5005 resultaten.
Tussen Weser en Zwin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 Dan vluchtten friezen
Zwaan kleef aan
Door pompeblêd
Eerst naar de wielen
Terp noch ward
Viel meer te kiezen
Hoe groot de plas was
Bij stavoren
En het ruige tjeukemeer
Dat wist geen boer
Nog vantevoren
Vluchten moest men
Door het koren
d'Hoge wierd in wolvega
Het terpendorp bij appelscha
Dan zaten ze
Die stoere friezen
Koud…
AFWACHTEND HOREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Zware eiken en dennen
schudden zich buigen diep
in de harde stormwind
daartussen
staat een stevig herenhuis
waar de houtvester thee drinkt
zijn dochtertje van vier jaar
zit op pa's vertrouwde schoot
gekleed in een grijsgroen pakje
rode wollen muts op
nog vol koude adem
van druk spelen bij wild waaien
radiozang galmt zacht dalend
voorzegging…
vanaf een terras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 vergane afdrukken omzet
in woorden zonder het al
met vocht te duiden in beïnkte zinnen
een enkele passant schuift voorbij
dat heb je vaak op een vroeg moment
alsof een goedemorgen deze ledigheid
te snel zou vullen met aangroeiend ruis
dat maakt mij niet blij
in een sfeer waarin ik thans zo graag huis
als ik het donker vocht, nagenoeg koud…
ZOMERNACHT
hartenkreet
4.9 met 15 stemmen
1.134 Het wordt koud en warm in mijn hart
er rest alleen een vurig dankgebed
voor hem die de sterren liet stralen,
de maan liet lichten en morgen weer
de zon stralend aan de hemel zet.…
Dierenwereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
499 heel zacht
En op die grote paddenstoel
daar midden in het bos
ja, die met witte stippen
gaat een kabouter helemaal los
En kijk daar, die twee haasjes
wat zitten die parmant
o ja, die willen weer terug
naar hun groene knollenland
Die zeven kikkertjes daar in de sloot
wat hebben die toch veel verdriet
ze hebben het verschrikkelijk koud…
Waar Is God
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
522 in de zwoele zomerwind en koude
winteravond in de glimlach
en de tranen van een kind
hij zit in het nog te oogsten koren
begeleidt de jonge kerkuil op z’n
eerste vlucht vanaf de Domtoren
hij stroomt mee met het
water van zeeën en rivieren
en bevolkt het wezen van alle dieren
stuurt de zonnestralen en
huist in eeuwenoude verhalen
ach we…
Wanneer de stilte breekt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Eerste roep klinkt zacht
door koude takken zingt iets
de dag opent zich
Lucht is nog dof van de nacht, een vage
blauwgrijze belofte, maar ergens tussen de takken
breekt een stem uit de stilte. Hoog en aarzelend eerst, dan voller,
als een hand die tastend winterse kou opent en langzaam iets nieuws aanraakt.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
784 Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was,
mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar.
Ik sta hier, met een hart dat echo’s draagt van wat verloren ging,
en in de aarde onder mijn voeten fluistert haar stem zonder klank.…
1 tot de macht 4
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 Zijn naam is leegte, zijn handen koud,
zijn wil als een greep die nooit meer verzwakt.
En ik?
Ik ben de drager, het huis zonder deur.
Ik draag hun stemmen, hun pijn en hun woede.
Ik ben nooit alleen. Nooit vrij.
En toch… zonder hen?
Zonder hen ben ik niets.…
Fieremei
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 Geen hart blijft stil, hoe moe of koud,
en fel barst uit elk mensenlied
het oude, eeuwig jonge geluid:
een lofzang vol verlangen en verdriet.…
leven met het weten (2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
508 er was een tijd van plannen maken
van later, ooit, van grote dromen
je rende mee met volle dagen
het leek alsof niets kon ontkomen
tot woorden vielen, stil en koud
een waarheid die je niet verwachtte
geen hoop op ‘beter’, slechts vertraagd
de toekomst vond plots eindigheid
hoe leef je door, met wat je weet
als niets meer vast lijkt, alles…
Leren van Natascha
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
332 Jaren geleden,
tussen muren
waar de nachten koud zijn
en mensen verloren
zoek ik houvast
in werk dat ik nauwelijks begrijp
onbegrepen, net als ik.
Mijn lichaam nog vol van verlies,
pijn die niet werd gezien,
artsen die wegwuiven,
echo’s waarin ik mezelf
niet terugvind.…
Radler voor Boeren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
282 Wanneer deed jij voor ‘t laatst
een poging
om op een koude bergtop
jouw plas te laten stomen?…
Langs het glinsterende water
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
489 En als de winter komt, bevriest
het water, hij verdwijnt geruisloos, gedragen
door koude winden. Maar wanneer de vroege lente de oevers
kust, keert hij terug, flitsend boven de heldere plas, klaar om opnieuw te jagen.…
De druppels van de herfst
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
324 Helder lied weerklinkt
druppel toon in de treurwilg
koude komt er aan
Tussen de fijne, geel
vergrijsde strengen van de wilg, waar
de wind zomer uit heeft gewuifd, zit een kleine vlam.
Zijn borst is het laatste vuur, een gloed tegen de zware, natte hemel.…
De zachte stroom van tijd
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
430 Koude lucht hangt zwaar
boven de mistige oevers, vocht en aarde
vermengen zich tot één adem, terwijl de beek haar ritme
legt in het glooiende landschap, en ik voel hoe mijn gedachten meestromen.…
Wintertafereel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
302 De bomen dragen zilverglans,
takken buigen onder koude pracht.
