27000 resultaten.
afgestemd op….demonstreren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 praten tegen lange rijen
stenen, aaneen gemetseld
tot een starre muur, geen venster
om het licht van vrijheid
te omhelzen en geen deur
om alle waarheden buiten te sluiten
kille dwazen nokkelen met
hun knokkels tegen de grijze voegen,
de zwakste schakel in deze donkerrode
doorgelegen vesting - niets is minder
waar, de hechting is sterker…
Kamers
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
545 In mijn hoofd zijn heel veel kamers
Enkele deuren zijn op slot
Die kamers blijven meestal dicht
Ze komen niet aan bod
De kamer met verdriet van vroeger
Die gaat maar even open
Er moet nog wat verdriet bij in
En dan heel snel weer verder lopen
De kamer met de vele angsten
Daar kan bijna niets meer bij
Soms ontsnapt er eentje
Die is dan…
Winterwandeling
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
539 Ik belde aan, maar jij hield de deur gesloten,
en was er geen enkele reactie op mijn geroep.
En zo hielp jij ook dit gedicht naar de kloten,
zoals ik daar stond bij jouw voordeur op de stoep.
Veel mooie dichtregels heb ik aan jou gewijd,
poëzie voor jou vloeide uit mijn pen als bloemen,
daarbij heeft de muze altijd mijn hand geleid.…
Winterwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 Ik belde aan, maar jij hield de deur gesloten,
en was er geen enkele reactie op mijn geroep.
En zo hielp jij ook dit gedicht naar de kloten,
zoals ik daar stond bij jouw voordeur op de stoep.
Veel mooie dichtregels heb ik aan jou gewijd,
poëzie voor jou vloeide uit mijn pen als bloemen,
daarbij heeft de muze altijd mijn hand geleid.…
Loslaten
netgedicht
2.7 met 113 stemmen
838 muren lijken te krimpen
licht omarmt het licht
ontsluit de deuren
en laat me gaan
ik zal de sleutels bewaren
in al mijn handen
geen schimmenspel meer
ik durf weer op de hoge ladder
de buurman maakt zich zorgen
misschien bereik ik vandaag
de hemel of de zon
het is goed zo
het zijn geen leugens
er zijn veel ruimtes te vullen
en de muziek…
Rocklied: Geef me meer van die Vlaamse genen!
netgedicht
3.9 met 44 stemmen
833 Vlaamse meisjes houden van plezier
de deur staat bij hen altijd op een kier ojee
geef me meer van die Vlaamse genen ojee
ojee!
Vlaamse meisjes hebben net iets meer
ze hebben streken maar dat kan me niet schelen o nee
Geef me meer van die Vlaamse genen ojee
ojee…
NIETIG HUIS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 Met het busje aan je hand
waarin gerinkel luidt
soms ook wat zwak geritsel
door straten langs gevers gaan
bij een oud krot
gaat de gammele deur
piepend en knarsend open
een verrassend aanzien
enige schemerlampen
brengen zacht gouden licht
in de kleine huiskamer
waar gelukkige ouders
tevreden kijken
naar hun vier kinders…
Levenslang geketend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
507 gefixed omdat
ik jou af en toe mocht
eten met jou in het
spiegelbeeld om geen
stukje van je te vergeten
tot de eerste modder
kwam en spiegels
onze beelden braken
de mensen met
scherpe scherven vol
kwaadaardigheid raakten
wij zijn ze kwijt
maar hun zonden
hebben ons levenslang
geketend besmet door
profiteurs is ons door
hen de deur…
Schaalverkleining
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 generaties lang
heeft het stadse
op de boeren
neergekeken tot
de oorlog kwam
met een tekort
aan voedsel
boeren haalden
toen hun gram
als het hongerige
aan hun deuren kwam
die tijden liggen
achter ons door kennis
techniek en investering
productie en
marketing in vraag
en aanbod bepalen
nu het economisch
perspectief helaas
en…
losse eindjes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
506 ik word week van dingen dieren
mensen van alles wat onaf is van
alles dat anders loopt dan bedoeld
van struikeling stotter botsing
van gestuntel met de deur
een grapje dat in het water valt
maakt me zacht net als
mijn hart als iemand zachtjes zingt
ik smelt van de beller die zegt:
ik ben verkeerd verbonden
