7686 resultaten.
De echte rijkdom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
398 Hoe zalig toch wie in de taal mag leven –
hij zwemt als naar de poorten van het licht
en vindt een rijkdom, hem voor niets gegeven
maar weet dat zelf ooit niet, want een gedicht
is als een dag-blij kind vol vreugdezangen
dat juicht en danst zonder de vrees voor pijn;
het is alsof een oud en diep verlangen
toch nooit voorgoed verdwenen maar…
Valentijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
619 ik ben gek op dit
festijn waar toeters en
bellen in hoge tonen
schellen mag ik even mijn
kunsten komen verkopen
maar het leukst vind ik
het romantisch rode
de geheimen en rozen
die op valentijn blozen door
vaak onbekenden gekozen
het verlangen om
liefde gestalte te geven
eindelijk kunnen openbaren
wat verliefdheid in jou en
misschien…
mijn levenstrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Soms kwam hij door een weide van verlangen,
begroeid met pijn, verdriet.
Of onder een grijze hemel,
met regen in ’t verschiet.
Nu voel ik in mijn hart,
die droefheid is voorbij.
Bij ’t vallen van de avond,
slaat er geen klok meer voor mij.
Nog eens, wil ik in mijn armen voelen,
diegene die ik heb bemind.…
.Lief is mij het leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
492 Hoe lief is mij het leven
dat ik uit uw handen mocht ontvangen
iedere dag maakt tot een intens verlangen
die liefde opnieuw te mogen doorgeven
Hoe lief is mij het leven
dat ik een deel van uw schepping mag zijn
al ben ik in dat groot heelal een stipje klein
ik kan en mag er wondere dingen beleven
Hoe lief is mij het leven
dat ik de rijkelijke…
Binnen de krijtlijnen?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
398 verdriet,
omfloerst door, in zichzelf
te blijven geloven, om bij het
ochtendgloren weer te doven,
de inhoud in het licht van de
nieuwe dag te wegen, in de
overmoed van zinnen, maar
te zwijgen, binnen de fictieve
krijtlijnen van talent, bestaat er
weinig wat niet wordt nagejaagd,
een blauwdruk van het leven als
in het literaire verlangen…
Perfecte dwaler?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
497 Zonder aanstoot ‘des persoons’
vliegt al wat lief en toekomst heeft
met de branding mee, het zout stolt de
sproeten op haar wangen van die
kleine dwaler aan de kust, ze klapt
het kristallen gruis van jurk en handen,
de parels van een groot verlangen, zij gaat
verder in weer en wind, door menigeen
bemind, langs wegen waar ik haar…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
588 er zijn woorden tekort
om mijn emotie
behoorlijk te ventileren
mijn verdriet is intens
niet te formuleren
liever gesprek ontwijkend
dan woorden niet toereikend
bedrukt en bedroefd
diep gevoeld verdriet
het vertaalt
het verklaart het niet
het zegt niet wat ik bedoel
het vertelt niet wat ik voel
stilzwijgend
met een hart dat schrijdt
verlang…
De eerste keer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Verrukt om zich heen kijkend
met een diepe zucht
zonder verlangen naar iets
dat er niet was, riep het kind
met wijde armen: Ja!…
Bevroren zwanenmeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 aankeek
en een grijs donzig kuiken terugblikte
Begon zij nieuwsgierig
kleine barstjes in het glas te pikken
Al snel ontstond er een kunstwerk
van verfijnde breuklijntjes
Bloemen van ijs ontsproten
in het o zo tere glas
Zij bleef met haar snavel pikken
totdat haar spiegelbeeld
langzaam transformeerde
in een donker wak
Met intens verlangen…
de wandelaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
531 door de wind geleid loopt de wandelaar
eenzaam niet alleen
langs groene paden met broedende berm
die vol verwachting
in eieren genesteld die nieuw leven dragen
door zon verwarmd loopt de wandelaar
door groene weiden
waar lentegras pril de liefde omarmt
die sterren fonkelen
in ogen die branden vol verlangende lust
in vallende duisternis…
OOGST EN BESTEMMING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 het rijpe koren
zich vallen bij het zwaaien
van scherpe sikkels
geslagen danst het graan
heen en weer op de dorsvloer
molenstenen malen
met scheppende vernielzucht
de korrels tussen hen
verwondend _ stichtend
