681 resultaten.
crisis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 vloerverwarming
keek ik met dikke ogen naar de mist
en ik dacht even later:
de crisis is een soort mist over het water
maar als je er vaart zou je moeten weten
wat te doen, weten we echter niet
dus is het geen mist
het is onzekerheid en niet weten
wat er op je afkomt terwijl je alles ziet
zo dom is het eigenlijk terwijl
de schepen…
DE ONTDEKKER
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.964 Hij had het land waarvoor hij scheep ging lief,
Lief, als een vrouw 't verborgen komende.…
uitvaart
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.161 in deze stad ben ik van huis
geen brug die spant of buigt
alleen het staande water
boten liggen zwaar langszij
de statiegevels als portretten
van berekenende burgerij
alleen de kabels aan de schepen
schuren geur van teer en wier
op nauw bemerkte deining
stroomopwaarts kunnen varen
golven maken die basalt beroeren
hoge bruggen bij een…
Ontwaken
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.422 Het vogelfluiten brengt een blij bericht
Van leven na het stille, doodse dromen,
Dat sluipend door de nacht was aangekomen,
De scheps'len buigend onder zijn gewicht.
Nu rept zich alles. Hier en ginder wipt
Een venster open, in de stallen bromt
Een dof geloei, dat allengs luider komt.…
dorp van mijn jeugd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 als de storm zonder waarschuwing aanwakkert
wolken angstig op hol slaan
schuim de dijken martelt
geluid weer fundamenteel wordt
schepen zwoegen tegen de stroom
kale bomen hun ware aard laten zien
onverwoestbaar sterk
de taal van een generatie
wars van betonrot
dan neemt de tijd mij mee
terug naar de kuil in de modder
moeizaam…
Naar het leven
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.378 Als zonlicht stralend
Schep je mij,
Maakt diep gevangen
Dromen vrij.…
Amsteldorp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 Daar in het dorp aan de Amstel
lopen we door de straten van mijn jeugd
snoepwinkel op de hoek,
schepen op de trekvaart,
kikkers in de sloot,
schaatsende kinderen op de vijver,
schaduwen van vroeger lopen met ons mee,
in de rustige straten,
nu - zonder winkels, touwtje springende kinderen,
zigeuners op het parkeerplein.…
Noorderzon ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
496 Ik zal de Satan te grazen
nemen, met wie jij op moet
trekken, schep genoegen in
die daad, om die grauwe
sluiers in je hoofd te wekken,
ik laat hem met de noorderzon
de benen nemen,
zonder traan te wenen.…
Een verre Vriend, liefde en de dood.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.195 Ondertussen zagen wij,
in liefde,
zittend aan de rand van de zon,
glas Castelli Romani in de hand
wel zeven schepen tegelijk in beeld.
Niemand die het zal geloven,
van die zon, die olijven en die wijn,
van die liefde en de dood.…
Hoewel rafels
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
561 aantrekkings-
kracht inspireerde
de houdbaarheidsdatum
is nu echter verlopen
Jij speelt slechts, zon-
der echt te weten
Doet alsof het leven
simpel is af te kopen
Hoewel rafels
losgeraakt en aan
de rand uiteenvallen
totaal de tijd negeren
Loopt een leven
soms op de klippen
Steil van de zeebodem
oprijzende rotsen die
onze schepen…
Beleefde landschappen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 verscholen tussen bloemen
in het scheve landschap
waar ik overdag nachtelijke vlinders zoek
bloesemt een tafel van hout
waar ik dankbaar op ga zitten
in het steengebakken panorama
leefde ik te laat
liep te lang maar ongericht
door gebakken lucht en bakerpraat
zoekend naar een passende ruimte
elders weer
in een klotsend vergezicht schoven schepen…
Achter Diek en ' t Hooge Laand. ( Mijn Wad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
513 vermogen
van mijn drijvend ruim
' k zou in haar willen sterven, me verdrinken
in haar nood, me bevredigen aan elke golf
zolang ze op mijn wijdse blik van liefde graast
me voedt met het wier dat aan mijn handen kleeft
ze ligt gelegen aan de voet van oorsprong maar
ook aan het tuig van vergankelijkheid, zij is het oog
van samenhang waar scheepse…
#Vrouw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 streling die jij kent
is mijn straling op jouw huid
Mooier dan dat gevoel kun jij niet zijn
Ik ben jouw liefste minnares
Je neemt mij met de naam
die je me geeft: Meesteres
der Stralen, zon
van jouw leven
Jouw hoogmoed maakt mij
mens, wetend
dat ik te licht, te heet ben
om met jou intiem te zijn
Daar kun jij slechts van dromen
Soms schep…
Oude matroos
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.145 Grijs licht hing om de schepen en de kade.
Hij sloeg de oude kerk verwonderd gade,
en ging voor anker in een lage kroeg.
