Alle inzendingen over verzonken

570 resultaten.

Sorteren op:

De Kust

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.159
Als een wijkend wonder nam in de kim de schemer af, en met het licht, dat haar begaf, ging allengs ook de wereld onder, en over de verzonken, zilte waterbewogenheid, tot aan de uiterste verte, kwam de stilte, onmetelijk en diep, te staan.…
Jan Prins11 januari 2021Lees meer >

De Kust

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Als een wijkend wonder nam in de kim de schemer af, en met het licht, dat haar begaf, ging allengs ook de wereld onder, en over de verzonken, zilte waterbewogenheid, tot aan de uiterste verte, kwam de stilte, onmetelijk en diep, te staan.…

O wee: stilstand is achteruitgang

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
De legerkardinaal is net verzonken in een schietgebed. Hij vindt het vloeken ongehoord: z'n dienst te velde wordt verstoord. Hij pakt daarom z'n dienstgeweer en schiet pardoes de vloeker neer. Nu is de kogel door de kerk gezegend, dus hij doet z'n werk. 't Is treffend, hoe die kogel maakt, dat die soldaat het vloeken staakt.…
Aubrey30 december 2011Lees meer >

Verbeurd van alles

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.373
Wij zijn de lang-verweeuwde en kind-verlaten moedren; wij blaffen in het spoor van, smoorlijk, Hecabe, of, in de ontreddring van de laagste rust verzonken, ons lammen dag ontlaên en leeg van alle vonken, verliezen aan geduld de vormen zelfs der beê.…

Binnen Wereld

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 657
vissenschool synchroon te zwemmen Terwijl de sidderaal zich schoolt in tijgerhaaien temmen Dan: duisternis, een blauwe vinvis werpt zijn schaduw neer Enorme stormen, wolken zand ontregelen 't verkeer Te midden van dit groots krioelen wordt de taal geboren Althans de conductieve zingtaal van sirenenkoren Atlantis, het verloren eiland, de verzonken…
Ton Hettema26 januari 2016Lees meer >

Wanneer de draaiorgels slapen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
Ze hoefden deze nacht niemand te wekken uit de terecht verzonken slaap. Maar morgen zouden ze de stad versieren met akkoorden luchtig levendig en raak.…

TUINMAN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 147
Alles verzonk in de buien van het leven. Ook boeken bleven dat oud zeer herhalen zoals de oude boom zijn wederkerend roest. Liever dan een hark heeft hij de wind om de moeë blaren te vergaren in een verre uithoek van zijn tuin. Roest wordt rust; het blijft bladstil. Wat rest, staat niet meer op de kaart.…

de machthebber

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 945
Hij zwelgt in zijn macht en aan zijn verzonken pretoogjes is te zien, hoe hij geniet. Hij denkt, dat hij meer capaciteiten en talenten bezit dan anderen en dat zullen ze ook weten. hij heeft niet voor niets zo'n grote mond. maar dat staat in schril contrast met het wormpje onder aan zijn dikke bast.…
eijkman17 juni 2003Lees meer >

FINALE

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.315
Ik sprak tot U, maar dronken, tot U, die in mijn armen lag: ‘de wrange wereld ligt verzonken en nimmer, nimmer meer, de dag! Ik ben van U, nu ik U kus voor U en U alleen en al ons dromen en ons doen was dus dat ik met U, werd één!…

hemel, hel, leven

hartenkreet
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.777
en wij verschoonden tijd in avondkledij van geuren verwacht men de hemel of de hel minstens het leven en aan het firmament stonden gele sterren in de landelijke kamer voor de haard waar hij met poëtische verkwisting haar liefde en geloofde dat zij zijn paden ging om samen de hemel te ontdekken of de hel minstens echter het leven verzonk…
sunset25 augustus 2007Lees meer >

