Alle inzendingen over adem

5143 resultaten.

Sorteren op:

Gothic chick

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.824
Je weeïge adem in mijn nek voelen, je stem vanuit het marmerrijk horen galmen. Samen lachen om de kitsch van een bleke sprookjesmetal maan. Huilen.…
yorgos dalman14 september 2006Lees meer >

eeuwig mijn lief

netgedicht
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 914
ik verschuil mezelf diep in zoutig zand, dat venijnig mijn brandende huid schuurt, een droge oostenwind beneemt me elke adem, mijn tong verdroogt, mijn keel voelt scherp, mijn liefste, liefste, mijn liefste!…
Tjoke3 april 2009Lees meer >

het verraad

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 766
alsof dat beschermt tegen het duivelgezicht Olrik verraderlijk verankerd in het vertrouwde; zelfs dekens en lakens spannen strak samen en branden zijn helse adem als een verstikkende tatoeage nadrukkelijk in het bange lichaam.…

Profielschets: Dichter

gedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 6.431
autre - Arthur Rimbaud Ik ben dichter experimenteel dichter gelegenheidsdichter laatnaarjekijkendichter je mag gezien worden, dichter stadse kijkmijnoudichter fratsendichter margedichter worshopdichter mystiekdichteretceteradichter Dichter van het eerste en het laatste woord dichter van de afscheidsgroet dichter van de levende adem…

Veiligheid voor alles

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 808
Trekken we om ons heen, een dikke muur, lopen met gezichten als azijn zo zuur weten alles beter, maar goede raad is duur en denken alleen aan de apen, van horen zien en zwijgen, want zeg nou zelf, er is niemand gebaat bij een onverdiend pak rammel krijgen en dus: hollen we weg, hard en harder tot we buiten adem zonder een spoor van schuld…

- Ballade van de Bezieling als Spiegel van de Zee -

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 698
van roemloze rivieren die in tranen uitmonden, voelde de natuur aardse trilling, jouw warme adem gevangen beven de oude ballade stroomde te kust, de eerlijkheid was laat, ze weende en bitterheid gaf weelderig begroeid het ongetwijfeld nieuwe leven onafwendbaar en schaduwrijke plaats met kristallen nieuwe hoop wilde statistieken tekeningen…

Vergezicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 723
Een gezicht met zoveel diepte, je krijgt weer adem als je het ziet. Liefdevolle ogen en grootse avonturen, en je hoort een roep, je zingt je lied! Over liefde, zonnen en het leven. En in de zeeën van jouw tijd wordt de cirkel nooit verbroken.…
Gerjo Gerrits25 november 2012Lees meer >

-Herinnering fladdert over de stille wijngaard -

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.012
Herinneringen zien diepzinnig afscheid, de dagen fladderen, een aantal spectaculaire vragen ademen als winterrozen, door een zachte sluier van gemis.…

Uit liefdesnat geboren...

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Het licht aanschouwend kwam je eerste schreeuw en in één adem hapte je naar levens-lucht. Jouw zachte kleine roze lippen vormden in volmaaktheid een frêle trage geeuw. Kleine, schitterend als granieten vonken oogjes keken enkele maanden later vol ver-wonder-ing leergierig om zich heen.…
katty8 juli 2014Lees meer >

Ruisbroek

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
scarabeeën tarantula's insectenwerveldans rattensabbat tussen de grauwgrijze graven van Ruisbroek-Sauvegarde bij de Vliet een eenzame boot de man dwingt zijn hart tot redding van zijn zoon wat hem bij iedere vloed steeds moeilijker valt als de wind gaat liggen het water wegtrekt van mijn mond mijn neus mijn oren zal ik bevrijd ademen…

Amateur

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 816
Het dichten is vooral liefhebberij: zodra de schouders lichtelijk verkrampen de adem stokt en zware hersendampen het hoofd omgeven, voelt het zich onvrij Het dichten werkt het best als spielerei niet al te serieus; een boodschap wrochten dat is slechts de garantie voor gedrochten voor draken, leguanen en harpij Het dichten zoekt een opening…
Ton Hettema29 september 2016Lees meer >

