1594 resultaten.
DE MENS, DE PALESTIJNEN, HET PALESTIJNSE VOLK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
696 ver van hun beloofde land
zo ver af van de 2 staten
leven in alle staten van mensonwaardigheid
natuurlijk zit er kaf onder hun koren
maar onder de wereldleiders zoveel meer
ook onder de volksvertegenwoordigers, het volk van Nederland
'102.000 ' Palestijnen laten gaan, vergaan
wie het weet die mag het mij laten weten
ik ben de wanhoop nabij…
MASKERS
poëzie
3.7 met 22 stemmen
5.787 De mensen gaan zover vaneen
wanneer de schemering is nabij;
ze worden er niet triestig om
of ook niet blij.
Ze speelden immers maar een spel
waarin de ziel geen teken gaf;
ze deden enkel met elkaar
wat lief, wat laf.
En met een gauw-vergeten groet
een scheiding zonder lach of leed,
gaat ieder naar zijn eigen huis
dat stilte heet.…
- Wel honderd keren -
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
638 wilde wateren passeerden meedogenloos,
voorbij het klievend kielszog van nabij,
als zij mij raakten met hun sprankelend vuur
als een ballade met teksten die niemand wenst, die aan alles grenst
als gitaarmuziek met innerlijk klankbord die niemand kent..…
Het ontembare zelf
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
550 Ze zeggen dat zorg nabijheid is,
maar niemand spreekt over de plekken
waarin een mens langzaam verdwijnt
onder formulieren, schema’s,
goedbedoelde handen
alsof afhankelijkheid een taal wordt
die je ongemerkt gaat spreken
eerst laat je iemand je jas dichtdoen
later je dagen ordenen
je herinneringen benoemen,
je stilte uitleggen aan anderen…
Orages en Normandie
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.131 onweer
De hemel laat fel blauw verlichting toe
Spookachtig maanlandschap rondom
Hoezo geen leven op de maan
Rondom zie ik duinlandschap
Vluchtende mensen naar beschutting
Elektrisch licht laat het afweten
Maar de bliksem geeft zoveel lichten
Dat we ons kaartspel voortzetten
Bij flitsend felle blauwe bliksemschichten
De knal van zeer nabij…
- Heftige momenten -
hartenkreet
4.7 met 36 stemmen
2.765 Op cruciale momenten wenste ik zo graag
een persoonlijke nabijheid die warme troost..
ze was er ooit, maar helaas je gaf ze nooit.
Afscheid vraagt een aaneenschakeling
van pijnlijke emoties.. jij liet mij gaan.…
Benedenrondje IJsselmeer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
519 De kerken aan de horizon,
als bakens, ze blijven nog wel even,
het water dat ons land omringt,
de sloten het verweven,
het riet dat maar wuiven wil,
de meeuwen krijsen, kraaien kraaien,
het hooi bestond niet zonder maaien,
een paard met veulen aan haar flanken,
en uit een carillon daar klonk een nabij
bedanken.…
Coronale kanteling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Op anderhalve meter loop je,
je glimlach gemaskerd, voorbij,
beducht voor mijn nabijheid, ons bestaan
in een wereld waar ziekte heersen kan.
Toch zijn we op anderhalve meter
nu nooit meer deelbaar door twee, want één
voor wie de ware aanraking niet schuwt,
waardoor de afstand tussen ons ontbloeit
in onderling kwetsbaar durven zijn.…
Geknield bij Argos’ graf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
456 En geen die er naar taalde,
geen haan durfde nog te kraaien
in mijn nabijheid,
mijn diepste wezen
zou nooit bij iemand indalen.
De hulp moest komen van Athena,
maar zij liet mij in ‘n diepe waan;
’n slaap,
ver van mijn waarheid vandaan.…
Voorbij de ruis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
166 Een kunst van nabij blijven
wanneer afstand verleidelijk wordt.
Van luisteren zonder alvast
het antwoord klaar te hebben.
Van verschillen dragen
zonder ze glad te strijken.
