Alle inzendingen over geraamte

101 resultaten.

Sorteren op:

Alvorens hij jouw naam zou noemen

gedicht
3.1 met 57 stemmen aantal keer bekeken 24.715
Je hield nog een geraamte over en knoken, duidelijker dan leestekens. Zei je: 'Ik ben een open boek'? Dat zeg je nu. Ik zal je inbinden. ------------------------------------------------ uit: 'Rui', 1986.…

Schuilplek

hartenkreet
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.825
Het lijkt alsof hij een hol geraamte is, dat enkel hangt aan absurde normen. Wij kijken elkaar aan en besluiten De jassen aan, de regen in naar buiten…

dan verknekelt verstand

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.373
kwartieren dan is er geen licht om de dood te versieren geel is de schaduw het duister legt af in de kou van het graf dan verknekelt verstand in het botsen van botten emoties als pezen die nog moeten verrotten zo taai is gevoel een kop zonder smoel zal nooit meer iets smaken ik ben niet te raken zonder hemel en hel een koud wit geraamte…

Droom van de witte akelei

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Zij zei, onder dit gras-geruis Ligt nog haar vergeten huis Het wit geraamte van een muis. Zij zei, hoe hoog hier bomen staan Eens is het daarmee ook gedaan, Dan kunnen wij weer samengaan. Ik vroeg: gij zijt toch dood, en dan, Waar krijgt gij dit nieuwe leven van? Zij zei, ’t is maar voor kort, mijn man.…

Karkas

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 984
Met afgeknaagde, levenloze vingers bestast ik mijn stervende geraamte. Met een wankelende dorst begraaf ik het speeksel van ijskoude woorden, samen met mijn karkas. Ondraaglijk zwaar wordt het snikkende zand wanneer mijn uitgemergelde ogen rollen in een korrelige bloedplas.…

Gesloopt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
Gewond zonder dekkleed aan ’t is enkel nog geraamte trillend, onder het geweld trekken haar wortels samen. Ze niest en proest en huilt het hele nest bevuild bij elke stoot ziet ze rood haar statigheid verdwenen.…

Als ze mij komen halen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Wanneer ze komen om mij aan de tand te voelen over de wandaden, al of niet door mij begaan, begeerte of de schaamte die me teistert, onrust me kwelt tot op de bot een kaal geraamte ontveld, tot aan mijn DNA code In die blauwdruk eindigt en begint het leven, het is een vicieuze cirkel waar ik geen vat op krijg, het zal eens…
Pama2 april 2019Lees meer >

Versailles

gedicht
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 6.345
Onder de vloeren verhuizen wormen de geraamten, maar op de daken schikken geesten hun vleugels. Geluidloos wordt in dit paleis de weelde bewaard en in negen diepe kisten de verwrongen sleutels. Het is verboden onderling de koning aan te raken of het verloren voorwerp van een hoveling terug te vinden.…
Paul Snoek18 februari 2021Lees meer >

De bedelaar onder de boom

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.595
Als ooit op aarde een mens zichzelf ontloopt, dan hij misschien, maar 't duurt al zestig jaren, en zie met hoeveel zorg hij 't raaflend garen, dat hij „jas" noemt, op zijn geraamte knoopt. 0, de oude leugnaar, 't mummelend kadaver! eens reist hij verder toch dan een dolfijn, 't oude kavalje dat slechts droomt van haver.…

Als we toch moeten gaan?

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
Als ze zullen komen om ons aan de tand te voelen over alle wandaden, al of niet door ons begaan, begeerte of de schaamte die ons teistert, onrust die ons pelt, tot op het bot van een kaal geraamte, spiegel van mijn morbide code als onvoorspelbaar lot.…
Pama30 maart 2020Lees meer >

Kapel in hout

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 758
de takken knakken onder mijn voeten op weg naar de plek van onze lieve zoete het botsend licht beschijnt de naakt uitgebeelde stammen in hun stille dood de ziel van verre jaagt mij hijgend op terwijl een resterend geraamte de voeten kleurt met striemende schrammen de ouderdom geraakt haast uit het menselijk lood op weg naar…

Gekomen met een zoete mond

poëzie
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.728
Wij hebben 't bloed gezógen; een lách heeft onze smart gekoeld; - maar w' hebben in de wond gevoeld 't geraamte van ons logen... Aldus, van 't zinken wél bewust in 't drab van onze' onzaal'ge lust, met jammrig-nutloze armen, gaan we door 't misten onzer jeugd, - barmhartig om ons koele vreugd en lieflijk-wrang erbarmen.…

Christusicoon

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
Zie mijn geraamte zinloos uit de kist wringen. Uiteenspatten als vuurwerk. Ik ben maar een magere God, een slecht gelukte fotokopie, een mannetje dat zijn meest geliefden niet kon bevredigen. Ik strand in diepe boetedoening, schaam mij zielsdiep en ga vol tranen de eeuwige vraagtekens tegemoet.…

Tragische liefde

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.334
Geen suïcide, maar camouflage, de bladertooi is in aantocht, het geraamte staat geworteld, terwijl Apollo blind en verslagen langs haar ongenaakbare schoonheid schrijdt.…

Vatnajökull

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
toendra's ijzingwekkend koude stenen Schuren rotsen grove scheuren in een gletsjer als morenen Bovenaards gesternte edda zwarte gaten diamanten Schitterend in armageddon aardverschuivende gesteenten Boven onder aards gewelf van katatone catacomben Donderen met het geweld als titanen zonder goden Geen gedaanten geen geraamten…

