Alle inzendingen over smelten

913 resultaten.

Sorteren op:

De Paashaas

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 772
Dat is zo zoet en smelt in onze mond, we eten onze buikjes rond. Voor één keer mogen we snoepen, spijtig niet lang, want Haas wordt terug geroepen. Wij maken van eieren popjes met wc rolletjes, lapjes stof en nopjes. Eieren kunnen we schilderen in alle kleuren. Wij zetten ook gedroogde takken in een vaas.…

Losgelaten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
steeds dieper en dieper zakken ze weg in de spelonken van je geest die collega die vriend of vijand diegene die je stiekem aanbad die ouder die je nooit zou vergeten zij allen die ooit zijn geweest steeds dieper en dieper dalen ze af sterke gevoelens vervlakken smelten langzaam weg als ijskappen je moet ze los laten of laten zij jou los…
catrinus11 februari 2019Lees meer >

Vidrus Fluvius (Overijsselse Vecht)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Ik houd me met moeite staande, tussen al dit geweld, en denk terug aan Vidrus Fluvius in de zomer, een zacht kabbelende rivier, zonder de kracht van smelt.…

Magritte? De stilte achter het zichtbare

netgedicht
2.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 881
Waar tijd en dimensie zich verliezen en elk beeld een vraag wordt die niet opgelost wil worden, voel ik hoe zekerheid smelt en het alledaagse buigt tot iets dat niet genoemd wil worden.…
CB23 december 2025Lees meer >

mijn suikerspin

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 113
dan zie ik naar jou, jij bent het romige softijs dat mijn ogen nog wonderlijk doet smelten, zelfs het toefje slagroom likt aan mijn innerlijkste verlangen onze tongen likken tesaam aan het restje dat als een romig straaltje lekkernij zacht door de mui wordt gedirigeerd naar jouw mond, jouw mond die ik al vijfenveertig jaar heb geproefd…
elze3 augustus 2026Lees meer >

Kinderwens

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.513
Als zij vertrekt wil ik woestijnzand horen Zij wordt de zon die mijn vleugels smelt, druipend in de aders van pijn. Elke adem, stromende wind, gaat van hier naar haar. Ooit keek een mens fataal door mij, een druppel die mij uitsleep in één val.…
Wimper15 november 2002Lees meer >

gedicht voor jezelf

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.036
avonds door mijn geest danst en plots is ze daar in een diamanten schoonheid schitterend van liefde mijn liefde zoals onze liefde de fragiliteit van kristallen lelie's geurend als de betoverendste geur van witte rozen de stilte van deze schoonheid onze liefde die eeuwig blijvend geurt in het heelal van onze harten het in elkaar smelten…
EGO17 november 2003Lees meer >

De kleinste dood

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Smeulende tongen smelten Innig rillend Draden in een bloedlauwe bries Welig speeksel van de dageraad Een bron van bruisbelletjes Een lelie zou in haar voetsporen groeien Murmelt de profeet in zijn baard (Versneden kul voor de sul die knielt voor het gouden kalf) De dorst van haar vezels Bloeit roezig onder mijn vingers Het sap gloeit vol…

Versmeltende lichamen.

hartenkreet
3.4 met 32 stemmen aantal keer bekeken 4.436
Hartstochtelijk kussend smelten we tesamen, verhit door een steeds aanwakkerend vuur. Tot een twee-eenheid versmelten onze lichamen, in deze liefde zo intens en zo puur.…
Frans10 februari 2003Lees meer >

De laan in, uit westlijke wolkensluis

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.917
Tot streep smelt saam ’t versneld metaalgetikkel. Hard gonst de nobel-koele wind. Op ’t nikkel Schittert een dubbelster, oranjerood Aan ’t einde van de laan, om me op te vangen, Staat, groot, de zon. Voort vlieg ’k, in vreemd verlangen naar iets — onzegbaar, tijdloos: liefde-en-dood.…

