6820 resultaten.
Tweede Paasdag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
541 En nu, nadat je weg weer
‘k mij in herinnering baad
in hoe we met de hond liepen
sieraden ontknoopten
popjes van vuil ontblootten
dicht tegen elkaar lagen en sliepen
De morgen naar Joodse liedjes
op eieren blije gezichten verfden,
op èèn een dikke buik
waarin kindje en handen op buik
Tegelijk ontpopten dagen
vol van geluk,
‘k als…
Verweven werelden
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 Ze houdt zich schuin in
het licht, alsof ze bang is dat de dag
haar verzonken geheimen oplost; ze glimlacht naar iets
wat ik niet ken — een schimmige herinnering die mij nooit zal toebehoren.…
Tussen wie ik was en wie ik ben
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
221 Nu draag ik alleen een echo,
een waas van herinnering,
een mist waarin ik zoek
naar wat ooit houvast heette.
God sprak eens in mijn oren,
ik zong psalmen als gebeden,
maar de hemel bleef stil
toen mijn geest in stukken brak.
Twaalf jaren verloren in een doolhof,
waar stemmen mij vertelden
waar ik niet moest zijn.
En nu?…
De ziel van een boom
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
391 Tijd beweegt
traag door zijn vezels heen, als herinnering zonder begin of einde.
De seizoenen schrijven
hun letters in zijn bast; elk litteken draagt
het gewicht van voorbijgaande winden. In zijn schaduw
rust het onuitgesproken — de wereld die even ophoudt met haasten.…
De Dans naar Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
329 Langzaam vervliegt de herinnering
aan jouw ogen vol vuur,
terwijl de tijd ongenadig wegtikt,
elke seconde, ieder uur.
Daar waar het oneindige
zich verliest in een zachte cadans,
laat ik vorm en houvast los
en volg ik de beweging van jouw dans.
Geluk lijkt even tastbaar
in jouw wispelturigheid.…
Wanneer de dag zich vouwt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
410 En zo luister ik aandachtig
naar wat niet spreekt, een waakzame
aanwezigheid die blijft als alles dooft en de avond zich
geleidelijk ontvouwt, mij herinnerend wie ik ben in de luwte van de tijd.…
Kerstdiner
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
374 Er is kalkoen die niemand snijdt,
aardappelen die afkoelen
terwijl herinneringen warm
en gevaarlijk worden.
Iemand lacht te luid,
iemand zwijgt te lang.
Wijn vult glazen
en leegtes tegelijk.
We proosten op gezondheid
met lichamen die al barsten.
De stoelen kennen afwezigen
beter dan wij.…
MIJN CAFÉ EIJLDERS, het dichtcafé van Amsterdam
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
391 zaak, voor of achter
bovenin of beneden
aan de zijkant of aan de bar
waar aardige bediening
je kent de caféruimte
je kent de geur, kleur
je kent sommige mensen
genoeg om mee te praten
te mogen ontmoeten
niets te moeten
maar te zijn
vooral te luisteren
in 't bijzonder naar
wat je niet weet
of was vergeten
aan wetenwaardigheden
herinneringen…
Wat altijd blijft
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
440 De frisse wind beweegt langs
mijn huid, niet om mij te verstoren, maar
om mij te herinneren aan een ritme dat geen haast
kent, aan het zachte mogen bewegen zonder iets achter te laten.…
Autopsie van verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
348 Littekens die niet meer bloeden
en toch blijven herinneren.
In de maag:
onuitgesproken woorden,
ingeslikte ja’s,
een hoop verbrand
voor het haar kans kreeg.
De handen tonen
geen sporen van geweld,
alleen vermoeidheid.
Te lang vastgehouden
wat nooit was.…
Waar Margot nog ademt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 Een zachte stroom die je omhult,
zoals herinnering niet spreekt,
maar fluistert in gebaren.
Het verdriet huist in de kleine hoeken,
in de stilte tussen ademhalingen.
Daar draag jij je hart weer,
behoedzaam en oprecht.
Niet wegduwen, maar bewaren
wat te zwaar is voor een dag.…
Fluisteringen van een Empaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
279 Wij zuchten met jou, onzichtbaar,
en neurieden een lied ouder dan de herinnering zelf.
Rouw niet om het feit dat je te veel voelt.
Dat de wreedheid van de mens in je aderen brandt.
Jij bent de echo van wat de wereld vergeet,
een vlam in de vorst,
een bewaarder van pijn,
en van schoonheid verborgen in wanhoop.…
waar woorden wortel schieten
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
307 wij laten het rusten
op de bodem van ons denken
kijken hoe het bezinkt
of juist blijft drijven
in het licht van de dag
een stem van elders
kan helder zijn
als een klok in de ochtend
wij eren haar klank
dragen haar even met ons mee
zoals men een gevonden steen bewaart
zonder hem meteen te breken
maar ergens
tussen hartslag en herinnering…
Zoals geliefden
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
232 Daar komt de regen weer,
als een oude herinnering.
Op mijn hoofd,
in mijn gedachten,
tussen dingen
die ik liever niet meer voel.
Wandelen in de wind,
me laten meeslepen
zonder te moeten uitleggen waarom.
Praat met me,
zoals geliefden dat doen.
