5775 resultaten.
Iconisch
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
607 in het uitlaatgat van nederland
was toch geen klisjeeman die nergens op leek
Hij dankte z'n image aan krullen en brillen
de ene week roze de andere zwart
hij zwolg in de aandacht en ijdele praat
op zijn stoel, voegde nooit aan z'n woorden een daad
en als hij wat doen wou werd 't hem te benard
zijn honger naar woorden was nimmer te stillen…
20/04/2025 Pasen, Pascha, doornen kronen en kransen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
804 Urbi et Orbi
't klinkt als latijn
vandaag onbegrepen
de secularisatie heeft
't vergeten
Paas bloemen lelies geel
zonnig verwoorden
klokkenspel meiklokjes
vol tooien
Goede vrijdag 't Paaslam
reeds lang geslacht
vrijzinnige klanken
muziek verzacht
Stille graven op Paaszaterdag
Gemeenschappen die treuren
't verdriet verplensde…
‘Ghazelen II’ (45-71)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 ik zweer vrij naar ‘t brein van Hawking
en dank de kracht waardoor wij draaien
onder ’t genot van ‘t lot der stille nachten
hang ik al lang niet meer aan heur haren // 48
nu Google de kleur van haar ogen kent
zal hen ze mogelijk beter omschrijven
en daar ook geen gevoelens bij hebben
waarin we waarheid zullen bespeuren // 52
de grond waarop…
Sjamaan van Nix
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
427 Hoe eindeloos dat zelfgefleem
gehuld in tergend traag bewegen
voortduurt in de blauwe kamers
rond hofvijver in het totaal
verstikte Holland op z’n smalst
verwijfd gekeuvel dom geneuzel
dat oorverdovend stille gillen
in het debat waar sterren willen
verdwijnen in de zwarte gaten
van de tijd die koolmeesje
geen andere keuze laat
dan…
De Zuchten van de Tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
349 In het heldere, stille water van de beken,
met de wilgen als waakzame hoeders,
wordt hier de geschiedenis bewaard —
voor altijd, tot het einde der dagen.…
Rivier onder de appelboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 Geef mij de brede, trage rivieren,
waar wilgen drinken in stille geuren,
de dijken zinloos, de stad doodstil,
winterlandschap met krakende heide, kil.
Ik kwam thuis, het was zacht voor de tijd,
tuinbank klaar onder de appelboom,
buurman spitte, nacht kroop uit de aarde,
blauw licht hing in takken, zoet en waard.…
In den Avond der Inkeere
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
78 O mine ziele, com nu naderby,
ende sit in stille wordinge neder.
Den dach en heeft syn laetste glansen niet meer,
maer sijn schaduwe dwaelt al over veldt ende steden.
.
Siet hoe de avonde nederdaelt,
als een sachten sluijer over menschenherte.
Den eenen vindt ruste in sijn huys,
den anderen blijft dolen met sijn smerten.
.…
AFSCHEID
poëzie
2.2 met 31 stemmen
5.788 Doch, eer ’k de laatste gang
Naar ’t stille graf, betrede,
Doodengel! laat mij tijd voor één gezang,
Tot dank- en afscheidsbede.
Heb dank, o milde Vader, liefdrijk God!
Voor al ’t genot van ’t leven;
’k Heb nooit vergeefs, bij ’t wisslen van mijn lot
Het oog tot u geheven.…
Berusting
poëzie
3.6 met 20 stemmen
4.387 Mag mij dan na zo veel treuren
Zo veel zwoegen, zo veel wee,
Niet een uur van rust gebeuren
Op een stille legerstee?
Drijft mij, met gebroken lenden,
Kreupel, ademloos, en krom,
In een kring, die nooit zal enden,
’s Werelds tuimelmolen om?
