Alle inzendingen over echo van zee

35279 resultaten.

Sorteren op:

laat mij mijzelf verhalen

netgedicht
3.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.154
laat mij in tinten van aarde en zee voorbij de honderd kleuren rusten in het grijs van de avondschemer en in het zwart van de nacht laat mij vanuit het tepelvormige midden draaiend en cirkelend in eenvoud mijzelf verhalen de zee is mijn oor en het zand - mijn zinnen al het andere gaat mij niet aan…

De velden, bossen

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.351
De velden, bossen, dorp en stad Zijn achter mij: de zee Is voor me en lokt en troost mij wat Van wat mij 't land misdeê. Zij ruist, zij lokt ; zij trekt, zij deint, Zij murmelt: mee, kom mee, En als uw voet op 't land u pijnt Wees dan een golf in zee.…
Albert Verwey23 december 2011Lees meer >

Laat in de middag aan zee

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 744
ziekte, rouw, de strijd om het bestaan hadden mij geraakt, maar niet getekend nu slaat volwassenheid mij in 't gezicht alleen de zee die werd verzilverd door de late middagzon die mij heel even liet geloven in een wereld zonder managers de zee blijft ruisen in mijn oren…
Serval9 december 2016Lees meer >

Hondsster

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
De zee, de zee wie gaat er mee naar het land van de grijnzende zon? Ronden we de Kaap of varen we blind totdat we de Sirenen horen? Laten we koersen op de sterren Sirius lonkt 8,6 lichtjaren ver.…

Vier .....

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.075
het zuiden, de laatste wolk kijkt lachend achterom ziet hoe genagelde planken gekoesterd en ingepakt worden, terwijl dromen verdwijnen in het schuimen der golven en uren rollen langs cirkels in het zand het ruime sop is gekozen om ooit weer gevangen te worden in die ene schelp waar vier gefluisterde woorden nog lang als een echo…
metha15 december 2004Lees meer >

Waar, wat en wie...

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 673
Een flauwe echo blauwt nog na. In zo’n dag heel even de handen als stuurloos mandje. Toch ik, toch ik.…

Hiaten

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 798
Omdat ik wilde weten waar je was Zocht ik naar jou in onbekende straten Waar oude huizen donker en verlaten De echo galmden van mijn trage pas Daar hoorde ik jou achter muren praten Je stem klonk zacht maar scherp als snijdend gras Ik trad behoedzaam in het gebroken glas Van mijn herinneringen, zelfs hiaten Werden stilaan gevuld met rook en…

wedergeboorte

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 761
de stilte is gestorven aan prille woorden zwijgende strakke lippen ontdooiden aangeraakt door de echo van zachte golven die de duwende lucht ontkooiden een nieuwe schepping werd onstuitbaar verworven bevroren in diepe levensaders verstokt in lijfelijk gelid waar een moedeloos verloren gemoed de keel vernauwde door een hart dat bloedt…

De toon gezet

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.092
teugel verzin ik vingervlug een lichte tune voor ‘t gedicht en proef de tinteling in klingelklokjes, de zindering van zomerrokjes in ’t weidse groen aan het venster landen kleine guiten die op de rand van ongehoord in alle toonaarden van lente fluiten mijn handen volgen hun slotaccoord in stipjes langs het blauwe buiten tjilpt de echo…
Hanny22 februari 2010Lees meer >

- 'Festina Lente' -

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 749
De ogen gesloten, nieuwe lente wezen proeven hoor, het valt een heldere parodie een geheel eigen sfeer deelgenoot van het enthousiasme een irritante, vliegensvlugge en praatzieke aandrang uit de heldere hemel waar origineelste meningen gegeven, en haast, geboden in overvloed, als de vluchtige ongebondenheid, in een echo doet weerklinken…

eeuwig refrein

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 912
En van heel ver hoor ik de echo van jouw stem, als een veder zo licht alsof je vlak bij me bent en bijna aan kan raken. Zodat we in stilte geliefden zijn en liefde in stilte maken. En als die liefde dan jubelend komt en de wereld en al zijn geluiden verstomd dan zal jouw naam op mijn lippen zijn een eeuwigdurend en diep refrein.…

de wind

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
door alle rietkragen langs de einder langs de sloot en door alle tumult en alle strijd hoor ik muziek weerklinken voor elke vorm van dans het lijkt een echo in mijn ziel en de wind beweegt en zweeft eindeloos... door alle rietkragen langs de einder langs de sloot…

