5143 resultaten.
Gothic chick
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.824 Je weeïge adem in mijn nek voelen,
je stem vanuit het marmerrijk horen galmen.
Samen lachen om de kitsch
van een bleke sprookjesmetal maan.
Huilen.…
eeuwig mijn lief
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
914 ik verschuil mezelf diep in zoutig zand,
dat venijnig mijn brandende huid schuurt,
een droge oostenwind beneemt me elke adem,
mijn tong verdroogt, mijn keel voelt scherp,
mijn liefste, liefste, mijn liefste!…
het verraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
766 alsof dat beschermt
tegen het duivelgezicht Olrik
verraderlijk verankerd in het vertrouwde;
zelfs dekens en lakens spannen strak samen
en branden zijn helse adem als een verstikkende tatoeage
nadrukkelijk in het bange lichaam.…
Profielschets: Dichter
gedicht
3.4 met 19 stemmen
6.431 autre - Arthur Rimbaud
Ik ben
dichter
experimenteel dichter
gelegenheidsdichter
laatnaarjekijkendichter
je mag gezien worden, dichter
stadse kijkmijnoudichter
fratsendichter
margedichter
worshopdichter
mystiekdichteretceteradichter
Dichter van het eerste
en het laatste woord
dichter van de afscheidsgroet
dichter van de levende adem…
Veiligheid voor alles
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
808 Trekken we om ons heen, een dikke muur,
lopen met gezichten als azijn zo zuur
weten alles beter, maar goede raad is duur
en denken alleen aan de apen,
van horen zien en zwijgen, want zeg nou zelf,
er is niemand gebaat bij een onverdiend pak rammel krijgen
en dus: hollen we weg, hard en harder tot we buiten adem
zonder een spoor van schuld…
- Ballade van de Bezieling als Spiegel van de Zee -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
698 van roemloze rivieren die in tranen uitmonden,
voelde de natuur aardse trilling,
jouw warme adem gevangen beven
de oude ballade stroomde te kust,
de eerlijkheid was laat, ze weende
en bitterheid gaf weelderig begroeid
het ongetwijfeld nieuwe leven
onafwendbaar en schaduwrijke plaats
met kristallen nieuwe hoop
wilde statistieken tekeningen…
Vergezicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 Een gezicht met zoveel diepte,
je krijgt weer adem als je het ziet.
Liefdevolle ogen en grootse avonturen,
en je hoort een roep, je zingt je lied!
Over liefde, zonnen en het leven.
En in de zeeën van jouw tijd
wordt de cirkel nooit verbroken.…
-Herinnering fladdert over de stille wijngaard -
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.012 Herinneringen zien diepzinnig afscheid,
de dagen fladderen,
een aantal spectaculaire vragen
ademen als winterrozen,
door een zachte sluier van gemis.…
Uit liefdesnat geboren...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.097 Het licht aanschouwend
kwam je eerste schreeuw
en in één adem hapte je
naar levens-lucht.
Jouw zachte kleine roze lippen
vormden in volmaaktheid
een frêle trage geeuw.
Kleine, schitterend
als granieten vonken oogjes
keken enkele maanden later
vol ver-wonder-ing leergierig om zich heen.…
Ruisbroek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 scarabeeën tarantula's
insectenwerveldans
rattensabbat
tussen de grauwgrijze graven
van Ruisbroek-Sauvegarde
bij de Vliet
een eenzame boot
de man dwingt zijn hart
tot redding van zijn zoon
wat hem bij iedere vloed
steeds moeilijker valt
als de wind gaat liggen
het water wegtrekt
van mijn mond mijn neus mijn oren
zal ik bevrijd ademen…
Amateur
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
816 Het dichten is vooral liefhebberij:
zodra de schouders lichtelijk verkrampen
de adem stokt en zware hersendampen
het hoofd omgeven, voelt het zich onvrij
Het dichten werkt het best als spielerei
niet al te serieus; een boodschap wrochten
dat is slechts de garantie voor gedrochten
voor draken, leguanen en harpij
Het dichten zoekt een opening…
Stervende zwanen en Ijsselmeren.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 En koppigheid,
Mag ik het achterlaten,
Net als de zucht die ik vermijd,
Inademen, om het ademen,
Uit, om het even,
Emotie, de schakel van ons wezen,
Hoe we het negeren,
Soms, komt het onwillekeurig naar boven, of ik dan mag leren luisteren? Eindelijk.…
Lengte, diepte en afstand
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
525 Nu nog, zou je zeggen
je komt toch adem te kort
gezien je jaren boven de zeventig,
zou ik me enkel op behoudende gedichten
moeten blijven richten?…
Ze is mijn roos
netgedicht
2.8 met 29 stemmen
455 Op welke wijze deze dag verder ontwikkelt
met al zijn beweging en rust in balans, ik bied jou mijn open
lucht waar je kan verbeelden en verwoorden met voorbij zwevende wolken
in gezelschap van het beste licht terwijl de adem van de wind jou zal meevoeren in fris en vers.…
Zomerlandschap
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
492 In perfecte harmonie met lucht waar wolken meeschuiven
met jouw achtergrond, vol levenslust met water die jij puur en zuiver
laat vloeien of met de aarde als stukje vruchtbare grond, vlammen van passie nabij
O Landschap met al jouw zichten waar ik ook heerlijk adem en ontspan met vrijheid in evenwicht.…
Waarom ik zoveel van jou hou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Op welke wijze je evenals mindful en verbindend bent
jij staat altijd klaar om iemand of iets met open armen te ontvangen
tegelijk adem ik verse creativiteit en inspiratie maar wanneer tijd is gekomen dat
schaduwen toenemend regeren dan zal ik geen groen en wind meer voelen in jouw vrij land.…
Vragen aan de Spiegel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
605 Al wat ik bouw, ’t vergaat als koorn in ’t zweet –
alleen Uw adem waait, eeuwig en draver.