God!…
Een morgen
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.606 Hoog staan de bomen in de jeugd der wereld
als heiligen, en heel deze eeuw'ge dag
is licht en wit, vol suiz'len wijd en zijd;
ik hoor het sap in al de planten zwellen,
en hoe, met stille wil, de schepping groeit.…
Het epos van de zeven dode dichters
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.302 meta
Op zoek naar een doorbraak
alternatief voor retro-trend
schreef hij het epos van de zeven dode dichters
opgehangen op ogenschijnlijk een tijdstip van toeval
maar digitaal weergegeven symmetrisch
deden zij het om die ene
voelden zij zich zielsalleen
stille hunkering naar diegene
verdwaald in een lemen grot.…
Toen ons kindje glimlachte
poëzie
3.8 met 18 stemmen
9.386 Toen hij geglimlacht heeft, 't eerst van zijn leven,
kwam hij uit verre, stille landen zweven.
Daar had hij geen gehoor en geen gezicht,
en leefde alleenlijk bij inwendig licht.
Daar is het eenzaam en geen enkel ding
wordt er verwacht of laat herinnering.…
Herfst
gedicht
3.2 met 8 stemmen
17.688 En de herfsthemel straalt, waar grote stille
Wolken verheven en doorschenen staan.…
Vliegen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.170 Er waren zeldzame, tedere momenten waarop ze je in stille koestering droeg.
Haar handen streelden je en geen mens of hel heeft dat kunnen verhinderen
Kleine Shin, je werd in ijzige kilte werd geboren.
Verdreven uit de buik van je moeder.
Jullie levens vielen stil - voorgoed - toen de navelsteng werd doorgeknipt.…
Leven in droom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.837 Nimmer ons oog die kleuren zag
Zo warm, zo teer, door 't stille woud
Scheemrend, als stond het niet gebouwd
Op wijde hei...O zaligheid,
Als ons ontzinkt de werklijkheid,
Als altijd nieuw, hetzelfde ding
Doet siddren van verwondering,
Als men zijn nuchtre leven leeft
In schijnselen als de Droom ons geeft!…
Bergen
poëzie
2.6 met 7 stemmen
2.572 Ze houden zich heel rustig, maar ten laatste
Wanneer dat stille kijken hen verveelt,
Beginnen zij een spel, dat ik zo dikwijls,
Het arme rupsje plagend, heb gespeeld.
Dat zag ik verder kruipen, onverdroten,
En argeloos, terwijl ik keer op keer
De eerste hand achter de tweede plaatste;
En 't plagend spel herhaalde ik telkens weer.…
Zomerse Avond
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.145 Mineias dochters vliegen weder:
Ook spant de stille Nacht zijn zwarte paarden in.
Wij zien de schemeringen
Verdikken, waar we staan.
Alrede heft de gulden maan
Haar horens op, en rukt ter bane in harer kringen.
Hoe rust het hangend loof
Der luisterende bomen!
Geen wind beroert de vlakke stromen.…
Tennisstof
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 .
__________________________________
FOONLOOS TENNIS
Een stille wat timide topatleet
Beidt 's avonds in de anonimiteit
Van een hotel met dichten graag zijn tijd
Guillermo Vilas, tennisser-poëet
Ontsnappend aan de glitter en vernis
Van interviews, publiek en camera
De mallemolen van de media
Wou hij het liefste zijn zoals hij is…
Het Voortouw van El Camino
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 In de tussen-time belagen
drenzende dreumesen
de magen der brodelozen
in hun uur van Nood
voortdurend smachtend,
in een niet te stillen honger naar
meer-meer-meer
en verder dan non plus ultra
..‘hetgeen hun DNA dicteert!’…
VRIJHEIDSMAALTIJD WESTERKERK AMSTERDAM: 'LEKKERE KONTJES'
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
273 Thomas de Bres een goeie speaker
vraagt niet om een openingsgebed
maar wel om stilte, stille stilte
om naar de kerkklokken te luisteren
ik krijg direct een brok in de keel
ik vermoed geen hap meer te kunnen eten
de vrijheidsmaaltijd neemt z'n aanvang
er is geen wijn, maar wel broden
ik kijk naar de sfeervol gedekte tafel
naast plakken…
HET WINTERSPOOK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.519 ‘k En zie bijna geen wegen meer:
de koude voert mij henen,
de velden uit, de steê weer in;
nog donkerder is ‘t daar:
de zware dompen varen mij,
als of het water waar',
dat duisternisse en vuilnis voert,
onhoorbaar vóór de schenen.
