146 resultaten.
Nevelvingers
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
610 vrees
Trad jij daar binnen
Op zoek naar...maar
Besef van verlies
Brachten kristallen tranen
Te laat mijn heroïsche
Heldendaden om nog
Eenmaal het licht te
Vangen in je ogen
De liefde van het hart
Verblindde jou niet meer
Deed je alleen nog staren
Naar een dieper wordende mist
En voor ik het had begrepen
Waren jouw sporen uitgewist…
Adieu
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.254 Geef mij uw mond en zie mij aan:
lang voor de zon, lang voor de maan
verzinken in de wereldmist
zijn onze namen uitgewist.
En wat mijn hand te strelen vond
zal liggen in de wintergrond
en wat mijn stem aan u bescheen
is weggedaan en vindt niet een.…
Sporen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.052 We laten onze sporen achter
in de vorm van letters
en het bos laat zijn sporen achter
in onze ziel
tekent op het netvlies
sporen die niet uitgewist mogen worden.…
Nachttrein
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 Verwezen en onwezenlijk zo vroeg
Zijn nachtelijke sporen uitgewist
Van stortbad en van echtelijke sponde
Mijn nachtgoed in valiezen zonder dromen
In een speciaal voor twee bestemd couchette
Voor nummers ritsloos in een snelle vlucht
Razend door de alpencatacomben
Een lichtflits door graniet en ijzermerg
Door ruggen van het oude bergmassief…
Terug naar Stalin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 .
------------------------------------------
TERUG NAAR STALIN
Met in zijn hoofd Karl Marx
als lichtend voorbeeld
Verliet de nietsnut vroeg
het seminarie
Vond heiligen en dode talen
larie
En smeedde 't volk met hamer
op zijn aambeeld
Paranoïde goelag-escapist
Heeft zo miljoenen Russen
'uitgewist'…
Kerstmis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
703 De winter heeft het landschap uitgewist.
Geen water dat nog levend uit kan stromen.
Nu kom mij niet met eeuwigheid of Rome,
want, sceptisch als een Griekse solipsist,
laat ik alleen het sterven onbetwist.
Ik heb de dood tot vriendje mij genomen.…
Iconen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Deze stad heeft sterren:
een Pad van Roem geplaveid
door onderheren en commissies
die professioneel gewichtig zijn
voor internationale eer
Wie aan hen ten prooi valt
is voorgoed zichzelf niet meer
wordt uitgewist en vervangen
door de icoon met zijn naam:
Gotama, de verlichte mens
Jezus, de liefdevolle naaste
Sokrates, de mens die zichzelf…
De schaduwen
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.574 Gij baart het goede, noch het slechte,
noch de gedachte, noch de daad;
gij zijt de schaduw van het echte,
die uitgewist geen sporen laat.
En gij ligt laag, ligt voor de voeten
van al wie sterk in 't leven staan.
De schaduwen willen niet, zij moeten!
En waar wij treden, zult gij gaan!…
kindsoldaat
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.277 Van binnen leeg en koud bevroren,
waar moed iets fatalistisch heeft
waar dromen lang al zijn verloren
en met kogels zijn doorzeefd
Karaktertrekken uitgewist,
als sporen na een regenbui
Een radertje in een machine
niets op zichzelf, direct vervangbaar,
een leven dat vergiftigd wegtikt, explosief,
niets te verliezen,
radeloos, een hoopje mens…
Van A naar B
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
594 je frêle
muze pronkstukken verschijnen
op de geflaneerde strandweg
laat mij dorsten
door aderen
boven een zee van taal
ergens tussen
Parijs en Leeuwarden
in woorden van woorden
genegen om oogst te delen
aan het licht
in het vuur van tijd
maar de zeewind waait
schuurt en filtert de bodem
op het stukje strand
sporen worden uitgewist…
Liefde kent geen tijd..
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
931 34 jaar leek slechts een dag
Op het moment dat ik jou weer zag
Jaren leken uitgewist
Oh wat hadden we elkaar gemist!…
Ostia, 1975
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 Ze hebben zijn schoonheid uitgewist,
smeten hem als een merksteen
met hoge hijskranen
in de ocaan.
Hoe durfden ze dat rijke leven dood te slaan?
Hij kraste nog een vis in het zand,
die hij met zijn bittere tranen heeft gekruid.
Zijn passie glansde vanaf iedere centimeter huid.…
Image de rêve
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
514 ik zag het in een flard van mist
die ijl over het weiland hing
er scheen een zacht oranje zon
hij stond zo laag dat het net leek
of ik hem zomaar pakken kon
de wolken waren dun en bleek
als door een gum haast uitgewist
en middenin die zachte gloed
zag ik een onbevangen kind
onwetend nog van tegenspoed
haar haren dansten in de wind
ze…
Min of meer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Jouw gedachten hebben zich niet vergist
geen enkele herinnering wordt echt uitgewist.…
De laatste drempel?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 achter z’n vitrage
het doet er weinig toe waar ik
op doel met wie of wanneer
ik deze dag zal delen of dat ik
er morgen nog zal zijn, of ik
de ontnuchterende morgen kan
ontcijferen, verbaal dan wel naast
een verwijderd beeld op de
hemelse camera, te vrezen
in een kritisch diafragma, met
precisie, zonder zekerheid
kan worden uitgewist…
Memorium aan mijn zus, (+ 30-05-1993)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 Nu, is je leven uitgewist
als golven over 't strand.
