Alle inzendingen over rivier

1883 resultaten.

Sorteren op:

Zandkasteel gemorst ( Haiku's)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
Lopende rivier, bochtig voor de draagstoelen, sleutels voor de zee. Luchtkasteel verlicht, laatste tred naar hemels slot glazen deur is dicht....…
pama11 juni 2010Lees meer >

Canyon blues

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 821
Geef mij de blues ik ben zo down zing ze dan aan die oude rivier laat ze klinken door “Old City-town” over de velden en ook hier zing droef, kom zing de blues. Laat horen overal die song van arbeid en van dwang ieder die zijn verdriet uit zong over dagen zwaar en lang zing droef, kom zing de blues.…

Kakofonie

gedicht
2.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 6.307
En ondertussen alweer bezig met afscheid te nemen op weg naar een ander lichaam, een riool, een boomblad, een rivier. Vertel mij hoe het kan dat zich in deze chaos een kern, een zwaartepunt bevindt waarrond alles wentelt, wemelt als een sterrenstelsel. Dat door anderen wordt herkend.…

Huilende stenen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 631
Allure met grandeur Blok na blok na blok In drie volle lagen Reikend naar de hemel Visie van de meester Aangespoord verdriet Voor de verre toekomst Vastgelegd in heden Terwijl de rivier stroomt Lengte van eeuwen Het verdriet zich koestert In warmte van rotsen Dragen offers 't verdriet Onder traan-gewelf Immer terugkerend Door huilende…

Stippen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
we passeerden grenzen steeds weer onze levens verschoven mee en mee niet alleen uiteen gedreven door de grensrivier het kolkende water slaat het verlangen naar de bodem sleurt zonder omzien onze levens met zich mee niet alleen de rivier hakt het ondeelbare in twee op gescheiden oevers brengen we een dronk uit aan de grond genageld heffen…
J.bakx20 juni 2012Lees meer >

stromen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
afdwaalden zitten we onder de bloeiende kersenboom tijd en licht verschuiven gewichtloos met ons mee de lente biedt een schrijnend mooie bloemlezing uit verdwenen werelden breekbare bloesemblaadjes versmelten aarzelend met het zijden zachte gras de kleine roodborst onttrekt zich teer verborgen in de struiken verderop spuugt de rivier…
J.Bakx10 april 2013Lees meer >

Turbulenties

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
Vlucht ik over heuvels boven gepeupel en glimmende rivieren. Ga ik door ijle leegte met mijn witte staart tussen de benen. Of nee, de leegte zoekt mij; het schept een band. Als verbond tegen volle gedachten die als Joviaanse wervelwinden nooit gaan liggen.…

Fleurige parasols

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
Onder een gewelfde paraplu boren duizend stemmen stille gaatjes in de moezon regen die het lichaam van de rivier doorzeeft, levensdromen kerven zich in stenen. En wie van hen de glans van de woestijn doorstaat, slaat bressen waardoor een brede toekomst zich stromen laat.…
Pama5 juli 2013Lees meer >

Delta van de dromen?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
drift van het ongewisse in een warme golfstroom, avontuur gebonden aan zelfverwijt als een doorwaadbare rivier…
Pama5 maart 2014Lees meer >

HET PROEFONDERVINDELIJKE GEDICHT

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8.601
de toekomende tijd hij oordeelt niet maar deelt mede van dat waarvan hij deelgenoot is mijn gedichten zijn gevormd door mijn gehoor en door de bewondering voor en de verwantschap met friedrich hölderlin & hans arp de tijd der eenzijdige bewegingen is voorbij daarom de proefondervindelijke poëzie is een zee aan de mond van al die rivieren…
Lucebert28 september 2014Lees meer >

Zwarte zwanen, witte zwanen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Zwarte zwanen zwemmen als zwevende schimmen door mijn hoofd Geruisloos drijvend op de rivier van mijn ziel Ik heb eigenlijk nooit echt geloofd Dat hun aanwezigheid mij zo zwaar beviel Rustgevend maken zij rondes zonder geluid Stromend zwart water als ondergrond Het leven staat volledig uit In het donkere verbond Zwarte zwanen zo machtig…
Jeanne31 oktober 2014Lees meer >