Ze ontsteken licht.…
Susquehanna
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
650 Een flits een supersonische beweging door de duisternis.
Opspattend water, het meisje dat aan het spartelen is.
Ze dacht de oplossing te hebben gevonden en sprong
het woeste water was datgene wat haar geest nu toch bedwong.
Ze klautert naar de wallekant en vleit zich proestend neer.
Nu weet ze hoe het zit, geen dwaze acties meer.…
Liefdes Hof
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.716 Met duisternis geslagen
ligt al wat u ontbeert.
Uw rankheid gaat mij voor,
de schemerige lanen,
de koele schaduwbanen,
de ganse stilte door.
Om die gedaante kwijnt
het zonlicht, en omlijnt
uw nauw bewust gebaar,
dat mij geleidt tot waar
geen twijfelen, geen vrezen
of geen miskenning is:
tot liefdes onvolprezen
onthuld geheimenis.…
Arcanum XV De Duivel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
626 naar de ijzige hoogvlakte
waar tussen hemel en aarde
de knoestige boom
verboden vruchten draagt
en tussen zijn wortels
de vreselijke Baphomet
verbergt, de lichtdrager,
die de kennis van de macht
en de macht van de kennis
onthult
aan de vermetele
die aan de blinddoek en ketens verzaakt
om het licht te zoeken
dat schijnt in de duisternis…
Een inspecteur belt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
904 De woonkamer ligt begraven in duisternis,
op de eettafel staat de ontbijtboel al klaar.
Wanneer men dan belt, is er iets mis.
Ik luister terwijl ik leeg in de verte staar.
We moeten op zoek naar H.N. Balken;
‘Is hij een vriend?’, ik weet het niet.
Hij kon mij op vreemde uren stalken,
geen idee waarom hij huis en haard verliet.…
Lieve Maan
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 Lieve Maan daar hoog in de lucht
Jij brengt bij mij soms een zucht
Jij brengt mij licht in de duisternis
Samen met de sterren in die grote nis
Dan denk ik aan al die lieve mensen
Die ik moest laten gaan en te wensen
Nog een keer naast ze te staan
Maar in de stilte van mijn hart hebben zij hun bestaan.…
DE ISRAËLITISCHE LOVERHOUT.
poëzie
2.5 met 2 stemmen
848 W i j - tasten rond, in 't ongewiss';
Op o n z e wieg ligt duisternis;
De stond, dat ons Gods wil hier bracht,
Bleef ongevierd; werd niet gedacht!…
Nodig hebben
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Duisternis hebben we nodig…
Om het licht te kunnen zien.
Wonden hebben we nodig…
Om te kunnen helen en te verzorgen.
Littekens hebben we nodig…
Om de wonden te kunnen helen!
En om ons er aan te herinneren dat we het niet nog eens moeten een doen.…
Jouw Conference
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
4.100 buis
Gaf haar lekker een extra fles
En doe nog steeds weer mijn best
Haar mijn liefde te laten voelen
Nooit wil ik in mijn bed weer woelen
Omdat ik haar achter moest laten
Met hongergevoel in het maagje
Jouw conference brengt mij naar mijn vader
Die daar eenzaam zit in het verpleeghuis
Al zit hij met zusters voor de buis
Hij weent soms stille…
die nogtegaele
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
873 nie mer dencke
an swarte ende slegte saoke
veur effe worrik opgeligt
deur himmelse klaengcke
um so ofer miene tu waoke
um miene icke fur effe tu sterckere
as die piene von ene verlaotene
gelieke ene skerpmes miene lief
deur sniet ende opsluut
in ene kelderkerckere
hore doch daor in't lofboske
ene nogtegaole singe
hie fult die stille…