631 resultaten.
Kamperfoelie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 Ook ik ben blind geboren en ik
Tast mij in geen duister
Verlatende dat wat ik dacht te hebben
Begroetende dat wat mij overrompeld
Met een eeuwige rimpeling van besef
En oordeel van tijd en notie van gebrek
Aan alles waar een mens gebrek aan
Denkt te mogen hebben.…
Frouke Doutzen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 Zo zijn het er tien
en zo zijn het er honderd
en sta je op Instagram
en op fb
En heb je je lijf, leeftijd
en smoeltje mee,
dan zijn het in no time
een miljoen of twee
Ze volgen je mening,
geen oordeel, geen feiten,
just fake, nep, onwaarheid,
goedkoop, snel gescoord
Nou mogen de schapen
zich aan je vergapen
en danken…
Zolen staren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 schoenen eens trots uitgezocht
Trekken zich snikkend aan de haren
Brullend als een wangedrocht
Grijze zeeën stromen over
Zwarte zeeën slokken op
Kale stambomen staan pover
Boven hun afgebroken knop
Zonder wezenlijk verschil
Staan alle oorlogsraden stil
Om in een tijd van somber haten
Dezelfde zolen neer te laten
het ongeoorloofd oordeel…
Liefde wint van haat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
577 Lieve liefde
waar ben je zonder oordeel?
waar was je in Amsterdam
waar was je tijdens dit geweld?
waar was je tijdens de Kristallnacht?
waar, waar ben je dan?…
De kunst van eenvoud
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
554 Er zit een waarheid in het kleine,
die niemand opjaagt, een echtheid in het kijken
naar iets dat eenvoudigweg bestaat, zonder oordeel — zoals een
vogel op een tak, die niets hoeft te bewijzen, en mij toont hoe rust vanzelfsprekend kan zijn.…
Waar liefde stil ademt
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
679 Liefde is hier geen heldere vlam,
maar een zachte gloed die brandt zonder haast,
zonder oordeel, zonder vrees — een samenzijn van twee breekbare
werelden die durven te bestaan, ook in het onzichtbare, ook in het onuitgesproken.…
Wanneer je stem weer breekt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
218 Maar toen viel het oordeel –
één woord, oneindig zwaar,
uitgesproken door iemand
die nooit echt naar binnen keek.
En alles stokte:
de taal bevroren, de stem weer stil.
Vertrouwen verdampte,
verbinding versplinterde
als glas, dun en teer.…
De Ontwapenende Lente
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
386 Laat haar mantel je omarmen
zonder oordeel en zonder schroom,
word meegevoerd in haar vurige omhelzing
als ware het een droom.…
De Club van Rome
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
656 Zij gaven hun bezorgdheid ampel weer
In ‘Grenzen aan de Groei’. Is dat verleden?
De yolo-mens blijkt thans ook pas tevreden
Met vrijheid, overvloed, comfort, met méér
Dus heeft de aardbol nog veel voor de boeg:
’t Heeft nooit genoeg, het rupsje nooitgenoeg…
Bedankt Kloos(2)
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
871 goeie
Die niet maar wat zit aan te knoeien
Zodat de mens ook na zijn dood nog lache
Van mij af schud ik het boze
Virussen en ziekte kiemen
Verpak ik in gebruikte dozen
Verbrandt ze in mijn hel
Ik zorg voor mooie lieve eerlijke mensen
Die ook elkaar slechts welzijn wensen
Nooit meer brullen vechten schelden
En ook niet meer een slecht oordeel…
Voor je gevoel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.018 velerlei
't Gevoel iets te hebben betekent
Een wereld door 't lot bezocht
Een leven in teken van de waan
Ziekte, dood, een stille tocht
't Gevoel machteloos te staan
Een kans sidderend van ongeduld
De uitdaging zoekend, opgetogen
Het idee, in goud gehuld
't Gevoel te mogen
Een ander in de steek gelaten
je bent gewogen en gemeten
het oordeel…
We rijden samen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.269 wie is hij, vraagt mijn loden brein
dan heft hij hoog zijn zwaard en slaat
ik beef, het handvat brandt van pijn
en zie nog net zijn duister gelaat
geknield een man, zijn hoofd gebogen
die ik van boven gadesla
richt zich op met lede ogen
die voelen alsof ik sterven ga
vrees mij niet, aanschouw mijn ogen
aanschouw uzelf, vel dan uw oordeel…
Biecht
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.097 ondeelbaar was
Maar het dwarrelde in goed en kwaad
door zon beschenen tegenlicht
en met rozen op mijn schoot
schoof ik hem langzaam dichterbij
waarop hij zei dat ik hem vader toen mocht noemen
en gaf antwoorden - zo vaag
als witte bleek van zijn gezicht
en wist dat het hem niets kon schelen
want hij zou mij toch verdoemen
Van zijn oordeel…
Heimwee
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
749 Oordeel maar, vliegjes! Ik zal
jullie misdaden van mij afwerpen, zoals men wespen van
de schouders blaast. Jullie zullen in mij wegzinken,
zoals stenen in water. De wanhoop zal in jullie krijsen
en het verlangen naar God en hoe men zuiverheid bereikt.…
bedreigde stad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 de stad is klaar
met erkers dakkapellen
zondags op orde
schoon gewassen licht
bereidt onder wolken
een oordeel voor
hoog ingelijste ramen
en stille straten
boven zijn luchtschepen geland
met gaasdunne lading
de vloot is vervuld van vreemd
somber geduld over de daken
en bewoners bijna uitgeslapen
de dagen zijn voorbij waarin de dood…
Liefde in de supermarkt
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
559 De caissière bekeek mijn bananen
met meer oordeel
dan mijn ex ooit naar m’n leven keek.…
Verslaafd aan liefde (Naar een boek van Jan Geurtz)
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
688 om
Jezelf afwijzen
zorgt voor afstoten
Van onveilige delen
Van onszelf
De opvatting
Te moeten veranderen
Om goed, beter, waardevoller
Te worden, kern van het probleem
Omarm jezelf
De volmaakte natuur
Het zat al in je
Neem het waar
En doe het
Stop met
Negatieve patronen
Start met positieve
Kijk en beleef
Zonder oordeel…
Gordijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Een oordeel is heel snel geveld.
