1883 resultaten.
Zandkasteel gemorst ( Haiku's)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Lopende rivier,
bochtig voor de draagstoelen,
sleutels voor de zee.
Luchtkasteel verlicht,
laatste tred naar hemels slot
glazen deur is dicht....…
Canyon blues
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
821 Geef mij de blues ik ben zo down
zing ze dan aan die oude rivier
laat ze klinken door “Old City-town”
over de velden en ook hier
zing droef, kom zing de blues.
Laat horen overal die song
van arbeid en van dwang
ieder die zijn verdriet uit zong
over dagen zwaar en lang
zing droef, kom zing de blues.…
Kakofonie
gedicht
2.2 met 22 stemmen
6.307 En ondertussen alweer bezig met
afscheid te nemen op weg naar een ander
lichaam, een riool, een boomblad, een rivier.
Vertel mij hoe het kan dat zich in deze chaos
een kern, een zwaartepunt bevindt waarrond
alles wentelt, wemelt als een sterrenstelsel.
Dat door anderen wordt herkend.…
Huilende stenen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
631 Allure met grandeur
Blok na blok na blok
In drie volle lagen
Reikend naar de hemel
Visie van de meester
Aangespoord verdriet
Voor de verre toekomst
Vastgelegd in heden
Terwijl de rivier stroomt
Lengte van eeuwen
Het verdriet zich koestert
In warmte van rotsen
Dragen offers 't verdriet
Onder traan-gewelf
Immer terugkerend
Door huilende…
Stippen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 we passeerden grenzen steeds weer
onze levens verschoven mee en mee
niet alleen uiteen gedreven door de grensrivier
het kolkende water slaat het verlangen naar de bodem
sleurt zonder omzien onze levens met zich mee
niet alleen de rivier hakt het ondeelbare in twee
op gescheiden oevers brengen we een dronk uit
aan de grond genageld heffen…
stromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 afdwaalden
zitten we
onder de bloeiende kersenboom
tijd en licht verschuiven
gewichtloos met ons mee
de lente biedt een schrijnend
mooie bloemlezing uit
verdwenen werelden
breekbare bloesemblaadjes
versmelten aarzelend met het
zijden zachte gras
de kleine roodborst onttrekt zich
teer verborgen in de struiken
verderop spuugt de rivier…
Turbulenties
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 Vlucht ik over heuvels boven
gepeupel en glimmende rivieren.
Ga ik door ijle leegte met mijn witte
staart tussen de benen.
Of nee, de leegte zoekt mij;
het schept een band.
Als verbond tegen volle gedachten
die als Joviaanse wervelwinden
nooit gaan liggen.…
Fleurige parasols
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 Onder een gewelfde paraplu boren
duizend stemmen stille gaatjes
in de moezon regen die het lichaam
van de rivier doorzeeft, levensdromen
kerven zich in stenen. En wie van
hen de glans van de woestijn doorstaat,
slaat bressen waardoor een brede
toekomst zich stromen laat.…
Delta van de dromen?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 drift van het
ongewisse in een warme
golfstroom, avontuur
gebonden aan zelfverwijt
als een doorwaadbare rivier…
HET PROEFONDERVINDELIJKE GEDICHT
gedicht
3.3 met 3 stemmen
8.601 de toekomende tijd
hij oordeelt niet maar deelt mede
van dat waarvan hij deelgenoot is
mijn gedichten zijn gevormd
door mijn gehoor
en door de bewondering voor
en de verwantschap met
friedrich hölderlin & hans arp
de tijd der eenzijdige bewegingen is voorbij
daarom de proefondervindelijke poëzie is een zee
aan de mond van al die rivieren…
Zwarte zwanen, witte zwanen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 Zwarte zwanen zwemmen als zwevende schimmen door mijn hoofd
Geruisloos drijvend op de rivier van mijn ziel
Ik heb eigenlijk nooit echt geloofd
Dat hun aanwezigheid mij zo zwaar beviel
Rustgevend maken zij rondes zonder geluid
Stromend zwart water als ondergrond
Het leven staat volledig uit
In het donkere verbond
Zwarte zwanen zo machtig…
Aan de overkant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 muren
van angst omdat omdat
we vrienden hebben
alles wat we weten bestaat al lang
alles wat we geven is niet van ons
maar gekregen, omdat wij er zijn
