Alle inzendingen over wolken

5638 resultaten.

Sorteren op:

Zwerver en elven

gedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.309
Te zwaar was het water, te Licht is de wind - O, Christofoor, waar is het Kind, het kind - Alom, toen, geheim en Weg-stervende - Blijf bij me, bij me Zwervende - En, eindelijk, stijgend de Maan langs en heen, Een bijna zwijgende Wolk verdween.…

IK DENK AAN U

poëzie
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.824
De hals, een blanke zuil, gaat in ’t gedreven licht der tedere lokken schuil die, fel doorschitterd, er de matte glans van doven: Zo smelt voor ’t middagvuur de witte wolk. Zo laat, wanneer de morgenbleekte in ’t eerste goud vergaat, de lucht haar vochtig waas zich van de zon ontroven.…
Jan Prins16 januari 2011Lees meer >

DAKLOOS

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 645
nacht is pikzwart geen ster, die nu aan de hemel prijkt De diepe stilte, volkomen zonder hart die thans bijna mijn innerlijk bereikt De nacht is stil, de nacht is ijskoud een huivering schiet ijlings over mij Het koude koud maakt mij benauwd als ik mij in ‘t iel portiekje neervlij De nacht is stil, de nacht is zo ledig onder donkere wolken…
Ton Rijkers15 februari 2011Lees meer >

Dag van schoonheid

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.654
Als ik de band maar los kon knopen, nam ik u allen dubbelthope: gij meiskens uit de stad, de stal, gij wijs als 't boek, gij dom als oordje, gij uit 't kasteel en gij uit 't poortje, en gij, o boom, en gras en wal, gij witte, wandelende pater, gij paard, gij zon, gij wolk, gij water.…

Stukgeslagen liefde

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 781
Op een roze wolk gevonden in toevalligheid. Liefde, eindeloze warmte, jawoord tot de eeuwigheid. Beschermende handen, die de kou van de wereld weerstonden. Deze handen, gebald, de liefde stukgeslagen, de woede, in enkele seconden. Jouw eens zo liefdevolle ogen, verlangend gericht op zijn hele wezen.…

Vertel mij niet

netgedicht
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 767
Vertel mij en laat mij in het geluid van de omringende wereld verstillen meedrijvend op de bewegingen van de voorbijkomende wind die de wolken verder duwt in d'eeuwige veranderlijke.…
Katty4 juli 2011Lees meer >

Nog niet geschoren…,

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
Het gras van verwachting voelt vochtig aan beide lichamen, de monden zijn twee helften van de zoete appel waarin we elkaar ontmoeten, wortels uit een boom, vertakkingen geschetst in witte wolken van de toekomst, de maan is een geschoren schaap, zon en zomer twee autonome herders, jij en ik, de een scheert de dromen van de tijd…
pama3 september 2011Lees meer >

Wedertijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 408
Plotseling komt het verlorene aanwaaien in flarden, tevoorschijn uit een wolk als toekomstig verleden. Het blijkt een ervaring die al snel verveeld, met alleen het heden als spiegelbeeld. Geen enkel moment ontspringt aan de dans, jager en prooi hebben elk maar één kans.…
Iniduo9 september 2011Lees meer >

hortensia

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 652
Haar laatste dagen zijn gekomen, Ritselende bloemen kondigen de herfst aan Ze heeft haar best gedaan Haar tere lijf kan het hoofd haast niet dragen, Zo mooi is ze weer Ook deze keer Ze keek met haar bloemenhoofd De wolken uit de hemel Want zon had ze nodig Haar palet is niet te evenaren Van kersenrood tot limoengroen Blauw eens heel…

Verlaten

poëzie
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.171
De wolke zwart daarboven drijft; Het licht verdwijnt, de hemel blijft Gesloten. Alleen, alleen, zo gans alleen! Hier helpt geen klagen noch geween Noch smeken!... Welnu! het nijdig lot getard! Al moest, in mijne boezem, 't hart Nog breken.…