Het veld beweegt in witte dans,
verlicht door bleke winternacht.
De adem hangt als dunne mist,
hoog boven het bevroren meer.
Elk hart dat even iets mist,
voelt rust die glijdt, sereen en teer.
De wind schuift langs de kale takken,
een echo door het doffe hout.…
De Ontwapenende Lente
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
386 Waar een koele bries
de ochtenden teder laat ontwaken
en de genadeloze koude wederom
gedoemd is om te staken.
Waar vruchten tot rijping komen
aan de toppen van bomen,
leg het oor te luister wanneer
de ontwapenende lente is gekomen.…
De fluistering van het begin
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
546 Licht raakt de aarde
groen ontwaakt uit grijze slaap
stil begint de dans
Wereld draagt nog haar grijze
jas, gesloten en koud, terwijl de kalender
zwijgt over wat de aarde al weet. Ik sta stil en laat
de ruis van de dag zakken, tot ik de adem van de ochtend begrijp.…
Waar het winterbos ontwaakt
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
365 Tussen de
stammen opent zich een bleke hemel boven het bos, waar
alles nog vastzit in een koude omhelzing en elke beweging wordt ingehouden.
In de vroege uren hangt er
een zilveren waas en ademt de aarde zacht.…
NOORWEGEN, 'BOORWEGEN': BAR EN BOOS!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
354 Ik droomde vannacht van Noorwegen
ook wel voor mij Bagger-Boorwegen
die Noren boorden, baggerden naar goud
olie voor de kust, rijkste land Europa
geen lid van de Europese Unie, wel Navo
een koud en kil Koninkrijk van 4 miljoen Noren
met burgermeisje Sonja, de Koningin
met burgermeisje Metta-Marit de kroonprinses
haar burgerzoontje komt…
Antwoordapparaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
213 De kamer is koud.
Te stil om nog iets te verbergen.
Ik gooi mijn jas neer
alsof het uitmaakt waar iets landt.
Het antwoordapparaat blijft leeg.
Zoals alles dat ik nog verwacht.
Ik zet de verwarming aan,
maar warmte liegt hier.
In mijn hoofd sta jij nog steeds—
met die trek om je lippen
alsof je wist
dat ik nooit zou vertrekken.…
Leeg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
149 verlangen
Naar hetzelfde dat jou wreed in vieren deelde
En jij leed
Wachtend op die langzame en schrijnende dood
Je voelt je leeg vanbinnen, zonder enkel gevoel
Daarom snak je naar één gevoel
Welke sensatie dat dan ook is
Je moét iets voelen
Want je voelt je zo leeg van binnen
Je stort neer van de onderkoeling
En kruipt over de koude…
De blauwe leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
213 Tot de batterij langzaam bezwijkt,
en de kamer achterblijft, koud.
Geen volger verwarmt je verstijfde handen.
Geen filter houdt de winter buiten de deur.
De duim blijft jagen door eindeloze landen,
maar vindt geen warmte, geen stem, geen geur.
Wanneer de schermen eindelijk doven,
valt het masker geruisloos uit.…
Wanneer Ik Stop met Lachen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
112 Zondvloed nog niet
Waarom leeft Trump nog
Luchtigheid wordt gebruikt als kussen voor de waarheid,
die toegankelijker is dan ooit
Toch voel ik mij afgestompt,
als ik het nieuws volg
maak er grappen over
lach er om
het is niet zo erg
ik kan er toch niets aan doen
Maar als ik stop met lachen
als ik écht stop met lachen
heb ik het koud…
HET KINDEKE VAN DE DOOD
poëzie
4.3 met 62 stemmen
17.067 Geen klank, geen lied breekt even maar
Het doodse zwijgen af;
't Is, of die nevel, koud en kil,
Het brede land begraven wil;
De zon schijnt vreemd en rood, -
En op de hei speelt bleek en stil
Het Kindeke van de Dood.…
Letter en geest
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
423 kallígraphos van Brugge
twee zonder bindmiddel als onafscheidelijke eenheid
veel langer in het zuiden reeds beneden de rivieren
met de in sepiagetinte inkt gedoopte veren
van in de kloostertuinen kaalgeplukte grote ganzen
als taakbewuste kopiisten aan het illustreren
en buiten kloostergangen in de cel gaan ecriveren
't Is koud…
Toen
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.546 Toen ik in die hele koude winter
naar buiten werd getrokken
door grote vlezige handen en niet
Willem maar Blauwneus heette.…
Oefening voor in het onverwarmde ziekenhuis
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.565 Dat hart openleggen
Ik ben geen chirurg
Mijn handen trillen
Mijn kleine mesjes zijn veel te stomp
Maar kom maar hier
Ik moet het doen
Of je wilt of niet
Vandaag of morgen
Een keer moet het er toch van komen
Natuurlijk moet je lachen
Schateren om mijn onnozelheid
Om de manier waarop ik alles aanpak
Handschoenen aan en uit
Warm water koud…
Ver weg en toch zo dichtbij…
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
3.145 Wetend dat ik je nooit zal zien
Wacht ik op je berichtjes
De dagen gaan langzaam voorbij
En de nachten duren lang
Hopend dat ik je vanavond spreek
Denk ik, ze wil me niet misschien
Achter de pc heb ik het koud
Maar je gesprekken maken me warm
Ik zeg je dat ik van je hou
Maar jij bent al weg
Wil de rest van mijn leven met je delen
Maar vraag…