Alle inzendingen over verloren

6020 resultaten.

Sorteren op:

Ik mag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 265
Ik mag meer bewust zijn van mijn eigen verdiensten en bijzondere vermogen over verloren dromen en opgedoemde bergen heen te komen. Ik mag hem wel.…
Simone de B.16 september 2025Lees meer >

2 minuten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 159
minuten we stonden weer stil twee minuten lang uit eerbied voor de oorlogsveteranen voor iedereen die gevochten heeft voor ons vaderland twee minuten gedachten die spelen door mijn hoofd de veiligheid die ze ons boden het bloed dat de straten kleurde jongens die hingen in de bomen levend of al doodgeschoten kansen van te voren al verloren…
Magda Haan23 september 2025Lees meer >

De hamer van onrecht

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 415
Sommigen huilden, hun tranen echo’s van een strijd die al verloren leek. Maar jij draaide je hoofd naar het mijne, je hand trillend, en fluisterde zo zacht dat alleen mijn hart het kon horen: “Mijn einde… had je beter niet nog even gewacht?” De kamer hield de adem in, tijd zakte stil naar de grond.…

Onverbiddelijkheid

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 356
Een zware stilte, een kamer vol pijn, waar verloren dromen verdwijnen. Ik ben het mes dat weigert bot te worden, het vuur dat brandt in kamers vol hangsloten. Elke echo snijdt, elke traan verbrandt, en alles wat ik ben, blijft branden in mijn hand. Diep onder deze harde laag, woelt het hart dat ik elke dag verberg.…
Nathan30 december 2025Lees meer >

Onbegonnen werk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 278
Achter d’verre horizon ligt de schat, waar ‘k al lang m’n oog op had, die verloren zo zeer begeerde schat, die 'k al zo lang ontbeerde. Mijn queeste bleek onbegonnen werk. Gelijk d'Augiusstal was de weerstand te sterk. Ondanks Hercules hulp hoe goed ook bedoeld, was de last op 'n Sisyphus taak gestoeld.…

Donkere gedachten

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 420
mannenzaken iedere avond hetzelfde doorzichtige toneelstuk ik ben mezelf, een ziel als deel van het bestaan in de hoofdrol op zoek naar toekomstdromen die mijn verlangens weten te accentueren terwijl er verse woorden in de lucht hangen over het naderende onheil van dwaze demonen een bende duistere dieven van warme waarheden alles verloren…

eerste adem

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 211
vanaf de eerste kreet ligt de schaduw al opgevouwen tussen de lakens van de wieg een baby vuist klemt zich vast aan lucht alsof tijd iets is dat je bewaren kunt in een broekzak tussen verloren munten en een kassabon van gisteren de jaren lopen niet ze lekken uit een knie uit een spiegel uit het trager worden van namen op de tong…

De diepste sporen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 231
Ik verloor mijn man, en dat deed pijn. Maar jouw afwezigheid snijdt dieper. Het verlies van een kind wist de sporen niet uit. Het kerft ze dieper.…

Groenteparadijs

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 179
Bloemen lezen geen poëzie zeker niet in de wildernis van de achtertuin waar mijn grijze oudoom woont ver weg in het buitenland hij verzorgt zijn groenten alsof het verwende kinderen zijn zijn hart bleef achter in een naakt verleden een verloren land vol oude rabarber en koolrabi diepe schorseneren in het zand bittere warmoes en snijbiet…

Scherven van een storm

netgedicht
2.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 230
Donkere wolken tussen de stilte van licht breekt nog niets open Scherven van een storm blijven niet achter om je te herinneren aan wat verloren ging, maar om te onthullen wat de storm niet kon breken.…
CB27 juni 2026Lees meer >

Ik

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Ook bij haar zocht ik wat ik thuis niet vond, en verloor het weer. Is er een plan voor mij? Zal ik ooit het antwoord op die vraag vinden? Misschien is het antwoord dat er geen antwoord is.…

Aangespoeld

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 190
De broze tijd houdt zijn adem in, onbetwist, verloren in de stilte die jou teder overgiet met zilte tranen, een bitterzoet en naamloos diep verdriet. Schaduwen haken zich vast aan ritselend riet. De golven dragen wat de oever achterliet, een verre echo sterft langzaam in de nacht.…

Nostalgie…

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 72
De sjeu is eraf, hopeloos verloren hebben we het wellicht te goed er valt zo weinig meer te wensen levend in volmaakte overvloed. Beginnen we nu al in oktober en het gaat niet om gezelligheid niet om een kind in een kribbe en ook niet om saamhorigheid.…

De eik en het gras

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 86
Niets gaat hier werkelijk verloren. Elk sprietje gras zingt een lied. Ik loop vooruit. Open en vrij. Ik leef in het volle licht.…

De berg

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 43
Ik zocht in jou wat ik verloor, jij hoorde mij, maar hoorde door. Wij moesten weg, wij moesten gaan, om ooit volmaakt bijeen te staan. Geen hand die houdt, geen hart dat vraagt, geen liefde die zichzelf belaagt. Logos zwijgt en Tao beweegt, de berg staat stil, de wind veegt. Wat ik bemin, laat ik nu vrij, wat ik verlies, bevrijdt ook mij.…