voor elkaar, en hij omhelst me
Stil voor het raam
geef ik me over in zijn geur
We kijken
hand in hand naar de sterren
Hand in hand schrijden ze
over de hemel
Aan de overkant van de rivier…
Laterna Magica
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 schrijft een nachtelijke
dichter onverdroten voort
kinderhanden tekenen
het ei in de buik
van de rode hen
de lantaarnpaal
neemt de benen
samen met het licht
een man met één voet
op het dak speelt cello
over Tevye’s klacht
in het gesloten huis
versteent de angst
tot een monoliet
in het licht van
de tovertuin
schittert een rivier…
dit alles
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
859 vlucht van wolken
wil volgen
om vervolgens in mijn oog te breken
door een ijzige korrel
door jou, door mij
onuitsprekelijk verzwegen
nu is het duidelijk
hoe de tijd aan jaren rukt
en hoe we ingesneeuwd raken
't begrensde tegen onze lijven drukt
in het vreemde huis dat leven heet
het sluit ons in, zoals tranen op een bevroren rivier…
Dagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 Daarna sluit ik de luiken.
’s Nachts luister ik naar het ronken van de schepen op de rivier.
Als ik het bed niet warm krijg draai ik een fles open.
Als de vlinders komen steek ik de riek in de grond.
Als de krekels sjirpen blijf ik hele nachten buiten.
In de grijze herfst duw ik patronen in het geweer.
Eenmaal was er een vrouw.…
nieuwe scheuten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
445 haar zo fragiele album
of, het had ook haar dagboek kunnen zijn
ze bracht de leegte waarin ik me
telkens verstapte terug naar de vaat
waarvan het schuim worstelde met mijn vingers
naar een teil met water dat golfde
naar geluk en voldane verlangens
ze bracht de kim uit mijn ogenkrans
naar het vaste land en huilde met een lach
de rivier…
Lied van hoop en liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
419 stroom van 't wijde water
dat langs de dorpen spoelt
't trieste lied
tot aan
de lage horizonnen dat uitbreekt in verdriet
en dooft het licht
ziende in 't verschiet
drukken wij onze handen vast ineen
neuriënd 't lied van hoop en liefde
diep in onze ziel
de trooster ons gegeven
belofte van de opgestane Heer
aan de blauwe rivier…
Met een hart dat tegen eigen ribben slaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Onderzoek met argusogen
en vraag het haar om wie het gaat, zij
alleen kan uitleg
geven, zij alleen om wie het gaat
De wijsheid van de blauwe rivier
zuigt het stof van de wereld in zich op
onder de witte zon
die alles doet om jou te bereiken
lichtjes te toveren
in nieuwe ogen met liefde en mededogen
Ik hou van de waarheid…
monstertocht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
498 bij de laatste grote stad van
Brazilië ontbreken kaarten
en navigatie
volg het schuimspoor op het
water wijst de lokale loods
daar is de rivier het diepst
we zijn nog niet eens
op de helft van de reis
roept de gezagvoerder
hij geniet van de trage
bewerkelijke terugweg
de reis duurt drie keer zo lang
met zeemanskunst en improvisatie…
MJN GOD
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
851 ik geloof in God
in de samenhang en levenslust
van en met ieder wezen
die alles met elkaar verbindt
de bloem de boom een mens een dier
de aarde lucht en een rivier
zoals een moeder met haar kind
dat is onze aller gemene deler
niet in een of andere godsdienst
die hun waarheden in allerlei
teksten laten lezen en ondertussen
alle eeuwen…
Akis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 ogenschijnlijk onaangedaan
besef ik toch
de kracht van aantrekking
en de macht
ik
om wie hij lacht
zacht waren onze verlangens
en bang als ik was
voor het verleidelijk gefluit
van de wind
jouw woeste baren
golvende haren
zijn verwoestende pracht
laat mij nu vluchten
dwalen
of liever worden bedolven
onder een rots
vereeuwigd in mijn rivier…
Weelderig land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Op die ene plek moet een rivier stromen,
de grond wieden, haar ermee verrassen;
en de zee de zilte kust laten wassen,
zelfs al moet ze van het knopen bekomen.
