5143 resultaten.
Zilverlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
354 In het woud waar schaduwen zweven,
waar oude stammen adem halen,
Laat het zonlicht de kruinen leven
en kleurt de morgen met gouden stralen.
Een rivier kronkelt door het veld
en draagt het glanzen van de dag.
Langs de stenen worden verhalen verteld,
op een fluistertoon die blijven mag.…
Sluitingsuur
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
403 Zijn koude adem zweeft op mijn oude handen,
waar ouder worden diepe groeven slaat.
Aan zijn lijf hangen de rampen,
een kind dat nergens heen kan.
Straks kan hij weer opnieuw beginnen,
nu lacht alleen de dag die nog slaapt.…
Onverbiddelijkheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
356 Ik ben de deur die altijd dicht blijft,
de adem die nooit een naam prijst.
Een zware stilte, een kamer vol pijn,
waar verloren dromen verdwijnen.
Ik ben het mes dat weigert bot te worden,
het vuur dat brandt in kamers vol hangsloten.
Elke echo snijdt, elke traan verbrandt,
en alles wat ik ben, blijft branden in mijn hand.…
Zoeken en twijfel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
303 Misschien alleen de rust van ademende wind
het ruisende briesje
dat de rimpeling over watervlakte trekt.…
Zoekend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
292 Ik adem de betovering van deze weidse sterrenpracht,
waar mijn dromen kunnen schuilen in de luwte van de nacht.
Zo zoek ik naar de warmte, op wegen stil en ver,
waar elke stap mij kan leiden naar misschien die ene ster.
Daar, tussen de schaduw en dat gouden moment,
is er de rust die enkel de dromer echt herkent.…
Bloeiloze bloemen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
399 Hij blijft zoals hij is
als een bloeiloze bloem
neigt naar beneden
ongenaakbaar, levenloos
alleen diep begraven
zinloos, buiten adem, broos
verwelkt in bittere tranen.
Hij zal haar niet benaderen.
Zij zal hem nooit benaderen.
Zij blijven allebei eenzaam zonder elkaar
bloeiloze bloemen in de verlaten vallei.
…
waar het zachte weten woont
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
276 in de schemer van toen
waar bomen fluisterden zonder woorden
en paden zich bogen naar het onbekende
droeg ik een wereld in mijn handen
licht als adem
die nooit om bewijs vroeg
een wolf kon spreken
een meisje kon verdwijnen in rood
en terugkeren met ogen vol geheimen
niets hoefde waar te zijn
om waar te voelen
later leerde de dag mij namen…
Niets is eeuwig of altijd
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
270 In dat ene moment,
op de drempel van nacht naar dag
trilde haar eerste adem.
voelde ze lentelucht van nieuw begin,
nieuw leven.
En in de stilte van die morgen
kon ze eindelijk weer zichzelf horen,
zichzelf beleven.…
De laatste wachter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
250 Zij ziet de vloedlijn stijgen, centimeter voor dag,
en zij blijft staan, tot het zout haar adem overneemt.
Want de redding is een taal die zij niet meer spreekt,
en het offer is te groot voor een hart dat al is gestopt.…
tussentijds
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
196 te zoeken,
doorheen een mist
van heden en verleden
blijkt traag en is er
ondanks veel warmte
nog etmalen vooruitgang te boeken
maar wat moet worden beleden
doet pijn maar is zeker geen falen
alles wat ieder overkomt
is soms een samenballing binnen een lot
waar bewustwording sterk is verdund
en een vurige wens en de rede
het ademen…
De stem onder de huid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 Wij horen hun adem in het wuivende gras,
zonder gids, zonder grens, zonder knielende knieën.
Wij luisteren zelf.
Het schild is de stem.
Hun stem is de onze.…
Naakte plaknacht
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
167 gedroomde rivieren
ligt zijn zweten te wachten in de plaknacht
door dwaasheid die zijn ziel ontdekt
beleeft hij in het idioom van de passie
nieuwe essenties van het woordenspel
fraaie woorden die voor vibraties zorgen
uitgesproken met hijgend vitaal stemgeluid
hij penetreert nu dieper in zijn liefdesdroom
alle liefde om hem heen snakt naar adem…
nadien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
162 en dat het prachtig zou zijn, te sterven
in het violet van het licht
gewoon een weldaad door het
met slingers en bloemen belegde gangpad
terug te keren naar het leven van voor
het laatste sacrament, niet dat er een priester
aan te pas zou komen, doch als dichter
blijf ik desondanks heel dicht bij mijn dromen
laat gaan dat ge-adem, het gehijg…
Wanneer de tijd vertraagt
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
181 En als hij oplost in het
hoge groen, blijft het wijde veld
nog aanwezig in mij, alsof zijn vlucht zich
heeft verweven met de beweging van mijn adem.…
VREUGDE EN ORDE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
157 Toch neigt felle zonneschijn ook naar vlucht:
groene waaiers vol adem omhullen
de plaats van genot; in wijde krullen
zweeft en kringelt de frisse loverzucht.
Wie zal niet dit oord der zegen minnen,
waar vrede heerst bij woelig beleven?