Aan de overkant

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
muren van angst omdat omdat we vrienden hebben alles wat we weten bestaat al lang alles wat we geven is niet van ons maar gekregen, omdat wij er zijn voor elkaar, en hij omhelst me Stil voor het raam geef ik me over in zijn geur We kijken hand in hand naar de sterren Hand in hand schrijden ze over de hemel Aan de overkant van de rivier…
Zywa20 mei 2020Lees meer >

Laterna Magica

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
schrijft een nachtelijke dichter onverdroten voort kinderhanden tekenen het ei in de buik van de rode hen de lantaarnpaal neemt de benen samen met het licht een man met één voet op het dak speelt cello over Tevye’s klacht in het gesloten huis versteent de angst tot een monoliet in het licht van de tovertuin schittert een rivier…
J.Bakx18 maart 2020Lees meer >

dit alles

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 859
vlucht van wolken wil volgen om vervolgens in mijn oog te breken door een ijzige korrel door jou, door mij onuitsprekelijk verzwegen nu is het duidelijk hoe de tijd aan jaren rukt en hoe we ingesneeuwd raken 't begrensde tegen onze lijven drukt in het vreemde huis dat leven heet het sluit ons in, zoals tranen op een bevroren rivier…

Dagen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
Daarna sluit ik de luiken. ’s Nachts luister ik naar het ronken van de schepen op de rivier. Als ik het bed niet warm krijg draai ik een fles open. Als de vlinders komen steek ik de riek in de grond. Als de krekels sjirpen blijf ik hele nachten buiten. In de grijze herfst duw ik patronen in het geweer. Eenmaal was er een vrouw.…

nieuwe scheuten

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
haar zo fragiele album of, het had ook haar dagboek kunnen zijn ze bracht de leegte waarin ik me telkens verstapte terug naar de vaat waarvan het schuim worstelde met mijn vingers naar een teil met water dat golfde naar geluk en voldane verlangens ze bracht de kim uit mijn ogenkrans naar het vaste land en huilde met een lach de rivier…
elze8 april 2018Lees meer >

Lied van hoop en liefde

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 419
stroom van 't wijde water dat langs de dorpen spoelt 't trieste lied tot aan de lage horizonnen dat uitbreekt in verdriet en dooft het licht ziende in 't verschiet drukken wij onze handen vast ineen neuriënd 't lied van hoop en liefde diep in onze ziel de trooster ons gegeven belofte van de opgestane Heer aan de blauwe rivier…

Met een hart dat tegen eigen ribben slaat

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Onderzoek met argusogen en vraag het haar om wie het gaat, zij alleen kan uitleg geven, zij alleen om wie het gaat De wijsheid van de blauwe rivier zuigt het stof van de wereld in zich op onder de witte zon die alles doet om jou te bereiken lichtjes te toveren in nieuwe ogen met liefde en mededogen Ik hou van de waarheid…

monstertocht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
bij de laatste grote stad van Brazilië ontbreken kaarten en navigatie volg het schuimspoor op het water wijst de lokale loods daar is de rivier het diepst we zijn nog niet eens op de helft van de reis roept de gezagvoerder hij geniet van de trage bewerkelijke terugweg de reis duurt drie keer zo lang met zeemanskunst en improvisatie…
J.Bakx5 december 2022Lees meer >

MJN GOD

hartenkreet
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 851
ik geloof in God in de samenhang en levenslust van en met ieder wezen die alles met elkaar verbindt de bloem de boom een mens een dier de aarde lucht en een rivier zoals een moeder met haar kind dat is onze aller gemene deler niet in een of andere godsdienst die hun waarheden in allerlei teksten laten lezen en ondertussen alle eeuwen…
catrinus16 november 2024Lees meer >

