7969 resultaten.
ZOALS MEN IS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
311 Stralend licht omkranst erkenning en deemoed,
toont de onderworpen ziel wijd bereik,
waarin vrij bestaan bloeit, voortdurend behoed.…
Zo graag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
443 Zo graag zou ik je laten weten
hoe dankbaar-blij mijn ziel nu is
maar ‘k vind niet gauw de juiste woorden
en vraag ook best vergiffenis
want ‘k twijfel soms nog aan je vriendschap
want zelden stuur jij een bericht
als ik niet eerst een mailtje stuurde
of woorden van een nieuw gedicht.…
Alsjeblieft
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
273 Je gebruikt jezelf als ik
in het mysterie van de ziel
om een gedicht te vertellen
hoe een stoere dichter moet leren
zijn twijfelmond te houden
teveel is vaak te weinig
in heldere doorzichtige kleuren
en weinig is soms al veel
ik in het gedicht waar verstand en
anderen ook een snavel hebben
de wereld ligt op zijn malle kop
door ellende…
Te veel voelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Mijn hart opende zich,
niet in angst, maar onvoorwaardelijk
caritas die zegt:
och arme ziel.
Zo leer ik,
dat empathie geen vloek hoeft te zijn,
maar een brug –
een plaats waar pijn verandert in verbinding,
waar te veel voelen
genoeg wordt
om lief te hebben.…
Nog een Eind te Gaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
256 Nog een eind te gaan
al weet ik niet waarheen
de wind houdt mijn adem
en weet van snijden
laten en lossen
in meerstemmige tijden
Een hond zoekt zijn snuit
in dichtbebladerd zand
de man aan de lijn gaat vreemd
in zichzelf
zijn taal is van ziel en van land
wellicht niet de mijne
De jacht is nu open
voor wie niet navelstaart
oker, oranje…
Versluierd verleid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
488 Zo'n prinses uit het oosten
cleopatra thisbe
roxanne, gelijk
aphrodite astarte
al vóór echnaton
toet-anch-amon
als oog en verstand
verblindende sfinks
hart en ziel
verbijsterend
ten tonele gevoerd
zelfs aeneas en caesar
als een weke pyramus
kort of lang bezweken
voor haar diepste mysterie:
haar schoonheid
was volgens de bronnen…
Tolerant Niemandsland
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
487 de grootste schat
Op hij die iedereen verslaat
In de allerlaatste sprint naar de meet
Maar in deze onhandige tussenfase
Kon ik me enkel nog meten
Met een hinderend onweten
Tussen lopen en vluchten
De boog was rond
Raketten raakten fataal de grond
Tot ik moederziel alleen stond
Op een tolerant niemandsland
Overvloedig van overleden zielen…
Boys from brazil
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
405 Ja, Mors omnes aequat
in de dood zijn we gelijk
Maar waar blijft de spirit
die hij tijdens zijn leven
en juist door te leven
in zijn ziel heeft gelegd?…
De koestering
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 De onzichtbare draad die ons verbindt,
terwijl mijn ziel met de herinnering reist.
Ik koester de tijd, ik koester de band,
totdat de cirkel ooit weer samenvalt.
Geen ijle droom die in het niets belandt,
maar liefde die voor eeuwig door de ruimte schalt.…
NAAR DE OOGST
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
316 Diens ziel is een akker, waarin het graan
valt na langdurig nauwkeurig ploegen.
Het zaad wil zich naar goede aarde voegen,
wortelt lustig om al dieper te gaan.
Maar een steen kan ontkiemen in de weg staan.
Moet het plantje kwijnen of voort zwoegen?…
IN HET SPOOR VAN DIOGENES
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
256 Een reiziger zonder ticket, zonder
bestemming, met een ziel vol dromen die
nog moeten geboren worden.…
Binnenzicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
247 niet in verre velden
niet in goud dat blinkt en wenkt
niet in wat de wereld zelden
zonder voorwaarden aan ons schenkt
Het woont niet in bezit of namen
niet in dagen zonder pijn
maar in hoe wij, stil en samen
met ons eigen kijken zijn
Een regenbui kan zacht verstoren
of de aarde vruchtbaar maken
hetzelfde water — anders horen
in de ziel…
Vriendschap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
323 Zo graag zou ik je laten weten
hoe dankbaar-blij mijn ziel nu is
maar ‘k vind niet gauw de juiste woorden
en vraag ook best vergiffenis
want ‘k twijfel soms nog aan je vriendschap
want zelden stuur jij een bericht
als ik niet eerst een mailtje stuurde
of woorden van een nieuw gedicht.…
eenvoud
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
237 ik ben niet uit te leggen; wie kan dat wel
jezelf inschatten is een onbereikbaar doel
het is een opsomming van tijd in een tel
wel is het zo dat ieder moment is gebonden
aan telkens weer een ander gevoel
een mens is ongekend aan de ziel gebonden
of iets wat ik denk, soms denk ik dat ik iets voorstel
.…
mijn metgezellen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
70 zoom
draadloos te hechten
aan het stof waartoe
ik eens zal wederkeren
ze wisten van mijn weten, mijn
niet - aflatende vorm die zelfs
in Handelingen staat geschreven
werden één met hen toen
hun natte neuzen mijn wang
zalfden met troost en zelfs
een iets van een
ingekaderd erbarmen
zo leeft mijn lijf aan al mijn leden
en grijnst de ziel…
BREDA ´S LUIE HOEK
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
241 geschiedenis in zich
van hen die lange tijd
moesten zitten in
het fraaie koepelgebouw
maar strenge gevangenis
bij de zijde daar tegenover
bezingt zacht gekabbel
de vele zieke mensen
hoe zij stil lagen
vol spanning of rustig wachtend
in het gastvrije huis waar
naastenliefde bemoedigde
lichamen waren loom
ervoeren weinig beweging
zielen…
wintersymfonie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 sneeuwvlokken
die met hun opera ouverture
het publiek achter de warme ruiten
lonkt met hun kristallen naaktheid
dan sterft de ouverture weg in de pluche
en de onthulling van een een nieuwe wereld
raakt in een overdonderend proloog
waar het auditorium de klanken ademt
van een weids en wit requiem
het theatrale marmer ‘ de klankborden
van de ziel…
ONZINNIG OVERBODIG
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
35 Zomereiken, linden, ruwe berken
Zijn vaak de eerste die hun blad verliezen
Door droogtestress kan het proces vroeg werken
Veel soorten kunnen voor wat later kiezen
Voorzichtig rijd ik over natte blaren
Die best wel gladjes zijn onder mijn wielen
Poëten worden lyrisch alle jaren
Van vallend loof, vanwege tere zielen
Dat lijkt bladblazermannen…
ELEGIE UNIVERSALIS
netgedicht
4.7 met 107 stemmen
549 je hebt je blauwe hart, dat is de ziel,
op eigen handen door de tijd gedragen,
ongeschonden aan Gods voet gelegd.
