1853 resultaten.
HONDERD JAREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Eindelijk zingen hout en beitel hun wijs:
een gaper voor de drogist wordt gemaakt.
Het werk komt gereed: zware ruzie blaakt!
De winkelier biedt veel te lage prijs.
De woeste kunstenaar wordt weggejaagd
door beambten, maar gebruikt toverkracht:
alle burgers zijn met een eeuw slaap geplaagd.…
fluweel en nikkelstaal (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
669 vervolgens vouw ik vlijtig
duizend geduldige kraanvogels
groet de groene ende rode
beuk en de boerenlandvogels
zoek ik zwartje de poes die
zo graag zingt op haar tokkel
blaas een zachte houten
bastoon in de sluierwolken
rondom de afgelegen
kleine koperen sokkel
leg ik waterlelies in
de wielen en de kolken
maak een lange avond-…
De zoekgeraakte sleutel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
494 Het dressoir staat vol
niet rommelig eerder verzadigd
van jaren die zich niet
lieten ordenen
brieven die ooit dringend waren
foto's waarvan de gezichten
nog net ademen tussen
het papier
een sleutelbos zonder naam
een horloge dat allang
niet meer weet
welk uur het was
alsof alles wacht
rust in het hout
daarachter dat wat nooit
aan…
Schaduwen van gisteren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
278 De kast weet iets,
de kast weet het nog,
in het hout
trilt iemand na.
Ik verzamel stiltes,
leg ze naast elkaar,
de zwaarste
blijft bij jouw stoel.
Jouw stoel,
bij het raam,
bij het licht
dat niet meer komt.
Buiten valt as,
langzaam as,
van dromen
die te laat waren.…
Fundamenten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
271 Dat is levend hout.
De dreiging zit dieper.
Waar de flexibele steigers verdwijnen
en de vloeibare gedachten
langzaam drogen in de mal.
Het begint met een standpunt
dat niet meer wil buigen.
Een grijze massa die indikt,
uithardt rondom het gelijk.
Geen ruimte meer voor krimp of uitzet.…
Eigen wegen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
176 Wat ik gaf
waren misschien steigers —
tijdelijk hout
langs iets dat later
jullie eigen huis werd.
Als jullie nog steeds lopen
op mijn oude aanwijzingen,
dan heb ik iets laten liggen.…
Een eiland verdwenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.073 Een eiland van aarde, van wortels en hout,
verrees uit het water, mysterieus en oud.
Het droeg groene bomen, een levend baken,
alsof de natuur een nieuw land wilde maken.
En net als de wind die het eiland bewoog,
verdween het plots weer voor het menselijk oog.…
Niets liever…
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
103 Acht hoeken, zes houten wanden
gedragen door vertrouwde handen
en ons trage pad over het drassige gras
omdat er geen andere richting was.
Boven ons verwarmt de zon de bomen
vogels blijven onverstoorbaar zingen
terwijl onze ingehouden emoties
zich voor open aarde verdringen.…
Vissen
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
1.565 Riet-geknak, kabbel-kroos
wind-geruis, water-drup
eend-gekwek, vis-geklets
reigers-stap, rat-gespat
hengel-swiep, sigaar-gezuig
roei-gebonk, net-gegooi
laars-gesop, fladder-zwaan
koffie-slurp, brood-gesmak
muggen-zoem, rochel-spuug
snotter-snuif, handen-wrijf
natte-hoest, molen-ratel
aasvoer-worp, hout-gekraak
vogel-fluit, muis-gepiep
koe-geloei…
Hij droeg onze smerten
poëzie
4.3 met 50 stemmen
7.579 T'en zijn de Joden niet, Heer Jesu, die u kruisten,
Noch die verradelijk u togen voor 't gericht,
Noch die versmadelijk u spogen in 't gezicht,
Noch die u knevelden, en stieten u vol puisten,
T'en zijn de krijgs-lui niet die met hun felle vuisten
De rietstok hebben of de hamer opgelicht,
Of het vervloekte hout op Golgotha gesticht,
Of over…
Droevig afscheid
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
3.104 Jij zegt mij zachtjes fluister toe
ach ween toch niet om wat ik doe
rond bomen van mijn gouden woud
klatert lief rond ‘t groene hout
het water dat gevoelig stroomt
mijn wens die liefde droomt
Jij zegt mij zachtjes wenen toe
de pijn die in je groeit en bloedt
en jou zo angstig slapen laat
scheurt het leven flarden weg
tot enkel kou die sterven…
Zeemeermin
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.332 De stad zwaait haar poorten open
knipt het licht aan
door het hout, de spleten kropen
vliegen in de zomer, waaide een vreugde.