Soms

hartenkreet
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.988
Soms verscheur ik nog jouw lachende gezicht Blaas ik de snippers nog richting het vuur Verlost mijn lichaam zich van haar gewicht Om zwevend een weg te vinden tussen zoet en zuur Soms smelten mijn tranen nog naar het vriespunt Verafschuwen mijn zenuwen het woord 'gevoel' Om pijn en emoties los te koppelen van wat je kunt Om weer objectief…

Wonderlijk Genoeg

hartenkreet
4.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.562
Mijn broek glijdt van mijn heupen Vet smelt als sneeuw voor de zon Opeens weer in maatje zesendertig Wist niet dat ik zo vermageren kon Mijn buik weer in haar strakke vorm In een week tijd zomaar zes kilo kwijt Korte truitjes kunnen zonder bezwaar Nu ik van mijn vetrolletjes ben bevrijd Leuke korte rokjes trek ik uit de kast Borsten wonderlijk…
car15 februari 2007Lees meer >

meer lippen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 797
collectebus wil alles nat, in een romantische bui me niets afvragen waarom het goed voelt, niets zeggen niets weten, van bijbel en god wat steenkool draagt kun je van te voren zien een ruwe diamant zo ook het lot liefde is, moet bloed zien hier en daar een vinger op je weegschaal, hart en een doos om in te slapen tijd smelt…
MickeyF29 april 2007Lees meer >

mij in jou verliezen

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.424
slagbomen van mijn ego zijn zachtmoedigheid straalt van je huid en zorgeloos kijken lachend rode lippen omrand door ’t wit van sneeuw in ‘t diepste van mijn hart waar onbevredigd en onmachtig mijn wens om jou nabij te zijn en ‘k klappertandend ril melodieus als windgespeel breekt dan jouw lachen door kilte van mijn lijf en laat de gletsjers smelten…
sunset16 augustus 2007Lees meer >

Terrasje doen?

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 525
Beetje belachelijk, mijn jas en das, ‘t was niet nodig, ook wat warm en ongemakkelijk, voel ik, langzaam zweet ik me een weg, pas als je het ijs breekt, door het uit je glas te wippen en je het laat smelten in de asbak, bedoel ik, kan ik even ademen en je zeggen: (had ik willen zeggen, bedoel ik) "wat ben je zacht" en wat was het goed…
fp. tuinder14 augustus 2009Lees meer >

La Dame Blanche

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 650
over jouw huid) zing ik vlakke tonen ronder en rollend van mijn tong het hemelbed in op het ritme van je levenslijn gelijk de vrucht zich naakt ontkleedt - dansen de contouren op krijtwitte muren in het flakkerend schemer schijnsel - zo sterft de stilte uit daar onze taal geen vertolking kent slechts twee klanken synchroon smelt…
Claire24 april 2010Lees meer >

IK DENK AAN U

poëzie
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.824
De hals, een blanke zuil, gaat in ’t gedreven licht der tedere lokken schuil die, fel doorschitterd, er de matte glans van doven: Zo smelt voor ’t middagvuur de witte wolk. Zo laat, wanneer de morgenbleekte in ’t eerste goud vergaat, de lucht haar vochtig waas zich van de zon ontroven.…
Jan Prins16 januari 2011Lees meer >

DOOI

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.529
Dooi die de vlokken tot wateren wijdt, dooi, die ons wanen tot werken gedijt, spaar niet de dwepers die midden 't geweld vrezen dat God hun gedroomsel smelt. Geef ons klaar water dat vloeiend verreint, door smarten gefilterd naar de harten fonteint.…
Alice Nahon29 januari 2013Lees meer >

Wandeling zonder maan

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.459
Dit zoete smelten op de tong moet sussen de brand van onze lippen, want wij zijn te klein, nietwaar, kind? om elkaar, twee uren door, te kussen. -------------------------------- uit: Parlando (1930)…

spoorloos

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
van mijn bestaan die plakkerig als stroop bleken te kleven langs het zwarte git van wegen die mijn vader baande zijn vruchten rijpten negen in getal in het vrouwelijk schoon waarlangs ruiende drift zijn potlood sleep als strepen van krijt op zwarte wegen diep gekerfde pijnen uit tranen van gemis bouwden zuilen van zout die zoet smelten…

Als in december de narcissen bloeien...