Stervende zwanen en Ijsselmeren.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 566
En koppigheid, Mag ik het achterlaten, Net als de zucht die ik vermijd, Inademen, om het ademen, Uit, om het even, Emotie, de schakel van ons wezen, Hoe we het negeren, Soms, komt het onwillekeurig naar boven, of ik dan mag leren luisteren? Eindelijk.…
Anoniem17 juli 2020Lees meer >

Lengte, diepte en afstand

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
Nu nog, zou je zeggen je komt toch adem te kort gezien je jaren boven de zeventig, zou ik me enkel op behoudende gedichten moeten blijven richten?…

Ze is mijn roos

netgedicht
2.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 455
Op welke wijze deze dag verder ontwikkelt met al zijn beweging en rust in balans, ik bied jou mijn open lucht waar je kan verbeelden en verwoorden met voorbij zwevende wolken in gezelschap van het beste licht terwijl de adem van de wind jou zal meevoeren in fris en vers.…
CB12 juni 2022Lees meer >

Zomerlandschap

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
In perfecte harmonie met lucht waar wolken meeschuiven met jouw achtergrond, vol levenslust met water die jij puur en zuiver laat vloeien of met de aarde als stukje vruchtbare grond, vlammen van passie nabij O Landschap met al jouw zichten waar ik ook heerlijk adem en ontspan met vrijheid in evenwicht.…
CB30 juni 2022Lees meer >

Waarom ik zoveel van jou hou

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Op welke wijze je evenals mindful en verbindend bent jij staat altijd klaar om iemand of iets met open armen te ontvangen tegelijk adem ik verse creativiteit en inspiratie maar wanneer tijd is gekomen dat schaduwen toenemend regeren dan zal ik geen groen en wind meer voelen in jouw vrij land.…
CB9 juli 2022Lees meer >

Vragen aan de Spiegel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 605
Al wat ik bouw, ’t vergaat als koorn in ’t zweet – alleen Uw adem waait, eeuwig en draver. Vrij? Als de beek, die danst maar volgt haar bedding, bespeeld door licht en nacht, door grond en wetten. Het leed is ’t mes dat ’t wilde hout geneest – de wonden bloesemen waar gij naar ziet, betreên. Is er een doel?…

Avondgroet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 211
Liefde, gij die overal woont, die tussen sterren en seringen gaat, breng hem mijn adem, breng hem mijn naam, zeg hem dat ik reeds onderweg ben met al mijn dagen en al mijn nachten in mijn open handen gelegd.…

De spiegel en de herfst

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 174
Het najaar daalt geruisloos neer en legt zich stil over de stad, een zware deken geweven uit de adem van verloren zielen. Ik loop over het bekende plaveisel waar de schaduwen zich strekken, terwijl in de schemering de menselijke ego's stijgen en weer vallen.…
Alex Huppelrat28 september 2026Lees meer >

Onderweg in de wereld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 23
Waarheid krijgt eindelijk adem en vorm, geen kleur die het oude verleden bewaart. Waar onrust heerst zijn leugens behaaglijk. Geen Verf die het oude Verleden betreedt Wij moeten nu gaan — het is reeds laat — De Tijd jaagt op onze voet — We moeten nu gaan, het is al laat, de tijd raast voort, we kiezen de ruimte.…
Avril Gareel10 november 2026Lees meer >