een schitterende scherf…
Het vrouwelijk wachten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 wachtend op de zon
die toen de buurman
zong in koper nog
groener was dan
de zwarte olijven
die langer hangend
in hitte verblijven
stilte was nog onaards
in het vrouwelijke wachten
tot mannen handen
en gedachten ingepakt
hadden voor weer
een nieuwe hete dag
met een fier en
franke lach kwamen
haar en donkere ogen
sluiervrij deuren…
Polaroid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
530 toen, achter muren
en achter planken wanden,
achter deuren,
in kasten en achter kieren,
onder het gehaakte tafelkleed,
onder een sprei als een lichtend baken,
in dicht gebladerte van bomen,
achter dikke stammen,
tussen hoog gras, verhuld
soms nog in toevallige etalageruiten
of in donkere ramen,
in…
KAST
gedicht
4.4 met 7 stemmen
1.364 Hij laat de dingen in zijn donker binnenste
op vaste stek dommelen
tot de deur weer open gaat, het daglicht
binnen glipt en alles wakker schrikt,
ook weemoed –
---------------------------------------
uit: Idioom van geluk (2016)…
Zijn hengsellied
netgedicht
4.2 met 58 stemmen
384 op de rand van
het zomerse licht
stond het haveloze
huisje te wankelen
geleund tegen de
schaduwkant van
het donkere bos
we keken
elkaar aan
ik wist dat we
zouden gaan
op onderzoek
uit zomaar gewoon
pure nieuwsgierigheid
natuurlijk kraakte
de deur kreunend
zijn hengsellied
vertelde de trap
bijna ademloos
zijn leuningsloze…
Wijn in donkere uren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
708 Wat zal er van ons bekomen
in de tijd van wijn en dromen
uit het oog en in de oorlog
de oorlog met de veteranen
door stilte van de dood verloren
wat zal er van ons overblijven
als onze overblijfselen
zijn vergaan nog voor de vrede
komt kloppen op de gesloten deuren
misschien een liefdesaffaire
uit wat vroege verliefde jaren
een laatste…
de hulphond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
464 jij bent mijn schaduw die voelt
een trouwe vriend die deuren opent
waar woorden te kort kunnen schieten
weet jij mij zonder oordeel te leiden
je geeft mij moed, raapt iets op
houdt mij staande als ik dreig te vallen
waarschuwt mij stil als stormen dreigen
geeft mij kracht door er te zijn
In jouw ogen zie ik moed
een gids die zonder oordeel…
Helaas
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
387 weer klapt iets open
geen deur geen dag geen meisje
de wereld misschien
of iets wat er op lijkt
straat schuift uit witte verte
arbeiders bouwen met handen die te licht zijn
aan een huis dat niks zegt
trappen piano’s
geen ramen geen einde
populieren wiegen
niet van wind maar van iets dat ze weten
gooien stemmen naar elkaar
vogeltaal…
Waan of wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 De ander ziet:
een opening,
een oude deur naar mythen en stemmen
die ooit profeten, sjamanen, zieners
heette.
In de waan gloeit soms wijsheid,
een ander soort weten,
een taal van verbinding met stam, totem, god of natuur.…
Pest patriae
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
408 Hoop doet leven
zelfs voor de VVD,
die de gelederen
hermetisch gesloten houdt
nu pestkop Dilan
weigert de deur
op een kier te zetten
voor gevaarlijke indringers
als GL (oeioeioei!...)
en de Patriarch van het Arbeidsethos
van de hardwerkende
Nederlander (o neeeee!...)
PEST PATRIAE
Geen samensmelting met
miss Yezilgöz?…
misschien kan dit ‘n kerk zijn
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
345 tijd
die te vroeg of later de rust doorzeven
met hun vooruitgesnelde nijd
dit durft ook voor de troepen uit
(‘t zijn de eerste klappen niet)
de waarheid te verbeelden
want ‘t tegendeel verspeelt de stem van de straat
dat nu en nooit niet de gevolgen overziet
van de algoritmische haat/praat
als die stem dit dan bezoeken kwam
op deze deuren…
Onverbiddelijkheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
356 Ik ben de deur die altijd dicht blijft,
de adem die nooit een naam prijst.