De Stille Aftocht…

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 12
Haar brievenbus zwijgt in kille lucht is de post woordeloos zonder antwoord van zijn hand na zijn stille aftocht, zo redeloos geeft zijn nummer een monotone toon het is geblokkeerd, de lijn potdicht al wat ze heeft misdaan staat genoteerd in het verloren licht.…

- Kleine ongeborene sterrendroom -

hartenkreet
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.148
Kleine ongeborene sterrendroom ik droeg je zo liefdevol onder mijn hart tot in het diepst van mijn wezen geraakt jouw fragiele vleugels waren gebroken, af je kloppend engelenhartje al stil verloren koud, nog voor ik je lichaampje leven gaf ik mocht je maar heel even gedenken je koesterende tedere gedachten schenken je mijn vlinderend zonnestraaltje…

- Wel honderd keren -

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 638
Wel honderd keren trokken verwarrende teksten door mijn verloren hart en hoofd, als een rivier van fijn zwart lavazand, dat mijlenver overstroomt in eindeloze liefde.…

Bassin aux nymphéas

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 627
Daar, verloren in de nacht, stroomden woorden zonder oevers, en met een waanzinnige vaart joegen wij de waterval tegemoet— verloren, en voorgoed elkaar.…
P13 februari 2025Lees meer >

Troubadoursescapade

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 408
Zoet en zottekes klinkt vroeg in de wei de altoos vigerende blaaskakerij het oproer kraait, thans neigt het voorjaar te weeën alterweeïg ligt het zieke najaar doods en verdelgd maar welaan, heugt uw gemoed deins niet voor het ritueel in greppel en sloot kleurde 't water reeds rood thans blinkert een coupe soleil door de gordijnen…

Tussen wat was en kan zijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 379
Niet om het verleden vast te grijpen, maar om te begrijpen wat we onderweg hebben verloren, en wat toch is blijven liggen, ongeschonden. Een woord. Een blik. Een hand die nog even op een schouder rustte. De wereld was niet zacht dit jaar. Soms leek het alsof de lucht zelf niet meer wist hoe ademen moest.…

Zij fluistert stilte .....

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.372
Wanneer ochtend geen nieuwe morgen meer is en de nacht haar vals licht ontwijkt ademen uren in alle rust de tijd in en uit de wind waait tijdloos door alle dagen glimlachend schrijdt de klok wijselijk voorbij verloren gewaand verlangen waar het gewonde hart weken snijdt splijt een eerste narcis de aarde in licht bevroren grond, haar hart…
metha10 maart 2005Lees meer >

Maak mijn moeder

gedicht
3.5 met 29 stemmen aantal keer bekeken 20.761
Open het elleke ochtend en hoor Hoe zich daarbinnen een meerstemmig misje Opent om wat het verloor. Maak van mijn moeder hetzelfde maar ijzeren meisje.…

Peer

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.782
Omsloten door de dorheid van verloren lente Tot stilte gesust door de dood De peer De val De vrucht…

Goede Dood

poëzie
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.588
Goede Dood wiens zuiver pijpen Door 't verstilde leven boort, Die tot glimlach van begrijpen Alle jong en schoon bekoort, Voor wie kinderen en wijzen Lachend laten boek en spel, Voor wie maar verkleumde grijzen Huivren in hun kille cel, - Mij is elke dag verloren, Die uw lokstem niet verneemt; Want dit land van most en koren Is mij immer…

Vaak, als 'k aan mijn verleden troost wil vragen

poëzie
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.875
. - Verloren, lang, 't geluk van hen te dienen, Zie 'k, vreemd en onverschillig, mijn ruïnen, En zonder wrok om wat ik heb geleden; En zonder bitterheid en zonder schreien Voel 'k, zacht als 't stof, 't verlangen op me glijen: Uitrusten, vredig, bij toch lief verleden.…

Lente

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Bezie haar zwoele lippen als ze lacht Haar vlammend hart lucht op in lichte stralen Met ted're hand streelt zij de knopjes zacht De bloempjes weten bij dit warm onthalen Een nieuwe tijd van bloei staat voor de deur Een tijd voor liefde en voor pracht en pralen Ze strekken zich en geven 't leven kleur De grauwe winter heeft voor nu verloren…

Het Strand

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.241
Maar jij moest mij er zonodig mee naartoe nemen Het geschreeuw van kinderen De stank van zonnebrand Dikke ingevette lijven Walvissen op het land Dikke mannen in te kleine broeken Halen ijsjes bij de ijscokraam Hun kinderen komen aanrennen Moeders schreeuwen hard hun naam Het zout van de zee plakt aan mijn lijf Ik voel me als een verloren…

Littekens

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Ik ben de weg verloren geraakt en dring binnen tot in een plek waar tranen worden bewaakt. Ondergeschoffeld in het verdriet sla ik mijn handen om mijn bestaan, ik draag geen andere naam. Stille stiltes worden doodse stiltes, de littekens staren mij aan. Soms lijk ik verder te gaan, soms blijf ik stilstaan.…

De forel

poëzie
2.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.002
In 't water vindt de vis 't geluk alom En vrijheid, die daarbuiten gaan verloren: Geluk wordt deugd, ervaring vormt geweten.…
Jacques Perk19 februari 2003Lees meer >