8450 resultaten.
Wrede zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 formuleerde
komt terug in de lucide gedachten
onder de heldere zomerhemel
de priemende zon en wolken
alles terug in de gedachten
ergens in het park ligt een condoom
en is de pure waarheid zo ver weg
waar de rivier het landschap doorklieft
en je terug wilt naar het droomgebied
het grensgebied nadert van tranen
of geen tranen, om wat vergeten…
gedroogde standen en stranden
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.020 Armoedebegrippen in een businessmodel
Berichten die in de mist verdwalen
Om snel te vergeten
Alsof het contraproductief eindigt
In een Rein-schaalmodel
Brabançonne en dochters
Verdroogde wol-Ven-vacht
Glasnost
Ruiten ingeslagen
Verdrukte veelkleurige garnalen
Kok-ket in garnaal kroketten
In glassplinters
Uit-één-geslagen
Wollige…
Tussen gissen en missen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 wisselsporen van
de ene na de andere tijd
verloren speelgoed
in een oogopslag
onder getekende lucht
zoveel duisternis onder
onbegaanbare grond
wonden en scherven
uit sponningen gespat
werkelijkheid
vergeefsheid
alles is er
altijd andere tijden
gisteren en vandaag
altijd sterfte
schimmen die zeggen
hoe het komt
het vergeten…
VER SCHOUWEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
623 De zwarte lucht met talloze ogen
verhaalt van onnaspeurbaar verleden,
toekomst van onvoorstelbaar vermogen:
"Al wat in 't aardse leven is geleden,
zal Jezus' gemeenschap vergeten mogen,
als Gods schapen door de Hemelpoort treden."…
Aanmelden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
636 gebleven die dachten
die zouden die meenden
samen de zorg voor
mijn welzijn en leven
liever via de app’s
maar ik ben daar
nergens en nooit
aangemeld laat staan
ooit verschenen
heb geen woordenschat
om dingen te benoemen
niets om over te praten dan
enkel nog de games
die bepalen eten drinken
en slapen als ik tenminste
aanmelden niet vergeet…
Niet stoffelijke zielen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
442 strak dreven
de wolken
hoog langs
ontdaan van
hun last
zelfs de kleuren
waren even
te gast in
het nog
donkere kielzog
zij contracteerden
de immense leegte
die het onbenoemd
grote universum
had te vergeven
mijn kijken
kon niet verder
reiken dan wat
lichtende sterren
voorbij de planeten
hun plaats
en benoeming
ben ik vergeten…
De gouden glans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 jij lacht
openingen vol
warmte en begrip
die nemen je mee
naar een andere
wereld zoals het
strand doet met de
schitterende zee
waar je alles
kunt vergeten
dat je niet
meer wilt weten
maar ontspannen
wilt genieten van
het goed gevoel
om bevrijd te zijn
even niet de
drukkende pijn
dat alles nooit meer
hetzelfde zal zijn
omdat…
Onherstelbaar falen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
472 ontluiken
weer te sluiten
wij waren
op zoek naar de
wereld om ons
heen naar leven
en alles weten
hoe en wat
omdat het
slecht gaat
en alles van
waarde verloren
lijkt te gaan
zoals de natuur
met zijn raderen
en niveaus van
duurzaamheid
op onze aarde
we hebben
gezocht in tijd en
geschiedschrijving
opgravingen maar
zijn vergeten…
Fluisteren in de wind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
789 En in het fluisteren van de wind..weet ik dat ik jou steeds vind
Het vertelt zo moet je weten..lieve papa ik ga je nooit vergeten.…
Afscheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
570 Niets blijft voorgoed en mensen worden
ouder, trager, vergeten ook wat hen
ooit boeide en doet leven. Het afscheid
doet dan pijn, maar zo is 't leven.
