983 resultaten.
Vriend zonder vader
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
594 De ziekte van jouw vader
schilderde heimwee aan zee
papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde…
over het lopen
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
604 intussen woon ik al zo lang in de beweging
het lopen neemt de vorm aan
van mijn lichaam
nestelt
in mijn hoofd
maar waarom ik loop
je zoekt in je gedachten
vrijheid, verdriet, heimwee
en herkomst
en de eenzaamheid
om bij de bomen, de zee,
het veld, de hemel te zijn
en niet alleen
moest je vertrekken en
aankomen
de tussenliggende…
Eindeloos landschap
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 werkelijkheid
de donkere nacht maakt harde muren
een vreemde wereld zonder deuren
van waarheid, stilte kent langdurige minuten
in eenzaamheid, jij gelooft niet dat de rivier
een moeder is, de boom een dochter van de zon
de golven van de zee geen vader, geen zoon
die het heldere daglicht kunnen verdragen
bij het beekje, omdat zeelieden geen heimwee…
alles gaat voorbij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
567 een vrouw prevelt magische mantra’s
in de schaduw bij de heg van prikkeldraad
een zwaluw scheert over vuren
om angstgeesten te verdrijven
lost dan weer op in het wolkendek
moeizaam weeft de tijd zijn web
een mus knaagt aan aangekoekt leed
zuchtjes lucht persen zich door de heg
heimwee is iets anders dan het was
een landschap…
Zwijgrel
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.209 Het is koud zonder journalisten
in de schaduwstilte van het land
ik zwijg uit eerbied voor de zwijgrel
uit het door jou meegenomen boek
mijn trouwe ziel breng ik terug naar
in zichzelf gekeerde heimwee
omdat je de kamers van mijn hart
onbewoond in chaos achterlaat
nu geluiden weerloos worden
in snijdende kalmte van afscheid
heb jij mij…
Wilde Bloesem
hartenkreet
4.3 met 67 stemmen
1.839 Wilde bloesem aan de bomen
Prachtig zo zuiver van kleur
Zonnestralen glinsteren zacht
Een lucht vol met zomergeur
En toch zie ik een schemering
Nu je vriendschap verdwenen is
Mijn hart is gevuld met heimwee
Het is jouw warmte die ik mis
Om zonder jou verder te leven
Doet me steeds weer zoveel pijn
Tranen weerspiegelen jouw beeld
Ik zou…
Nu weer de tijd van groot verlangen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
700 Nu weer de tijd van groot verlangen,
van heimwee en van blijvend groen;
toch blijft elk jaar een beetje hangen
en wordt het nooit meer net als toen
de eerste kaarsjes gingen branden;
de rode linten droegen licht
want Kerstmis was weer gauw op handen
en alles wees naar ’t blij bericht
dat Jezus weer op aard zou komen
en mens zou worden,…
Terechtkomen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
612 Ver buiten de oevers van twijfel
blijft het heimwee ergens hangen
naar dagen zonder vragen
toen je dacht
dat landen onmogelijk was.…
Zo ver van huis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.824 Er is de hete lucht, het dromen
van altijd weer een ander licht,
de stilte soms tussen de woorden,
de klanken van een nieuw gedicht,
maar ook het zoeken naar de namen
van ander fruit, van zoveel vreemds,
er is het ongekend verlangen
om zomaar mens te zijn, ook hier,
het heimwee naar echt durven leven,
en weet ik veel, maar alles went
al hoop…
Hortus Botanicus, Leuven
gedicht
2.6 met 26 stemmen
8.215 Zij bieden
voor de pijn van heimwee en verlies
een staalkaart aan van balsems: melkkruid,
honingklaver, engelwortel, zilverschoon,
zachte dravik, bitterzoet, nachtsilene,
guichelheil, vlinderzegge, ogentroost.
---------------------------
uit: site Reine Wellens.…
In aarden vaten
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
681 Mijn hart wacht wel nog, kent verlangen,
soms heimwee ook, maar zang en zucht
ze blijven hier aan kleine dingen hangen.