Mensen hebben oren, groot en klein.
Maar of ze luisteren staat te bezien.
Ik mag daar ook geen rechter over zijn.
Maar hoe zul je weten, als niemand spreekt?
En wat moet je spreken als je het niet weet?
Het gordijn blijft dicht, zonder helder zicht.
Duisternis lijkt beter dan het licht.…
´Wij mensen denken dat we alles weten´
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
567 elke dag en elk lot
Zonder angst, zonder strijd
Wij mensen denken dat we meer zijn dan de andere dieren
Dat we boven hen staan met onze manieren
Maar hoe meer we denken, hoe meer we verliezen
Wat de andere dieren ons kunnen bewijzen
Zij zijn één met de natuur en elkaar
Zonder haat, zonder nijd
Zij respecteren elk soort en elk gebaar
Zonder oordeel…
Melodie van de ziel
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
669 Hoe dan ook, muziek is mijn veilige haven,
de plek waar ik zonder oordeel kan zijn, waar ik mezelf mag
verliezen in de intensiteit van de verschillende klanken, en toch altijd weer
terugvind wat ik nodig had: heel, compleet en vrij, met elke noot die me heling brengt.…
Toen wij daar zaten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
311 Ik stelde me voor dat iemand je hand vasthield,
niet om te oordelen,
maar omdat niemand alleen zou moeten vertrekken.
En ik dacht aan al die fouten,
de lijst die steeds langer wordt,
hoe jij een spiegel werd
voor alles wat ik niet wilde zien.…
koffie en herinnering
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
297 De rook vermengt zich nu
met de geur van verschaald bier,
een nevel van giftig
en beladen oordeel.
Ze absorbeert de damp
van de zwarte koffie.
Een stilte dient zich aan —
ik gebruik haar
voor ik het moment steel.…
Navond van de bouwmeester
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
229 Onder de tegels schuift het donker,
wortels vinden hem, herkennen hem,
nemen hem op zonder oordeel.
Zijn bloed wordt zachter,
vergeet zijn richting,
leert opnieuw te stijgen zonder hoogte.
Navond, navond,
luisterende avond,
de stad wordt weer een lichaam.…
Aan Hannah Arendt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
93 is de boosheid die met angstig lage pH aan mijn hart vreet
mijn ziel en dichtader dicht doet slibben met taaislijmerig goor-esterol
mijn lichtader luchtader vernauwt snakkend naar verlichting verluchting
naar doorwaaien van door binnenvetten muf geurende holten
wanhopig zoekend naar begrijpen niet meer bij machte tot begrip
nee gepaard aan oordeel…
Schiereiland
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.566 Een zuur oordeel van een milde rechter.
Hartaderbreuk is de straf.
Een traan die naar buiten wil en roept.
Ik mis onze avonden en hun vervolg.
Op jouw schiereiland waar we fluisteren,
De bestorming van het strand,
flarden van een zalig slagveld.
De muren zwellen en wij zweten.…
waarom wachten
hartenkreet
4.0 met 30 stemmen
5.422 Ik hoor je zoveel liever nu
dan zoveel later pas
ik wil die stoet nu langs zien trekken
wil ze bij leven liefst lang tellen
wil nu al weten wie, waarom,
welk oordeel straks gaat vellen
wie roept dat ik zijn beste vriend was
Ik zie ze zoveel liever nu
dan zoveel later pas
nee, doe mij nu dat grote feest
lach nu en lal, want waarom wachten…
Simon Carmiggelt 100
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
710 Ach, alleen jouw oordeel telt hier Simon.
Kees van Kooten droeg werk van je voor,
zoals alleen Kees dat zo meesterlijk kan.
Zijn Vieze Man was er zelf gelukkig niet.
Zijn gore beledigingen aan jouw adres,
ze bleken helaas nog niet verjaard Simon.
Gelukkig nam Kees er grote afstand van,
zoals alleen Kees dat zo subtiel kan.…
Mijn stilte en ik .
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Ben jij het
die mijn oordeel smeedt!
Oh mijn stille stilte en ik
wij kennen elkaar
zo stil in elkaar gezeten...!…
Zo helder als kristal breekt daar schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Laten we niet leven naar het oordeel
van dat leger en die dictator die ons en
zelfs de grond naast en om ons huis niet kent.
Laten we de verdwijningen,
de erbarmelijke humanitaire
omstandigheden, de schendingen
van oorlogsmisdaden en misdaden
tegen de menselijkheid,
zeker niet verzwijgen.…
volop leven - van harte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
616 bent
in alles dat en wie jij liefhebben wilt
om vandaag dat alles en jou te vieren
trots op wie jij durft te zijn en blijven
ga ik met een glimlach naar buiten
zodat ik heel de wereld vertellen kan
dat jij vandaag jouw jaardag viert
dat het meer dan de moeite waard is
het leven volop en volledig te vieren
zonder zorgen over de vele oordelen…