Verstrooid als as,
verscholen in het gras
nog steeds ontmoet ik je gezicht,
bij iedere avond,
teder licht.
Je geest,
die ooit je lichaam droeg,
bewaar ik in mijn hart.
Je was het stervend leed,
gegroeid aan het eeuwig licht,
ontdaan van pijn en smart.…
Voor twee of drie
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.204 Ik schenk de wereld wat ik dacht en schreef,
Opdat, als ik lang dood zal zijn en ’t mos
Dekt, op mijn graf, mijn uitgewiste naam,
Nog twee of drie het boek, dat ik nu geef,
Herlezen, op een eenzaam plekje in ’t bos,
Met dank en liefde: ik droom geen schoner faam.
----------------------------------------
uit: Sneeuwvlokken (1888)…
Humane act ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 Het ligt begraven in de oude eeuwen,
herken de gebreken van onwetendheid,
geschreven grond met het zwarte krijt
van hoogmoed, nooit moedwillig want
morgen valt weer malse voorjaarsregen en
worden etsen van de wonden uitgewist, zal
door een woordtapijt de bühne verder onder
sneeuwen, dagelijks sneller dan verwacht
onbevredigd in de…
Levensrijm ?
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
586 liederlijkheid waardoor
ons de hemel wordt ontzegd, in onvermogen
verder te dromen, als reeds fataal,
de mooiste lopers werden uitgelegd
in alles waarvoor we zijn gezwicht,
soms kortstondig maar levensecht
naakt geboren in ontluisterend licht,
waaruit we moeten ademhalen, wordt de
wereld vloeibaar, in de ark van kennis
door ervaring uitgewist…
Het Einde Van De Geschiedenis (troostgedachte)
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
660 alleen wat zwarte gaten gloeien
pulserend na van alles wat gebeurd is,
in de oneindige zwartheid
van het bestaan,
tot alle pijn en glorie is uitgewist tot nul.
wat dan?
heeft God zich dan schaakmat gezet,
van zichzelf verloren,
heeft hij remise gespeeld
tegen Zijn Heilige Geest met oneindig
herhaalde combinaties?…
Moeder
gedicht
3.3 met 24 stemmen
12.088 Vandaag heeft de bruine aarde
jouw bruine ogen uitgewist.
En de spin van de grote leegte
heeft in jouw haar zijn web geweefd.
Ik word alleen verwelkomd
door een jaren oud verdriet.…
Zoektocht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.028 Grootvader stapte in een kist,
mijn pappa trok zijn jas weer aan
en ik schreef op wat ooit
zal worden uitgewist.…
'L'enfant c'est moi'
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
595 Telkens als ik even
herkende wat ik reeds wist, en
onafhankelijk het water beroer
als huivering door mijn leven en
als rimpels over het water voer
werd dit beeld geleidelijk uitgewist…
thuisloos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
891 Je bent een schim in het donker
Getekend door het leven
Elke voetstap wordt weer uitgewist
Zou er iemand om jou geven ?…
"Dood"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
902 Levenloos en onbewogen
Kan nu niet meer worden betwist,
Dat ik doodging bij het eeuwig sluiten van mijn ogen,
Waarop mijn laatste indrukken werden uitgewist.…
Gevierde schilderes
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
602 Lady Martje Lammigje, slimme kleurenalchemist,
boer nog maar flink wat door en floreer,
je hebt de grauwheid in de kunst uitgewist
en vurig verrijkt. Lekker naast de pot gepist.…
De weg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Veel
gaat veranderen of wordt uitgewist.
Men zoekt naar ingang en verloop.
Voorbijgangers doen geloven dat dit
nou juist de nieuwe hoofdweg is,
met verleidelijke blikken. Ik stemde
toe, maar het gaf me geen gerust gevoel.
Ga terug, anders ben je verloren, riep een stem
vanaf de brug.…
Speelbal?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
519 en uitkomsten
ook humaniteit vermijdt
alle leed dat straffeloos
werd afgedaan in al het gene
van ambities bleek de uitslag
naïef en nalatig was, de uitkomst
stond bij voorbaat vast, verliest
de povere glans wat eerst de bedoeling
was, plaveisel van het onbedoelde pad,
wat krommer werd naarmate de tijd
verstreek, niet kon worden uitgewist…
Lethe
poëzie
3.6 met 10 stemmen
4.965 ‘Hoe over 't brandend blind bazalt
Vind ik de weg naar Lethe? -
O alles te vergeten
Eer de avond valt!
Ik weet dat dood en donker komen
Als dit schel daglicht is geblust,
Maar ik wil diepe klare rust,
En zonder dromen.
Voor wie als ik van kind tot knaap,
Van man tot grijsaard derven,
Voor die is dood en sterven
Maar verontruste…
Nova Zembla ensemble
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
897 Nu onze voeten zonder lijnen zijn,
alles uitgewist werd bij het oversteken
is er nog slechts het breken
van de sneeuwkristallen
om onze opwarmende lijven heen
ten teken dat we aangekomen zijn.
Willen en streven
raken langzaam afgedreven.
Bestaan bestaat nog slechts
uit al het overige vergeten.…