Dat stukje steunpilaar

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 770
leem in stukken Dit prachtpaar vliedt steeds verder weg van herfststorm met zijn nukken De traan die zilte treurnis kleurt oud zeer wat in ’t geweten zeurt Nu bladerdek de slapen van de lentebloem beschermt en wintervorst zich over ’t land ontfermt met sneeuw en ijs als wapen De dag tekent zich schuimig af in grijs getooide wolken…

Kauwtje II

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 10.463
Wanneer de avond op komt zetten en gaat waaien wil hij de wolken in, maar weet niet dat hij niet kan vliegen, alleen dat hij vliegen wil. Wil vliegen. Zijn wakker kraaloog houdt de tralies in de gaten zodra hij kans ziet gaat hij, maar weet niet dat de katten onder lage takken liggen, wachten.…

Te strak bit?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
Uit het duister van de nacht draven kudde vermetele veulens, ze slaan helse vonken uit de met leer beslagen edelstenen, hoeven trekken strepen vuur over dat vermaledijde uur, drijven massa’s wolken terug achter de streep van mijn horizon.…
Pama16 februari 2013Lees meer >

0 AARDE.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.121
hun staag ontvlood, Boven 't dra welkend lip- en wangen-rood; Die op uw vlak, van zon dóór wolk beschenen, Als ogen lachen door hun tranen henen, Wel liefst hun leden luchte dans-plaats bood, -- Waartoe ontdolf aan uw zwart ingewand De mens het erts en 't fonkelend juweel En 't goud, dat meer soms lokt dan liefst oog-licht, En gunt…
Hein Boeken22 december 2013Lees meer >

BLUES

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 766
- it isn't always rock and roll babe - zeg je dus berg ik rose wolken in linnenkast, slik bittere pil en hurk neer in mijn hoekje hoofd tussen knieën handen die oren bedekken tegen t scherpe losvliegende - is dit nu heavy metal - Ik had het kunnen weten dat handen niet volstaan ze snijden door mijn ziel de snerpende geluiden als…

regenkind

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 823
op te vangen donderwolken komen met een windzucht spetterend geluid weldra van ratelslangen haar blonde haren kleven op haar wangen die bol staan van haar luide lieve lach kindervreugde om die natuurgezangen schitterend einde van een mooie dag grote mensen kijken blij verbaasd naar dit vrije ongeremd geluk van een peuter die naar de wolken…
fets17 september 2014Lees meer >

in alles en altijd

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 627
mijn ziel tast verder dan jouw lijf en handen omvatten, langs dorpen en steden, akkers en weiden, voorbij wolken, sterren en maan overal huis ik, in struik en bloem, in krekel en spin, zweef boven bergen en wouden adem zon en wind ik toef in de blinde en ziener, bedelaar en vrek speelman en zwijger, wijsgeer en gek schuil in het kind…

We moeten minder hebben

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 797
twee stappen naar voren en zei toen zijn gedacht we moeten minder hebben nog minder dan we hadden toen we voldoende hadden en daar nog wat van af we moeten achteruit we moeten terug naar af maar nog het meest van al moeten we minder moeten het werd ineens muisstil omdat het avond was ging iedereen maar slapen de dichter liep op wolken…

Hoop

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Er is een bank, een lege boom, en ver de zee, de kleine zee waarin we samen sterk en jong de baren stuwden, schuimend wolken joegen op wilde rossen, onze manen tot de hemel. Jij met felle baard, met ruwe herdersstaf en gulle schaterlach, bazuin, heraut van leven, eeuwig, gulzig leven.…

mijn zoon

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 544
het sterven nadert als een sluipeling die aan mijn tijd begint te knagen, de scherpte neemt af van alles wat kan snijden en zelfs jouw woorden raken bevreemd wanneer jij als man tot mij spreekt, ik volg dan de wolken in de lucht en maak zinnen van vogels die nestelen in mijn gehoor mijn zoon, ik zie nog steeds de nacht in de bekken…
elze1 augustus 2015Lees meer >

