Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

Reflectie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Zelf adem ik gewoon vanzelf, rustig in en kalm weer uit. Ik, die altijd denken moest, dat ik overal buiten stond, maak hier nu deel van uit. In dit spiegelende water, spiegel ik mijn leven. We worden onbewust geboren. We gaan helemaal niet dood, maar terug vanwaar we kwamen.…

op dun ijs

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
de koude adem breekbaar maar onomkeerbaar verglaasd. een bedrieglijke eenvoud beslaat het gladde vlak, een onfeilbaar plamuur gestreken over het kil uur van vergeten. spoorloos dromen in het mat zonlicht, snavels en vleugels wijs, zedig dicht. het is zonder bezinnen jezelf overwinnen.…

hartslag van leven - van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 522
voorbij de spanning van de twijfel vind jij steeds weer een betere ik mooier dan wie jij ons toch al bent de willekeur van meningen voorbij kies jij voor het maken van keuzes door het onverwachte toch te doen gemotiveerd voor de volgende stap door de oude deuren dicht te doen die jou als een keurslijf vasthouden geef jij jezelf weer adem…

vrijage

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 905
plagend, tintelend verstijven tepels, zinderend kippenvel Zijn vingers betasten venushaar; verkennen teder vulvalipjes, verborgen gleufjes, cunnilingus tot ze komt Haar warme zachte lippen zuigen; bespelen liefdevol zijn fluit; adagio, vivace, in fellatio felicitas Grenzen versmelten, lingam zinkt in yonivocht, ritmes synchroniseren, adem…

Verwantschap

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 582
thans is mijn ademen nog gelijk aan de kracht van een woestijn die aan mij zuigt doorheen het uitgestrekte hete zand om de weg te volgen die naar verluidt naar een verleidelijke oase leidt .…

Preludium

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
Een wrede verstoring van godin’s meditatie toen een woordenbrij haar omsingelde een oeverloze woordenstroom kakelde over de stilte van de watervijver Hera hield geërgerd haar adem in Praatzieke babbels gijzelden de godin sloegen zelfs de zang van de leeuwerik in de wind het zonlicht kleurde slechts in bleke tinten Hera voelde zich een…
J.Bakx23 december 2023Lees meer >

verdwaald, ergens tussen toen en het Nu

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
geweld zonder een toefje slagroom of de jam van die Flipje uit Tiel non-vergeten kreten dat het absolute voor mij als kind het einde als een hoopvolle glorie betekende, ontbraken de enten en de loten aan de zomerse lot die ik nimmer had bemerkt of gevoeld nóg zijn de speelweiden aanwezig, aanwezig wanneer de schellen weigeren te ademen…
elze28 oktober 2024Lees meer >

De vonk van inspiratie

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 486
Vonk in het duister een fluistering leidt mijn pen woorden vinden vuur Soms is het een fluistering in stilte van de ochtend, een gedachte die zweeft als stof in een gouden lichtstraal, een woord dat zich vastklampt aan de rand van het bewustzijn, wachtend om geboren te worden in inkt en adem.…
CB5 februari 2025Lees meer >

de kunstenaar van zijn

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
in kleuren en klanken leeft hij voort de man van penseel en akkoord zijn handen vol verf, zijn ziel vol muziek een uniek kunstenaar, raadslid en hart hij schilderde dromen op muren van steen bracht licht in straten, bracht schoonheid strijd tegen graffiti werd ruimte voor kunst dat jong talent vrij en bewust ademen liet met trillende snaren…

Bloemen schreeuwen je naam

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 516
Wij ademen jouw stuifmeel—gif voor wie niet meer durft bloeien. Geen einde. Geen genade. Alleen dit: eeuwig honger naar handen vol bloemen die nooit bestonden.…

Lentebeleving

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
Ik kijk, ik luister, ik adem — en zie hoe de levende natuur mij voorgaat, zonder oordeel, zonder haast, eenvoudig aanwezig in het nu. Ik hoef niets toe te voegen en niets vast te houden; lente vindt mij precies zoals ik ben.…
CB4 mei 2025Lees meer >

In het licht van een roos

netgedicht
2.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 529
Dan verlang ik naar de stilte van een zachte bloem, waar kleuren ademen en niets me overweldigt. Een roos opent zich niet in haast, maar in vertrouwen, laag voor laag, zoals een hart dat voorzichtig spreekt. In haar vind ik een taal die ik al kende vóór woorden, een begrijpen dat stil is, maar glashelder aanwezig.…
CB28 mei 2025Lees meer >

Optillen in stilte

hartenkreet
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 542
In de adem tussen de bomen vind ik rust, een stille kracht die mijn ziel omhult en draagt; mijn zachtheid is geen zwakte, maar een heldere bron die mij hoger tilt dan ik ooit had durven dromen. Wat jij ziet als afstand, is mijn manier om te koesteren wat diep leeft.…
CB27 juni 2025Lees meer >

Wat als

netgedicht
2.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 386
Wat als ik niet meer hoefde te doen alsof het mij niets doet, alsof het leven niet soms te rauw, te luid, te snel voorbijgaat, maar gewoon mocht toegeven dat ik diep adem, omdat alles binnenkomt alsof het er altijd al was?…
CB30 juni 2025Lees meer >

Het zachte ritme

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 369
Zoals de oude boom haar takken spreidt naar het pure licht dat langzaam glijdt, laat ik mezelf rusten in de adem van mooie momenten, geleid door een cadans die uitnodigt, niet dwingt.…
CB26 augustus 2025Lees meer >

