621 resultaten.
Mijmeringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 De prachtige blauwe hemel van weleer wordt
gekleurd met grijzige grauwheid, een zon voelt zwaarder aan
Zo diep en intens dat fracties vermoeidheid en weemoed zich beginnen te
manifesteren in het lichaam waar ze onderweg zijn naar mijn breekbare-en-kwetsbare.…
Zoveel nog te zeggen
hartenkreet
3.8 met 33 stemmen
4.841 zingen
in dit lied
En je bent al zes keer opa
de familie groeit maar door
de jongste is al vier
en Bas die speelt viool
de oudste zit op voetbal
en hij doet het goed op school
maar dat oma nu alleen is
dat vindt hij zielig hoor
maar met mama gaat het beter
ze onderneemt steeds meer
ze trekt er vaak op uit en fluit
als in tijden van weleer…
Onze ogen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
539 kunnen
laten helen van haar erf last
zonder gemanipuleer en geweld
door onze ogen worden zij gewogen
voor miljoenen op het binnenhof
zullen de bestuurders buigen
complotten en vriendjespolitiek
gaan op de schop zonder geweld
geld en macht niet bij een kleine groep
die dwingend oplegt wat een ander doet
geen brood en spelen meer
zoals weleer…
Ieder jaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
683 tijd, voorbijgegaan voor je het weet
tijd is als je levensrefrein neuriën
zacht streel je over oude herinneringen
heel behoedzaam…weemoedig
we dansen nog steeds op lievelingsmuziek
romances, in dagen van weleer
nestelen zich tevreden in mijn ziel
rustiger en bewuster ga ik om met tijd
willekeurige beelden van jeugdherinneringen
de koepel…
Bandjir (voor Eddie Van Halen)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 Daar herinnert ineens een woning
In het Nijmegen van weleer
Krachtens hun hall of fame bekroning
Zich de Rozemarijnstraat weer
Waar een stille kracht betrachtte
Dat Eugenie er zo nodig weg wou
Gezien ze zich tweederangs achtte
Met echtgenoot en loten in de hoogbouw
Zoals ze insgelijks ons Insulinde
Waar Jan in big bands musiceerde
De…
hun zwarte pakken glanzen weer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
655 gelijk gemaaid de geest verdorst
verhongerd met genadebrood
er wordt wat afgekloot
met roze seks en schamend bloot
niets blijft over kaal geplukt
door democratisch overheersen
kies me maar ik leid ze allemaal
corrupt zijn door de gore macht
een ander te schofferen
te zeggen wat die doen en laten mag
wij hebben ze gekozen schoften van weleer…
Lied: De bedrogen minnaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 ontmoette
dacht hij: nou nog maar een keer
Toen de derde hem lief groette
dacht hij: hups daar gaan we weer
Maar de vierde was een loeder
want die gaf hem hartenzeer
Toen werd die bedrogen minnaar
een verstokte vrijgezel
en hij gaf zich nooit meer over
aan het zoete liefdesspel
maar soms dacht hij nog aan vroeger
aan de minne van weleer…
Scharlaken Stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
304 dan verdwijnt
Herinneringen blijven heimelijk hangen,
een verlangen naar nostalgie
Voor even vrij zijn van een verstikkend
gevoel van melancholie
Terug naar een tijd waar men vrij was
van zorgen en verplichting
En waar we allen nog zoekende waren
naar een bepaalde richting
Een walm van verwachting sluiert genadeloos
de beelden van weleer…
Zeemansgraf
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
2.023 Olijftak omrande viermaster
oogde verbleekt
alsof zij reeds rouwden
Anker op de hand verschrompelt
eens krachtig
kon niets meer houden
Stoere tatoo
trots teken van weleer
nu een spookschip
de olijftak een veer
De oude zeeman
sleet dagen langs de maas
Vermoeid betraande ogen
turend in de verte getaand gelaat
miste schip en…
Onderweg in de wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 Kijk niet meer om naar het schilderij aan de muur —
het heeft zijn waarde verloren, het behoort tot de kamers van weleer.
