101 resultaten.
Alvorens hij jouw naam zou noemen
gedicht
3.1 met 57 stemmen
24.715 Je hield nog een geraamte over
en knoken, duidelijker dan leestekens.
Zei je: 'Ik ben een open boek'?
Dat zeg je nu. Ik zal je inbinden.
------------------------------------------------
uit: 'Rui', 1986.…
Schuilplek
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.825 Het lijkt
alsof hij een hol geraamte is, dat
enkel hangt aan absurde normen.
Wij kijken elkaar aan en besluiten
De jassen aan, de regen in naar buiten…
dan verknekelt verstand
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.373 kwartieren
dan is er geen licht
om de dood te versieren
geel is de schaduw
het duister legt af
in de kou van het graf
dan verknekelt verstand
in het botsen van botten
emoties als pezen die
nog moeten verrotten
zo taai is gevoel
een kop zonder smoel
zal nooit meer iets smaken
ik ben niet te raken
zonder hemel en hel
een koud wit geraamte…
Droom van de witte akelei
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.275 Zij zei, onder dit gras-geruis
Ligt nog haar vergeten huis
Het wit geraamte van een muis.
Zij zei, hoe hoog hier bomen staan
Eens is het daarmee ook gedaan,
Dan kunnen wij weer samengaan.
Ik vroeg: gij zijt toch dood, en dan,
Waar krijgt gij dit nieuwe leven van?
Zij zei, ’t is maar voor kort, mijn man.…
Karkas
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
984 Met afgeknaagde, levenloze vingers
bestast ik mijn stervende geraamte.
Met een wankelende dorst
begraaf ik het speeksel
van ijskoude woorden,
samen met mijn karkas.
Ondraaglijk zwaar wordt
het snikkende zand
wanneer mijn uitgemergelde ogen
rollen in een korrelige bloedplas.…
Gesloopt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 Gewond zonder dekkleed aan
’t is enkel nog geraamte
trillend, onder het geweld
trekken haar wortels samen.
Ze niest en proest en huilt
het hele nest bevuild
bij elke stoot ziet ze rood
haar statigheid verdwenen.…
Als ze mij komen halen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 Wanneer ze komen om
mij aan de tand te voelen
over de wandaden, al
of niet door mij begaan,
begeerte of de schaamte
die me teistert, onrust
me kwelt tot op de bot
een kaal geraamte ontveld,
tot aan mijn DNA code
In die blauwdruk eindigt en
begint het leven, het is
een vicieuze cirkel waar ik
geen vat op krijg, het zal eens…
Versailles
gedicht
3.1 met 19 stemmen
6.345 Onder de vloeren verhuizen wormen de geraamten,
maar op de daken schikken geesten hun vleugels.
Geluidloos wordt in dit paleis de weelde bewaard en
in negen diepe kisten de verwrongen sleutels.
Het is verboden onderling de koning aan te raken
of het verloren voorwerp van een hoveling terug te vinden.…
De bedelaar onder de boom
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.595 Als ooit op aarde een mens zichzelf ontloopt,
dan hij misschien, maar 't duurt al zestig jaren,
en zie met hoeveel zorg hij 't raaflend garen,
dat hij „jas" noemt, op zijn geraamte knoopt.
0, de oude leugnaar, 't mummelend kadaver!
eens reist hij verder toch dan een dolfijn,
't oude kavalje dat slechts droomt van haver.…
Als we toch moeten gaan?
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
518 Als ze zullen komen om
ons aan de tand te voelen
over alle wandaden, al
of niet door ons begaan,
begeerte of de schaamte
die ons teistert, onrust
die ons pelt, tot op het bot
van een kaal geraamte,
spiegel van mijn morbide
code als onvoorspelbaar lot.…
Kapel in hout
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
758 de takken knakken
onder mijn voeten
op weg naar de plek
van onze lieve zoete
het botsend licht beschijnt
de naakt uitgebeelde stammen
in hun stille dood
de ziel van verre
jaagt mij hijgend op
terwijl een resterend geraamte
de voeten kleurt met
striemende schrammen
de ouderdom geraakt
haast uit het menselijk lood
op weg naar…
Gekomen met een zoete mond
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.728 Wij hebben 't bloed gezógen;
een lách heeft onze smart gekoeld;
- maar w' hebben in de wond gevoeld
't geraamte van ons logen...
Aldus, van 't zinken wél bewust
in 't drab van onze' onzaal'ge lust,
met jammrig-nutloze armen,
gaan we door 't misten onzer jeugd,
- barmhartig om ons koele vreugd
en lieflijk-wrang erbarmen.…
Christusicoon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Zie mijn geraamte zinloos uit de kist
wringen. Uiteenspatten als vuurwerk.
Ik ben maar een magere God, een slecht
gelukte fotokopie, een mannetje dat zijn
meest geliefden niet kon bevredigen.
