Alle inzendingen over bloem

5765 resultaten.

Sorteren op:

Zachte sferen

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 433
ontmoette in een hand geven en zichzelf voorstelde hij opende met een waterval van woorden die altijd waren blijven steken in de stroom van bruisend leven en nooit het daglicht hadden gezien behalve in de zachte sferen van droom en halfslaap waar iemand alle wegen vrij maakte de zon liet schijnen en lente kleurde met de mooiste bloemen…

(omdat de versneller stilstond ofzo)

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 377
wreekt zich met ijselijk vogelgetetter ’t licht doorbreekt de nasleep van de nacht waar aan ’t oppervlak de stilte heerste de woorden waren uit de lucht sommigen veilig geland in af te sluiten kooien de meesten gestrand in onnavolgbare ophopingen van ogenschijnlijk nietszeggende deeltjes die samenklonterden de dag knikt als ’n futloze bloem…
R.E.N.S.11 april 2025Lees meer >

Voetveeg

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
pessimist De doener en de denker De egoïst de schenker Ik ken de treurnis van de voet bij dood Bij blijdschap van nieuw leven In alle maten klein tot groot En voel de zwaarte van hun vegen Zacht en hard En ken de afloop van hun leven Aan een laatste veeg of nieuwe start Ik ben een voetveeg voor allen die niet weten Dat er bloemen…
John22 april 2025Lees meer >

Geen Heilige, Geen Demon

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 465
Maar mijn tranen veranderen stof in bloemen. Ik ben geen demon. Ik ben geen heilige. Ik ben alles daartussenin. Een gevallen engel. Met een hart dat nog steeds wilt vliegen.…

Landingsplaats voor Legenden

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
naast de Tempel ligt ’n Pad de Berg op waarvandaan hij ’t Leven kan overzien de Verten en Vlaktes zich laven kan aan zijn Liefdes voor ’t Landschap en de Diepte van Verdichting de Afdaling langs de Rivier de Rijen Bomen als vertrouwde Gezichten de lokkende Velden met zwijgende Bloemen waar ’t Verhaal verwaait in ijdel jagende…

Orfeurydice

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 440
Eurydice Eurydice de mooiste nimf van al godin, gelijk Persefone de schoonste bloem in 't korendal ik nam jou mee in mijn gezangen van kreta naar persepolis van kasjmir naar de hindu kush van kazachstan naar kyrgistan maar plots nam hades jou gevangen was 't opzet of een overval?…
Maxim7 juni 2025Lees meer >

Omgebogen associaties

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 289
Bloem, groei, lijn, gewelf, kruising, knooppunt, brandglas - Woorden springen in elkaar over als ze even kunnen kortsluiten. Duister, diepte, honger, macht, zwakte, afkeer, lijden, opleving - In een ommezien beschikbaar als je de mens van binnen bekijkt.…
K.BLZ.30 september 2025Lees meer >

Tweegezicht met drie poten die wegrent

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
De lucht is gevuld met een zoete geur, Van bloemen die bloeien, vol kleur en avontuur. De wind fluistert zacht, als een oude ziel, Die verhalen vertelt, met een magische stijl. Tweegezicht danst over de paden van dromen, Waar de tijd stil staat en de sterren komen.…

Waar de kou haar vindt

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
Een bloem die wist dat verschijnen al genoeg was.…
CB26 januari 2026Lees meer >

Sjors Boesch – We noemen hem Kees XXIV; vers 283

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 314
rollen, opkomende bollen niet laten knakken onder volle billen, knokige knieën diep in de grond gedrukt; tenen niet in vechtstand gestoken, geen harkende vingers in ’t frisse groen van stikstof minnende planten met doorns die de vroeg ontluikende lust verstikken in bloed dat druipen en kruipen zal langs de lippen van uitgekomen bloemen…
Sjors Boesch12 februari 2026Lees meer >

Slaap

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 308
Geen bloemen. Geen witte lakens. Alleen dit bed dat mijn vorm onthoudt. Zing nog één keer. Wanneer je stopt blijft het stil. De klok tikt niet meer.…
Nathan2 maart 2026Lees meer >

Waar het geel mij leest

netgedicht
2.7 met 40 stemmen aantal keer bekeken 451
Tussen de bloemen trilt iets ouds dat mij herinnert aan het moment hoe het voelt om te zijn, zonder ruis of haast, alleen de stille nabijheid van dit veld dat me raakt zonder ooit iets van mij te vragen.…
CB12 april 2026Lees meer >

Het veld dat mij draagt

netgedicht
1.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 329
Tussen bloemen trilt iets dat ouder is dan dit moment, een weten van hoe het is om te zijn zonder ruis of haast, alleen de stille nabijheid van dit bloeiende veld dat mij aanraakt zonder iets te vragen.…
CB13 april 2026Lees meer >

Hart voor Aarde

netgedicht
2.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 444
Een sprinkhaan rust op een open bloem, klein aanwezig in het gewichtloze nu, zonder drang om verder te gaan dan dit moment, alsof leven hier genoeg is om te bestaan.…
CB22 april 2026Lees meer >

Straling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 253
terwijl ik zag hoe de zon glinsterde op het water de golfjes sterren deinden, dacht ik aan de stralende naam van mijn pasgeboren kleinzoon Zijn foto gaf een tevreden oude wijze weer En ik dacht aan de kleinzoon van jou, je dochter, die onlangs ook die naam voor haar kind had gekozen Ik zag Aziatische vrouwen met fruit en met bloemen…