Ode aan de cursus filosofisch schrijven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
Voortgekomen uit het toeval soms, van linksom draaiende aminozuren toen bliksem knetterde door de waas van zich verdichtende dampen in de verstervende echo van de grote knal en al onze impulsen, emoties en gedachten dus evenzovele spuugbellen van het brein?…

Wachtkamer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
muren houden adem in hun echo klinkt kortzichtig tegen het gevallen licht men noemt het schaduw maar beslotenheid is niet ontvankelijk voor ruimte de buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven gevangen in versteende spieren, geknoopte magen iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende…
Iniduo14 december 2013Lees meer >

en ik begreep

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
in een stad, nog nooit geweest een land waar mijn lief is liggen ook mijn voetstappen hoor de echo van onze stemmen daar waar het altijd oorlog is lopen wij samen hand in hand slapen op het dak alsof er geen afweergeschut is kijkend naar de sterren in het zachte ochtendlicht net voor ik me bewust ben van mijn leven waar mijn onschuld…
fairouz7 september 2014Lees meer >

Na de regen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
het regent in gedachten en het water wast tot aan fontanellen temidden van vaak herhalen ademt de echo zijn denkbeelden uit ook na lang vergeten blijft de boomgaard onaangeroerd kaal in de spiegel van ons staal priemt een regenboog van vlees dan schuilt ons raam zich droog dansen we zichtbaar maar ondiep naarmate het stof uit wolken…
Iniduo11 november 2014Lees meer >

Ben ik te min?

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 570
Wanneer eenmaal de haan kraait voor een gelouterd resultaat; ontkent driemaal zijn echo die aan het haat zaaien gaat. De vrije keuze een te zijn met de maatschappij verliest zo zijn veren bij de uitgesloten partij. Jezus, een hippie ging voor in die zin, was gelijk later Armand voor de mensen te min.…

Nog even

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 448
mijn woorden doen beloven ik heb je lief, schrijf ik maar er is niemand om lief te hebben zelfs mijn teddybeer wordt bleek rond de neus, door de gedachte aan mij ik ben mijlenver verwijderd van de waarheid nog even en ik geloof werkelijk dat ik een dichter ben zoals een dichter hoort te zijn maar er nadert geen liefde, er klinkt een echo…
mobar28 december 2015Lees meer >

Winters hart

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Men bemind zijn echo veel te graag en geven elkaar het ergste kwaad. Geweld is de grootste therapie, weet men met zijn geweten nog raad? Hopelijk komt de lente weer, in ’t winters hart der mensen. Verdwijnt het roest der ziel en zullen ze elkaar vrede wensen.…

Even iets en dan zwijgen

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 695
Echo van stille schaduw van de zomerdag nu in de luwte jouw stem weer herinnert aan de heimwee van jaren in de wildernis toen ik je zag, schaars gekleed in lendendoek bij de boom, die treurde aan de waterkant waar de dode vis lag vol met vliegenlarven probeer ik in dit schrijven niets te weerleggen omdat ik een zwaan zie landen op het water…

Vriendin

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Ze ziet onzichtbare dieren in een lucide droom verdwijnen in trouwe eenvoud bij het kopje koffie met de droge tarwekoek in de echo van de radio ik probeer reclame te maken voor haar uiterlijke schoonheid maar dat heeft zij niet nodig want ze is van binnen al zo mooi in essentie van ontwaken laat zij de wolken niet los viert…