Vogelvlucht

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 552
Hun vlucht raakt iets in mij dat niet spreekt, maar beweegt op de adem van hetzelfde geheim. En wanneer ze verdwijnen in het verre licht, blijft er een onzichtbaar trillend spoor achter in mijn denken, een herinnering dat elke reis begint met loslaten, en dat thuiskomen soms betekent: niet meer vasthouden.…
CB28 september 2025Lees meer >

Stemmen van hoop

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 379
Mijn adem gaat langzaam en aandachtig, mijn gevoel scherp als glas; ik luister naar hun kracht, ook in het schemerlicht. Misschien is mijn gevoeligheid een brug, een zachte aanraking tussen wat is en wat nog kan worden. Ik laat bewuste tranen stromen, geen oordeel, geen haast. Alleen aanwezigheid.…
CB17 oktober 2025Lees meer >

Langs de rivier

hartenkreet
1.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 632
Ik adem in en de wereld vertraagt, de stenen onder mijn voeten zijn koud en levend. Het vloeiende ritme van de stroming spreekt zonder woorden, en ik luister naar mezelf in het verborgen licht. Langs de rivier is er geen haast, alleen het wiegende gewicht van zijn bijzondere bestaan.…
CB30 oktober 2025Lees meer >

In de stilte van de herfst

netgedicht
1.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 457
Blaadjes dansen laag kleurig ballet in de lucht pirouette valt Wind streelt traag de kale takken en fluistert geheimen van een aarde die zachtjes loslaat, en ik adem mee met het ritme van vallende bladeren, hun zachte aanraking op de grond een zachte spiegel van mijn ziel.…
CB5 november 2025Lees meer >

De man boven de hemel

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 390
Maar hij bezat de lucht, niet de geur van regen, de zee, niet haar adem. Zijn handen wogen zwaarder dan een planeet, toch konden ze geen hart vasthouden. De wereld ademde onder hem, cijfers vervaagden in de nacht.…

De Stilte van Mijn Schreeuw

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 315
Nog één moment van verlangen, dat mijn stille adem stokt diep in mijn keel, en jouw overweldigende schoonheid deel wordt van mij, als samenhangend geheel. Vrees niet wat ik verword, wanneer draden van het weefgetouw mij met jou verbinden. Want aan het einde der tijden is waar jij mij voor altijd zal kunnen vinden.…

Waar het wonder klein blijft

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 471
Roodborstje op tak winterlucht houdt even stil een klein wonder kijkt De zilverwitte nevel van een vroege decembermorgen sluipt traag tussen de bomen en legt een dunne stilte over alles heen — zo breekbaar dat ik bijna bang ben te ademen.…
CB6 december 2025Lees meer >

Fitgirl

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 294
Ik leg de sigaret neer als een oude huid, adem lucht in die naar onderweg ruikt. In de sportschool worden spiegels geen vijand meer, maar ramen naar een toekomst die ik zelf vorm. Elke gewichtenreeks is een kleine overwinning, elke druppel zweet een zacht bewijs van blijven.…

Tien jaar stemgeluid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 357
Ze zegt wat ik niet deed, beschuldigt mijn adem, vult stilte met beschuldigingen. Ik zeg dagelijks sorry voor daden die alleen hun stemmen kennen. Soms denk ik dat ik leef tussen twee gevangenissen - de hare en de mijne. Ze vervloekt, roept, maakt mijn dagen dun als papier.…

Wanneer kou loutert

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 427
Mijn adem tekent lichte wolken in de bleke winterlucht, ik volg hun vluchtige vorm tot ze verdwijnen. In mijn lichaam ontwaakt een aandacht die elke fijne sensatie zonder oordeel ontvangt. Wat te zwaar werd door het lange, zorgvuldige dragen, mag hier traag zachter worden, laag voor laag.…
CB10 januari 2026Lees meer >

Bully

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 362
Ik kies lange termijn, trage adem, zachte blik, het kleine woord ‘genoeg’ dat jouw hele rijk laat wankelen. Blaf maar, bully. Ik hoor je, maar ik gehoorzaam niet meer.…

Het donkerste uur

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 355
Toch blijft er een opening, een smalle kier van maanlicht die het water niet helemaal durft te sluiten; daarin drijft iets dat nog niet verdronken is — een stil vermoeden, een belofte van morgen, dat de zee, ook in haar donkerste uur, nooit werkelijk vergeet te ademen.…
Nietsweter12 januari 2026Lees meer >

Zwarte bomen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 303
Een adem wit, een stilte die resoneert, in winters greep, melancholisch en puur.…

Heerlijk relaxen aan het water

netgedicht
2.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 464
Mijn adem die ruimte maakt, ik los op in de kalmte van het water. Wind en golven nemen de laatste spanning mee, als handen die zacht langs mijn schouders strijken. Ik leg mijn zorgen neer tussen stenen en zand, en voel hoe ze lichter worden.…
CB17 maart 2026Lees meer >

Rode paardenkastanje in lentebloei

netgedicht
2.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 945
Wanneer de wind je trossen zacht laat bewegen, merk ik hoe mijn adem zich met je ritme vermengt, alsof je me leert dat kwetsbaarheid open kan blijven zonder te breken, zonder te vallen, juist door licht toe te laten.…
CB11 mei 2026Lees meer >