Ons leven: steeds weer zoeken, vragen,
herkenning ook en dwars doorheen de dagen
een lied dat altijd nieuw is,
een voorsmaak, een geheimenis.
Zo dragen wij de schat in aarden vaten
die wij eens moeten achterlaten.…
dartelen en dwalen
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
801 liefhebben
zomaar
omdat ze me veroveren
ontvangen
met één woordje, wereldgroot
meer is er niet nodig
om een leven na te laten
ver weg van het evenwicht
der grenzen
ik kan uit dat woord
geboren worden, vogelvrij
vol van ongeduld
weergaloos stralen in de welving
van beminnen
als de zee rondreizen
zonder regen uit te vegen
in het oor van heimwee…
Bibliotheek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
664 Ik
leen nu de boeken bij mezelf, wat
me een superieur gevoel geeft, al
knaagt de heimwee naar vroegere
tijden aan mijn decadente ziel.
Ik ben een boekenwurm geworden.…
verlangend naar stilte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
549 verlangend naar stilte
in tinten te vangen
dient zij zich aan
in groteske amorfie
geen heimwee naar verre
verlokkingen
en ik - begerig - koester
haar totdat de lokroep
van de wereld haar laat
ontsnappen vanonder mijn
pen
krachteloos tussen vinger
en duim
spinselen van hersenen en
gedachten voeren oorlog
in mijn borst
moorden…
de man en zijn accordeon
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.213 ik zie hem lopen
langs de muren van de stad
de man en zijn accordeon
de ogen in zich zelf gekeerd
Naar de diepte van zijn buik
waar heimwee woont
Het leven tekent ons
denk ik terwijl mijn blik
in hem gevangen blijft
híj is het landschap
van zijn innerlijke wereld
waarin ook ík míjn diepte zie
gevaarlijk en onvoorspelbaar
dát is…
Uitreiking van diploma’s
gedicht
3.9 met 7 stemmen
13.990 Nu slaat voor ’t laatst de grote schooldeur dicht,
en kijk, daar gaan ze: blij en doelgericht
een toekomst met veel heimwee tegemoet.…
Ondoorgrondelijk?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
449 beroert
als scherm tegen
een onbekende
regen en scheurt
elke dag een
pagina van de
kalender af, we
zoeken naar de
juiste woorden,
ze zijn niet
te plaatsen,
ze passen in
geen enkel
alfabet, gemorst,
verwaaid in de
branding van de
toekomst, verstart
alles wat zeker was,
verrijst zijn eigen
horizon in een
nog te ontdekken
heimwee…
In aarden vaten
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
503 Mijn hart wacht wel nog, kent verlangen,
soms heimwee ook, maar zang en zucht
ze blijven hier aan kleine dingen hangen.
Ons leven: steeds weer zoeken, vragen,
herkenning ook en dwars doorheen de dagen
een lied dat altijd nieuw is,
een voorsmaak, een geheimenis.