Een zware stilte, een kamer vol pijn,
waar verloren dromen verdwijnen.
Ik ben het mes dat weigert bot te worden,
het vuur dat brandt in kamers vol hangsloten.
Elke echo snijdt, elke traan verbrandt,
en alles wat ik ben, blijft branden in mijn hand.…
Wat jij voelt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
370 Ze zegt de samenwerking op
en schuift het boek tussen ons in,
dichtgeslagen
als een deur zonder klink.
Ze zegt:
je neemt mijn idee.
Ik hoor het
en zoek mezelf in haar woorden,
maar vind alleen afstand.
Ik zou kunnen spreken,
zinnen opstapelen
tot een bastion van gelijk,
maar wat jij mist
laat zich niet weerleggen.…
Erfenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
366 Alleen tocht onder de deur.
Ik trek zijn jas aan.
De mouwen passen.
Dat verbaast me meer dan zijn dood.
Buiten slaat regen plat op grijze tegels.
Ik spuug in de goot.
Niet uit woede.
Uit gewoonte.
Ik loop weg zoals hij liep:
kin omlaag,
handen diep in de zakken,
vingers om niets geklemd.
De wereld merkt het verschil niet.…
Gewone wereld
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
332 De deur stond op een kier.
Aan de andere kant
werd niets meer gezegd.
Buiten reed verkeer.
Iemand lachte op straat.
Een hond blafte.
De dag hield zich aan zijn schema.
Er lag een kinderkamer
verderop in het huis.
Een bed dat niet was opgemaakt.
Kleren over een stoel.
Een raam dat dicht moest.…
eerste adem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
211 tussen verloren munten
en een kassabon van gisteren
de jaren lopen niet
ze lekken
uit een knie
uit een spiegel
uit het trager worden
van namen op de tong
toch blijft iemand lachen
met regen in het gezicht
blijft iemand ramen openen
alsof morgen een gewoonte is
misschien is dat het geheim
dat sterfelijkheid
niet donker aan de deur…
De laatste gast
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
212 Hondje ging alleen naar huis,
Jankte klaaglijk
Voor de gesloten deur.
De kerkklok beierde ’t leste uur,
Het verse graf wachtte
Op zijn eerste en laatste gast.…
wie heeft er…..
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
472 dit moment is dit moment niet meer
deze dag is deze dag niet meer
deze week deze week niet meer
deze lente deze lente niet meer
dit leven dit leven niet meer
gure volstrekt onberekenbare rouw
heeft alles in een vloek en een zucht
genadeloos de deur uitgebonjourd
beslag gelegd op dit huis
de ramen verduisterd
de vloeren bezoedeld…
Geen nummer voor noodgevallen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
153 Na het bezoek droeg zij
haar lichaam naar huis,
alsof de straat haar nog
eenmaal wilde laten passeren
bij de verwarming vond
de vloer haar eerder
dan zijzelf
het geheugen trok zich terug,
als water dat onder een deur
verdwijnt
na opstaan droeg haar hoofd
een doffe dag, die niet meer week
er was niemand aan wie de stilte
zich kon…
Aspie Sollicitatie (2)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
267 U wees mij harteloos de deur
Ik gloeide, werd heel rood van kleur
Die kist, daar wil ik echt niet in
Al vond u mij te licht, te min
Gezien u mij geen baan aanbood
Dacht ik "ach val toch zelf dood"
Ik heb gewoon mijn eigen trots
Ik hoef niet op die hoogste rots
Geef mij ruimte rust en tijd
Dan bloeit ze op, mijn kwaliteit
Dan ga ik…
Het verblijf buiten het dorp
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
106 opzetten van het linnen verblijf
het geringe tentje aan de zoom van de zoute leegte
begeef ik mij het lichaam
nog stram van de zeewind
naar de restauratie van de camping
en daar binnen de perken
van het tl licht en de plavuizen
waar de mensheid zich voedt
onder een voorwendsel van warmte
treed jij binnen als schim als verschijning
de deuren…