Vrij? Als de beek, die danst maar volgt haar bedding,
bespeeld door licht en nacht, door grond en wetten.
Het leed is ’t mes dat ’t wilde hout geneest –
de wonden bloesemen waar gij naar ziet, betreên.
Is er een doel?…
Avondgroet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
211 Liefde, gij die overal woont,
die tussen sterren en seringen gaat,
breng hem mijn adem, breng hem mijn naam,
zeg hem dat ik reeds onderweg ben
met al mijn dagen en al mijn nachten
in mijn open handen gelegd.…
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 Het najaar daalt geruisloos neer en legt zich stil over de stad,
een zware deken geweven uit de adem van verloren zielen.
Ik loop over het bekende plaveisel waar de schaduwen zich strekken,
terwijl in de schemering de menselijke ego's stijgen en weer vallen.…
Onderweg in de wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 Waarheid krijgt eindelijk adem en vorm,
geen kleur die het oude verleden bewaart.
Waar onrust heerst zijn leugens behaaglijk.
Geen Verf die het oude Verleden betreedt
Wij moeten nu gaan — het is reeds laat —
De Tijd jaagt op onze voet —
We moeten nu gaan, het is al laat,
de tijd raast voort, we kiezen de ruimte.…
Later kwam de eerste schaduw
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
784 Ze ademen een andere geur.
Ik weet nog wat er toen gebeurd is.
Ineens mocht ik geen kind meer zijn.
Ik moest mij richten op de toekomst.
Onzeker was ik en zo klein.
Het eerste fronzen van mijn voorhoofd,
strakke lijnen langs mijn mond.
Ernst moest spreken uit mijn ogen.
Belangrijk wat een ander vond.…
zonsondergang
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.316 nachtboog langs de schemergordel
tuit dorstig langend scharlaken zonnegloor haar
schone lippen landinwaarts waar boven
duin een saffranen maan als luchtbaken gezet in
klatergoud vol triomf verrijst
kranst en waant zich in de wende van dit
ongeschonden uur bolrond vorstin over
gans het oude hemelrijk
zoele zomeravondwind beneemt mij zuchtjes
adem…
we zouden kunnen zeggen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.362 ken, dat jij er bent
en dat ik weet dat jij ook kunt genieten
wanneer jij mij verwent
we zouden elkaar kunnen vragen of het gemeend
is wat wij zeggen en of het liefdesvuur ons brandt
in lichterlaai; of alles wel bij naam genoemd moet worden
en of wij elkaar lezen uit de hand
maar alle woorden blijven stom zelfs ‘t stil gefluister
van de adem…
zoek de weg naar liefde
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
848 van de enig ware
ook in vreemde bedden
uiteraard weer alleen gelaten
na de schijn van een momentum
een deeltje van jouw schaduw
in de grot van een onbekende
misschien jouw schepper
de niet te herroepen woorden
ener gewassen gewaarwording
temidden van onkruiden
troebele dampen van jouw weg
enig tussen dwaalsporen
verleidelijk met korte adem…
JIJ
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
535 en daar afgekalfd
in sommige gevallen is dit beter en terecht
oh, wat houd ik veel van deze rivier, van jou
altijd meegenomen worden naar onbekend gebied
samen ontdekkingen doen en een plaats geven
mijn armen en benen strekken en voortdrijven
de buitenwereld om ons heen gaat aan ons voorbij
onze wil geven we over aan de zwaartekracht
ademen…
't Klokje op de zondagmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Misschien de wind, die op zijn schreden keert,
zijn wilde adem langs de muren scheert
en vraagt: ‘Laat het klokje nog eenmaal zingen’.…
Lantaarndrager
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
998 Ben nieuwsgierig en onrustig; adem zacht.
De spanning stijgt; bij elke bocht verdwijnt
een licht dat iets beschijnt, bij mij uit zicht
en valt het donker ongenadig om mij heen.
Ik haast mij verder door de gangen,
‘k lijk door schaduwen gevangen
maar zie een flikkering; ik ben nog niet alleen.…
Verzen voor mijn liefste.
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.265 Zo is 't goed:
Nu hoor ik niets dan d' adem van uw mond
En 't zware bonzen van uw hartenbloed.
Zo dicht bij 't mijne en toch zo ver van mij,
Uw hart, dat weelde zoekt en weemoed vindt!
Nu zijn we alleen in 's Levens woestenij,
Klem de armen vaster om uw angstig kind!
De storm steekt op, ik voel Gods toorn nabij.
O God, waarom?…
Mijn kind, mijn leven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.066 De blik der liefste is zonneschijn,
Haar adem geurt als ambrozijn,
Haar kus vervoert tot waanzin toe,
En nimmer is men 't kussen moe.
Maar wat is, liefde, uw gloeiend vuur,
En uw genot, zo kort van duur,
Bij de kus van mijn kind, mijn leven?
Wat schokt, beweegt zo diep de ziel
Van hem, die roemzucht overviel!…
Lievelingen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
2.617 Zij waren groter nog dan zij toen ik ze schitterend zag staan
Tussen de meer dan duizend sterren die nu zoveel groter schenen
En ik zag ze tot mij dansen, tot zij in het zwart verdwenen
Duizendvliegers aan de hemel die zo licht waren gegaan
Een waterdrager viel er af, viel naar beneden, onverwacht
Met een gezicht dat zij me gaf, zo ik haar adem…