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
Deze idylle vecht; een fel gevecht met al die uitbuiting die moeder aarde zo uitdooft, met machtswellust, doofpot en hebzucht die vaalgeel en koude brengen tussen de mensen, maar sneeuwkristallen doen smelten en hen terugjagen naar pover poolgebied of hooggebergtes waar slechts de Meesters wonen.…

Het Italiaans

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.487
U minne ik teer, o taal van lust en weelde, Die 't stug Latijn in dartele ontucht teelde; Die als de kus op malse lippen smelt, En 't hart doorstroomt met Liefdes algeweld.…

Slaappillen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 363
Ik moet haar lokken met kleine, witte leugens die smelten op mijn tong. Dus slik ik zwijgend in. Witte rondjes die beloven dat ik even niets hoef te voelen. Ze houden woord — iets wat mensen zelden doen. Ik lig weer klaar voor het gevecht dat niemand ziet, het gevecht dat ik altijd verlies.…
Nathan10 december 2025Lees meer >

Opening van het Rembrandtjaar

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 938
- mits tijdig gebeurd geboekt - vastgelegd op de gevoelige plaat in eeuwig rembrandteske staat in de Nachtwacht kaltgestellt dient wel vroeg tijdig uitgestapt want stel de uiltjes zijn geknapt ze worden na afloop uitgeteld achttien kloveniers één tamboer meisje dode kip aan haar ceintuur hingen in ’t Rijks zo aan de muur indringers smelten…

broodrooster

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.597
heeft hij een groot gebrek toch verbaas ik me over wat hij daar allemaal bekokstooft hoe hij tussen zijn gloeidraden een krokante korst schroeit vier sneden passen in de gleuven die ik met een draai open- of dichtschroef net genoeg om mijn kroost te voeden soms prop ik zijn muil al eens vol bijvoorbeeld met een bevrozen pistolet die smelt…

Kartonnen doos?!

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.804
Want de houtkap moet een halt en de ijskap smelt te snel. Daarom vraag ik U heer, mag ik boven komen of moet ik naar de hel? Omdat mijn enige vervoermiddel nu een kartonnen doos is? Echt het is een schande het is daar beneden goed mis. Maar toch Heer, mag ik binnen komen, ondanks mijn verpakking?…
Johanna24 september 2007Lees meer >

Het Italiaans

poëzie
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.704
U minne ik teer, o taal van lust en weelde, Die 't stug Latijn in dartele ontucht teelde; Die als de kus op malse lippen smelt, En 't hart doorstroomt met liefdes algeweld. Uw woorden zijn uit zacht satijn geweven, In toontjes die op donzen vlerkjes zweven; Uw letters, zoet als Zefirs ademzucht; En heel uw spraak, één lieve lentelucht.…

labyrint

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 642
Zuilen van regen beroven me druppelsgewijs van licht in de ogen het plaveisel glimt een galerij van bomen ik spoel kleurloos weg onder een veelheid van silhouetten Deze vochtige wentelwereld ruikt naar een tekening in vettig grafiet De wereld komt naar beneden in doorweekte vellen huizen smelten weg in een wassen schildering het warme vet uit…

Op een klein stationnetje….…

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
De dag ijsbeert in kille regen, marcheert over druilerige perrons op een vroege, bleke zon gericht, gedachten boemelen naar lege horizons, passagiers tot niets verplicht, lange stramme ijzers en gevoelens smelten samen in een optisch bedrog, uit synergie een eigen doel beramen met de losse eindjes in hun zog, strakke teugels in luie…
pama16 juni 2010Lees meer >

Uit alle poriën,

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 557
Door alle poriën parfumeer je mij, van beider willekeur zijn we vrij, handen smelten op zachte dijen en in donkere plooien van de nachten, na het waken van de ochtenden kan alleen die ene geur mij raken.…
pama20 maart 2011Lees meer >