6829 resultaten.
Gebroken liefde
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
488 Gebroken Liefde,
Het voelt eerst als de hemel maar dan als de hel
Telkens als ze hem vertelt
Hoeveel ze van hem houdt
Reageert hij hard en koud
Hoe hard ze ook naar hem smacht
Hij heeft de macht
Ze wacht en ze wacht tot hij nog eens naar haar lacht
Maar hij is zoals een koude en donkere nacht
Ze wilt hem niet kwijt en terwijl ze er om lijdt…
Buitengewoon bezoek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
383 het was buiten
beladen vochtig
in de donkerende
lucht waar druppels
aan takken groeiden
en vielen zonder regen
een klammige stilte
dreigde en maakte
alert ik hoorde vage
geluiden die ik niet
kon thuis brengen
in het verlaten park
een soort zich
mechanisch
voortbewegen met
de smaak van nieuw
in vreemde techniek
vrijwel onzichtbaar…
Dromen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
639 Gaan verloren alle prachtige kleuren,
achterlatend een donker diep koud gewelf.
Echter als mens wordt men geboren,
om te baden in de warmte van het licht,
Blijf daarom vechten , ga niet zomaar verloren,
zorg dat jij je weer op jouw mooie dromen richt.
Want elke nieuwe dag,
begint met een schittering in de morgen.…
De schaatser
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 De schaatser, diep in warme kleren opgeborgen,
hoort slechts het hoge zingen van zijn schaatsen,
het donkere ijs dat hol en grommend kraakt,
hij is een zwarte stip, verloren in een oneindigheid,
door een felle zon pijnlijk wit gemaakt.…
Het kabouterlied
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
442 Er wonen veel kabouters
In het paddenstoelenhuis
Ze hebben het leuk ingericht
Ook al zijn ze zelden thuis
Als het ’s avonds donker is
Bezoeken ze de mensen
Ze kruipen in hun dromen
En bekijken daar hun wensen
Ze zien veel pijn en veel verdriet
En ook veel moeilijkheden
Er is veel angst en veel paniek
En onverwerkt verleden
Ze pakken…
TIJD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 eerst, verlaten in het donker, verlangt het naar het licht.
het ziet hoe ratten vreten aan de wallen van de nacht.
het glijdt altoos somber weg en verder nog naar nooit.
daar staat zij plots, haar bloesje los, en stralende.
het ziet hoe het in haar en hen de wijde hemel ziet.…
Het mooiste komt nog!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
637 Dat zeg ik tegen mezelf
Als ik door de donkere nacht ga
Of als ik worstel met een zware last
Het mooiste komt nog!
Dat geloof ik met heel mijn hart
Als ik zie hoe de zon opkomt
Of als ik hoor hoe de vogels zingen
Het mooiste komt nog!…
Alsof
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
609 Alsof ik een nieuw kind
worden kan,
dacht ik even
door zoveel massages
in dat donkere hol op koude tafel
maar door stevige handen
doorbloed en gekoesterd.
Warme olie als strelend
mijn voorhoofd,
mijn denken,
me zacht makend
waardoor ‘k weg even.…
Nog even
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
482 Waar blijft de zon die kan verlichten
wat donker is in ons gemoed en ons weer
blij kan maken. Toch lokt van verre al
de lente die geen mens kan tegenhouden.
Soms kan een beetje dankbaarheid ons
hart doen leven en ons troost ook geven.…
Wat angst is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Je ogen zouden twee donkere gaten zijn.
Een dakloze
zag je het langst.
Je wangen ingevallen, je oogbollen
als knikkers in uitgeholde holten.
Je zou in rioolbuizen slapen,
of in zolders van oude huizen.
Ze noemen je 'Uileman'
Of gewoon 'De uil'.…
Moederdag
netgedicht
1.0 met 19 stemmen
441 nog voor
de kinderen
kwamen deed jij
met de nieuwe
rugzak al examen
zwanger en soepel
bevallen goed
voorbereid
zonder extra
geboortepijn
in donkere
nachten is er al
aardig wat afgetobd
wat goed lijkt
kan nog altijd
kleine verborgen
gebreken hebben
in verwachting doet
altijd een pittige
aanslag op reserves
als grut groot
is…
Het vrouwelijk wachten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 dooiend vroor
in de schaduw
wachtend op de zon
die toen de buurman
zong in koper nog
groener was dan
de zwarte olijven
die langer hangend
in hitte verblijven
stilte was nog onaards
in het vrouwelijke wachten
tot mannen handen
en gedachten ingepakt
hadden voor weer
een nieuwe hete dag
met een fier en
franke lach kwamen
haar en donkere…
De eerste trein
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
426 zijn ogen
waren dood
al overleden
toen hij besloot
de eerste trein
te nemen
die denderde zo
lekker door
vol massa voor
de grote flits
in je gezicht
in nog donker
ochtendlicht
kon ik hem niet
zo laten gaan
riep hee zonder
naam en pakte
de mouw van
zijn spijkerjack
voelde weerstand
in beweging door
moeten gaan
nog had hij mij…
KAST
gedicht
4.4 met 7 stemmen
1.364 Hij laat de dingen in zijn donker binnenste
op vaste stek dommelen
tot de deur weer open gaat, het daglicht
binnen glipt en alles wakker schrikt,
ook weemoed –
---------------------------------------
uit: Idioom van geluk (2016)…
Spreeuw in de storm
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 aan
ook de kapitein op de rivier
laat van zich horen
met haar vrouwenlichaam
als grote ziel aan stuurboord
slechts gekleed in boxershort
spreeuw in de storm
het houdt me zo
van de andere dingen af
die intrigerende kleur
van jouw Russische ogen
de voorzichtige glimlach
om jouw verlangende mond
snavel van het duisterveld
en donkere…
Zijn hengsellied
netgedicht
4.2 met 58 stemmen
384 op de rand van
het zomerse licht
stond het haveloze
huisje te wankelen
geleund tegen de
schaduwkant van
het donkere bos
we keken
elkaar aan
ik wist dat we
zouden gaan
op onderzoek
uit zomaar gewoon
pure nieuwsgierigheid
natuurlijk kraakte
de deur kreunend
zijn hengsellied
vertelde de trap
bijna ademloos
zijn leuningsloze…
ODE AAN DE LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.325 Drijven voorbij als donkere wolken in de lucht.
