5765 resultaten.
Zachte sferen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
433 ontmoette
in een hand geven
en zichzelf voorstelde
hij opende met een
waterval van woorden
die altijd waren blijven
steken in de stroom van
bruisend leven en
nooit het daglicht hadden
gezien behalve in de
zachte sferen van droom
en halfslaap waar iemand
alle wegen vrij maakte
de zon liet schijnen
en lente kleurde met
de mooiste bloemen…
(omdat de versneller stilstond ofzo)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
377 wreekt zich met ijselijk vogelgetetter
’t licht doorbreekt de nasleep van de nacht
waar aan ’t oppervlak de stilte heerste
de woorden waren uit de lucht
sommigen veilig geland in af te sluiten kooien
de meesten gestrand
in onnavolgbare ophopingen
van ogenschijnlijk nietszeggende deeltjes
die samenklonterden
de dag knikt
als ’n futloze bloem…
Voetveeg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
653 pessimist
De doener en de denker
De egoïst de schenker
Ik ken de treurnis van de voet bij dood
Bij blijdschap van nieuw leven
In alle maten klein tot groot
En voel de zwaarte van hun vegen
Zacht en hard
En ken de afloop van hun leven
Aan een laatste veeg of nieuwe start
Ik ben een voetveeg voor allen die niet weten
Dat er bloemen…
Geen Heilige, Geen Demon
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 Maar mijn tranen
veranderen stof in bloemen.
Ik ben geen demon.
Ik ben geen heilige.
Ik ben alles daartussenin.
Een gevallen engel.
Met een hart
dat nog steeds
wilt vliegen.…
Landingsplaats voor Legenden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 naast de Tempel ligt ’n Pad
de Berg op
waarvandaan hij ’t Leven kan overzien
de Verten en Vlaktes
zich laven kan aan zijn Liefdes
voor ’t Landschap
en de Diepte
van Verdichting
de Afdaling
langs de Rivier
de Rijen Bomen
als vertrouwde Gezichten
de lokkende Velden
met zwijgende Bloemen
waar ’t Verhaal
verwaait
in ijdel jagende…
Orfeurydice
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
440 Eurydice Eurydice
de mooiste nimf van al
godin, gelijk Persefone
de schoonste bloem in 't korendal
ik nam jou mee in mijn gezangen
van kreta naar persepolis
van kasjmir naar de hindu kush
van kazachstan naar kyrgistan
maar plots nam hades jou gevangen
was 't opzet of een overval?…
Omgebogen associaties
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
289 Bloem, groei, lijn, gewelf,
kruising, knooppunt, brandglas -
Woorden springen in elkaar over
als ze even kunnen kortsluiten.
Duister, diepte, honger, macht,
zwakte, afkeer, lijden, opleving -
In een ommezien beschikbaar
als je de mens van binnen bekijkt.…
Tweegezicht met drie poten die wegrent
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
527 De lucht is gevuld met een zoete geur,
Van bloemen die bloeien, vol kleur en avontuur.
De wind fluistert zacht, als een oude ziel,
Die verhalen vertelt, met een magische stijl.
Tweegezicht danst over de paden van dromen,
Waar de tijd stil staat en de sterren komen.…
Waar de kou haar vindt
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
559 Een bloem die wist dat verschijnen al genoeg was.…
Sjors Boesch – We noemen hem Kees XXIV; vers 283
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
314 rollen,
opkomende bollen niet laten knakken
onder volle billen,
knokige knieën
diep in de grond gedrukt;
tenen niet in vechtstand gestoken,
geen harkende vingers
in ’t frisse groen
van stikstof minnende planten
met doorns
die de vroeg ontluikende lust
verstikken in bloed
dat druipen en kruipen zal
langs de lippen
van uitgekomen bloemen…
Slaap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
308 Geen bloemen.
Geen witte lakens.
Alleen dit bed
dat mijn vorm onthoudt.
Zing nog één keer.
Wanneer je stopt
blijft het stil.
De klok tikt niet meer.…
Waar het geel mij leest
netgedicht
2.7 met 40 stemmen
451 Tussen de bloemen trilt iets
ouds dat mij herinnert aan het moment
hoe het voelt om te zijn, zonder ruis of haast, alleen de
stille nabijheid van dit veld dat me raakt zonder ooit iets van mij te vragen.…
Het veld dat mij draagt
netgedicht
1.6 met 11 stemmen
329 Tussen bloemen trilt iets
dat ouder is dan dit moment, een weten
van hoe het is om te zijn zonder ruis of haast, alleen de
stille nabijheid van dit bloeiende veld dat mij aanraakt zonder iets te vragen.…
Hart voor Aarde
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
444 Een sprinkhaan rust
op een open bloem, klein aanwezig
in het gewichtloze nu, zonder drang om verder te
gaan dan dit moment, alsof leven hier genoeg is om te bestaan.…
Straling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 terwijl ik zag hoe
de zon glinsterde op het water
de golfjes sterren deinden,
dacht ik aan de stralende naam
van mijn pasgeboren kleinzoon
Zijn foto gaf een tevreden
oude wijze weer
En ik dacht aan de kleinzoon van jou,
je dochter,
die onlangs ook die naam
voor haar kind had gekozen
Ik zag Aziatische vrouwen
met fruit en met bloemen…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 Jaren vloeien als een beek
door het landschap van ons leven, langs
stenen en bloemen, maar de bedding blijft dezelfde,
gevormd door de stille kracht van alles wat je mij hebt meegegeven.…
Onthaasten
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
219 Witje op de bloem
de middag kent geen haast
één vleugel trilt
Onder de brede middag-
lucht, waar elke indruk zich langzaam
ontvouwt, zweeft een vlinder door het zinderende
licht, een snelle beweging die mijn traagheid zacht begrenst.…
Nachtvlinder
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
206 Nachtvlinder rust stil
langs donkere bloemen heen
maan ademt zacht licht
Nachtvlinder, je draagt
meer kleuren dan het oog in één
moment kan bevatten. Je fluwelen vleugels, een
zachte streling van stilte waarin de ochtend langzaam ontwaakt.
