Alle inzendingen over herinneringen

6820 resultaten.

Sorteren op:

Als tijd en ruimte niet bestaan.

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 487
borst voordat woorden zijn bereid dan zijn we niet meer opgeteld maar open, samen, ongeteld als vuur geen kou verdient om te vlammen in jouw veld als tijd noch ruimte bestaat is liefde wat ons overslaat geen gras noch waterkant die jou bij ons binnenlaat als wij elkaar nooit ontmoeten niet als man of als vrouw tussen adem en herinnering…

De dingen

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 401
Ergens moet een herinnering liggen... Je zult het maar bezitten: een Zaïrees kleed terwijl je in het Westen woont. Je kan er niet van loskomen, zo'n doodeerlijk tapijt. Maar mijd het fetisjisme. Leen je ziel niet uit aan opgelegde handelingen, stringente bekentenissen, ogen die je aankijken met: 'Hee, een Zaïrees kleed!…
K.BLZ.11 augustus 2025Lees meer >

Chautauqua II; Phaedrus

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 323
langs de liefdeloze minnaar als dienaar voor het leven als vast gegeven niets meeslepends geen gevaar maar liefde is begeerte zweren op schoonheid mooie lijven zwijmelen bij Eros verblind door lust ziekelijk verlangen ten koste van de tot object verengde beminde echter in de glimp van de idee van dat ultieme schone de herinnering…
Stoker23 november 2025Lees meer >

Eigen Erf

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 437
een gloeiende kachel: tussen adem en herinnering zat hoop. en ik leerde langzaam dat mijn lichaam een huis is, zonder sloten, en dat de toekomst binnenwandelt zoals regen dat doet— ongevraagd, maar noodzakelijk. =================== ============…
Simon K.5 december 2025Lees meer >

Rood

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 392
Het universum wilde dat ik opviel, een herinnering dat verschil pijn doet. Mijn huid verbrandt sneller dan ik kan schuilen; de zon bepaalt zelf hoeveel plaats ik mag nemen. Mijn bestaan— een vlek die zich telkens weer moet uitleggen, tot de stem vergaat. Rossig.…
Nathan11 december 2025Lees meer >

Europa op het strand

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
als zo’n Murakami-verhaal draaiend om de vermenging van een verengde herinnering met de regelrechte absurditeit der gedroomde werkelijkheid zo’n klassiek vakantiekiekje gravend tegen verzakkingen van de vertakte kanalisering langs eroderende vestingwallen tegen instromende zeekwallen zo’n fantasie om te verzwijgen als gespierde stier…
Stoker11 december 2025Lees meer >

Kleine stippen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 363
Ze liggen verspreid, zoals herinneringen altijd liggen: te dicht om te negeren, te ver om te begrijpen. Ze fluisteren wat ik zelf vergat— zomers die nooit zacht waren, handen die nooit bleven, woorden die vielen als hagel op een kind dat te stil keek. Je lacht misschien, maar het klinkt hol.…
Nathan14 december 2025Lees meer >

De dans die blijft

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Daar woont een lichaam zonder slijtage, een herinnering die vooruit blijft lopen, waar beweging geen toestemming vraagt en tijd even niet meespreekt. Het is vreemd: ik sta stil en ben tegelijk onderweg. Mijn botten tellen jaren, mijn verbeelding telt geen enkel getal.…

De ingehaalde morgenstond

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 281
het buitenverblijven waar deuren ademen en hekken zacht fluisteren loopt zij- trekt onzichtbare honden achter zich aan een stoet van poten die alleen de grond nog herkent ik blijf achter mijn vingers wachten op beweging, de vogels hebben mij al ingehaald zij voeren zichzelf uit mijn vergeten gebaren zaad valt uit een herinnering…

Je nam wat geen naam had

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 323
Ik herinner. Ik adem. Ik ben. En wat geen naam had, heeft mij nooit volledig gekregen.…

Het glazen venster

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 202
De toekomst herhaalt slechts de vroege herinneringen, het web is in eerdere eeuwen gesponnen. Wie voorwaarts wil kijken, moet achterom turen; het glas van de tijd is een spiegelend raam. De vlammen die straks de woestijnen besturen, droegen in eerdere eeuwen een naam.…

Ellende zonder brief

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 228
Ellende kondigt zich niet aan Ze nestelt zich tussen ongeopende dagen in de plooi van een herinnering die maar niet wil verdwijnen Ze leeft waar namen hun klank verliezen, waar de lucht zwaarder wordt zonder dat iemand het ziet Soms is ze een ochtend zonder richting Soms een ademhaling die nergens meer kan landen Iedereen…

Simonderke, mijn allerliefste

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 153
Ik herinner me steeds dat meisje in zwart en wit, met zachte ogen en fluwelen lach als een eeuwige zomerse dag waarin de leeuwerik biddend klimt.…

Shinrin-yoku

netgedicht
1.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 147
Geur van mos en aarde stijgt op zonder herinneringen te vragen of zich vast te hechten, terwijl een merel zich zacht voegt in wat er al was en blijft ademen in de ruimte.…
CB16 juli 2026Lees meer >

Bewust leven

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 250
In de vroegte van een dag die nog niet gekozen heeft, blijft een ruimte tussen dingen bestaan, waar tijd ademt en herinneringen zich zonder haast ontvouwen. Daar beweegt de toekomst als een dunne lichtlijn, niet dwingend, niet luid, maar helder genoeg om een richting te suggereren, zonder haar ooit op te leggen.…
CB17 augustus 2026Lees meer >

doe eens normaal joh

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 143
grijpen liggen achteraf gezien heb ik hoge ogen gescoord door me af te bakenen tegen al het “ normale “ waar het syndroom van “ doe eens normaal joh en lach niet overal om “ nimmer me te eigenen neen, mijn eiland kent geen klimaat het zijn de winters die zomeren, herfsten die lenteren, seizoenen zijn voor mij onbegrijpelijk tastbare herinneringen…
elze17 augustus 2026Lees meer >