Wat je mij meegaf

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 401
Jaren vloeien als een beek door het landschap van ons leven, langs stenen en bloemen, maar de bedding blijft dezelfde, gevormd door de stille kracht van alles wat je mij hebt meegegeven.…
CB10 mei 2026Lees meer >

Onthaasten

netgedicht
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 219
Witje op de bloem de middag kent geen haast één vleugel trilt Onder de brede middag- lucht, waar elke indruk zich langzaam ontvouwt, zweeft een vlinder door het zinderende licht, een snelle beweging die mijn traagheid zacht begrenst.…
CB4 juli 2026Lees meer >

Nachtvlinder

hartenkreet
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 206
Nachtvlinder rust stil langs donkere bloemen heen maan ademt zacht licht Nachtvlinder, je draagt meer kleuren dan het oog in één moment kan bevatten. Je fluwelen vleugels, een zachte streling van stilte waarin de ochtend langzaam ontwaakt. Nachtvlinder, je waakt over mijn dromen wanneer de nacht haar geheimen bewaart.…
CB2 augustus 2026Lees meer >

Wat een vlinder mij leert

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 310
Op een bloem rustend vleugels dragen het zonlicht een stil ogenblik Ze beweegt door het ochtendlicht als iets dat niets wil bereiken, en toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting.…
CB5 augustus 2026Lees meer >

Dwaas aan de Poort

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 285
Als een verwelkte bloem in een vergeten tuin, zo daalt de hoogmoed af naar haar verval. Het is een decadente tocht, een traag verlies van dromen die te droevig zijn voor deze late uren.…

de ware schare; fijnproevers

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 84
Vertrouwd als de stoker is met diep verzuurde kruiden, verwilderd losgerukt, bleke verweekte bloemen, laat hij kleur en palletten passen bij de petten van die dag, van de dames, van de heren van ieder die woorddorstig is, blijft hij grossieren in vrij sterk geurende bij- en nasmaken.…

Schemerrood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 14
Haar rode bloem vangt het eerste zonlicht als een herinnering aan hoe mooi iets broos kan zijn. Tussen het hoge gras beweegt ze mee met elk zuchtje wind dat voorbijtrekt. Haar dunne stengel buigt zonder verzet, alsof ze weet dat niet alles hoeft stand te houden.…
CB6 november 2026Lees meer >

Misbruik

poëzie
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.266
Ook distel, ook de netel, Heeft haar plaats om Floraas zetel, Ieder braamsteng draagt haar bloem. Ach, in alles is genieten; Slechts het misbruik schept verdrieten. Waarom grijpt ge woest in ’t rond? Laat uwe ogen dankbaar weiden Waar de schoonheên zich verspreiden; ’t Is niet al voor hand of mond.…

stilte voor de storm

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.655
of hoe kort sinds een paar geboortes van de zon de nachten voor hem zijn en als hij naar het strand wilt méns, dan ga ie laat november aan eind van onze herfst dan is voor hem het zand niet heet ruikt hij koud vuur in de lucht een zweem kalmerende werking lucht zijn kop dan even goed vlak voor de witte poppen, de wortels en de bloemen…

ik roep niet meer

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 960
ik stapel soms dorre bloemen op mijn veld van gevoel was er eerst blinde hoop naar glanzende verwachting zoals bijen zoekend zoemen onbezonnen ruikend aan een honingzoete struikenknoop in de waarheid echter kwam allengs het starre beeld van de zure aanwezige verdroging in een verstilde waterloop woorden tellen al lang niet meer terwijl…

Geschapen naar jouw evenbeeld

hartenkreet
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.133
Draai me langzaam op mijn zij Ik aanschouw de helft van je gezicht Nog kijkend naar de vogels en hun vlucht Bedekt met de prachtigste herfstkleuren Ik bewonder je schoonheid, zie je plezier Net als de wolken met de vogels Heb ik geen eenzaamheid te betreuren Ik verlies mezelf in je aangezicht Ik zou hier altijd willen blijven De mooiste bloem…

vogelvlucht

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.024
koren waar een iris blauwt en purperen violen de lelies wit de tulpen rood en alles wat er maar ontsproot aan kelken en aan klokken de krokussen in paars en geel de anemonen van fluweel die vele vlinders lokken de wind verzwijgt een stille zucht het water spiegelt van de lucht wat boven is komt onder zo is de aarde ingericht de bloemen…
klaasje2 november 2003Lees meer >

Vaarwel aan 't woud

poëzie
2.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.141
Vaarwel, vertrouwlijke eenzaamheid, en koor, En kleurig heir van vlinderende bloemen, En, dáár in 't groen, gij, ogen, blauw van gloor! Gij hebt mij God het Leven horen noemen, - Gij kent mijn hart, en weet wat ik verloor.... 't Verloorne zal naast ú voor 't ziels-oog doemen!…
Jacques Perk10 december 2022Lees meer >

De lange weg

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.280
Toen 't eindelijk, wat duizelig nog en ondanks alles, aangeslagen, wankelig op mijn benen stond, zag ik de zon, de bomen en de bloemen, ik rook de zoete geur van leven en hoorde 't kleurrijk vogellied, de wind neuriede het refrein en wiegde 't beukenblad, voorzichtig, op de maat.…
Lena10 september 2004Lees meer >

Mascarade..

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.157
Je glimlach verblindde mij En je woorden leken zo oprecht Niets dat leek te wijzen op jouw innerlijk gevecht Je dromen waren je toekomst Je hoop en hele leven Als een bloem nog in de knop Je moest ze alleen nog water geven Vol vertouwen was ik dan ook Dat het je ooit lukken zou Te doen wat je altijd al wilde En wat ik wenste voor jou…