Haar land is weelderig, zijn eigen voortuin,
die ze af en toe verschoond en maait;
ook al ligt het voorjaar nog niet ingebed.…
Onderweg naar niets en nergens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
348 zandwegen galoppeer
op een blind paard dat niet kan schrijven
ik heb een persoonlijke brief in mijn rugzakje
alsof er een heks is die met me wil praten
zonder hevige angst of ernstig overdrijven
“kom pacifisten laat uw roep
nu horen, het is belangrijk
in deze barre werkelijkheid”
begint de brief voorzichtig
en dan wanneer ik eindelijk de rivier…
Schets van de avond
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.156 Ze hebben er over nagedacht
dat ontbreken van de liefde
ze ademt uit haar intieme stilte
bij de flauwe bocht van de rivier
dat niet kunnen dromen
nooit meer kunnen voelen
lijkt in haar denken geslopen
haar geheugen faalt voorzichtig
volkomen naakt en zonder woorden
dit is de kans om opnieuw te beginnen
nu de dag afscheid neemt van…
Rivierenland (Naar Mijn vlakke land .. van Jacques Brel)
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.917 klotst tegen de dijk
wanneer ik denk dat vriendje water vijand ook kan zijn
en woest de dijken breken wil van puur venijn
Dan vecht mijn land
mijn rivierenland
Wanneer de mist al dampend met zijn grijze vlagen
het mooiste uitzicht tergend straffend kan vervagen
dat anders schittert in het licht van felle zonneschijn
en zo de rivier…
Verloren jeugd
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.499 O zie de rivier door de velden vliên
En zet u neder bij de rivier
En bid haar, uw smart te voeren van hier,
Hier ver vandaan, over de aarde voort,
Dat ge nooit meer over haar spreken hoort!
- Zie mij niet aan, ik ben zó oud geworden!
- Laat blijven mijn smart tot aan mijn dood,
Zij werd mij een trouwe huisgenoot.…
Het lied dat we waren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
919 Kan ik leren lopen zonder jou
voorbij de rivier, voorbij de berg,
voorbij de plek waar wij ooit waren?
Die belofte brandt nog steeds langzaam,
in het zachte laatste licht van de zon—
en het lied dat we waren
roept nog steeds mijn naam.…
Luchtfoto
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
907 Het ingetogen plaatje steekt af tegen
het schrille contrast van de weidsheid
Hoog boven de wolken vliegt een vogel
nog net gespot tegen de rand gezien
De bergen, de rivieren en watervallen
ontbreken maar het grote beeld
van alles tegelijk maakt het geheel
en het gevoel van vrijheid compleet
Het natuurlijke blauw is overal aanwezig
maakt…
Waterval
hartenkreet
4.5 met 22 stemmen
1.243 Daar waar de rivier zijn einde vindt
Dat is het punt waar jij werkelijk begint
Vloeiend ga je over in een vijver
Geschapen als de vrucht van je eigen ijver
Jij, een rustgevend onderdeel van de natuur
In jouw nevel verschijnt een regenboog op 't zonne-uur
Ieder jaargetijde pas jij je aan
Toch blijf jij zo jaar in jaar uit bestaan
Jij bent…
madrid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.130 ademloos luister ik
als de wind stopt
en in die stilte
de wolken
mij vertellen
wat ze onderweg
hebben gezien
als speling van
het lot
staat de wereld
maar even stil
voor ik mijn blik
weer omhoog richt
en mij spiegel
in een blauwe hemel
spoelt de regen
mijn tranen
het dal in
waar rivieren stromen
naar oceanen van verdriet
vermengd…