Dichterslatijn

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
breekt speels en fel, Warmte krijgt gestaag vrij spel, Smeltende ijskappen dalen neer, Rollende tranen langs de bergwand, Verzamelen in een letterbad, Kolkend golven de woorden nat, Schuimend zwemmen ze richting land, Vloed van woorden in branding uitgemond, Spoelt in frasen over het strand, Schuimende silhouet droogt in het zand, Verzonken…

Observatie

netgedicht
4.2 met 45 stemmen aantal keer bekeken 1.641
Die wereld aldus bestoven te midden van de stilte ligt daar in rust verzonken en houdt haar winterslaap.…
Chatfant22 januari 2009Lees meer >

Verheven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
Ik verzonken in mijn eigen mist staar naar beneden, als een machteloze god die neerkijkt op zijn creatie. Het geluid zwelt aan, doet de mist in mijn hoofd verdwijnen, terugkeren naar de aardse wereld, me begeven onder de ziende blinden. Ik vervolg mijn weg, klok, bel, eerste uur...…

Dichtergave.

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 857
En toch heb ik u geschonken 't Zuiverst wat mijn ziel bezat: Konde van een diepst-verzonken Schoonste schat. Dichterwoorden zijn als stralen, Die van smart noch waan besmet In der harten afgrond dalen Onverlet. Dichterwoorden zijn als tranen Van wie almaar wenen moet Om een liefde nooit verstaan en Toch zò zoet.…

Dichtergave.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 997
En toch heb ik u geschonken 't Zuiverst wat mijn ziel bezat: Konde van een diepst-verzonken Schoonste schat. Dichterwoorden zijn als stralen, Die van smart noch waan besmet In der harten afgrond dalen Onverlet. Dichterwoorden zijn als tranen Van wie almaar wenen moet Om een liefde nooit verstaan en Toch zò zoet.…

Winterreis.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
Een boot verzonken met de mast langszij de nutteloze banden, van een auto op zijn kop. Een ton met lekkend iets en vies het plastic wijd verspreid, als 't ongehoorde. Dode kikkers, steigerpalen, bouwafval onderwater is een rijk, als van gestoorden. Eindelijk de zee gehaald maar mis nu toch het mensenleven.…

Al die dingen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
zoveel gedaan Ons praten op de bank over een knuffel piemel Hoe pluche kinderonschuld omhult We uitkijken op vlinders tussen de vlinderstruiken, de vijver die rimpelt door roze visjes, een kikker zien zitten op een steen We 'n Afrikaanse zanger beluisteren hartstochtelijk Frans zingend, omdat Frankrijk zijn land nu We dan in een verzonken…
Ralameimaar4 september 2023Lees meer >

Zij tilt zich overeind (1897)

poëzie
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.722
aan zich zelve en ongewis wordt zij hier, haar gedachten zouden niet verder kunnen, teruggehouden in deze bedeesdheid, alleen er hing een voelen van herinnering van vroeger, alsof het al een keer zo was, en over het wanneer denkt zij nog even en dan met kleuren om haar vreemddoen gaat zij zich beuren uit haar verzonkenheid…
J.H. Leopold21 september 2020Lees meer >

De schim van P.C. Hooft

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.294
Groot schreed hij voort, het lokkig hoofd omblonken Van ronde gloed en geluw-glanzend goud, Gelijk een god, in mijmerij verzonken. Hoog, van de schoudren opwaarts, rees zijn leest De schaar te boven, die, van vreugde dronken, Bijeengevloeid was tot zijn heugnisfeest.…
Jacques Perk19 december 2018Lees meer >

Tweede kans 1975

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 554
Ik kom tegen middernacht uit ‘n bespreking die lastig verloopt en rij in gedachten verzonken de weg die ik dagelijks rij maar zie de bocht over ‘t hoofd M’n auto die in de slip beland komt in ‘t kanaal tot stilstand het water spuit naar binnen de deur aan mijn kant zit vast en met ’n lijf vol adrenaline duw ik de andere deur open en…
Custor16 juni 2009Lees meer >