Loop met me mee,
alsof we nergens heen moeten.…
Tussen Zijn en Separatie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
733 Zelfs herinneringen
terughoudend
geworden.
Alsof ook zij
de drempel
niet verdragen.
Geen filosofie
Geen gedachte
Alleen een kamer
waarin het ik
oplost
vóór herkenning.…
De Orpheusspotvogel
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
502 Uit het bladerdak stijgt een
toon op die niet vraagt om aandacht maar
mij toch vindt, een dunne klankdraad die zich hecht aan
de rand van mijn bewustzijn en daar een oude herinnering losmaakt.…
Verlatenheid
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
305 Een vlinder strijkt neer
op de rand van mijn gedachten, haar
broze vleugels bewegen traag, als een herinnering
die weigert te verdwijnen maar zich niet langer laat dragen.…
De dagen die achter ons liggen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
264 Leeg parkbankje
waar wij ooit samen zaten
alleen wind blijft
In het stille kantelen van de
ochtend komt een zachte helderheid vrij
die door mijn binnenwereld trekt, een herinnering
aan hoe kwetsbaarheid soms het enige is dat richting geeft.…
Ooit lig je ergens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
222 - verdriet
en pijn die altijd komen kijken
Ooit zal iemand terugdenken
aan dit hier en nu
ploeterend en/of kussend op lava
stromen tangoënd sussend langs
honderdduizenden overwegingen
Ooit kunnen fijne herinneringen
houvast bieden, zekeringen blijken
boven de diepe afgrond
zo het leven ook kan verschijnen
doch aan dat alles komt een…
Verweven werelden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
252 Ze houdt zich schuin in
het licht, alsof ze bang is dat de dag
haar verzonken geheimen oplost; ze glimlacht naar iets
wat ik niet ken - een schimmige herinnering die mij nooit zal toebehoren.…
Schaduwtekst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
146 gedachtelandschap slaapt in vergeelde mist
waar dronken denkers door het dichte duister dwalen
zij zoeken troost in vage broze droomverhalen
waarin de dwaze geest zich telkens weer vergist
de diepe wijsheid die men in de nacht beslist
blijkt in het kille ochtendlicht te verkleuren
wat in de schaduw leek op openzwaaiende deuren
is slechts een herinnering…
Verwijlen
netgedicht
1.4 met 14 stemmen
242 Ik blijf nog even staan waar
een bries door het hoge gras beweegt en
herinneringen komen en gaan zoals wolken die geen
bestemming zoeken maar toch iets achterlaten van hun voorbijgaan.…
niets is meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
123 het gemaaide gras, nat van een
afsplitsende wereld beducht me
voor het al gekende, de gestalte
in herinnering ijvert door mijn
diepgang en praat zich volle zalen
zonder een halve adem of
een hapering in zijn stem
niets is meer in mijn non-schichtige
dualistische mogendheid daar het
water aan beide oevers mij het zinken
verbiedt in alle…
Het rouwpad
hartenkreet
1.6 met 20 stemmen
163 Hun schaduw
bewaart herinneringen tussen bladeren
en wortels. Woordeloze ruimte waar verdriet mag zijn.
In de bocht kleurt het groen
zachter dan daarvoor. Een rustplaats die
alleen om aanwezigheid vraagt. De tijd vertraagt
tot een aandachtige ademhaling. Ik hoef niets te dragen.
Verderop opent het bos zich
naar meer licht.…
Nachtvlinder
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
206 Je beweegt door het duister
als een verborgen herinnering aan alles wat nog mag ontstaan.
Nachtvlinder, je mystiek
zweeft als nevel door de kamers van
mijn eindeloze gedachten. Je brengt licht aan mijn
innerlijke horizon, waar verbeelding en gevoel elkaar ontmoeten.…
Waar je stilte woont
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
394 Als de avond voor mijn
ogen ontvouwt, dragen herinneringen
nog altijd hun stille gewicht. Ze vullen mijn handen met
wat niet meer bestaan kan; ik laat ze los, maar ze blijven om mij heen.
Diep in de stilte van mijn
gedachten leeft jouw echo, een spoor dat
geen tijd of afstand kan uitwissen.…
2110
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
119 Zal hij zich dan herinneren
hoe een steen voelde in zijn hand,
hoe zijn moeder hem losliet
bij de schooldeur?
Misschien bestaat er dan
een manier om alles
wat voorbij is
terug te halen.
Misschien is juist dat
wat verloren gaat:
het eenvoudige geluk
van een kleine hand
in een grote hand.
En toch —
vandaag is hij vier.…
Avondregenboog
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
385 Onder dat licht wordt elke
stap lichter alsof kleuren iets aanraken
in ons dat lang heeft gewacht om weer te bewegen
een trage herinnering aan de ruimte die vanbinnen nog bestaat.…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Een roos ligt op straat
haar schaduw houdt haar nog vast
wat blijft is een spoor
Op de grens van licht blijft stilte liggen,
op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan,
waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt,
en waar elke schaduw een herinnering draagt.…
Boom
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
355 De grond onder de boom houdt oude warmte vast,
een trage beweging die door het lichaam trekt
en iets herstelt dat nooit helemaal verdwenen was,
een herinnering die zonder woorden terugkeert.…