Ik strand in diepe boetedoening, schaam
mij zielsdiep en ga vol tranen de eeuwige
vraagtekens tegemoet.…
Tragische liefde
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.334 Geen
suïcide, maar camouflage, de bladertooi is
in aantocht, het geraamte staat geworteld,
terwijl Apollo blind en verslagen langs
haar ongenaakbare schoonheid schrijdt.…
Vatnajökull
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 toendra's
ijzingwekkend koude stenen
Schuren rotsen grove scheuren
in een gletsjer als morenen
Bovenaards gesternte edda
zwarte gaten diamanten
Schitterend in armageddon
aardverschuivende gesteenten
Boven onder aards gewelf
van katatone catacomben
Donderen met het geweld
als titanen zonder goden
Geen gedaanten geen geraamten…
De eenzame schilder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
665 vraagt de kunstenaar aan het geraamte
dat hij op het doek heeft geschilderd
”Ik had vannacht
een bijzondere droom
denk jij dat iemand anders
die ook heeft gehad? “
maar het geschilderde skelet
antwoordt niet in de stilte
maar in zijn onheilspellende zwijgen
ligt de dood, gemaskerd, om de hoek
om het er koud van te krijgen.…
Gekomen met een zoete mond
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.228 Wij hebben 't bloed gezógen;
een lách heeft onze smart gekoeld;
- maar w' hebben in de wond gevoeld
't geraamte van ons logen...…
Eurocrisis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 Vandaag verzaakte mijn geraamte.
Het knakte, zat me in de weg.
alsof het wou dat ik moest bukken
in lagen snood verpakte schaamte
om onverhoedse burgerpech
per Euro te mislukken.…
Alles is vertier ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
622 Winst en verlies beland is in eb
en vloed tussen drijvend wier, het
mechanisme opent zich en weer sluit
met de afrekening tussen de tanden,
garnalen vangen spiering tot aan
een Orka maar die vangt bod en uit
noodzaak strand, het geraamte
publiekelijk tentoongesteld.…
Veld.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Koud en roest laat ik hen vinden bij het graven,
het geraamte van een lege buik.
Ik ben niet licht om dragen. Verspil je zaad en oogst
niet meer : ik zal grootmoedig geven. Bouw nieuwe huizen
en trek rechte lijnen. Ik ben weids en eindeloos
in stil vergeven, in nooit vergeten.…
Afscheid slaat gaten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
594 Doorzichtig en broos wordt ons wezen,
maar licht giet langs gratig geraamte,
als verwerden we tot lampionnen.…
Giezelbaarg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Hij groef en vond
geraamte van een mens
in de grond
hij groef verder
en vond er nog een
de roestige keten
nog om zijn nek heen.
Dat werd hem te gortig
hij stopte met graven
en dank zij Swarts
staat in onze dagen
de Giezelbaarg
nog overeind.…
Perpetuum
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
129 De top staat nog alleen in bloei
Nog even wachten tot ze kaal is
De naaister aan de overkant
Heeft vingerhoedjes bij de vleet
Mijn naaister aan de overkant
Heeft veel meer hoedjes dan ze weet
Mijn digitalis strekt zich uit
Haar hoedjes vallen één voor één
Ze rekt en strekt zich nog eens uit
Nog even en ze heeft er geen
Een groen geraamte…
laat ons heel simpel lieven
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
1.644 afwachtend adem ik jouw geur
als ik je mond in glip
en openbarst zoet op jouw tong
elk stuk van jou smaakt weldra
enkel nog als een herinnering
en ik wil scherp onthouden
wat mijn hand bevolkt
jij kruipt onder mijn nagels, huid
en telkens roepen zintuigen
herhalingen, herhalingen
van jou
is het seizoen van bloemen
gesel van ’t grauw geraamte…
Skelettendans Nieuwe kerk (prozagedicht)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
656 In de Nieuwe kerk op de Dam, met graven van bekende
Amsterdammers onder glad gesleten zwart marmer, wordt
in nachtelijke stilte de dodendans uitgevoerd, geraamten
dansen in reidans met de zeisenman voorop, gevolgd door
Michiel de Ruijter en Joost van den Vondel.…
Arcanum XIII De Dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 de zon kleurt de einder rood
.in het teken van de roos
op een maagdelijk witte merrie
rijdt de dood,
die nooit gehaast is,
gezapig door het landschap
zwart geharnast en ongenaakbaar
gekroond
met de witte kroon van Osiris
die heerst over de onderwereld
rondom hem dansen geraamten
obligaat hun knekeldans
de zeis hakt knopen door
en…
IN TE SPERAVI
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.301 Geraamten van
uwe al te onvaste aanschouwbaarheid;
geraamten, door de grafputman
hun kerkhof en de ruste ontzeid;
die, dreigend met de roeden, staan
om hongersnood in ‘t land te slaan.…
Oh Charleroi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
476 Oh verguisd Charleroi
droef wild en warm
Breng me naar de gouden
legende in Rue de la Légende Dorée
Leid me langs de oude
uitgebluste mijnbergen
Wijs naar fabriekstorens die
zonder verpinken de hoogte zoeken
Toon me Magrittes Pipe laat me de
Geraamten twistend om een gehangene van Ensor zien
Neem me mee naar de Latijnse Emotie…
De zwarte zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Ze waren slim, deden dom
Weinig mocht en alles kon
Niks verloren
Liegt het geraamte
De zwarte zon, mijn schaamte
Nee geen engeltjes
Magere Hein
Zit op schouders van bengeltjes
Roept mijn naam
Krassend geluid
Huid voor faam
In stilte schreeuw ik het uit
Je was hier eerder, altijd geweest
Het stroomt, blijft kleven
Daar stonden wij in…
sinds die zwartgalligste nachten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
420 om jezelf te overtuigen
dat snappen niet om weten draait
maar
dat begrijpend voelen op één lijn staat
met empathie
terug naar de toren
die tevoren niet zo uitgekiend was
bedacht
wat ik pas zag
in de spiegeling van de vijver
waar ik boven hing
om de sterren op te schroeven
die ten behoeve van voldoende valse faam
een koud geraamte…