Ware elf

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 769
Naast het protserige stadhuis, de imposante Sint Jan, het verzonken kasteel van Jacoba, mierzoete wafels en houten kazen, verschijnt dan hier dan daar een zuster van Camille Claudel, in praërafaëlitische stijl, wat geen blanco-toerist vermoedt, overstijgt zij, de Groene Fee van Gouda, alle vergane glorie.…

Zingende stemmen

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.824
Maar op 's harten grond murmlen de beken, Waar een ongeweten licht in speelt, Waar de stemmen van dit leven breken, Doch waar nieuwgeboren stemmen spreken Rondom menig stil verzonken beeld.…

Op een balkon

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.127
Wolken in maanlicht trekken hun schemerende sporen over en langs het hoog balkon waar ik heb postgevat, uitziende op het land, dat aan de rand der stad tot een verzonken werelddeel lijkt te behoren.…
Jan Campert15 februari 2014Lees meer >

Wonderstil

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.161
Maar dan, ontwaakt tot de oude droom, Hoor ik de wind weer in de boom, En zie de kleine dingen aan, Die stil en ernstig voor mij staan, Verzonken in hun eigen rust. Zo, van ons diep verband bewust, Heb ik hen lief en hoor tot hen, Met wie ’k in u gelukkig ben, En tot die nieuwe zin gewijd Wordt al wat is nu werklijkheid.…

Nemo en Atlantis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
Wat ik van tijd tot tijd toch mis dat is, vast zeker en gewis, Jules Verne's diepzeegeschiedenis van onderzeeboot Nautilus Naar zeeën der verdoemenis en het verzonkene Atlantis dat aan 'n oceaan verwant is Een oorspronkelijk Platonisch rijk, ver weg van Sidon, Tyris, daar waar nu nog de Levant is, ouder dan Persepolis laat staan…

Oh Charleroi

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
laat me gloeiende sissende heavy metal horen in de oude staalfabriek Drink een glas rode wijn met me aan de Samber waar kunst stroomt en geld het loodje legde Wandel mee naar Bois du Cazier laat stille tranen vloeien in café Chez ta mère Zoek in Livre ou Verre de verwondering doorzie Charlerois helder als glas Voel de synthese van verzonken…
J.Bakx17 april 2023Lees meer >

vergeet te sterven

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 520
moegestreden huid dat vuil over de dekens kruipt wijst af tot voorbij de laatste snik wanneer de wilskracht ’t vertikt laat de wrangheid van ’t chagrijn neerdalen als ’n snotterig venijn want niet weten verschoont ’t verstand de vrucht verdroogd, ’t vel verbrand ’n nacht losgeslagen in de tijd de zon verbaast wat zij benijdt als zij in de huid verzonken…
R.E.N.S.13 april 2025Lees meer >

Restreis en verder

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 352
gebleven, opgehangen Aan gekortwiekte klerelijers van kleerhangers, Het zijn de stroppen en strakgetrokken lachjasjes, Uitgegleden herinneringen van werkelijkheden; Door deze vertraagde lage mist van vergelijkingen, De verrijking die poëtische waarheden aanreiken: Geloof de grootste goden niet, de geoliede zinnen Uit de machinaties; verzonken…

koffie en herinnering

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 297
Dromerig verzonken in zelfmedelijden, wanneer verloren geheugen meer weegt dan geld of goud. Ik neem een slok van de koffie, mijn zorgen even van de baan, en denk: tja — je wordt gewoon oud. De rook vermengt zich nu met de geur van verschaald bier, een nevel van giftig en beladen oordeel.…

In Paradisum in vogelvlucht

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 306
dingen die komen gaan binnen-in jouw verre dageraad Geluk lijkt altijd van korte duur ik kreeg roesmoes in mijn kop vorig jaar onder de huid van lente in maart dan blijft een impressie altijd onvolledig van dat eeuwige vrouwzijn door de tijd onderweg naar niets en nergens waar woorden zonder inhoud draaiden in cirkels en wortels verzonken…