1174 resultaten.
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 grachten
getijloze bruggen krommen de rug
natte straten dragen sporen
van wagens die vroeg uitladen
het leven verloopt niet op afstand
ochtend en avond zwemmen als vissen
de haven binnen zo lang als
mensen zich herinneren
uit zee gedreven hangt
een wolk donker in opstand
boven het oude verzekeringspand
de stenen engel beschermt de stad
zwijgend…
De weg naar golgotha
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 judas is daarbij maar vertrekt voortijd
verraden wordt hij vastgezet
veroordeeld door het romeinse recht
bespuugd en gehoond loopt hij met
kruis en doornen kroon de weg naar golgotha
tussen twee moordenaars
die hij hun zonde nog vergeeft
en terwijl de aarde beeft onder donkere wolken
geeft hij de vader weer zijn geest
zorgzaam hebben zwijgende…
gezeten in een treincoupé
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
601 bellende dame zonder
blad voor de mond
een heer wrijft met een
mobiel over zijn grijze baard
open en dicht gaat zijn mond
open dicht open dicht
kaak of kiespijn allebei wellicht
buiten een kudde schapen
in draf over de dam
het mobiel glijdt in de jas
schrift en pen uit de tas
pen dwars in zijn mond
een roos tussen de tanden
een zwijgende…
kareltje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
565 zeventien jaar
grote kleine vriend
die ons begrijpen kon
zoals wij jou begrepen
deelden wij lief en leed
op jouw korte pootjes
deftig driftig stappend
met je natte neus in de wind
was puur jouw vriendschap
zacht schattig en bekoorlijk
jou medeleven en geduld
blaffend of zwijgend
in jouw mandje naast ons
of knuffelend op schoot…
Amnesia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 mensenwaarden
grossieren in geld en goed
door de ratio gedreven
Food & drink retail verslaafde
kunst & kitsch cultuurbarbaren
geen exit of way out voor hen, de laatsten der aardmohikanen
No future in outopia
van hotel California
omgekeerd hun wereld
glas en blik en overal
drones in plastic soep
en satellieten uit het al
Massa's zwijgende…
Standbeeld in de stad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
530 standbeeld van een antiheld
zonder liefde ook geen geld
als een zwerver in het zweven
strijder voor intieme gelijkheid
hard versteend in stille dromen
te glanzen in het zoete duister
de blik op oneindig zonder troost
beide tepels getooid met vogelpoep
een blauwe vlinder op jouw linker oor
beeld van toen, beeld van nu
je roept de zwijgende…
Zwarte bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 Een zwijgend toverland, wat hemel loop ik onder,
waar sneeuw in wolken zit, vergrijzend in de nacht.
Toch vouw ik handen in dit grootsche wonder stil,
vergeten zomers tellen in de kou.
Een adem wit, een stilte die resoneert,
in winters greep, melancholisch en puur.…
Eindeloze zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
335 Woorden van eindeloze zee
strekken zich in kalmte van golven
stille heimwee is ontvankelijk
voor zwijgende taal
in het voorafgaande ligt ontwaken
opstaan uit een diepe rust
plotseling de ogen open
Onze ontmoeting tekent zich
aan horizon van gelatenheid
je fluistert over liefde
dat is natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid…
Wanneer de berm verstilt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
392 Ik hoef niets te plukken of
te bewaren, alleen te voelen naar wat de
aarde nu zwijgend vertelt. In dit aandachtig luisteren vind
ik ruimte om door te gaan: de zang wordt verstilling, en ik draag haar mee.…
DE TWINTIGJARIGE
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.849 rusten in 't zwijgende graf,
En meer dan die dierbare doden,
Verscheuren zijn boezem die vrienden zo laf,
Zo trouwloos in 't leed hem ontvloden.
Maar neen! geen onedel, geen vrouw'lijk geween
Verlaag' hem! - Wat ook van zijn zijde verdween,
De sterv'ling heeft luttel van noden!…
De Jager in slaap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
623 In natuurlijke overgave ligt hij daar,
met de mond gedrukt tegen de aarde,
de zachte, zoetgeurende aarde,
de verdraagzame, zwijgende aarde.
Het zwijgen van de aarde is diep.
En verder? Gaat het verder?
Ja: terwijl hij door een diepte valt,
bloeien droom-bloemen op, zwichtend
over een zon-overgoten veranda.…
Temperament
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.803 vliegen op witte muur
`s avonds huilt ze stil
in een hoekje van de donkere
steeg, bij haar regenton
dan wordt het stil in haar
ze rekt en strekt zich
staat bevallig op
tipt haar rechtervoet
vanonder haar nachtblauwe rok
op de keien van het slop
als listige slangen
bewegen haar armen, haar dans
roept de steeg tot leven
zwijgend…
- Vergeten Verlichting-
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
548 in vergeelde zinnen,
wordt egocentrisch beproeft,
bekoelt in deze barre tijden
angstig van onder het stof gehaald,
aan onbaatzuchtige liefde veel gebrek,
gedood, omdat mysterie in waarheid leefde
armoede te overleven wenst, onzelfzuchtig
engelachtige geesten voeden het universum,
ze herkennen altruïstisch vergeten niet,
kunnen ons zwijgend…
- Verloren Seconden -
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
571 Waarom gaan jullie heen
verloren toenemende seconden
zonder moed en passie
en ook zwijgend verwijtend
de meest voor de hand liggende beoordeling?