Een dubbel gejuich ontsnapt. Wij.
De winter wemelt tussen de ijskristallen.
De avond verkwikt ons.
Wild snoof ik de kilte van haar wangen.…
Eenvoud siert de kerst
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
4.185 Als ik kijk om me heen
zijn het de kerstmannen die de sfeer bepalen,
kerstmannen van hout, stof en steen,
kerstwensend in alle talen.
De wereld om mij heen wordt met kitsch omgetoverd.
Elk jaar wordt het meer,
overladen boodschappenwagens, tassen vol cadeaus
en thuis lachen bontgekleurde kaarsen me toe,
bezetten kerstberen de bank.…
In de haven van Cesinatico (I.)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.440 morgenlicht de stroom afzet
En aan drie glazen rode edelsteen
hangen leergelooide handen
- door strijd verleerd - met zich alleen
opgevist in lange nachten
struikelen zij in nieuw morgen
na een val in diepe schachten
Drie blauwe boten stom en
vast gedauwd in sterrenhagel
gezouten smart van nagel
in ‘t gebeente; nachtelijk vermomd
hun houten…
‘K EN HORE U NOG NIET
poëzie
4.4 met 14 stemmen
2.946 Toch spreeuwt het en vinkt
het luide, overal;
de merelaan lacht
en tatelt;
het must en het meest,
het koekoet, in ‘t hout;
het zwaluwt en ‘t zwiert
en ‘t swatelt.
Waar blijft hij zo lang,
de nachtegale; en
vergeet hij van ons
te troosten?…
weg weg
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.050 uit deze
natte benauwde stad
de geulen van straten vol
modderen huizen de lucht
van afwas erboven de bomen
geen bomen maar verdwaalde houten
klazen het geraas van stinkdieren de verspijkerde
broeken van ontuig dat vloekend&brommend voorbij daast
het pils dat geel de gore kroegen uit stinkt….…
Veroudering
netgedicht
4.6 met 32 stemmen
1.331 dat de eigen bloei besnoeit
en langzaam op doet geven
krachten getrotseerd
gevormd door het verleden
te lezen in verharde lagen
die het tere binnen schragen
tot ze eindelijk zijn verweerd
de weerstand in het heden
het opgewassen zijn
vastgelegd in rimpellijnen
soms heel dikke maar ook fijne
waar er minder werd gestreden
knoestig hout…
bij Rouffignac
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
616 kijken toen
de porceleinen kopjes kapot werden
geschoten, God zat achter de tractor
en lachte, beter kon ik niet worden
en schreef door met spijkers in mijn
handen, terwijl de lucht leeg liep
wijven spartelden in spagaat onder
een jonge heer, overal droop sperma
van de zolders, spekglad was het pad
maar de koele morgenzon kraaide in
een houten…
Op ghen Hei
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.276 Op de Rennemig stond het café,
met in de binnenhof ’n houten plé.
’n Hartje uitgesneden in de groene deur,
dat diende voor de stank en wat frisse geur.
Een grote zwarte kolenberg lag achter het huis,
daar raapte ze gratis kolen voor het fornuis.