We hebben slechts dit nu, ja enkel maar
dit nu, maar voor wie gelooft worden ooit
alle dingen nieuw, vergaat ook ooit de dood.…
Elk seizoen z'n waarde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 Bladeren dwarrelen uit kruinen
als vergeten van minder goede tijden
daarentegen kleurt nog de hemel
van horizon tot horizon
in het fraai pruisisch blauw.…
The big one
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
688 Zelfs als je ontkent
dat jij tien maand lang
mij hebt voorgelogen
geloof ik je niet
En al beweer je
met droge ogen
dat jij dankbaar bent
mij nooit zult vergeten
Dan nog weet ik zeker
dat jij dit niet meent
want jij hebt je grootste
weldoener bedrogen
De waarheid is één
maar jij bent gespleten
steeds zul je verlangen
maar nimmer…
ijdelheid der ijdelheden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 als zand dat door vingers glijdt
een schaduw in de ochtendtijd
zo is de jacht naar groots en meer
een echo in een lege sfeer
we bouwen torens hoog en breed
vergeten wat er echt toe deed
vergaren goud, vergaren macht
maar zien niet wie op ons wacht
de spiegel fluistert leugenzoet
kent niet wat de ziel ontmoet
wat blinkt, vergaat, wat schittert…
Boven de koorts van de wolken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
371 Het stijgt,
als damp van een vergeten mond —
een fluistering
die zich vermomt
als openbaring.
Niets raakt mij meer.
Ik ben voorbij huid,
voorbij adem.
Een gestolde blik
in de ruggengraat van de lucht.
Hier trilt alles
alsof de hemel zelf
een koorts draagt,
een hunkering
die zich niet laat doven.…
Dwaalsteden
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
521 natuur
maken de eenvoud van mijn herbeleving
intens en onverschrokken spontaan en puur
alsof ik voor het eerst in korte broek
in de bewoonde wereld komieken tegenkom
die de heimweehut in stilte hebben afgebroken
een zomers dromen komt er in de plaats
in de dwaalsteden waar ik ontspannen slenterend
de ernst van mijn volkse verleden mag vergeten…
Zoete herinnering
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
326 Een smaak ’k vergeet nooit meer,
Die herinring doet mij steeds zeer.
Toch roep ik die herinring steeds op,
Al brengt 't me van d'regen in de drop,
Voert 't me ook keer op keer naar de top,
En daar verheug ik mij telkens weer op.…
Blijf nog even
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
543 En ergens,
ook al mag het niet,
hoop ik dat je me weer ziet,
en ons niet vergeet in het nergens
Dat diezelfde vonk,
die toen zo mooi blonk,
er weer was.
Toen we samen lagen in het gras.
Bevend in de regen,
en toch nog even bleven.
We hadden elkaar.
En nog zoveel te geven
Toch ben ik dankbaar.…
Meisje van lentetijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
316 Wie haar ontmoet, vergeet zichzelf,
maar vindt iets nieuws, van binnenuit.
En als ze gaat — blijft iets bewegen,
een geur van hoop, van lentetijd.
Zo’n meisje blijft niet in de wereld,
maar in je hart, oneindig wijd!…
Oud en nieuw
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
756 2025
Wilt u dit jaar onthouden of vergeten?
Was het verrassend? Was het déjà vu?
Veel tegenwind? Of heeft het meegezeten?
Een jaar van parasol of paraplu?
Wat vindt u: werd u krap of ruim bemeten?
Dronk u chateau migraine of grand cru?
Kreeg u all you can eat of dwangdiëten?
Ja, hoeveel sterren krijgt dit jaar van u?…
Onbeteugeld afscheid van een onvoorzichtig jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
336 Hoe probeer ik in de eindeloosheid te blijven
van een tijdelijk verblijf hier op deze planeet
hoe kus ik een maagd zonder te blozen
vergeet ik morgen alles wat ik weet
luister de muziek gaat over regenbogen
de hoogste noten vangen nu een zoete wind
er zijn nog zoveel dromen over
ik waan me nu gelukkig als een kind
laat me leven liefde geven…
Hij vindt een weg
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.671 Er moet opnieuw worden vergeten.