Akis

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 439
ogenschijnlijk onaangedaan besef ik toch de kracht van aantrekking en de macht ik om wie hij lacht zacht waren onze verlangens en bang als ik was voor het verleidelijk gefluit van de wind jouw woeste baren golvende haren zijn verwoestende pracht laat mij nu vluchten dwalen of liever worden bedolven onder een rots vereeuwigd in mijn rivier…

Weelderig land

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 325
Op die ene plek moet een rivier stromen, de grond wieden, haar ermee verrassen; en de zee de zilte kust laten wassen, zelfs al moet ze van het knopen bekomen. Haar land is weelderig, zijn eigen voortuin, die ze af en toe verschoond en maait; ook al ligt het voorjaar nog niet ingebed.…

Onderweg naar niets en nergens

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 348
zandwegen galoppeer op een blind paard dat niet kan schrijven ik heb een persoonlijke brief in mijn rugzakje alsof er een heks is die met me wil praten zonder hevige angst of ernstig overdrijven “kom pacifisten laat uw roep nu horen, het is belangrijk in deze barre werkelijkheid” begint de brief voorzichtig en dan wanneer ik eindelijk de rivier…

Schets van de avond

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.156
Ze hebben er over nagedacht dat ontbreken van de liefde ze ademt uit haar intieme stilte bij de flauwe bocht van de rivier dat niet kunnen dromen nooit meer kunnen voelen lijkt in haar denken geslopen haar geheugen faalt voorzichtig volkomen naakt en zonder woorden dit is de kans om opnieuw te beginnen nu de dag afscheid neemt van…
mobar11 mei 2026Lees meer >

Rivierenland (Naar Mijn vlakke land .. van Jacques Brel)

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.917
klotst tegen de dijk wanneer ik denk dat vriendje water vijand ook kan zijn en woest de dijken breken wil van puur venijn Dan vecht mijn land mijn rivierenland Wanneer de mist al dampend met zijn grijze vlagen het mooiste uitzicht tergend straffend kan vervagen dat anders schittert in het licht van felle zonneschijn en zo de rivier…
Green Eyes2 februari 2007Lees meer >

Verloren jeugd

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.499
O zie de rivier door de velden vliên En zet u neder bij de rivier En bid haar, uw smart te voeren van hier, Hier ver vandaan, over de aarde voort, Dat ge nooit meer over haar spreken hoort! - Zie mij niet aan, ik ben zó oud geworden! - Laat blijven mijn smart tot aan mijn dood, Zij werd mij een trouwe huisgenoot.…
Helene Swarth19 december 2011Lees meer >

Het lied dat we waren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 919
Kan ik leren lopen zonder jou voorbij de rivier, voorbij de berg, voorbij de plek waar wij ooit waren? Die belofte brandt nog steeds langzaam, in het zachte laatste licht van de zon— en het lied dat we waren roept nog steeds mijn naam.…

Luchtfoto

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 907
Het ingetogen plaatje steekt af tegen het schrille contrast van de weidsheid Hoog boven de wolken vliegt een vogel nog net gespot tegen de rand gezien De bergen, de rivieren en watervallen ontbreken maar het grote beeld van alles tegelijk maakt het geheel en het gevoel van vrijheid compleet Het natuurlijke blauw is overal aanwezig maakt…

Waterval

hartenkreet
4.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.243
Daar waar de rivier zijn einde vindt Dat is het punt waar jij werkelijk begint Vloeiend ga je over in een vijver Geschapen als de vrucht van je eigen ijver Jij, een rustgevend onderdeel van de natuur In jouw nevel verschijnt een regenboog op 't zonne-uur Ieder jaargetijde pas jij je aan Toch blijf jij zo jaar in jaar uit bestaan Jij bent…
Gizmo23 januari 2003Lees meer >

madrid

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.130
ademloos luister ik als de wind stopt en in die stilte de wolken mij vertellen wat ze onderweg hebben gezien als speling van het lot staat de wereld maar even stil voor ik mijn blik weer omhoog richt en mij spiegel in een blauwe hemel spoelt de regen mijn tranen het dal in waar rivieren stromen naar oceanen van verdriet vermengd…