Zo dragen wij de schat in aarden vaten
die wij eens moeten achterlaten.…
Oogje op jou
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
756 Slokje water
teugje wijn
vleugje liefde
scheutje pijn
Motje regen
zuchtje wind
snufje peper
korreltje zout
Steekje blind
stokje doof
hoofdje stoot
luisje dood
Zwarte tunnel
puntje licht
haartje betoeterd
mondje dicht
Stokje lekker
schepje ijs
vlokje sneeuw
bedje gespreid
Plukje stilte
spatje geluk
golfje heimwee
spoelt…
Borsten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
640 rivier die men het leven noemt
alsof je in een lied van Bob Dylan bent gaan wonen
je trekt de zoete lakens over jouw verlangende borsten
op de achtergrond klinkt muziek uit de oude transistor
belangrijk dat je het nu gaat voelen, die gouden toverdoos
nu je bent afgebeeld op een schilderij van Picasso
eert men de zee aan je voeten, vol heimwee…
Hemelvrouw
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
688 dundruk zodat je
me kunt vergezellen
in alle nieuwe tijden
op weg naar nergens heen
mijn ongekroonde koning
der witregels, zei je, en je zoende
me troostend om het grapje
en stilaan moest je gaan en je
zocht naar afscheidswoorden
mijn kleine hemelvrouw
schuif nu alle wolken weg
zodat ik je lach zie
zuiver in dat mooiste blauw
een heimwee…
Dorp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 De ochtend valt in droomschaduw
hij betreedt regels der heimwee
een tante die de was doet in de rivier
de oude vader die sigaren rookt
krachtige wortels zwijgen in lage mist
wanneer landelijke tongen verdwalen
geen leugen haalt de horizonnen
een harde zon prikt door de nevel
kraaien vliegen boven het groene weiland
terwijl jij droomt in…
Stilte melodieën
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.037 Laat het met rust
er is geen gedicht
nodig, de beelden komen vanzelf
fluistert jouw eigenwijze stem
in de stilte van jouw
gekoesterde heimwee
op het vorige maand gedolven graf
waar jouw uitdijende schoonheid
slaapt onder smeltende sneeuw
is er een eenzame muziekdoos achtergelaten
om je te vergezellen op jouw reis
naar de eeuwige…
thuiskomen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.536 angst zich dan in mij ontvouwt
alsof ik door een adder ben gebeten
dan voel ik mij verloren en vergeten
mijn naakte lichaam zo ontzettend koud
ik hoor een stem: God is op zoek naar mij
wanneer Hij wandelt tussen onze bomen
zijn liefde roept: o, kom toch dichterbij
het is veel meer dan ik heb durven dromen
zijn woorden maken mij van heimwee…
PASAR IN DEN HAAG
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.578 Slurven, boeddha’s, priesteressen
Wierook, batikstoffen, goud
Kruiden, sambals, jong en oud
Ieder kan zijn dorst hier lessen
Heimwee, kooplust, droge kelen
Handelsgeest, voor elk wat wils
Cocosmelk, wijn, water, pils
Ogen staan zowat op stelen
Want Javaanse schoonheid danst
Trommelt, glimlacht en behaagt
En van Dort signeert muziek…
FINALE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
696 De laatste whiskey klampt zich
vast aan een uniek idee
de volgende middag ontwaak ik
met een spinnewebberig heimwee
Hoe nu verder, kwart voor twee.…
Je mag wel woedend worden...
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.346 De groene lente zal het halen
de vogelenzang, het heimwee,
de zon in de morgen en het licht,
de vriendschap, het vertrouwen,
de regels van een klein gedicht,
de prille vrede
van herboren vreugde.…
Haags geurtje: Eau oh Den Haag
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
907 -
is chiquer dan die van Parijs of Rome
hij overtreft mijn allerstoutste dromen
de Residentie baadt weer in grandeur
ook nooit meer vrees ik heimwee of getreur
ik heb op reis een flesje meegenomen
en sproeide onzelfzuchtig met aromen
de inhoud bleek een lust voor mijn humeur
al spraken reisgenoten van terreur
...…
Stappenteller 3
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
800 Ze gaat op zomervoeten
haar handen spelen door
op de préludes van Chopin
en in haar hoofd
sluipt heimwee binnen
naar het verre land
van blije kinderzomers
hoe zuiver is
de geur van dorstig-
droge dennebomen
en blauwe bessenstruiken
dauwbedekt
hoort bij het langzame ontwaken
de koer van houtduif
heen en ook weer terug
door oma's stille…
het weerzien
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
771 ik laat jou geboren worden
in mijn nieuwe droom
je was er al
maar nu weet ik
dat je ook in mijn heimwee bent
vergeef me het gemis
ik ken je al zo lang
zoals de duinroos en de golven
waarin ik schelpen gooi
en waarin ik me op den duur
ook eenzaam weet
omdat jij de meeuwen niet kan zien
ongeschreven
zoals verwondering in het lichtste…