Herfst

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 87
Dit herfstgeel wordt vaal in de dalende zon, de avond die niet tegen te houden is, die naar binnen doet vluchten, naar vroeger, naar warmte, naar herinneringen. Kan ik een ander wel echt verstaan, nabij zijn, dragen? Zelf zit ik met zoveel vragen, maar alles is hier en nu, al zie ik dat slechts heel even, heel even, in het felle geel.…
Adeleyd10 oktober 2026Lees meer >

Niets liever…

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 103
Terwijl de zon de kist nog een keer kust blijft zij in herinnering, altijd bestaan donkere aarde neemt haar nu van ons over het touw glijdt los, het zware werk is gedaan……

Begin

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 27
De herinnering die traag verkwijnt, wordt zachter in de stilte.…
Alba3 november 2026Lees meer >

elastisch koordje

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 16
absorbeerden en knielden en verorberden de tijd met het leven dat leefde in liefde, hectiek en spanning het gruis van de spaanders, je weet wel, het malen bracht het fijnstof tot het weten van hoe en wat, nu mogen we ons ervaren noemen en verzamelen we de dagen die we gaan in een bundel van “ het ondergaan “ dragen de nachten op onze herinneringen…
elze4 november 2026Lees meer >

jacob zijn

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 680
ooit toen in parijs interpol werd opgericht terwijl thailand bhumibol kroonde nu jij jacob bent en de wijsheid pachten mag is met hofmans haar affaire 1956 een hele sprong waarin ook nog eens de vrouw handelingsbekwaam werd nu jij jacob bent en terugkijkt op weleer weemoedigen ons de jaren zestig met hun flowerpower en de herinnering…

Treurlied voor mijn moeder

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.902
Voorbij is de jeugd, alleen de herinnering blijft, die zijn sporen diep in mijn oude hart schrijft. Ik sluit mijn ogen en hou mijn tranen binnen, die schrijven hun sporen diep in mijn ziel. Ik doe geen poging 't verdriet te overwinnen voor een vrouw die uit mijn leven weg viel.…

Ik voel je warmte nog

hartenkreet
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.344
trekken dan door me Zo onrechtvaardig en zo onbegrepen dat ik zonder jou verder moet gaan Zo onwezenlijk en onwaarschijnlijk alsof je zo weer naast me kunt staan 's Nachts hoor ik je lieve stemmetje soms en voel dan je aanwezigheid bij me Zo'n lief, klein, onschuldig meisje was je voor mij valt dit echt niet te rijmen Slechts herinneringen…
JP30 maart 2005Lees meer >

Zomer '05

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.494
Ik smeekte je doe me maar breek of bedoel me maar bijt in me voel me maar strip me to the bone daar het einde te vroeg kwam dat de herfst haar intrede deed of mijn verlangens naar Zomer absurd obsessief overkwamen valt best te begrijpen Maar de Geest van Herinnering in zijn beste uur duwt dubbele noten als krakende huurbare boten de…
wiron20 juni 2005Lees meer >

Pa (in memoriam)

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.453
En nu de herinnering, kerel, eindelijk ongestoord, zullen wij koesteren zoals jij vond dat het hoort.…

Papa's kleine rakker

hartenkreet
4.2 met 35 stemmen aantal keer bekeken 3.252
een boterham klaar maar ga je eerst maar wassen" tegenpruttelend zegt hij bijna "maar" mijn ogen-blik doet hem verrassen genieten aan de ontbijttafel geurende koffie en vers fruitsap een smakelijke boterham en een wafel gespekt met een nonchalante kindergrap dit is echt koesterend heerlijk samen lekker ontbijten met je kind herinneringen…
Simon Stevens3 september 2005Lees meer >

't Is zomer, zondagmorgen, een toneel

poëzie
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.677
De herinnering Voel 'k trillen in mijn keel, en 't is me, als zing Ik stil: Anges des cieux, portez mon âme.…

Weerspiegelingen

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.574
Ze drijft met slechts een rimpeling, herinnering druppels om tot zilverling spettervast de brede lach van zon op zee bij toverslag en vloeiend blijft de schildering Terwijl een koele bries verdwaalt, ontpopt de twinkeling golvend aan de glinstering der einderschone waterbrand in ’t wondersprekend niemandsland en vloeiend blijft de schildering…

Margariette's Soldaat

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.197
De vage inktvlek verbergt zijn sinds lang gesneuvelde traan daarbij het raam ver boven het oorlogslawaai lees je, Margariette je werd wakker, samen met de koude, blauwe ochtendglorie nooit meer vergetend hoe het voelt eindelijk herinnering te zijn die goeie oude tijd binnen grenzen van waanzinnigheid…
Anne Es12 november 2003Lees meer >

Droevig afscheid

netgedicht
2.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.104
water dat gevoelig stroomt mijn wens die liefde droomt Jij zegt mij zachtjes wenen toe de pijn die in je groeit en bloedt en jou zo angstig slapen laat scheurt het leven flarden weg tot enkel kou die sterven gaat nog rest in ’t leven nog heel even Jij zegt mij zachtjes huiver toe begrijp mijn droefheid en mijn pijn maar laat mij nu herinneren…
Verdano24 februari 2003Lees meer >