De eenzame schilder

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 665
vraagt de kunstenaar aan het geraamte dat hij op het doek heeft geschilderd ”Ik had vannacht een bijzondere droom denk jij dat iemand anders die ook heeft gehad? “ maar het geschilderde skelet antwoordt niet in de stilte maar in zijn onheilspellende zwijgen ligt de dood, gemaskerd, om de hoek om het er koud van te krijgen.…
mobar9 januari 2011Lees meer >

Gekomen met een zoete mond

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.228
Wij hebben 't bloed gezógen; een lách heeft onze smart gekoeld; - maar w' hebben in de wond gevoeld 't geraamte van ons logen...…
P.N. van Eyck14 augustus 2025Lees meer >

Eurocrisis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Vandaag verzaakte mijn geraamte. Het knakte, zat me in de weg. alsof het wou dat ik moest bukken in lagen snood verpakte schaamte om onverhoedse burgerpech per Euro te mislukken.…
Korst27 juni 2012Lees meer >

Alles is vertier ?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
Winst en verlies beland is in eb en vloed tussen drijvend wier, het mechanisme opent zich en weer sluit met de afrekening tussen de tanden, garnalen vangen spiering tot aan een Orka maar die vangt bod en uit noodzaak strand, het geraamte publiekelijk tentoongesteld.…
Pama3 februari 2013Lees meer >

Veld.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Koud en roest laat ik hen vinden bij het graven, het geraamte van een lege buik. Ik ben niet licht om dragen. Verspil je zaad en oogst niet meer : ik zal grootmoedig geven. Bouw nieuwe huizen en trek rechte lijnen. Ik ben weids en eindeloos in stil vergeven, in nooit vergeten.…

Afscheid slaat gaten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
Doorzichtig en broos wordt ons wezen, maar licht giet langs gratig geraamte, als verwerden we tot lampionnen.…

Giezelbaarg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
Hij groef en vond geraamte van een mens in de grond hij groef verder en vond er nog een de roestige keten nog om zijn nek heen. Dat werd hem te gortig hij stopte met graven en dank zij Swarts staat in onze dagen de Giezelbaarg nog overeind.…

Perpetuum

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 129
De top staat nog alleen in bloei Nog even wachten tot ze kaal is De naaister aan de overkant Heeft vingerhoedjes bij de vleet Mijn naaister aan de overkant Heeft veel meer hoedjes dan ze weet Mijn digitalis strekt zich uit Haar hoedjes vallen één voor één Ze rekt en strekt zich nog eens uit Nog even en ze heeft er geen Een groen geraamte…

laat ons heel simpel lieven

hartenkreet
1.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.644
afwachtend adem ik jouw geur als ik je mond in glip en openbarst zoet op jouw tong elk stuk van jou smaakt weldra enkel nog als een herinnering en ik wil scherp onthouden wat mijn hand bevolkt jij kruipt onder mijn nagels, huid en telkens roepen zintuigen herhalingen, herhalingen van jou is het seizoen van bloemen gesel van ’t grauw geraamte…
sunset2 november 2007Lees meer >

Skelettendans Nieuwe kerk (prozagedicht)

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 656
In de Nieuwe kerk op de Dam, met graven van bekende Amsterdammers onder glad gesleten zwart marmer, wordt in nachtelijke stilte de dodendans uitgevoerd, geraamten dansen in reidans met de zeisenman voorop, gevolgd door Michiel de Ruijter en Joost van den Vondel.…

Arcanum XIII De Dood

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
de zon kleurt de einder rood .in het teken van de roos op een maagdelijk witte merrie rijdt de dood, die nooit gehaast is, gezapig door het landschap zwart geharnast en ongenaakbaar gekroond met de witte kroon van Osiris die heerst over de onderwereld rondom hem dansen geraamten obligaat hun knekeldans de zeis hakt knopen door en…

IN TE SPERAVI

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.301
Geraamten van uwe al te onvaste aanschouwbaarheid; geraamten, door de grafputman hun kerkhof en de ruste ontzeid; die, dreigend met de roeden, staan om hongersnood in ‘t land te slaan.…

Oh Charleroi

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
Oh verguisd Charleroi droef wild en warm Breng me naar de gouden legende in Rue de la Légende Dorée Leid me langs de oude uitgebluste mijnbergen Wijs naar fabriekstorens die zonder verpinken de hoogte zoeken Toon me Magrittes Pipe laat me de Geraamten twistend om een gehangene van Ensor zien Neem me mee naar de Latijnse Emotie…
J.Bakx17 april 2023Lees meer >

De zwarte zon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Ze waren slim, deden dom Weinig mocht en alles kon Niks verloren Liegt het geraamte De zwarte zon, mijn schaamte Nee geen engeltjes Magere Hein Zit op schouders van bengeltjes Roept mijn naam Krassend geluid Huid voor faam In stilte schreeuw ik het uit Je was hier eerder, altijd geweest Het stroomt, blijft kleven Daar stonden wij in…
Jeepstar18 april 2011Lees meer >

sinds die zwartgalligste nachten

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 420
om jezelf te overtuigen dat snappen niet om weten draait maar dat begrijpend voelen op één lijn staat met empathie terug naar de toren die tevoren niet zo uitgekiend was bedacht wat ik pas zag in de spiegeling van de vijver waar ik boven hing om de sterren op te schroeven die ten behoeve van voldoende valse faam een koud geraamte…
R.E.N.S.1 februari 2026Lees meer >