Ik kwam hier binnen
met de ervaring van complexe wegen,
van verandering die niet op papier,
maar tussen mensen begint.…
de zaak alzheimer
netgedicht
4.8 met 31 stemmen
1.093 Haar nabijheid is echter niet aan het minderen. Ze spreekt zonder woorden. Soms in haar dromen.
Ze is niet graag alleen. Laat niemand op het einde alleen
Redactie;
Fleur en Niemandsland…
Een hemels cadeau
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 De wereld en alles er in is doordrenkt met betekenis in het nabij zijn van jouw aanwezigheid. Koningin van mijn dromen! Je bent een cadeau uit de hemel. Het licht wemelt om je heen. Hoe kan ik dan zijn zonder jou, er blijft niets over dan geween. Wellicht vind je deze brief oneindig gemeen.…
Mijn moeder
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.030 En hoe hij nabij blijft.…
Mijn stille zijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
390 tijd
in haar ogen
ligt die eeuwigheid
nog steeds haar trouw
nog steeds dat licht
dat mij terugbrengt
in mijn zicht
daar waar ik oploste
in lucht
mijzelf niet meer kon
zien
bleef zij mijn antwoord
dat bleef zonder
een misschien
zij-
niet in plaats van
wie ik was
maar daar waar niets
meer over was
juist bij haar zo stil
nabij…
KIND, KERK EN MANNENRELATIES
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
332 DE MOEDER en de Vader, 2 de zoon en 3 de Heilige Geest
de Dominee is er met zijn man, de organist
spelend op het kerkorgeltje, kinderspel vergeleken
met die van mijn verwende gewende Westerkerk Amsterdam
Op Vlieland is de Dominee begonnen en hij neemt geen blad voor de mond::
"GROTE BEK" van wereldleiders troost hij met de belofte van nabijheid…
Zierikzee.........monumentenstad
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
806 Ziet eens die bonte huizenrij,
Bekijk de gevels van nabij.
Ze hebben eeuwen getrotseerd.
De geschiedenis heeft ons dat geleerd.
Wandel eens door 't Centrum heen:
Daar staat het oude Gravensteen.
Wat meer naar rechts 'n ander werk:
Dat is de Klein' of Gasthuiskerk.
En loop nu nog 'n eindje voort.…
weerzien met de vos, aardedonker (1)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
659 gij alleen
en ziet ge mij’, klinkt het verderop
‘ de hoge duindoorn links van de
zon, ge hebt nog vier minuten’
mijn stappen worden stiller, de
wind is flauw en een late lepelaar
steekt als een fee af tegen de hemel
‘ ge zit daar fier naast uw hol ’, uw
vacht staat uw prachtig ’, praat ik
met nog wat bedeesde stem. ‘ ga
zitten, kom nabij…
Tranen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.112 Je bent zo mooi, zo onweerstaanbaar,
Zo knap, zo’n schoonheid, zo’n mooi mens,
Maar tegelijk zo onbereikbaar,
Terwijl ik je nabijheid wens.
Ik was je vriend, we leefden samen,
Ik deed je heel erg veel verdriet,
Dat is iets om me voor te schamen,
Want een mens als jij verdient dat niet.…
Heimwee (naar iets dat nog staat te gebeuren)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 natuurlijke, logische stromen
het water dat dan dromen gaat
en wind die klimt in de bomen
zij is een slang in verzengende hitte
wachtend op de sterrenloze nacht:
roerloos zwoele woorden fluisterend
wevend een lome zonsondergang
een bloedrode gloed, als een jurk
uitwaaierend over alles dat ademt
of dat misschien zou willen ademen
in haar nabijheid…
O 'T RUISEN VAN HET RANKE RIET
poëzie
4.2 met 65 stemmen
6.616 hoe dikwijls dikwijls zat ik niet
nabij de stille waterboord
alleen en van geen mens gestoord,
en lonkte 't rimplend water na,
en sloeg uw zwakke stafjes ga,
en luisterde op het lieve lied,
dat gij mij zong, o ruisend riet!