Het leven zelf heeft inmiddels zijn eigen kleuren aangebracht,
gedreven door een oud, onstilbaar verlangen, daar in die trein
die ons steeds verder voert in het eindeloze onderweg zijn.…
Mijn zoon, mijn eersteling heeft zich een lid beleden
poëzie
3.8 met 9 stemmen
3.641 laat ook deze voor uw aangezichte leven,
ook deze spruit des volks, door u gekend weleer!
Hij leve een lid dier Kerk, die steeds u de eer zal geven,
veroverd op den dood door ’t sterven van haar Heer!”…
Back to basic
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
830 Waar zijn de oergezellige, leuke tijden van weleer,
dat je gezellig sprak met de buurman over 't weer.
Of gezellig met heel het gezin om de tafel bezig met een spel,
nee tegenwoordig hebben we geen tijd en geloven we het wel.
Op zondag met heel de familie gezellig op stap,
een gezonde wandeling met mam en pap.…
waar de tijd stil lijkt te staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
894 daar waar zij stil lijkt te staan
doet de tijd van het jaar
ons even halteren
wijlen wij terug
naar voornemens en wensen
die vervliegend vervagen
in ons theater van tijd
daar waar zij stil lijkt te staan
spiegelt de tijd van weleer
ons het weten tot begrijpen
dat grenzen niet kunnen bestaan
dat wij alleen kunnen sprankelen
tot stallende…
Imago
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
301 hier en nu
van gedemoniseerde wellustelingen
wordt het
naast droommijmerijen
van klaagzang en navelstaarders
van zotheid en liefdesleed
en de eeuwige wederkeer
van het najaar van moeder gaia
en haar verschietende kleurpalet
weer eens tijd
voor een diverterende, verfrissende duik in de onuitputtelijke beschavingsbronnen -
het weleer…
Waar Schaduwen Lonken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
293 Door zilveren draden van bleek maanlicht
volg ik de voetsporen van schaduwen van weleer
langs oeverwallen waar mist kruipt,
van watervallen die vallen als gordijnen
die al mijn falen en schaamte verhullen
als verschillende tijdspannen in herinnering,
verstrooid, verbrijzeld, voorgoed verdwenen
zielloze glimlachen, nooit vergeten, en mij nu beschimpen…
Die dubbele gevoelens
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
2.534 maar toch, het lukte
jij wist mijn hart een beetje te stelen
Hele weekenden bleef ik bij je
soms het liefst dicht tegen je aan
toen wist ik wat ik had gemist, dacht ik
dat ik je nooit meer wilde laten gaan
Maar op een dag leek ik vergeten
ik hoorde van jou niets meer
wilde je zien, weten wat er nou was
maar 't leek op oude liefde van weleer…
Liefde
poëzie
2.8 met 23 stemmen
5.317 En na een wijl sprak hij: - ‘Ja, ik ween
Om wat ge in MIJN naam lijden moest weleer,
En wéér moet lijden. Zie, hier blijft ge alleen.’
En in een woud liet hij met mij zich neer,
Sloot met een kus mijn ogen en… vloog heen.
En 'k zeeg ter aarde en hoorde en zag niet meer.…
Handen
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
2.915 Diezelfde handen, vertroetelden, verschoonden, schilden, aaiden, maakten, sjouwden, droegen, draaiden, wrongen, trokken, schreven, vouwden streken en deden nog zoveel dingen meer, dat als ik nu naar die handen kijk, die zoveel minder hoeven te doen dan weleer, ze zijn met recht aan vrije tijd toe, maar nog nooit heb ik ze horen klagen ‘ik ben zó moe…
EO `Evangelische Onderwereld` 50 jaar!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
519 En daar zaten ze dan
de evangelische broeders en zusters
van weleer en van het heden
´broederlijk´ aan tafel alhoewel
de hierarchische maar vooral afhankelijke relaties
rauw van hun gezicht waren af te lezen
Aan tafel bij Jeroen, bij Pauw
die de mooiste veren toonde
van een halve eeuw Evangelische omroep
Ook ik ging terug in de tijd,…
Op 't hoogste van de nacht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
821 liefelijk gelaat en moedernaakte leên,
Een kleedje alleen bedekte haar heupen naar beneden,
't Hing al van melk en bloed en maagdenwas aaneen:
Een windje op haar verliefd,
Ten venster ingeslopen,
Bedreef een stoute dieft
En spreidde 't kleedje open,
Daar zag men dat een mens, hoe koud, zette in een vlam:
Men zegt, dat Venus zo weleer…
De Zuchten van de Tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
349 In dagen van weleer, toen vrijheid werd bevochten
met de scherpe rand van een zwaard,
toen lijden nog betekenis droeg
in de ogen van wie niet gaf om leven of dood,
zolang recht maar werd voltrokken.
