel met zichzelf begaan, in eerste stralen opgestaan, leurt in het licht met schorre stem, waarmee hij mijn dromen en de ochtendstond verscheurt, de zon zijn narrenkap en hanenoog belicht, mij met tirannie de slaap verdrijft, zaait uit krop een litanie, dwingt mij tot verweer te vergezellen in zijn…
pama28 januari 2010Lees meer >

Waar vlaggen wolken kietelen

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 616
Waar vlaggen hier tussen bergen wolken kietelen taal aan vogels bomen en gras behoort leef ik me in, hier bekoort iedere zin. Bekoort als beeld, de nerf uit een oudere schrijn wellen opnieuw dromen van een serafijn uit deze frêle aardkleuren waar Alpen geuren zie ik opeens alles, 't ooit hernieuwd gebeuren.…

zondagmorgen

hartenkreet
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 726
zondagmorgen zeven uur onbezorgd genieten van de natuur het is heerlijk wonen aan de dijk ik voel me vrij ik voel me rijk de rust de stilte om mij heen geen lawaai ik ben alleen met slechts de vogels en het water want de herrie komt pas later rond elf uur is het met de rust gedaan in de verte komen ze al aan in dikke pakken op motoren mijn…

in t`veld

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Over de tijd kunnen wij niet heersen de oneindigheid niet beheersen wachters verdwijnen langzaam in t`veld het licht telt nog de sporen zij kunnen ons volgen vogels fluiten u kunt ze horen Om te kunnen overleven moeten wij delen kunnen geven in`t veld lessen verdwijnen nooit zijn alleen in het onderbewustzijn gegooid de rijmers rijmen…

Lila gekroond

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 557
de sering staat in bloei veilig is de inhoud lila gekroond tegen een helderblauwe lucht vogels zingen nog steeds lovend hun lied met liefdevolle aard over de aarde er is vrede in hen met magie en beweging (wolken vliegen rustig over het jaargetij, met nooit een onvertogen woord) en ik voel me blij, rond mijn vaste stappen waar 'k mijn…

Milieu nog maar een keer

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 484
Vogel. Hoog in de lucht. Geen plek meer. bossen. Vervuiling. Kapping. Mensen. Water. Zee. Rivier. Olie. Vervuiling. Leegroof. Vissen. Dood. Hoelang nog? Tot Sint Juttemis? Nee. Veel eerder. Als we zo door gaan. De lul. De mens. gezond- heid. Schadelijk. Niet leuk. Voor gene- raties na ons. En nu al. Verschrikkelijk. Dood. Dood. Dood.…

Staalblauw

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 852
Katjes donzig en zacht hangen mooi aan hun tak De sneeuw legt een laagje wit fluweel als een kraagje Het woud lijkt een sprookje paddestoelen verborgen Onder takken in het bos her en der in het groene mos Bladeren zijn geel en bruin en geuren verwaaien in kleuren Als een prachtig schilderij vogels spelen en frank en vrij De vossen…
car14 december 2010Lees meer >

ontmoeting met een dichter

netgedicht
3.1 met 25 stemmen aantal keer bekeken 763
met oude kuilen zo gaat het steeds weer het staart me aan, het grijpt en richt zich op vanuit de ribben van doodgravende droefheid vouwt zich ongebaand rond mijn lichaam en wordt dan weer beweging met een handslag, stil in nieuwe aarde jij beaamt wat ik geschreven heb kijkt mee in donkere hoeken, in dit gedicht en wrijft dan jonge vogels…

Het verlangen naar een blauwere hemel

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 987
Langs verre horizonten glijden hongerige ogen als zwemmende vissen Ze zoeken taal en tekens in zwijgzame natuurwetten zoals het cirkelen van vogels rond kalende bomen die hun takken in ijl luchtruim wortelen zonder houvast De naam die in de verweerde bast gekerfd staat is slechts nog een adem die over mijn lippen struikelt Het…

Het knaapje in het bos

poëzie
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.832
Toen daalden uit de bomen De eekhorens naar beneên; De hazen zijn gekomen En dansten om hem heen; De dartle reetjes speelden Om hem in struik en riet; De lieve vogels kweelden Hun allerzoetste lied.…

lokkende lenteschoonheid

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
In wolkenloos blauw opent de dag met zonnelicht en morgendauw zingen de vogels hun liefdeslied en eendjes nog even soezen in het veilige riet Onzichtbare wind maakt rimpelingen in het meer waarop zonnestralen schitteren en als vuurvliegjes dansen op en neer Bomen beginnen al te kleuren in tere tinten groen Narcissen staan te geuren in…
ria28 maart 2011Lees meer >

Wat had ik dan verwacht…

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 573
streepjes over de linnenbloemen strijken rond deze zo geriefelijke plek denk ik aan hoe anders het was tijdens het avondgesprek de woorden vol gevoel van een mens die in verlorenheid zich ijvert naar een doel hoe kunnen gedachten tot spinsels, muizenissen in het hoofd geraken wat flauwtjes zelfs ervaar ik de liederen waarin de vogels…

Onze tango

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 562
Als vogels van verschillend pluimage, dansen wij de tango op roze wolken van met suikerspin beklede chocolade. Mijn ruisende rokken, jouw diepblauwe ogen, onze lichamen aan elkaar geplakt met lijm van zoetgeurende karamel.…

Wat zou ik graag....

hartenkreet
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.178
Wat zou ik graag de vogel zijn, tegen wie jij zachtjes praat. Wat zou ik graag de zon zijn, waarnaar jij stralend lacht. Wat zou ik graag je hond zijn, want jij streelt zijn vacht. Wat zou ik graag de bloem zijn, waar jij bewonderend naar kijkt. Wat zou ik graag de vlinder zijn, waarnaar jij met je handen reikt.…
Anne30 oktober 2011Lees meer >

LANGZAAM GAAN

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
Het schone morgenstrand ligt blank en leeg onder een vlucht zwanen laat hun zingende vleugels schuchter weergalmen steunt die weemoedige stem van teer wellend verlangen naar geheime verte de witte vogels vliegen tussen doffe zee en vroeg wolkengrijs vol onvoorspelbaarheid die rustig wacht waar hemel en water elkaar ontmoeten verdwijnen…
Han Messie24 februari 2012Lees meer >