Des middags zwierf hij eenzaam door de stegen
kind'ren speelden met scheepjes in de goot
en vrouwen zongen. 't Was alsof een groot,
bevreemdend heimwee op zijn hart kwam wegen.…
fukushima
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
752 zijn een emmer en een schep
en een blikje met tonijn
toch niet uit Fukushima?
is dat niet wat naïef?
die smaakt misschien wel prima
maar is radioactief…
De roze schoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Drie vrouwen luisteren mee
ze slaan hun zakdoek uit
wanneer Pilar haar hoepel geeft
haar emmer met de schep
en een kus als afscheid
van het zieke meisje
dat groot zal worden en
de roze schoenen zal bewaren
in een glazen pot…
de draaimolen werd opgezwiept
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
661 nooit geweest
de wip leek rustig in bewegingen
met drie ging het al fout
hij knalde op de grond
ik op mijn kont
zij schaterden het uit
die speeltuin is niet meer
de toestellen verroest kapot
verdwenen door vandalen
mijn angsten gingen mee
nog rest de grote zandbak
vol met vuil en oude troep
Ik schuif een krant opzij
en vind
een schep…
Nausikaa.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
785 Ik denk, dat nooit Odysseus heeft vergeten
Uw edel beeld en wat gij voor hem deed,
Toen hij getroffen door hartbijtend leed,
Uw deugd en schoonheid godlijk-echt mocht weten,
’t Is daarom, kind der schepen, dat ik zing,
Daar ik als hij vertrouwend tot u ging.…
Donkere maan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 Ook als ik ze niet kan zien
varen er schepen in de bocht
van de rivier, die blijft stromen en stromen
Ik denk aan jouw vriendinnen
de mensen met wie jij praat
en eet, en hoe jullie lachen en lachen
Het alarm gaat – niets aan de hand
het is twaalf uur, de maandelijkse test
Er is geen nieuws op de radio, geen nieuws
's Nachts kwam je me…
Bevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 verlangt naar iets anders
Bevrijd me
Al doet het pijn
Al betekent het mijn eind
Niet langer observeer ik slechts
Het op en neer gaan van golven
Het leven is verandering voor alle dingen
Ook voor mij
Laat me niet achter
Het is nu tijd
Ik wil de zon zien branden op mijn huid
Ik wil het vuur weer voelen in mijn ziel
Zet koers daar waar de lichten der schepen…
achter uitgang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
564 je voeten liegen
je slaat de damp weg
klampt je vast aan water
zoekt naar iets onzichtbaars
ogen van glas
de spiegels gebroken
dan hang je aan de zon
wil de nevel optrekken
handen van was
armen te kort
je valt uiteen
en ik lijm wat
en ja, je bent er nog
en ja, ik weet het nog
en ja, je doet het goed
in de haven branden alle schepen…
Troje
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
524 Waar Paris, prins, die er het vee liet grazen,
Zijn oordeel gaf wie of de schoonste was:
Athene zou hem kracht en wijsheid schenken
En Hera lokte hem met sceptermacht
Doch als de mooiste wees hij Afrodite
Die hem de schone Hélena toedacht
Het vonnis was geveld, zij werd geschaakt
Als koningin en vrouw van Menelaos,
Met myriaden schepen…
Verbrijzelde Tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 De verschrikkingen van de atoombom
en de tranen van een eindigende liefde:
ze kunnen elkaars gelijken niet zijn
Nevers zal nooit Hiroshima zijn
Zij zegt: toi, ton nom est Hiroshima
Hij knikt: et toi, ton nom est Nevers en France
Schepen die elkaar gehavend passeren
Ieder op zijn eigen koers
ieder met zijn eigen vracht…
Goudkoorts
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
434 Met een schep en zeef gaat hij op pad.
Op zoek naar iets wat hij nog nooit had.
Hij loopt onder de hoge bomen speurend naar een oud rivier bed wat hij gezien had in zijn dromen.
Droog gevallen met huge boulders, waar hij dan met zijn schepje onder moet komen. Gravend in de gravel op zoek naar gele klompen.…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
388 De chronische ziekte van jouw oude vader
schilderde nieuw verworven heimwee aan de zilte zee
papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie, het verliezen van zijn geest
Lethargie was een overlevingstoestand
omdat rouwen onverteerbaar bleek
geen strategie of prille wijsheid
een korte stilstand om te overleven…
Liegenspiegel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
255 De cadenza klom op tafel,
tors rotsen, sleep touwen,
en we schepen haar in
met een vork en een vergeten vis.
De matrozen kregen schelpdieren als helm,
de trossen gingen uit hun bol,
en nergens was olie,
behalve in de zin van mijn linkersok.…
BELGISCHE AARD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
243 Aan Antwerpens Scheldekade
liggen vaartuigen
met welbekende
of verborgen bestemming
grote schepen rusten stil
wachten op hun verre reis
over wereldzeeën
hun kleine zusters
verheugen zich op
de vertrouwde vaart
langs nabije kusten
dan wel over rivieren
boten voor tochten
in en nabij de haven
zijn blij dat ze spoedig
hun…
De nieuwe Colossus
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
155 Geeft mij jullie armen, die niet vrij ademen mogen
Stuurt uw schepen met stakkers
en daklozen aan boord
Ik hef mijn lamp naast de gouden poort!”…
De nieuwe Colossus
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
168 Geeft mij jullie armen, die niet vrij ademen mogen
Stuurt uw schepen met stakkers
en daklozen aan boord
Ik hef mijn lamp naast de gouden poort!”…
Haar natte billen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.230 De veerbodem
blinkt scherp onder onze voeten
die het metalen einde groeten -
ja, dit scheep is verboden
maar hoe is dit te weerstaan,
als ik dat al zou willen,
het natte dek onder haar billen
en ons zwijgen ten overstaan
van de oever die niet meer bestaat
zich aan een verbeelding overlaat,
dat we hier ons brood breken
- ooit - en daarna…