Nachtwoud van het oeverland

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 515
Het licht van rust scheen op gevallen herfstbladeren alsof ik iets wilde zeggen voordat je weg zou gaan te lang had ik gezwegen bij wijze van eerbied nieuwe verlangens kwamen naar het nachtwoud op het oeverland in mijn verbeelding was het anders in droeve herfstwind van toen vreemde geluiden hoorbaar kalme echo van de nacht er werd…

Speelde genie

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 487
ik zag het pad voorbijgaan in passerende bomen en struiken het hoge buiten ving blauw met snelle wolken in een dunbevolkt firmament boven het ruisen van de wind hoorde ik de echo van jouw hakken in gelijkmatigheid de mantra van beweging had zijn eigen melodie in het kraken van takjes speelde genie in een magische verbondenheid…
wil melker27 oktober 2021Lees meer >

Achter het behang

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 440
waarvan het bloed al lang vergoten is omdat de inhoud niet helemaal beviel aan stem verheffen heeft ze nooit gedaan de toon ging uit pure nijd de hoogte in en mismaakte zo effecten die al hout sneden in doelen zonder smoelen we beperkten ons tot klein publiek een groter podium verstond onze stemmen niet wij waren niet bang voor echo…
wil melker7 januari 2023Lees meer >

Roodkapje

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 515
in de bermen van de begaande paden waar de kantjes al vanaf gelopen zijn vind je de mooiste bloemen net wat verderop bij die heldere bron vind je de mooiste narcissen ze liep in het bos met een roos en een kruik witte mistslierten dreven in het struweel een verre echo klonk gegrom de tanden waren wit als eierschalen het speeksel kwijlde…

Lotus uit de modder

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 9
Als ik het toch eens had geweten dat mijn stem nooit een echo werd en dat waar ik mij altijd in heb vastgebeten mij niet getroost heeft maar juist eeuwig wakker en alert. En als ik het toch eens had geweten dat mijn kracht hier juist in huist dan had ik veel eerder begrepen wat ik in al die jaren heb uitgepluist.…
Lautje3 november 2026Lees meer >

LAT-RELATIE

snelsonnet
2.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.528
Ze wilde zó graag bij haar vriendje zijn, dat ze haar leven in de waagschaal stelde. Maar toen haar lief de reddingsboot bestelde, toen vond ze dat toch wel bijzonder fijn. Zeg, laat ze stoppen met die dure grappen en spoedig in het huw’lijksbootje stappen!…

inktblauwgedicht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 653
Ik schrijf met zeewater lege, schreeuwerige gedichten meng inktblauwe gezichten die afdruipen in bleekwater ik neem geen genoegen met het krijsen van de zee wanneer het water lonkt tekenen zich witte dansers maar ik laat me niet vleugelen als een kostbare zilvermeeuw de zee zou een cadeau moeten zijn aanspoelend, warm en zoet zwemmen…
Erna31 augustus 2011Lees meer >

zoon

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 861
Een jonge vis in de zee der tijd Wordt door zijn moeder voorbereid Kan nog alles aan haar kwijt Een jonge vis, een zee van tijd Zwem maar, visje, ongebonden De angst voor pijn is te doorgronden Niemand zwemt altijd ongeschonden De zee van tijd heelt vele wonden Zijn blik, al wijzer dan zijn jaren, Ik zie hem naar zijn mama staren...…
iede K1 maart 2012Lees meer >

Vrijheid is niet gekleed

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 278
Ik heb geoefend me niet te verroeren niet te zuchten, kuchen of hoesten In ondergoed ben ik onderweg Door de dertien deuren dragen ze me, opgevouwen in een kist, boeken onder mijn knieën, onder mijn hoofd De wereld heeft wetten nodig die boven de partijen staan, ik denk al jaren over grenzen heen over het recht op vrijheid: de vrije zee…
Zywa27 oktober 2025Lees meer >