De namen van helden werden luid verkondigd,
nimmer betwijfeld — zelfs niet door geloof.…
kristallen tijdperk
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.343 Terwijl hun haren vrolijk dansen
op de muziek van weleer.
Bosgeesten verzamelen zich,
en je hoort de harten van de bomen slaan.
Ze verspreiden zo hun liefde,
en geven het ritme van de sferen aan.
Madeliefjes richten hun hoofdjes op,
vanuit het mosachtige gras.…
Op deze zomerdag in Juli
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
571 geboden, lichamelijke hulp
van kanjers, die er zelf heen reisden
er bijna geen cent is besteed aan deze mensen
het land ligt nog in puin
mensen wonen in tenten
of zwerven rond
ziek, moe, uitgeput en radeloos
zonder hoop, zonder toekomst
omdat alles, nou ja bijna alles
in diepe zakken bleef hangen
aan de strijkstok
en ik klaag aan
zoals weleer…
Op de Vijf Zinnen
poëzie
3.5 met 21 stemmen
7.661 De blinde, die weleer aanschouwde ’t lieve licht,
Kan tuigen, wat het zij* te missen het gezicht,
Te wroeten, als de mol, in duisternisse en dromen.
De blinde is hallef dood; men leeft door ’t oog volkomen.
HET GEHOOR.
Het redelijk begrijp, in ons het Godlijk deel,
Veroorzaakt tussen mens en dier een groot verscheel;
Maar och!…
Dageraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
642 mijn bittere gezicht
Vraag het niet de jongeling
maar gun het zijn ontwaken
Laat de tederheid je raken
van het kind dat harmonie beleeft
als de merel haar obade geeft
Op dat moment, alleen en dan
leert men hoe men hopen kan
Oh merel, iedere ochtend weer
als ik uw zalig lied ontvang
in zilverschone morgenzang
droom ik dromen van weleer…
te oud
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.343 oudroze en gekarteld welft het oor zijn
tere schelp vermoeid naar binnen
broze oudgediende
vergroeid met wetenswaardigheden van weleer
oester
in een laatste stervensuur vol overgave voor
het crescendo van een naderend saluut
de bedding van de mond geplooid door
klaterende stromen, ontsprongen in het hooggebergte der
beleden overmoed, ijl…
Aan de Vrijheid.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
912 zie neder op aard,
Wij staan als weleer om uw outer geschaard!
Die droom' dat uw voet op de kronen zou treden,
Hier hebt gij de vorstlijke zetel gevest
Voor wie wij de heerser der Fransen bestreden,
Ten strijde nu snellen uit ieder gewest.
Zie, lieflijke Vrijheid! zie neder op aard!…
Trip door Noviomagus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 De tijden vermengen als nitroglycerine
Onder mijn tong; het bastion van weleer;
Het traject om het middelpunt, het rondje
Om de naald. De onvergetelijke Venushanden,
De tanden in de wanden, uit liefde gedragen.…
De nacht
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.835 Haar vormen gingen, ’t maagdelijk mooi,
de bruidschat van weleer,
en wat haar bleef, het is niet meer
dan toegedachte fooi.
Zij noemt zich Carmen,
omdat de armen,
die zelf te leeg in ’t leven hangen,
voor zich een naam verlangen
vol van gelezen dromen,
die van haar eigen leven schijnen afgenomen.…
HOE ZERE VALLEN ZE AF
poëzie
4.2 met 20 stemmen
4.592 Hoe deerlijk zijt gij ook
nu, bomen al, bedegen;
hoe schamel, die weleer
des aardrijks, allerwegen,
de schoonste waart!…