Omarmd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
door de zon reden we je tegemoet gewapend met zonnebloemen drie soorten maar liefst liepen we naar daar waar gisteren de kist nog open was om je te zien met een vredig gelaat je colbert aan, met daarin je visite kaartje van ' Poëzie gaat door ' vandaag de uitvaart aan de Wetering prachtige wolken omlijsten de horizon je…
LadyLove12 september 2015Lees meer >

Park

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
sprongen we in stilstaand water maar nu de tijd het getij in beweging heeft gezet is er van het kinderlijke hart niets meer over dan een roestige klok die almaar vraagt om genade want het geweten heeft niet stil gelegen tijdens de donkere nachten in de gevangeniscel onweerswolken, je hebt ze lang niet gezien je staart nu vaak uren naar de wolken…
mobar12 februari 2016Lees meer >

dromen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 594
Hoog boven de wolken schud ik de drukte van mijn leven af. Ik stap dan vrolijk uit mijn dagelijkse sleur met onbeschreven bladen in mijn agenda. Ik trek het veilige deken naar me toe. Zet mijn geheugen op een mooie symfonie, Ik kan dan ontzettend vlug indutten. Al is er turbulentie van mijn partner naast mij.…

wat je zaait mag je oogsten – van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 915
oogstseizoen met de wind in de haren de zon op het gezicht genieten wij jouw vruchten proeven wij de rijkheid van immense vreugde en intens verdriet die jou maken wie jij bent mens van mensen op de grens van jouw jaren stil verborgen of tierig openhartig daar vieren wij wat jij ons zaait om blijvend te ontkiemen het hoofd in feestende wolken…

De dag dat ons land beefde

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
De zon schaamde zich achter donkere wolken. De duizenden ogen werden troebel door tranen. Iedereen greep van emoties naar iedereen voor steun. Tot de waarheid glashelder aan het klinken ging. Geschreeuw uit verschrikte monden. Geschreeuw door afgerukte ledematen. Geschreeuw om dode kindertjes. Geschreeuw om een goede huisvader.…

In memoriam Paul van Ostaijen

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.473
Rozegeel en rozerood als gij ziet dat zo de wolken zijn aan de westerkim grijsgrauw paarsgrauw zó gij d'avend voelt aan d'oosterkim aan de westerkim als een gestrande boot aan d'oosterkim als een gordijn van uw kantoor niet als een kanten gordijn van uw salon maar als een vuile store op uw kantoor neem dan uw voorhoofd in de linkerhand…

Klink-dicht

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.108
Al is de zwarte nacht met wolken overtogen, En zon, noch maan, noch ster aan ’t blauwe welfsel staat, Toch weet de stuurman wel waar ’t scheepje henen gaat. Al heeft hij zon, noch maan, noch sterren in zijn ogen, Hij houdt nochtans zijn streek en vindt zich niet bewogen.…

fantasie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 636
zwaar, als letters in hun handen wrijven fazanten met dakpannen gooien tandenborstels bruggen bouwen theelepels op de preekstoel staan lichtblauw naar lucht hapt steigerplanken feesten vieren ik zie vrome vreemde vormen hebzucht vechten met verdriet machines moed verzamelen jaloezie in juichende vrede vallen weerloos waai ik uit de wolken…
willem jacobs27 september 2017Lees meer >

schril contrast

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 459
Mijn hart gaat uit naar ’t ruime vlakke land Met langs verre horizon de boerderijen Waar langs paden populieren staan in rijen En ruisend riet op d’ oevers langs de waterkant Waar vogels vliegen langs de hoge hemelboog En witte wolken onderbreken ’t azuren blauw Het veld des morgens bedekt met parelend dauw Vanaf het water stijgt reeds vroeg…

Verandering van decor

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 403
De eik in de tuin is nu enkel met stam getekend zelfs op 't passe-partout dat 't omlijst staat niets vermeldt over een naam, over de verlichtende wolken,haar grillen maar ach kijk, de zon schijnt.…