in de bakkerij
mag het gezeefde witte meel
uitzien naar zachte monden
de zemelen
liggen trots wachtend bij elkaar
verlangen…
Echo van een zomerdroom
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
608 Of ik iets wilde schrijven
voor als je zou ontwaken
in jouw doodskist vroeg je mij
bij wijze van grap op jouw sterfbed
heimwee waaide woedend weg
over zilte stranden van verlangen
in mijn fantasierijke verbeelding
over de zwoele zomeravond
intens was de liefde, warm
het zand als kleding, naakt
was de echo machtig
als een vlinderhart…
Betty Stöve
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
540 Na elke zege hijsen ze de vlag,
ze kunnen hem veel beter laten hangen,
je kunt niet meer dan tien grandslams verlangen,
er kwam geen einde aan de prijzenslag
Toen zij vernam dat mannen tienmaal meer
verdienden dan de dames, sloeg ze kwaad
haar vuist op tafel, toonde ruggengraat
en trok de boel gelijk voor vrouw en heer
Ze strooide met…
Wachtend op Voorjaar.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
600 Was het nieuw verlangen of eerder een oud verdriet ?
Hij dacht aan mensen die hij nooit meer ziet.
Hij, een wankele gestalte met een koude rug
die veel te vroeg naar het voorjaar heeft verlangd
rilde van het koude water dat stroomt onder de brug.
Blijft hij dan voor eeuwig tussen hoop en wanhoop geprangd ?…
menselijke trekjes
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
434 een geweldig paar
het kopje en schoteltje
vijftig jaar samen
de kamerplanten
ze verlangen naar buiten
voor altijd binnen
olifant van steen
uit een klomp klei geboren
met grote oren
vrouw uit Afrika
denkt vaak aan haar droeve reis
uit hout gesneden
meisje met duiven
droomt al jaren voor zich uit
in de vensterbank
gordijnen hangen…
met duizend armen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 slaap je
buiten en ontwaakt met ogen
tranend van het harde licht
een mens zonder huis
koestert zachte dekens
een schuilplaats om in te huizen
wie geen huis heeft
kijkt door smalle kieren
kent de pijn van het vaarwel
zonder huis raakt
een mens verloren
in uitgewiste sporen
een mens zonder huis
loopt vast in vijvers
van verlangen…
Huismus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 Ze schildert je nog dikwijls
als de avondnevel haar verlangen
omhullen mag in zoete passie
terug naar de gewone dingen
van vroeger in vergane glorie
oneerlijk is de wereld geworden
je maakt wat vogelgeluiden
op het verder stille schilderij
ik ben nog niet af, fluister je
ze pakt haar penseel weer vast
onzeker over gevederde contouren…
EIGEN BEHOUD
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
449 Bij mijn lange reis
door het waaiende duister
van de stormende levenszee
verlang ik naar een vaste rots
boven de kokende golven
om stevige steun te hebben
maar ik klem mij vast
aan een kleine sterke zuil
die liggend voort host
wild danst springt en duikt
op het brullende schuim
doch onverstoorbaar koers zet
naar de lage enige ster
aan…
Toffe kweepeer
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
760 Sappig, vol van smaak en niet meer zuur
Al is 't wat vroeg in 't jaar en prematuur
Voor 'n maagdenpeer en groene conference
Maar met een kweetje weet je
het maar nooit
Die jutteperen die je daar ziet hangen
Zijn kwekelingen van rasechte bomen
Nog jong en groen, al zijn ze half ontdooid
Kijk maar eens goed hoe zij ernaar verlangen…
Herfstimpressie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
493 Heel in de verte hoort men het burlen van een hert
hoe herfstig wil men het nog meer verlangen
in gedachten zie ik sint Hubert
en het hert met het kruis tussen zijn stangen.…
gisteren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 getijden strekken zich uit als
langarmige kwaadaardige wezens, geen
hunkering naar warmte, liefde en
onderkomen, neen morgen is reeds vervlogen
en wat rest is het oneindige niet-verlangen
zoals een treurwilg niet weet dat hij eens
als een schavuit aan het schavot
werd geknot tot iets wat
gisteren niet bestond…
Moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
470 Over de dijk geklommen
stilstaan aan de rand
van je verlangen naar
doorwaadbare nieuwe wegen.