Later kwam de eerste schaduw

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 784
Ze ademen een andere geur. Ik weet nog wat er toen gebeurd is. Ineens mocht ik geen kind meer zijn. Ik moest mij richten op de toekomst. Onzeker was ik en zo klein. Het eerste fronzen van mijn voorhoofd, strakke lijnen langs mijn mond. Ernst moest spreken uit mijn ogen. Belangrijk wat een ander vond.…
wil melker16 november 2002Lees meer >

zonsondergang

netgedicht
4.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.316
nachtboog langs de schemergordel tuit dorstig langend scharlaken zonnegloor haar schone lippen landinwaarts waar boven duin een saffranen maan als luchtbaken gezet in klatergoud vol triomf verrijst kranst en waant zich in de wende van dit ongeschonden uur bolrond vorstin over gans het oude hemelrijk zoele zomeravondwind beneemt mij zuchtjes adem…
Reineke Gevers14 september 2007Lees meer >

we zouden kunnen zeggen

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.362
ken, dat jij er bent en dat ik weet dat jij ook kunt genieten wanneer jij mij verwent we zouden elkaar kunnen vragen of het gemeend is wat wij zeggen en of het liefdesvuur ons brandt in lichterlaai; of alles wel bij naam genoemd moet worden en of wij elkaar lezen uit de hand maar alle woorden blijven stom zelfs ‘t stil gefluister van de adem…
sunset14 november 2008Lees meer >

zoek de weg naar liefde

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 848
van de enig ware ook in vreemde bedden uiteraard weer alleen gelaten na de schijn van een momentum een deeltje van jouw schaduw in de grot van een onbekende misschien jouw schepper de niet te herroepen woorden ener gewassen gewaarwording temidden van onkruiden troebele dampen van jouw weg enig tussen dwaalsporen verleidelijk met korte adem…

JIJ

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
en daar afgekalfd in sommige gevallen is dit beter en terecht oh, wat houd ik veel van deze rivier, van jou altijd meegenomen worden naar onbekend gebied samen ontdekkingen doen en een plaats geven mijn armen en benen strekken en voortdrijven de buitenwereld om ons heen gaat aan ons voorbij onze wil geven we over aan de zwaartekracht ademen…

't Klokje op de zondagmorgen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 705
Misschien de wind, die op zijn schreden keert, zijn wilde adem langs de muren scheert en vraagt: ‘Laat het klokje nog eenmaal zingen’.…

Lantaarndrager

netgedicht
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 998
Ben nieuwsgierig en onrustig; adem zacht. De spanning stijgt; bij elke bocht verdwijnt een licht dat iets beschijnt, bij mij uit zicht en valt het donker ongenadig om mij heen. Ik haast mij verder door de gangen, ‘k lijk door schaduwen gevangen maar zie een flikkering; ik ben nog niet alleen.…
Zeni27 januari 2012Lees meer >

Verzen voor mijn liefste.

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.265
Zo is 't goed: Nu hoor ik niets dan d' adem van uw mond En 't zware bonzen van uw hartenbloed. Zo dicht bij 't mijne en toch zo ver van mij, Uw hart, dat weelde zoekt en weemoed vindt! Nu zijn we alleen in 's Levens woestenij, Klem de armen vaster om uw angstig kind! De storm steekt op, ik voel Gods toorn nabij. O God, waarom?…
Helene Swarth18 februari 2012Lees meer >

Mijn kind, mijn leven

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.066
De blik der liefste is zonneschijn, Haar adem geurt als ambrozijn, Haar kus vervoert tot waanzin toe, En nimmer is men 't kussen moe. Maar wat is, liefde, uw gloeiend vuur, En uw genot, zo kort van duur, Bij de kus van mijn kind, mijn leven? Wat schokt, beweegt zo diep de ziel Van hem, die roemzucht overviel!…

Lievelingen

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.617
Zij waren groter nog dan zij toen ik ze schitterend zag staan Tussen de meer dan duizend sterren die nu zoveel groter schenen En ik zag ze tot mij dansen, tot zij in het zwart verdwenen Duizendvliegers aan de hemel die zo licht waren gegaan Een waterdrager viel er af, viel naar beneden, onverwacht Met een gezicht dat zij me gaf, zo ik haar adem…
Jan Haak24 november 2013Lees meer >