Ons verstand, het golft in volle vloed
maalt niet om de verloren seconden
de informatie van de psyche,
een flakkerende kaars met kern, met pit..
die nooit lijkt op te branden.…
De Noordenwind
poëzie
1.5 met 79 stemmen
4.470 dan zal ik zwijgend hun gekromde handen
losmaken van mijn kleed, - en als zij vallen
zal ik niet sidd'ren bij de doffe slag ...
maar zingend rijzen in de koude nacht.…
- Beelden veelbetekenend -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 in hun eerder ouder leven
blikken uitgesproken, falen
hebben soms ook helemaal geen zin
duidelijk opgejaagd in verbijstering
kunnen zij verblindend daglicht
nog steeds vol hoop niet zien
want er gebeurde niets met al dit,
zwijgend houden ogen al jaren
alle blikken dicht, om gevoelloos
minutenlang niks te moeten zeggen
enkel daglicht…
Het meisje in het Mauritshuis
gedicht
4.7 met 6 stemmen
3.396 je houdt me met een stille blik gevangen
en staart me met bevroren ogen aan
betoverd blijf ik zwijgend voor je staan
in twijfel tussen schaamte en verlangen
het lijkt of je heim’lijk om me lacht
plezier beleeft aan een hardvochtig spelen
een minnaar die je nooit zal mogen strelen
en die zo kansloos op een teken wacht
je schepper is een kunstenaar…
Pennenvruchten en wierooklucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Al had ik boven niets besteld noch te verlangen,
keek ik net naar het thans zwijgende groene talud
de echte grijzere voorjaarshemel met lichte mist,
ik vroeg me meer en meer af hebben ze zich vergist
ongeduldig bewolkt onvervuld zich dit weer voorgenomen.
Al die samenpakkende druppels voelen plots zo raar.…
Wanneer de draaiorgels slapen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 In de stad was het leven tot morgen
roerloos en zwijgend opgeslagen.
Ook de magazijnen de winkeletalages en
woonkamers hadden hun geluid afgedragen,
de doodse bedrijfspanden en de oude loodsen,
waarin draaiorgels al lang stonden te slapen.…
Een kameraad
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
559 Glimlachend en zwijgend
genietend, raakt ze niet uitgekeken.…
Droom in droom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 Toen schrok ik wakker in mijn droom
en merkte, terwijl ik dromend verder sliep,
dat de zee zich zwijgend had teruggetrokken
en nu iets heel anders mij riep.…
kon ik maar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 kon ik maar
knielen voor
de leegte van het kruis
bidden voor
‘me, myself and I’
mijn lichaam als kluis
een zuiver gewelf om
mijn onbesuisde ik in te huizen
daar waar mijn geest rondwaart
tussen gezond verstand
en menseigen gekte
zal ik nooit
zwijgend leven kunnen
dus gooi ik mij
tegen de steilste bergen op
om de kop
van elk…
Slechts een voorbijganger
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
256 En misschien is dat genoeg:
Niet heersen over het leven,
maar het bewonen, aandachtig,
Alsof elke ademtocht geleend is
van iets groters dat zwijgend naast ons leeft.…
Wat schoonheid is
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
184 Alsof schoonheid
zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.
Maar gaandeweg vertraagt
mijn blik. Een blad dat nauwelijks beweegt,
een vogel die stil wordt, de adem tussen twee gedachten
in - daar blijkt iets te wonen dat geen naam verlangt, alleen aandacht.…
Wanneer het bos mij heelt
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
182 En in de diepe stilte die
hangt als alles tot rust komt draagt het
bos een zwijgende, onuitgesproken aanwezigheid, iets
dat voortduurt zonder aandacht te vragen, alsof ademend leven zelf genoeg is.…
De stem van de herfst
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
62 Wat sterft, trekt zich terug in ongeziene diepten,
waaruit de aarde zwijgend nieuwe vormen boetseert.
Ik wandel waar de wind de laatste kleuren losmaakt,
met in mijn borst de ruimte van een open wond.
De herfst spreekt niet; hij laat zijn stilte achter,
en alles wat ik voel, wordt even grond.…
Antwoord.
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.774 ’k Moet reden, waarheid, God en Heiland, afgezworen,
Verwoest zien, zonder leed, ja juichen ’t zwijgend toe?
De stem van Godsdienst, Recht, en overtuiging smoren,
En bukken, laf als elk, voor de Inquisitie-roe?
Neen, snoodaards!…
Neuk nooit een dichter
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.318 zwoel en zacht
riep heel hard om het voorjaar
de lente, een nieuw seizoen
de lange dagen kwamen
verdreven het ooit, het toen
de kalender verschreef de weken
haalde het samen dichterbij
alleen dat ene obstakel
bracht jou niet dichter bij mij
ik lach nu door de dagen
schrijf mijn eigen verhaal
een mens heeft vele lagen
spreekt soms zwijgend…
ANE K. DOTE
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.253 Dote gaat onvervaard op stap
(het is hem heus het is geen grap)
Zwijgend treedt hij door de voordeur
(glasgerinkel betekent groot malheur)
Bloedend richt hij zijn onzekere schreden
(de tijd van rennen is al lang geleden)
Naar de Eerste Hulp Post om de hoek
(gesloten van 12 tot 1, dat’s andere koek)
Lopend naast zijn dure, exquise schoenen…
vakantie is voor thuisblijvers
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.810 gore wc’s als eindeloze rijen desolaat verder gaan
zuchtend zieken schelden bidden ze om koele regen
aangekomen storten ze ter aarde staan ze in de zee
zwemmen kan niet vervuild water drukte muggen prikken
ze slapen hangend kijken bij de buren terwijl ze likken
stomme slome pikken hangen slap van hitte heimwee
oksels rieken drie weken zwijgend…