Nachtvlinder, je waakt
over mijn dromen wanneer de nacht
haar geheimen bewaart.…
Wat een vlinder mij leert
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
310 Op een bloem rustend
vleugels dragen het zonlicht
een stil ogenblik
Ze beweegt door het
ochtendlicht als iets dat niets wil bereiken,
en toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht
zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting.…
Dwaas aan de Poort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
285 Als een verwelkte bloem in een vergeten tuin,
zo daalt de hoogmoed af naar haar verval.
Het is een decadente tocht, een traag verlies
van dromen die te droevig zijn voor deze late uren.…
de ware schare; fijnproevers
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
84 Vertrouwd als de stoker is
met diep verzuurde kruiden,
verwilderd losgerukt,
bleke verweekte bloemen,
laat hij kleur en palletten passen
bij de petten van die dag,
van de dames, van de heren
van ieder die woorddorstig is,
blijft hij grossieren in
vrij sterk geurende
bij- en nasmaken.…
Schemerrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Haar rode bloem vangt het
eerste zonlicht als een herinnering aan hoe mooi iets broos kan zijn.
Tussen het hoge gras
beweegt ze mee met elk zuchtje
wind dat voorbijtrekt. Haar dunne stengel buigt
zonder verzet, alsof ze weet dat niet alles hoeft stand te houden.…
Misbruik
poëzie
3.5 met 18 stemmen
7.266 Ook distel, ook de netel,
Heeft haar plaats om Floraas zetel,
Ieder braamsteng draagt haar bloem.
Ach, in alles is genieten;
Slechts het misbruik schept verdrieten.
Waarom grijpt ge woest in ’t rond?
Laat uwe ogen dankbaar weiden
Waar de schoonheên zich verspreiden;
’t Is niet al voor hand of mond.…
stilte voor de storm
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.655 of hoe kort
sinds een paar geboortes van de zon
de nachten voor hem zijn
en als hij naar het strand wilt
méns, dan ga ie laat november
aan eind van onze herfst
dan is voor hem het zand niet heet
ruikt hij koud vuur in de lucht
een zweem kalmerende werking
lucht zijn kop dan even goed
vlak voor de witte poppen, de wortels
en de bloemen…
ik roep niet meer
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
960 ik stapel soms dorre bloemen
op mijn veld van gevoel
was er eerst blinde hoop
naar glanzende verwachting
zoals bijen zoekend zoemen
onbezonnen ruikend aan
een honingzoete struikenknoop
in de waarheid echter
kwam allengs het starre beeld
van de zure aanwezige verdroging
in een verstilde waterloop
woorden tellen al lang niet meer
terwijl…
Geschapen naar jouw evenbeeld
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.133 Draai me langzaam op mijn zij
Ik aanschouw de helft van je gezicht
Nog kijkend naar de vogels en hun vlucht
Bedekt met de prachtigste herfstkleuren
Ik bewonder je schoonheid, zie je plezier
Net als de wolken met de vogels
Heb ik geen eenzaamheid te betreuren
Ik verlies mezelf in je aangezicht
Ik zou hier altijd willen blijven
De mooiste bloem…
vogelvlucht
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.024 koren waar een iris blauwt
en purperen violen
de lelies wit de tulpen rood
en alles wat er maar ontsproot
aan kelken en aan klokken
de krokussen in paars en geel
de anemonen van fluweel
die vele vlinders lokken
de wind verzwijgt een stille zucht
het water spiegelt van de lucht
wat boven is komt onder
zo is de aarde ingericht
de bloemen…
Vaarwel aan 't woud
poëzie
2.8 met 22 stemmen
3.141 Vaarwel, vertrouwlijke eenzaamheid, en koor,
En kleurig heir van vlinderende bloemen,
En, dáár in 't groen, gij, ogen, blauw van gloor!
Gij hebt mij God het Leven horen noemen, -
Gij kent mijn hart, en weet wat ik verloor....
't Verloorne zal naast ú voor 't ziels-oog doemen!…
De lange weg
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.280 Toen 't eindelijk, wat duizelig nog
en ondanks alles, aangeslagen,
wankelig op mijn benen stond,
zag ik de zon, de bomen en de bloemen,
ik rook de zoete geur van leven
en hoorde 't kleurrijk vogellied,
de wind neuriede het refrein
en wiegde 't beukenblad,
voorzichtig, op de maat.…
Mascarade..
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.157 Je glimlach verblindde mij
En je woorden leken zo oprecht
Niets dat leek te wijzen
op jouw innerlijk gevecht
Je dromen waren je toekomst
Je hoop en hele leven
Als een bloem nog in de knop
Je moest ze alleen nog water geven
Vol vertouwen was ik dan ook
Dat het je ooit lukken zou
Te doen wat je altijd al wilde
En wat ik wenste voor jou…