6820 resultaten.
Als tijd en ruimte niet bestaan.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
487 borst
voordat woorden zijn bereid
dan zijn we niet meer opgeteld
maar open, samen, ongeteld
als vuur geen kou verdient
om te vlammen in jouw veld
als tijd noch ruimte bestaat
is liefde wat ons overslaat
geen gras noch waterkant
die jou bij ons binnenlaat
als wij elkaar nooit ontmoeten
niet als man of als vrouw
tussen adem en herinnering…
De dingen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
401 Ergens moet een herinnering liggen...
Je zult het maar bezitten:
een Zaïrees kleed
terwijl je in het Westen woont.
Je kan er niet van loskomen,
zo'n doodeerlijk tapijt.
Maar mijd het fetisjisme.
Leen je ziel niet uit aan
opgelegde handelingen,
stringente bekentenissen,
ogen die je aankijken met:
'Hee, een Zaïrees kleed!…
Chautauqua II; Phaedrus
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
323 langs de liefdeloze minnaar
als dienaar voor het leven
als vast gegeven
niets meeslepends
geen gevaar
maar liefde is begeerte
zweren op schoonheid
mooie lijven
zwijmelen bij Eros
verblind door lust
ziekelijk verlangen
ten koste van
de
tot object verengde beminde
echter
in de glimp van de idee
van dat ultieme schone
de herinnering…
Eigen Erf
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
437 een gloeiende kachel:
tussen adem en herinnering
zat hoop.
en ik leerde langzaam
dat mijn lichaam
een huis is,
zonder sloten,
en dat de toekomst
binnenwandelt
zoals regen dat doet—
ongevraagd,
maar noodzakelijk.
===================
============…
Rood
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
392 Het universum wilde
dat ik opviel,
een herinnering dat verschil pijn doet.
Mijn huid verbrandt sneller
dan ik kan schuilen;
de zon bepaalt zelf
hoeveel plaats ik mag nemen.
Mijn bestaan—
een vlek die zich telkens
weer moet uitleggen,
tot de stem vergaat.
Rossig.…
Europa op het strand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
518 als zo’n Murakami-verhaal
draaiend om de vermenging
van een verengde herinnering
met de regelrechte absurditeit
der gedroomde werkelijkheid
zo’n klassiek vakantiekiekje
gravend tegen verzakkingen
van de vertakte kanalisering
langs eroderende vestingwallen
tegen instromende zeekwallen
zo’n fantasie om te verzwijgen
als gespierde stier…
Kleine stippen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
363 Ze liggen verspreid,
zoals herinneringen altijd liggen:
te dicht om te negeren,
te ver om te begrijpen.
Ze fluisteren wat ik zelf vergat—
zomers die nooit zacht waren,
handen die nooit bleven,
woorden die vielen als hagel
op een kind dat te stil keek.
Je lacht misschien,
maar het klinkt hol.…
De dans die blijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 Daar woont een lichaam zonder slijtage,
een herinnering die vooruit blijft lopen,
waar beweging geen toestemming vraagt
en tijd even niet meespreekt.
Het is vreemd:
ik sta stil en ben tegelijk onderweg.
Mijn botten tellen jaren,
mijn verbeelding telt geen enkel getal.…
De ingehaalde morgenstond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
281 het
buitenverblijven
waar deuren ademen en
hekken zacht fluisteren
loopt zij-
trekt onzichtbare honden
achter zich aan
een stoet van poten
die alleen de grond nog
herkent
ik blijf achter
mijn vingers wachten
op beweging, de vogels
hebben mij al ingehaald
zij voeren zichzelf
uit mijn vergeten
gebaren
zaad valt uit een herinnering…
Je nam wat geen naam had
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
323 Ik herinner.
Ik adem.
Ik ben.
En wat geen naam had,
heeft mij nooit
volledig gekregen.…
Het glazen venster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
202 De toekomst herhaalt slechts de vroege herinneringen,
het web is in eerdere eeuwen gesponnen.
Wie voorwaarts wil kijken, moet achterom turen;
het glas van de tijd is een spiegelend raam.
De vlammen die straks de woestijnen besturen,
droegen in eerdere eeuwen een naam.…
Ellende zonder brief
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
228 Ellende kondigt zich niet aan
Ze nestelt zich
tussen ongeopende dagen
in de plooi van een herinnering
die maar niet wil verdwijnen
Ze leeft
waar namen hun klank verliezen,
waar de lucht zwaarder wordt
zonder dat iemand het ziet
Soms is ze
een ochtend zonder richting
Soms een ademhaling
die nergens meer kan landen
Iedereen…
Simonderke, mijn allerliefste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
153 Ik herinner me steeds dat meisje in zwart en wit,
met zachte ogen en fluwelen lach
als een eeuwige zomerse dag
waarin de leeuwerik biddend klimt.…
Shinrin-yoku
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
147 Geur van mos en aarde
stijgt op zonder herinneringen te
vragen of zich vast te hechten, terwijl een merel
zich zacht voegt in wat er al was en blijft ademen in de ruimte.…
Bewust leven
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
250 In de vroegte van
een dag die nog niet gekozen
heeft, blijft een ruimte tussen dingen bestaan,
waar tijd ademt en herinneringen zich zonder haast ontvouwen.