Vijf dochters en twee zonen groot gebracht
en twintig kleinkinderen voor het nageslacht.…
ZINLOOS GEWELD
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
1.719 We horen paardenhoeven
Galopperen door de bossen
Waarop de stroper vlucht
Met zijn gevangen vossen
Eén stuurbeweging fout
Het knotsen tegen hout
Een buil voorop het hoofd
En daarbij compleet verdoofd
De jager is gevangen
Wordt gefolterd in het hol
Verblind door het duister
En de maag meer leeg dan vol
Vier verkenners op het pad
Vonden hem…
Avondrood
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.633 Terwijl ik naar beneden tuur
naar het hout dat dieper daalt,
voorvoel ik al mijn laatste uur
dat hier eens wordt herhaald.
En mocht ik ooit door deze laan
gedragen worden in een stoet,
blijf dan niet bij de afgrond staan,
dat doet een mens geen goed.…
Zoek jouw eigen weg
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
917 soms de liefde zingen
maar, stonden wij niet samen
toen je naar mijn levensadem vroeg
achter de bomen uit het nachtwoud
mijn lijf weer naar bekisting droeg
kom je bij me met die hand
maak je mij nog wakker
omdat de kano is verdwenen
de rivier nu eenzaam verder stroomt
met langs de oevers verlegen indianen
die droever lijf en herfstig hout…
Drenthe in het verleden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
803 op resten van menselijke botten
Begint een onderzoek naar verdwenen contact
Tussen Drenth en menig handelaar
En randscherven van Angelsaksische potten
Spatha’s, saxen en gelijkarmige mantelspelden
Wijzen op een wisselend succes
Van Franken, Saksen en Noorderlingen
Die zich door materiële cultuur lieten gelden
Waterwegen bevolkt door houten…
grote kuis
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
801 aan de wand hangt een antieke klok
een gedrocht met frullen
uit zijn mantel is een harp en een gems gesneden
hij ruikt nog naar een ver zwart woud
raderen kraken, de worm graaft in zijn hout
benen wijzers schuiven over de plaat
om het uur hupt de koekoek uit zijn kooi en roept zijn naam
gisteren begon die ijzige tik aan een zenuw te knagen…
Herinnering fluistert
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.090 mijn jeugd
van verbazing vervuld over
een vlieg kruipend op een hand
een spin gevangen in mijn haar
In de winter werd hij mager
de huid trok zich strak wit om
verpeesde, verknoopte spieren heen
Hij zat uren stil naast de oven
wiegde dan eindeloos het hoofd
Soms wees hij nog met zijn vingers
naar wat hem nog bewoog
Het kraken van de houten…
Oude liefde
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
692 De golven spoelen rimpelend aan
Het water vult de stenen mazen
Elk poeltje is weer anders, zie ik
Vanaf het bankje van mijn bestaan
Mijn handen rusten leeg op het hout
Hun groeven tonen mij de diepte
De zoete zomer is herinnering
Zonder te ruiken, proef ik het zout
Op mijn wang welt een traan
De kou rilt door iedere spier
Laat het water…
Tuindaken pezen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
533 meter, breed torenend
een grijnzende inplanting als een enorm verticaal gebit
met een massief torso ter platten van het panorama, het wil wel eens krommen
de wereld verkleinen brengt het tot dimensies van geborgenheid
belichaming van ontgrendelen van het willen kunnen
het fiere zwellen van aderen op de onderarmen
en ergens in de nok
een houten…
Gelijkenis
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.724 Zo stond ik eens te preken voor
de dieren, staande op een houten bostafel
te Driebergen, terwijl een net zo verloren
kameraad zijn hoofd schudde en lachte,
stierf Franciscus opnieuw in mij.…
Op Helena van Troje (5)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.459 Bij ’t omwolkte licht van de vale maan,
niet ver van Troje’s trotse tinnen vandaan,
verlaten de Grieken één voor één ’t houten paard
en heffen hun in ‘t koele maanlicht blinkend zwaard.…
Chicago Streetblues
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
962 Melancholische smartende klanken
Onduidelijk gezang van een zwarte man
Iemand laat een mondharmonica janken
Uithalend kreunend, spontane jam
De blues klinkt galmend in de straat
Leed doordrenkt met een hete traan
Ergens valt een ritmisch geluid in de maat,
Handen die op een houten kistje slaan
Meer en meer mensen komen kijken
Zachtjes meezingend…