Eens bloeide het paterleven hierbinnen.…
De nieuwe Colossus
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
155 Geeft mij jullie armen, die niet vrij ademen mogen
Stuurt uw schepen met stakkers
en daklozen aan boord
Ik hef mijn lamp naast de gouden poort!”…
De nieuwe Colossus
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
168 Geeft mij jullie armen, die niet vrij ademen mogen
Stuurt uw schepen met stakkers
en daklozen aan boord
Ik hef mijn lamp naast de gouden poort!”…
Tableau in pixels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
257 verheerlijking zijn dagdromen
nietigheden ten aanzien
van het moment dat
weldra mijn verlangen zal tonen
jij schildert een bijzondere slaap
die in een palet van fantasieën
het tableau nagenoeg laat
vervreemden van al wat
aarding heeft in het genoegzame
mijn inbeelding raakt verward
in het virtuele dat mijn
geest absorbeert
pixels worden adem…
Foto
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.108 een eeuwige jeugd
wat voorbij is gegaan hangt bevroren in ruimte
ingelijst aan de muur onder een ijzeren dak
van breekbare herinneringen aan grote verlangens
jouw gezicht is in stilte in een verleden gebleven
buiten trekt de wereld haar haastige sporen
tikt de klok de minuten onverschillig voorbij
maar hier binnen houdt de tijd zijn adem…
Het verblijf buiten het dorp
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
106 als verschijning
de deuren wijd openend
voor de nachtelijke steppe
Hoe sta jij daar zo plompverloren
terwijl mijn ogen zich openen
en de tussenruimte tussen ons
zich mateloos uitstrekt
O ik houd van mij
in jouw nabijheid
en daarom ween ik
want in de wijdste verte
van dit niemandsland
ligt reeds jouw stem
en is het jouw adem…
Voelwassen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
84 het leven goed is
We zijn voelwassen nu
kennen de hemel van de huid
de tintelende sterren
de zon waarin we smelten
en nieuw wakker worden
Schoonheid omringt ons
bed in het spiegelpaleis
Met woorden en tastend
volgt mijn tong de toppen
van mijn vingers over jou
ogen lippen borst en buik
borst en buik
en het warme spoor
van jouw adem…
Aangespoeld
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
190 De broze tijd houdt zijn adem in, onbetwist,
verloren in de stilte die jou teder overgiet
met zilte tranen, een bitterzoet
en naamloos diep verdriet.
Schaduwen haken zich vast aan ritselend riet.
De golven dragen wat de oever achterliet,
een verre echo sterft langzaam in de nacht.…
eeuwige roes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
85 ik bespeur je liefde in elk
moment, zelfs als wonderen
spijbelen en herstwinden aan
je adem rukken, iets boven-
natuurlijks is de staat waarin
je placht om affectie te laten
schitteren in je spiegelschrift
hoe bedaarlijk jij mijn chaos
kan hanteren als het spreken
mij de nacht toekent met uithalen
die de ketenen in mijn
ziel doen kletteren…
Stil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
19 zacht
water droeg het lichaam verder
niet wild meer
een zachte stroom met witte bloemen
chrysanten nog geurend
orchideeën half open
langs de boeg schuimde het wit
alsof de herfstwind de wolken
alléén verdreef en jij
op de boot lag te slapen
nabij
in de stille nacht
liet vrede dalen op ziel en zin
geen kreet meer over golven
alleen de adem…
Honderd Liefdesbrieven
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
2.812 vollemaanse dagen
Trok de hemel voor je open om je vleugels uit te slaan
Om jou in honderd liefdesbrieven naakt te zien in zonnestralen
Ooit dan zul jij kleine vlinder op jouw hoge vlucht misschien
Iets van lantaarntjes bij nacht en van mijn sterrentuinen zien
want-
Als mijn hart drinkt, als mijn hart zingt, hoge golven, oceanen
Haal ik adem…
Bassin aux nymphéas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
627 Jouw adem, blauw en roze,
danste licht als morgendauw
op Monets groene lelieblad,
en in die fluisterende nevel
hoorde ik je, zoet en trouw.
Zoals de alcohol vervliegt
uit ons Parijse nagerecht,
zouden wij nog eeuwig dansen,
als dronken schimmen in de nacht,
gevangen in een weemoedige tango.…
Cyclus: Vallen en Blijven ( het slot )
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
353 Ademen deed ik met tegenzin.
Alsof elke ademhaling bewees dat ik nog bestond —
en ik daar niets aan had.
Maar ergens in die stilstand begon iets te schuiven.
Geen inzicht. Geen wonder.
Gewoon het besef dat ik er nog was.
Dat mijn zoon er was.
En dat ik, hoe moe ook,
nog net genoeg voelde om hem vast te willen houden.…
Orpheus meets Alice
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
457 Onbestemd hapt' ik toe
en zei adem mijn adem
voel mij night en day
o Alice in wolkenland
Wild is de wind
Night and day die begon
als een maiden speech
ik in pluralis, zij majestatis
met elixer van Circe
shot zonder remedie
wedde ik met haar
op 't verkeerde paard?…
Binnen-in
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
264 Gekerkerd in de stad verwelkte ik tussen muren
als bloesem zonder tak,
en in de rook der nachten zocht ik naar de uren
die niet verstikten in het dak
van steen, dat laag en doof op mijn gedachten drukte
en elke vlucht verbood —
alsof de lucht zelf in mijn longen zich verschrikte
en ademen verraad gebood.…
Leidsman
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.038 Ik adem zacht en zie om
wandel door de maanden
van wanhoop en verdriet
lees de pijn in jouw ogen
elke voetstap maakt geluid
maar zachtjes nader ik jou
dichter, steeds dichterbij
schenk ik jou mijn tranen
zij smelten tot samen één,
daar waar liefde haar eigen
weg zoekt in dit leven zal
ik jouw leidsman zijn
in de jaren die komen…