Daar beweegt de
toekomst als een dunne lichtlijn,
niet dwingend, niet luid, maar helder genoeg
om een richting te suggereren, zonder haar ooit op te leggen.…
doe eens normaal joh
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
143 grijpen liggen
achteraf gezien heb ik hoge
ogen gescoord door me af te
bakenen tegen al het “ normale “
waar het syndroom van “ doe eens
normaal joh en lach niet overal om “
nimmer me te eigenen
neen, mijn eiland kent geen klimaat
het zijn de winters die zomeren, herfsten
die lenteren, seizoenen zijn voor
mij onbegrijpelijk tastbare herinneringen…
Herfst
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
87 Dit herfstgeel wordt vaal in de dalende zon, de avond
die niet tegen te houden is, die naar binnen doet vluchten,
naar vroeger, naar warmte, naar herinneringen.
Kan ik een ander wel echt verstaan, nabij zijn, dragen?
Zelf zit ik met zoveel vragen, maar alles is hier en nu, al
zie ik dat slechts heel even, heel even, in het felle geel.…
Niets liever…
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
103 Terwijl de zon de kist nog een keer kust
blijft zij in herinnering, altijd bestaan
donkere aarde neemt haar nu van ons over
het touw glijdt los, het zware werk is gedaan……
Begin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
27 De herinnering die traag verkwijnt,
wordt zachter in de stilte.…
elastisch koordje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
16 absorbeerden en knielden
en verorberden de tijd
met het leven dat leefde
in liefde, hectiek en spanning
het gruis van de spaanders, je weet
wel, het malen bracht het fijnstof
tot het weten van hoe en wat, nu
mogen we ons ervaren noemen
en verzamelen we de dagen die
we gaan in een bundel van
“ het ondergaan “ dragen de nachten
op onze herinneringen…
jacob zijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
680 ooit
toen in parijs interpol werd opgericht
terwijl thailand bhumibol kroonde
nu jij jacob bent
en de wijsheid pachten mag
is met hofmans haar affaire
1956 een hele sprong
waarin ook nog eens
de vrouw handelingsbekwaam werd
nu jij jacob bent
en terugkijkt op weleer
weemoedigen ons de jaren zestig
met hun flowerpower
en de herinnering…
Treurlied voor mijn moeder
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.902 Voorbij is de jeugd, alleen de herinnering blijft,
die zijn sporen diep in mijn oude hart schrijft.
Ik sluit mijn ogen en hou mijn tranen binnen,
die schrijven hun sporen diep in mijn ziel.
Ik doe geen poging 't verdriet te overwinnen
voor een vrouw die uit mijn leven weg viel.…
Ik voel je warmte nog
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.344 trekken dan door me
Zo onrechtvaardig en zo onbegrepen
dat ik zonder jou verder moet gaan
Zo onwezenlijk en onwaarschijnlijk
alsof je zo weer naast me kunt staan
's Nachts hoor ik je lieve stemmetje soms
en voel dan je aanwezigheid bij me
Zo'n lief, klein, onschuldig meisje was je
voor mij valt dit echt niet te rijmen
Slechts herinneringen…
Zomer '05
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.494 Ik smeekte je doe me maar
breek of bedoel me maar
bijt in me voel me maar
strip me to the bone
daar het einde te vroeg kwam
dat de herfst haar intrede deed
of mijn verlangens naar Zomer
absurd obsessief overkwamen
valt best te begrijpen
Maar de Geest van Herinnering in zijn beste uur
duwt dubbele noten als krakende huurbare boten de…
Pa (in memoriam)
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
2.453 En nu de herinnering, kerel, eindelijk ongestoord,
zullen wij koesteren zoals jij vond dat het hoort.…
Papa's kleine rakker
hartenkreet
4.2 met 35 stemmen
3.252 een boterham klaar
maar ga je eerst maar wassen"
tegenpruttelend zegt hij bijna "maar"
mijn ogen-blik doet hem verrassen
genieten aan de ontbijttafel
geurende koffie en vers fruitsap
een smakelijke boterham en een wafel
gespekt met een nonchalante kindergrap
dit is echt koesterend heerlijk
samen lekker ontbijten met je kind
herinneringen…
't Is zomer, zondagmorgen, een toneel
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.677 De herinnering
Voel 'k trillen in mijn keel, en 't is me, als zing
Ik stil: Anges des cieux, portez mon âme.…
Weerspiegelingen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.574 Ze drijft met slechts
een rimpeling, herinnering
druppels om tot zilverling
spettervast de brede lach
van zon op zee bij toverslag
en vloeiend blijft de schildering
Terwijl een koele bries
verdwaalt, ontpopt de twinkeling
golvend aan de glinstering
der einderschone waterbrand
in ’t wondersprekend niemandsland
en vloeiend blijft de schildering…
Margariette's Soldaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.197 De vage inktvlek verbergt
zijn sinds lang gesneuvelde traan
daarbij het raam
ver boven het oorlogslawaai
lees je, Margariette
je werd wakker, samen met
de koude, blauwe ochtendglorie
nooit meer
vergetend hoe het voelt
eindelijk herinnering te zijn
die goeie oude tijd
binnen grenzen van waanzinnigheid…
Droevig afscheid
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
3.104 water dat gevoelig stroomt
mijn wens die liefde droomt
Jij zegt mij zachtjes wenen toe
de pijn die in je groeit en bloedt
en jou zo angstig slapen laat
scheurt het leven flarden weg
tot enkel kou die sterven gaat
nog rest in ’t leven nog heel even
Jij zegt mij zachtjes huiver toe
begrijp mijn droefheid en mijn pijn
maar laat mij nu herinneren…