misschien zal iemand huilen,
die jou liefhad.
de zee zal nog steeds klotsen,
de vogels zullen zingen.
tot de laatste dag zal de kat
nog spinnen, de sirenes loeien.…
Dan lachte zij: O jou geleerde ! / Nu slaapt ze in Brahman, veilig voor altijd
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.144 Stil leg ik in de ziel je heel mijn schat
Van zelfgeschouwde God, geen mensenwaan:
Hoor, nu ik wakker ben, mijn fluist'ren aan,
Niet 't plechtigst org'len van de Oepanishad.
Dat roek'loos rodeln op kometenslee
Langs steile parabolen brengt gevaar,
En deft'ge mars van sterrendéfilé,
Hoe geeft het jou genot, niet-militair?…
Morgen
gedicht
3.9 met 27 stemmen
14.007 Maan met helle schaduwstroken
Heeft de heemlen overtogen,
Dat aan aardes peel gedoken
Onze zielen rusten mogen,
In de diepe slaap gedoken...
Morgen wordt een dag der dagen;
Morgen moet gij zeker komen:
Schijn en schaûw van duizend vragen
Worden morgen weggenomen:
Morgen wordt een dag der dagen!…
Het epos van de zeven dode dichters
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.302 Wie brengt de sterren naar beneden
en keert mijn ziel weer richting heden
De vrouw, de dichter of de duivel
quaestor van verloren stemmen
Wie kan dit perpetuum remmen
en mijn wilde paarden temmen?…
Golgotha
poëzie
3.7 met 25 stemmen
12.088 Maar 't Hart des Heilands
Het bloedt nog meer,
Zijn ziele buigt zich
Bedroefd terneer.
Maar van Zijn lippen
Ruist 't warm gebed:
‘Vergeef 't hun, Vader!
O! Red hun! Red!...'
De Man der Smarte
Hangt aan het kruis;
Zijn ziele smacht naar
Het Vaderhuis.
Voor het brekend oge
Wordt 't donkre nacht.…
Mooi-weerslied
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.039 Die licht en geur en vrolijkheid
Mild in mijn ziele hebt verspreid,
Als in Uw lentegaarde.…
Als zand door de vingers
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
761 Dat medestudenten van het gymnasium in Groningen hem
in een rokje op het schoolbord hadden nagetekend,
stak nog steeds in zijn ziel.
Hij dronk wel eens een glas witte Bordeaux,
maar verder zette hij al zijn pijlen op zijn studie.…
Existentiekou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 op barsten
van bestaan,
alsof verdriet zal wijken
wanneer wij fluisterend
slaan
en alles wat verzwegen
wordt verdwijnt niet
uit de tijd,
het blijft in kamers
hangen waar nog
de echo schrijdt
in ogen zonder
richting,
in handen zonder huid
in dromen die zich
openen, maar nergens
spreken uit
in ogen vol pijn,
daar toont de ziel…
De onbekende overledene
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
6 De straten worden schoon en vlijtig schoongeveegd,
Terwijl de harde stad de dode ziel verzwijgt.
Geen zerk zal later melden wie hier eenzaam lag,
Geen klok die treurt om zijn verloren levensdag.…
Roem.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.108 Waarheen hij zich wende,
Niets geeft verpozing aan 't bruisend gemoed:
Hij wil, hij zal in zijne armen u drukken,
Die uit de bedwelming, uit de slaap
Der zinsverdoving zijn ziel kwam rukken!…
De Wolk
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
4.748 doch aan je innerlijk, je hart en ziel vreet het.
Naar gelang de jaren verstrijken, met dit feit
in je achterhoofd blijft het altijd nog zwaar.
Een kraamvisite blijft voor jou een kwelling, maar
deze mentale wond wordt nooit geheeld door de tijd.
Vandaag zat bij je post een geboortekaart...…
Verloren Hart
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.666 In haar kinderjaren
is een droom gestorven
op de dag dat haar moeder
in de mist verdween
Het kind toen nog zo jong
zat vol met vragen
en de scheuren in haar ziel
voelde zich verraden om
de liefde die verdween
Zij moest de last gaan dragen
op schouders die onzeker waren
zo vocht zij door de jaren heen
een weg die haar verharde
dat liefde…