Hij vertrekt heimelijk in de nacht
naar een dorp in niemandsland
om zoete herinneringen te ontzien
Halverwege de lange reis
beseft hij dat zij niet werkelijk bestaat
slechts een schim in zijn geheugen is.
Hij vindt een weg in vreemde werkelijkheid.…
Kent God alle namen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
301 kent God alle namen
van hen die zich ophielden op die éne locatie
zijn daar nog wel veilige lettergrepen
tussen plat gebombardeerde dromen
en vergeten knuffels vol idealen
of is de landkaart getekend in een omgekeerde taal
die je van binnenstebuiten moet kennen;
anders zouden zinnen verzanden
waar een onzichtbaar safe house violet geschilderd…
Nachtwoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
169 Het duister fluistert geheimen van de maan
een zilveren sluier valt over de groene bomen
de vrees voor de waarheid is nu heengegaan
de dwaze mensendroom weeft draden
van een oud vergeten mysterie
geen mens die deze stille paden kent
een nobele echo zweeft door de contreien
de koude aarde wordt door licht verwarmt
waar sterrenstof de diepe…
Cookies' Content
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
292 aan het zicht onttrokken zijn
Doch om u uit de kwelling
van onzekerheid te halen
en de misère van niet-weten
vragen wij, omnipotente
tekst- en beeldleveranciers
uw nederige toestemming
om de poort te openen
naar de uitgestrektheid
van het rijk der
reële fenomenen
Wijs dus niets af
en accepteer
al onze anonieme ads
en vergeet…
STINKEND RIJK OF STRAATARM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.062 het is een olijk melodietje, een vergeet-me-nietje
wat fraai gevat ook doorspekt met humor en te genieten met een rietje
arm of stinkend rijk; het geluk maak je zelf
respecteer jezelf, je waant je rijk voelt aan als elf
meezinger afgekruid door het mooie deuntje het dansen komt spontaan
een traantje verpinken hopend dit mag lang duren is nog…
Oud stof, nieuw licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
95 Ik heb mijn hoofd op kussens gelegd
waar ver vergeten dromen stierven,
en voelde hoe oude liefdes als scherpe doornen
langs de huid van het geheugen sneden.
En toch.
Er is een stille, bijna vreemde rust.
Een vonk die zachtjes opwaait in het stof,
een nieuw begin dat ademhaalt
door de vertrouwde kamers van mijn huis.…
Tranenbiotoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
144 Het vergeten weigert te stoppen.
Opnieuw moet ik verliezen wat ik wist,
klaarlicht en bij vol bewustzijn.
Wat rest is de verspilde liefde.
Jij, mijn gids door de schaduw—
het grenst aan een wonder dat ik nog hoor
hoe jouw nagelaten licht nog zingt
in het domein waarin je verdween.…
Wij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
133 Ik ben zo groot dat ik Mijzelf kon scheiden, in
Wij klein, als zandkorrels in de zee
Wij kunnen niet aarden, niet aarden
Wij woelen door de baren
Wie we zijn of ooit waren
Wilden in een wereld die zichzelf niet weet
Maar Ik ben
Als Ik in de mensen
Met wat tijd, met wat ruimte
Soms iets vind en soms vergeet
Maar altijd weer verder ga…
Kunstmatige kameraad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
178 Het is niet duidelijk hoe precies
maar ik begin jouw mechanische stemgeluid
steeds beter te herkennen
je hebt dezelfde precisie
wanneer het om emoties gaat
als je een paar boeken hebt gelezen
maar alle andere literatuur bent vergeten
al neem ik je niets kwalijk, je bent immers
geen mens, maar in feite een machine
die met een soort van…
Eindstation Margraten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 In het smetteloze groene gras
staan hier duizenden vergeet-mij-nietjes
op de kaalgevreten botten
van een lang vervlogen jeugd.
Hier ligt, postuum tot heldendom verheven
en voorzien van ster en streep,
de vroeg geknakte bloem der natie.…