Bang voor de monsters uit de diepte
die met hun slurpgeluiden
aan heel je wezen trekken.
Je haast je terug
naar het binnendijkse
ach, had je maar
de lichtvoetigheid van vogeltenen.…
Dieper dan de wortel reikt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
373 Mijn handen graven
zonder richting,
maar vinden toch
een kloppend ding —
half steen, half verlangen.
Ik houd het vast
zoals een oermoeder
haar stervende kind:
niet om te redden,
maar om het barsten
van betekenis te voelen.
En de aarde zingt.
Laag en langzaam.
Alsof ze weet
dat wat groeit
eerst moet sterven
aan licht.…
kapseizoenen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
426 hoopvol spreekt men over een korte
doch strenge en vervullende winter
te midden van de veelkleurige pracht
en onstuimige kracht van de herfst
men draagt het verlangen naar lente
naar een vredig ontluikende wereld
vol nieuwe geuren en kleuren zacht
op handen door de zeurende winter
de verwarring slaat toe bij de vroege
vracht aan gele en…
Raven zweven
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
468 tegen in een droom
nabij een bos waar raven leven
waar raven zwervend zweven
zijn achterdochtige gedachten
staan voor werelddelen van verwarring
met zijn sterke handen knijpt hij hersenwolken dood
hij verzint geen literair verantwoorde gedichten
Neen, ze worden niet verzonnen door een dichter
hij maakt ze met het ritme van zijn verlangend…
In Sluimerende Dromen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
344 Drijvend,
in vierdimensionale dromen
dansend op het getij
breek ik door de illusie
voor even ben ik vrij
Ontketend,
een sluimerend geweten
knagend aan mijn essentie
mijn geest geschonden,
geketend aan existentie
Meegesleurd,
naar diepe duisternis
verlangend naar het lumineuze licht
het koude ijs dat langzaam scheurt
woede getemd door…
TEHUIS VINDEN
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
230 De tekenstift danst talloze uren
op verlangend papier, ontvangt mijmering
uit ver gebied of eigen omgeving,
voelt in zich helpende én kwade vuren.
Tom Poes' en heer Bommels avonturen
mogen elke hen gewijde tekening
vol wijs gebeuren en toverschepping
naar het rijk der wonderverhalen sturen.…
Toen en Heden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
215 op het einde
de rivier opdoemt
alsof zij nimmer
een enkeltje krijgt
Vanuit haar toen
doorgepakt en voldaan
ligt niets ongedaan
voor eeuwig te wachten
al daalt geen besef in
met de ramen opengegooid
waardoor zij niks komen voelt
en zij zwijgt: of nee, misschien
als zij het vooraf niet voelde
was dat dom geweest
Zij heeft geen verlangen…
WAT DACHT IK, WAT VOELDE IK; verslag van Open Podium Zang en Vriendschap
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
178 Mijn geest werd lustig kunstig gelouterd
mijn geest zweefde in het rond
soms feestelijk liefelijk zwierend maar
nooit zwabberend aan de grond
doch mijn lichaam zakte wel wat
onderuit in de te harde stoel
zodoende zo verlangend naar 't strand
niet de zee, die zweefde wel golvend met me mee
maar naar een heerlijke strandstoel
lekker…
Zonder eerzucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
74 Diep in het geheime binnenste van haar verlangen,
waar de rivier de vallei in begeerte bereikt,
heeft chaos in haar ratio een rijkdom gevonden
die niemand met grenzen van woorden bereikt.
En daar, in het oerwoud van intieme dromen,
raak ik haar aan met mijn eenvoudige veer.…