O! 't ruisen van het ranke riet!…
Twaalf uur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
625 Kende jij geen weduwen, armen, berooiden nabij misschien?
Die oude vrouw op de hoek naar wie geen hond omkeek,
De asielzoeker wiens leven jou nog geen stuiver waard bleek.
Wat je voor één van Mijn minsten niet hebt gedaan,
dat heb je ook voor Mij laten staan.
Kies voor het leven voor je uur slaat,
Wees rechtvaardig en anderen ten baat!…
Der vrouwen moed.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.973 Soms werd een hoop klein als een zeil geboren,
ver aan de kimmen, zwol en leek nabij
en dreef weg en liet hen wereldverloren
als te voren, worstlen tegen 't getij.
Dan voelden zij of de watren zich sloten
boven hun moegetobde hoofd dat zonk,
en zij zwolgen de zekerheid der grote
duistre ellende in een bittre dronk.…
Zonderlinge dorpelingen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 uur af
de bronzen slagen tot de middernacht
wijl zonderlinge dorpelingen sliepen
De laatste klanken waren weggestorven
rond het middernachtelijke uur
hoorde je de verre hese roep
de muizenjacht der nachtuil was begonnen
Geen sterveling op pad hooguit een stroper
in weidengreppels struikgewas en heuvels
in het struweel van woudzomen nabij…
Hernieuwde schepping
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 Langzaam maar zeker
't Paradijs nabij
Zijn wij opnieuw bij Adam en Eva
Voor wie duidelijk moet zijn dat zij die ene
Ap-
pel beslist niet
Mag gaan consumeren
Dat is juist KWAAD, zeker niet GOED
Laten wij als mensheid, mogelijk onze fouten corrigeren
Als wereldburgers niet VERKLOTEN, maar VEREREN...!…
Plakkage
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.540 Ik ben in de welbekende straat en tel
De huizen die ik nog voorbij
Moet gaan, zodat ik m'n stap versnel,
Want ik voel me zeer nabij.
Ik schel
En wacht
En tel
De tijd. -
't Is stil
Op straat
Geen klacht
Door d'eenzaamheid.…
Flitsberg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
396 protserigheid en van gekkigheid in wit, gillend,
wat zich gluiperig chique wilde noemen, zwoele lenzen
op geboezemd roze, of galgeel, het knalde als carnaval
op grijze bakstenen; het traineren van haar onder druk,
wat zich uitbetaalde in weer een tegenbeweging, het herhaalde
recept dat terugkwam in de scheuren, de viezigheid
van het nabije…
mijn opa
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
2.451 Het ging steeds meer bergafwaarts
Deed toch zijn best voor mij
Wilde eigenlijk zelfmoord plegen
Maar het einde was al nabij
1 dag voor de dood van oma
Maar 3 jaar erna
Werd opa plots ernstig ziek
Wellicht weet je wat ik zeggen ga
Hij stierf die zelfde avond nog
Na een lang gevecht
Hij wou het liefst 1 dagje wachten
Maar het loodje was…
Requiem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
858 bereid,
genageld aan het dode hout,
maar ook in nood op verlatenheid vertrouwt
zal zeker bij ons zijn, als het kwetsbare verleidt
Uw Aardse Liefde, tot sterven toe bereid,
genageld aan het dode hout,
maar ook in nood op verlatenheid vertrouwt
zal ons zeker nabij…
Het Duister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 verkoelden
En baden om de terugkeer van het licht:
En zij leefden van vuurhaarden - en de tronen,
De paleizen van gekroonde koningen - de hutten,
Verblijven van alles wat beschutting zocht,
Offerden zij aan het vuur; zelfs hele steden,
En mensen stonden rond hun brandend huis
Voor nog een laatste blik op elkaars gezicht;
't Fortuinlijkst waren zij nabij…
Sint Nikolaas (1820)
poëzie
3.5 met 147 stemmen
12.095 -
Wie, om een hoekje, van nabij
Hun vreugde eens had gezien! -
Nochtans hun vreugd was kort van duur;
Want Huibert riep: "Houd stil!
't Gevondene is geen oordje waard,
Voor die niet stelen wil!…