Spiegelbeeld in het water.
Mooie herinneringen vergaren voor later.
Intieme dans met ontluikende lentebloemen.
Hommels die vrolijk in het rond zoenen.
Een gemis elke dag als een smeulend vuur.
Liefde vinden in de wondere natuur.…
Waan of wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 Wat wij nu breken tot symptomen,
was eens een kompas voor overleven,
een verhaal dat de groep bijeenhield
tegen het donker van de nacht.
Misschien is waanzin slechts
zinnig van waan –
een drift van de geest die ons herinnert
dat menszijn altijd meer is
dan nuchterheid alleen.…
AVONDGENOT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 De geur van kale, beregende takken
zweeft al stijgend en dalend door donker bos,
raakt vermoeid, hangt tenslotte geheel los,
laat zich naar verlichte ramen zakken.
Fijne spijzen, dampend, vers gebakken,
vatten reuk van nat hout en verlopen mos:
woud- en keukenlucht zijn één strijdbaar ros,
dat zorgt voor zaalvrede en -gemakken.…
Zonnebril
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
337 Achter het donkere glas
vervaag ik langzaam,
een schim die niemand volgt—
een schuilplaats voor alles
wat te fel brandt.
Ze denken dat ik afstand zoek,
maar de wereld kruipt te dicht op mijn huid,
raakt aan wat ik niet prijs,
eist wat ik niet geven kan.…
Bloeiloze bloemen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
399 Donkere nachten vallen in vertrouwen
onder lichte zomersterren
van voortijdige droeve stilte
geen heimwee en geen verlangens
uiteindelijk is er een toekomstige weg.
Hij leeft nauwelijks een leven zonder haar
er is geen biefstuk, geen genadebrood
er zijn geen vegetarische snacks
of andere fijnzinnige versnaperingen.…
Avondlicht van een stedelijke maan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.186 Er is een donker amoureus gezicht
met opvallend vriendelijke ogen
van een kameraad uit niemandsland
diep in de late avond op bezoek
omdat er ware liefde nodig is
om vriendschap te laten ontstaan.…
eerste adem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
211 broekzak
tussen verloren munten
en een kassabon van gisteren
de jaren lopen niet
ze lekken
uit een knie
uit een spiegel
uit het trager worden
van namen op de tong
toch blijft iemand lachen
met regen in het gezicht
blijft iemand ramen openen
alsof morgen een gewoonte is
misschien is dat het geheim
dat sterfelijkheid
niet donker…
The Awakening
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
234 Het ronken van de motor
op een lange donkere weg
en de muziek die wij hoorden
de tranen die wij vergoten.
Op een ochtend werd ik wakker
en dacht je echt te kennen
van de wieg tot aan de zerk.…
het zwarte gapend gat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
238 al vroeg drijven donkere wolken
door de kamer waar behang boeken weerspiegelen
en als altijd de eerste zuchten niet kolken
maar jagen op chaos, waar hijgen het uitzicht uitput
.…
Tot hier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
173 onder het luiden van de klok
Meteen komen er mensen
af op het schreeuwende geheim
/ Er is nieuws, het laatste nieuws /
en ze becommentariëren het touw
(nette mensen zijn ontmaskerd
hun nevenbelangen onthuld
en ondergrondse netwerken
ontknoopt)
maar nieuwsgierig zijn ze
vooral naar de handen
die aan de klok trekken
daar in het donker…
Jij en ik
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
179 Het licht dat in je hart schijnt zal het donker doen vervagen.
Ik zie wat jouw ogen zagen en zal dat zien totdat ze sluiten.
Muur gebouwd en het voelt veilig maar ooit moet je wel naar buiten.
Eenmaal daar valt alles mee, beginnen vogels zelfs te fluiten.
En daar en dan zal je beseffen dat je je gevoel gewoon mag uiten.…
Het Afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
202 De avond valt, het laatste woord verstomt
en in de schemer wenkt een stil begeren
Ik zie de dag zijn felle glans verliezen
terwijl de nacht met donkere sluiers komt
Mijn hand zacht door jouw herinnering
wil nog één streling in de tijd bevriezen
voordat de uren streng een grens gaan kiezen
en de verstilling het gemoed bekommert
de nacht…
Scherven van een storm
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
230 Donkere wolken
tussen de stilte van licht
breekt nog niets open
Scherven van een
storm blijven niet achter om
je te herinneren aan wat verloren ging,
maar om te onthullen wat de storm niet kon breken.…
Wat nog achterblijft
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
149 Tussen het ruisen
van de lucht boven donkere
kruinen vertragen de contouren van de dag
tot dunne lijnen, een verdwijnen dat zich voltrekt in mij.
Wanneer het licht zich
terugtrekt en de horizon in bleke
rust oplost, blijft een stille helderheid nog even
achter, een zachte afronding die mij niet sluit maar draagt.…